Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում նշանակված պատժի պայմանական չկիրառման ինստիտուտի իրավական բնույթի, կիրառման պայմանների, գործնական հիմնախնդիրների և զարգացման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով դատարանի կողմից նշանակված պատժի փաստացի կատարումը որոշակի պայմանների առկայության դեպքում կարող է փոխարինվել դատապարտված անձի վարքագծի նկատմամբ սահմանված պահանջների և վերահսկողության համակարգով։ Քննվում են այս ինստիտուտի նպատակները՝ դրանք կապելով պատժի անհատականացման, անձի վերասոցիալականացման, նոր հանցավոր վարքագծի կանխարգելման և քրեական պատասխանատվության համաչափ իրականացման սկզբունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն չափանիշներին և հանգամանքներին, որոնք դատարանը կարող է գնահատել համապատասխան որոշում կայացնելիս՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի բնույթը, անձի վերաբերյալ տվյալները, պատասխանատվության անհատականացման պահանջները և քրեական օրենսդրությամբ սահմանված այլ պայմանները։ Ուսումնասիրվում են դատապարտված անձի նկատմամբ սահմանվող պարտականությունների և սահմանափակումների իրավական նշանակությունը, դրանց կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը և սահմանված պայմանների խախտման հնարավոր իրավական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դատական հայեցողության սահմանների և դատական պրակտիկայի միասնականության խնդիրը, քանի որ իրավական չափանիշների ոչ բավարար հստակությունը կարող է հանգեցնել նմանատիպ իրավիճակներում տարբեր մոտեցումների կիրառման։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել օրենսդրական կարգավորումների ներքին համակարգվածությունը, քրեական իրավունքի ընդհանուր սկզբունքների հետ դրանց համապատասխանությունը և կիրառման ընթացքում ի հայտ եկող մեկնաբանական խնդիրները։ Առանձին ուղղություն է այս ինստիտուտի հարաբերակցությունը պատժի իրականացման այլընտրանքային միջոցների, պրոբացիոն մեխանիզմների և դատապարտված անձի սոցիալական վերաինտեգրմանն ուղղված մոտեցումների հետ։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև համեմատական իրավական փորձը՝ տարբեր իրավական համակարգերում կիրառվող նմանատիպ կառուցակարգերը դիտարկելով դրանց համապատասխան օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ միջավայրում։ Կատարելագործման հարցերը կարող են ընդգրկել իրավական չափանիշների առավել հստակ ձևակերպման, դատական որոշումների հիմնավորվածության, վերահսկողության արդյունավետության և իրավակիրառ պրակտիկայի կանխատեսելիության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեական քաղաքականության և պատժի անհատականացման տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրման համար՝ պայմանական չկիրառման ինստիտուտը դիտարկելով որպես քրեական պատասխանատվության նպատակների և անձի վերասոցիալականացման միջև հավասարակշռություն ապահովելու իրավական միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է թուջերի ջերմային մշակման կարևոր գործընթացներից մեկի՝ մխման տարբեր եղանակների ազդեցության ուսումնասիրությանը նյութի կառուցվածքային վիճակի և շահագործական հատկությունների ձևավորման վրա։ Հետազոտության առանցքում մետաղի տաքացման և հետագա հովացման պայմանների, կառուցվածքային փոխակերպումների ու վերջնական մեխանիկական հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է, թե մշակման տարբեր ռեժիմների կիրառման դեպքում ինչպես կարող են փոփոխվել մետաղական հիմքի կառուցվածքը, ածխածնային բաղադրիչների վիճակը, ֆազային կազմը և կառուցվածքային տարրերի բաշխվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հովացման արագության նշանակությանը, քանի որ այն էական ազդեցություն կարող է ունենալ կառուցվածքային փոխակերպումների ընթացքի և արդյունքում ձևավորվող միկրոկառուցվածքի վրա։ Տարբեր պայմաններում մշակված նմուշների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կարծրության, ամրության, մաշակայունության, պլաստիկության և այլ մեխանիկական բնութագրերի փոփոխությունները։ Կարևորվում է նաև թուջերում գրաֆիտի ձևի, չափերի և բաշխման ու մետաղական հիմքի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց համակցությունն է զգալիորեն պայմանավորում նյութի ընդհանուր վարքը արտաքին բեռնվածքների ժամանակ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մետաղագրական ուսումնասիրությունների, մեխանիկական փորձարկումների և կառուցվածքային վերլուծության արդյունքները՝ մշակման ռեժիմների ազդեցությունը համալիր գնահատելու նպատակով։ Առանձին ուղղություն է ներքին լարումների, հնարավոր կառուցվածքային անհամասեռությունների և մշակման ընթացքում առաջացող անցանկալի երևույթների ուսումնասիրությունը։ Մխման համապատասխան եղանակի ընտրությունը դիտարկվում է որպես նյութի պահանջվող հատկությունների ձևավորման կարևոր տեխնոլոգիական գործոն, որի արդյունավետությունը կախված է թուջի քիմիական կազմից, սկզբնական կառուցվածքից, արտադրանքի չափերից և նախատեսվող շահագործման պայմաններից։ Քննվում է նաև ջերմային մշակման տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացման նշանակությունը՝ անհրաժեշտ կառուցվածք ստանալու և արտադրանքի հուսալիությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները թուջերում ջերմային ազդեցությամբ ընթացող կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ և հիմնավորելու տարբեր նշանակության դետալների համար համապատասխան մշակման ռեժիմների ընտրության գիտական սկզբունքները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել մեքենաշինության, մետալուրգիայի և նյութագիտության ոլորտների համար, որտեղ թուջե արտադրանքի մեխանիկական ու շահագործական հատկությունների կառավարումը կարևոր տեխնոլոգիական խնդիր է։

Աշխատությունը նվիրված է բազմամասնիկային քվանտային համակարգերում խճճվածության կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ երկրաչափական չափի և Շմիդտի վերլուծության մաթեմատիկական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում քվանտային խճճվածության քանակական բնութագրման խնդիրն է, որը հիմնարար նշանակություն ունի ինչպես քվանտային մեխանիկայի տեսական հիմքերի, այնպես էլ քվանտային տեղեկատվության մշակման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Քննվում է բազմամասնիկային համակարգի ընդհանուր քվանտային վիճակի այն առանձնահատկությունը, երբ առանձին ենթահամակարգերի վիճակները հնարավոր չէ լիարժեք նկարագրել միմյանցից անկախ։ Երկրաչափական մոտեցման շրջանակում խճճվածությունը դիտարկվում է քվանտային վիճակների տարածության մեջ՝ գնահատելով ուսումնասիրվող վիճակի և համապատասխան չխճճված կամ բաժանելի վիճակների միջև տարբերությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խճճվածության աստիճանը կապել որոշակի երկրաչափական մեծության հետ և համեմատել տարբեր կառուցվածք ունեցող քվանտային վիճակներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմամասնիկային համակարգերի դեպքում առաջացող բարդություններին, քանի որ երկու ենթահամակարգերից կազմված վիճակների համար կիրառվող որոշ մեթոդներ չեն ընդհանրացվում պարզ ձևով ավելի մեծ թվով մասնիկների համակարգերի վրա։ Շմիդտի վերլուծությունը դիտարկվում է որպես երկբաժան քվանտային համակարգերի վիճակների կառուցվածքը բացահայտելու կարևոր մաթեմատիկական գործիք, որի միջոցով հնարավոր է վիճակը ներկայացնել համապատասխան օրթոնորմավորված բաղադրիչների միջոցով և ուսումնասիրել խճճվածության հետ կապված գործակիցների հատկությունները։ Քննվում է Շմիդտի գործակիցների և խճճվածության չափերի միջև կապը, ինչպես նաև տարբեր բաժանումների ընտրության ազդեցությունը բազմամասնիկային վիճակի բնութագրման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է երկրաչափական չափի և Շմիդտի ներկայացման միջոցով ստացվող տեղեկատվության համադրումը՝ պարզելու համար դրանց կիրառելիության սահմանները և փոխլրացնող նշանակությունը։ Կարող են դիտարկվել տարբեր տիպի մաքուր քվանտային վիճակներ և դրանց առանձնահատկությունները՝ խճճվածության կառուցվածքի համեմատական վերլուծության նպատակով։ Մաթեմատիկական ձևակերպումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև համակարգի սիմետրիաների ազդեցությունը խճճվածության բնութագրերի վրա և պարզեցնել բազմաչափ խնդիրների վերլուծությունը։ Աշխատությունը տեսական նշանակություն ունի քվանտային վիճակների դասակարգման, բազմամասնիկային հարաբերակցությունների բնույթի և խճճվածության քանակական գնահատման մեթոդների զարգացման համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև քվանտային տեղեկատվության տեսության համատեքստում, որտեղ խճճվածությունը դիտարկվում է որպես քվանտային հաշվարկների, հաղորդակցության և տեղեկատվական գործընթացների կարևոր ռեսուրս։

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության գաղափարական, աշխարհայացքային և փիլիսոփայական շերտերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա գեղարվեստական մտածողությունը դիտարկելով անհատի, հասարակության, բնության և մարդկային գոյության հիմնարար խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործություններում արտահայտված մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի ու մահվան, սիրո, ազատության, ճակատագրի, բարու և չարի, երջանկության, տառապանքի, հայրենիքի և օտարության վերաբերյալ պատկերացումներն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են փիլիսոփայական մտորումները վերածվում գեղարվեստական պատկերների, խորհրդանիշների, քնարական ապրումների և կերպարների՝ ձևավորելով ստեղծագործությունների գաղափարական խորությունը։ Քննվում է անհատի ներաշխարհի և արտաքին իրականության հակադրությունը, մարդու ազատության ձգտման ու գոյության սահմանափակումների միջև լարվածությունը, ինչպես նաև կյանքի իմաստի որոնման խնդիրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սիրո թեման, որը կարող է ներկայանալ ոչ միայն որպես անձնական զգացում, այլև որպես մարդու հոգևոր գոյության, գեղեցկության ընկալման և աշխարհի հետ ներդաշնակության հասնելու միջոց։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հիասթափության, մենության, կարոտի և մարդկային կյանքի անցողիկության մոտիվները՝ բացահայտելով դրանց աշխարհայացքային նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայրենիքի գաղափարի քննությունը, ազգային պատմության և հավաքական հիշողության արտացոլումը, ինչպես նաև անհատի ու ազգային հանրության հարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունը։ Գրական ժառանգությունը կարող է դիտարկվել նաև եվրոպական և արևելյան փիլիսոփայական ու գրական ավանդույթների համատեքստում՝ բացահայտելով տարբեր գաղափարական հոսանքների հետ հնարավոր առնչությունները և դրանց ստեղծագործական վերաիմաստավորումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնության պատկերներին, որոնք հաճախ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գեղարվեստական միջավայր, այլև որպես մարդու հոգեվիճակի և տիեզերքի վերաբերյալ մտորումների արտահայտման միջոց։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժանրերի՝ քնարերգության, արձակի, պոեմների և այլ ստեղծագործությունների համեմատական քննությունը՝ պարզելու աշխարհայացքային գաղափարների զարգացման և փոփոխության առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գրական ժառանգությունը դիտարկել որպես ամբողջական գեղարվեստափիլիսոփայական համակարգ, որտեղ ազգային մշակութային փորձը միահյուսվում է համամարդկային գոյաբանական ու բարոյական հարցադրումներին։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, գեղագիտության և փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է պարտադիր ապահովագրության համակարգում ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետության կարգավորիչ դերակատարությունն է ապահովագրական շուկայի կայունության, ապահովագրողների ֆինանսական հուսալիության, ապահովագրված անձանց իրավունքների պաշտպանության և պարտադիր ապահովագրության արդյունավետ գործունեության ապահովման տեսանկյունից։ Քննվում են պարտադիր ապահովագրության առանձնահատկությունները և դրա տարբերությունները կամավոր ապահովագրությունից՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ պարտադիր համակարգերում ապահովագրական հարաբերությունների հիմնական պայմանները սահմանվում կամ կարգավորվում են իրավական նորմերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական վերահսկողության և կարգավորման մեխանիզմներին, ապահովագրական կազմակերպությունների գործունեության նկատմամբ սահմանվող պահանջներին, ֆինանսական կայունության ապահովմանը, ապահովագրական պահուստների ձևավորմանը և պարտավորությունների կատարման վերահսկողությանը։ Կարևորվում է ապահովագրական շուկայի մասնակիցների շահերի հավասարակշռման խնդիրը, քանի որ կարգավորման համակարգը միաժամանակ պետք է նպաստի ապահովագրական կազմակերպությունների բնականոն գործունեությանը և ապահովի սպառողների ու շահառուների իրավունքների պատշաճ պաշտպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել ապահովագրական սակագների ձևավորման, ռիսկերի գնահատման, ապահովագրական հատուցումների կազմակերպման, պայմանագրային հարաբերությունների և տեղեկատվության հրապարակայնության հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուղղություն է վերահսկող մարմինների լիազորությունների և վերահսկողական գործիքների արդյունավետության գնահատումը՝ ուշադրություն դարձնելով շուկայի թափանցիկության, հաշվետվողականության և ֆինանսական կարգապահության ապահովմանը։ Քննվում են նաև պարտադիր ապահովագրության համակարգում հնարավոր շուկայական անհամաչափությունները, մրցակցության պայմանները և կարգավորիչ պահանջների ազդեցությունը ապահովագրական ծառայությունների հասանելիության ու որակի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կարգավորման սկզբունքները դիտարկելով համապատասխան իրավական և տնտեսական միջավայրերի համատեքստում։ Պետական կարգավորման կատարելագործման խնդիրները կարող են կապվել ռիսկահեն վերահսկողության զարգացման, սպառողների պաշտպանության մեխանիզմների ամրապնդման, տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետ օգտագործման և վերահսկողության ընթացակարգերի հստակեցման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորումը դիտարկել որպես ֆինանսական համակարգի կայունության և հասարակության սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության կարևոր բաղադրիչ։ Այն կարող է օգտակար լինել ապահովագրության, ֆինանսների, տնտեսական իրավունքի և պետական կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով պարտադիր ապահովագրության արդյունավետ կազմակերպման և կարգավորման հիմնական տեսական ու կիրառական խնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքային ծառայողների աշխատանքի վարձատրության կազմակերպման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը՝ տեղական ինքնակառավարման մարմնի գործունեության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում համայնքային ծառայության արդյունավետության, աշխատավարձի ձևավորման սկզբունքների, պաշտոնների դասակարգման, աշխատանքի բարդության ու պատասխանատվության և վարձատրության միջև փոխկապակցվածության խնդիրներն են։ Աշխատավարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես աշխատողի կատարած աշխատանքի դիմաց վճարում, այլև որպես մարդկային ռեսուրսների կառավարման, մասնագիտական մոտիվացիայի, որակյալ կադրերի ներգրավման և պահպանման կարևոր գործիք։ Քննվում են համայնքային ծառայողների հիմնական աշխատավարձի սահմանման մոտեցումները, հավելավճարների, պարգևատրումների և այլ վճարումների կիրառման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը աշխատողների նյութական շահագրգռվածության և աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտոնային պարտականությունների ծավալի, պատասխանատվության աստիճանի, մասնագիտական որակավորման, աշխատանքային փորձի և աշխատանքի արդյունքների գնահատման ու վարձատրության միջև հնարավոր համապատասխանությանը։ Տեղական ինքնակառավարման մարմնի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր համակարգային խնդիրները դիտարկել կազմակերպական իրական միջավայրի շրջանակում՝ վերլուծելով աշխատակազմի կառուցվածքը, պաշտոնների բաշխումը, աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմները և ֆինանսական հնարավորությունների ազդեցությունը կադրային քաղաքականության վրա։ Կարևոր ուղղություն է համայնքային բյուջեի հնարավորությունների և աշխատավարձային ծախսերի հարաբերակցության գնահատումը, քանի որ վարձատրության համակարգի կատարելագործումը պետք է համադրվի ֆինանսական կայունության և հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործման պահանջների հետ։ Քննվում են նաև աշխատանքի գնահատման չափորոշիչների հստակեցման, վարձատրության համակարգի թափանցիկության բարձրացման և աշխատողների կատարողական արդյունքների ու խրախուսման մեխանիզմների միջև ավելի հիմնավորված կապի ձևավորման հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել գործող կազմակերպական մեխանիզմների համեմատական վերլուծություն, աշխատավարձային համակարգում առկա անհամաչափությունների բացահայտում և դրանց բարելավման տնտեսական ու կառավարչական մոտեցումների քննարկում։ Առանձին նշանակություն ունի արդար և հասկանալի վարձատրության համակարգի դերը համայնքային ծառայության գրավչության, աշխատողների մոտիվացիայի և կադրերի կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեղական ինքնակառավարման, հանրային կառավարման, աշխատանքի տնտեսագիտության և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով համայնքային ծառայության վարձատրության կազմակերպումը որպես կառավարման արդյունավետության և համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալ զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Աշխատությունը նվիրված է 1912-1918 թվականներին Հայ Առաքելական եկեղեցու գործունեության և Հայկական հարցի շուրջ զարգացող քաղաքական, դիվանագիտական ու հասարակական գործընթացների փոխառնչությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննության առանցքում եկեղեցու՝ որպես ազգային, հոգևոր և հասարակական հաստատության դերակատարությունն է այն բարդ ժամանակաշրջանում, երբ Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության վիճակը և հայկական բարենորոգումների խնդիրը կրկին հայտնվել էին միջազգային քաղաքականության ուշադրության կենտրոնում, իսկ հետագայում Առաջին համաշխարհային պատերազմը արմատապես փոխեց տարածաշրջանի քաղաքական և մարդասիրական պայմանները։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն հատկացվել Ամենայն Հայոց կաթողիկոսության, Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարքության և եկեղեցական այլ կառույցների գործունեությանը, նրանց հարաբերություններին հայկական հասարակական ու քաղաքական շրջանակների, Ռուսաստանի և եվրոպական պետությունների ներկայացուցիչների հետ։ Քննվում են եկեղեցական գործիչների մասնակցությունը հայկական բնակչության իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված նախաձեռնություններին, դիմումների, նամակագրության և դիվանագիտական շփումների նշանակությունը, ինչպես նաև եկեղեցական կառույցների ներգրավվածությունը պատերազմի հետևանքով առաջացած մարդասիրական խնդիրների լուծման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում 1915 թվականից հետո ստեղծված իրավիճակը՝ բռնությունների, զանգվածային տեղահանությունների և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով հայ բնակչության առջև ծառացած խնդիրների պայմաններում եկեղեցական կառույցների գործունեության ուսումնասիրությամբ։ Այս համատեքստում դիտարկվում են գաղթականներին, որբերին և տեղահանված բնակչությանը ցուցաբերված օգնության կազմակերպումը, տեղեկությունների հավաքագրումն ու փոխանցումը և հայկական համայնքների միջև կապերի պահպանման փորձերը։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտական հարթության քննությունը՝ եկեղեցու նախաձեռնությունները դիտարկելով Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության և եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերի ու պատերազմի պայմաններում ձևավորված միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել եկեղեցական և պետական արխիվային փաստաթղթեր, պաշտոնական գրագրությունը, հոգևորականների նամակները, հուշագրությունները, մամուլի նյութերը և դիվանագիտական փաստաթղթերը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու տարբեր դերակատարների դիրքորոշումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի եկեղեցու պատմության, Հայկական հարցի, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների հայոց պատմության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ բացահայտելով, թե ազգային եկեղեցական հաստատությունը ինչպես էր գործում քաղաքական ճգնաժամի, պատերազմի և մարդասիրական աղետի պայմաններում։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակը մշակույթի և արվեստի բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների, հոդվածների և այլ տեղեկատվական նյութերի համակարգված ներկայացումն է։ Այն նախատեսված է գիտաշխատողների, մշակույթի և արվեստի ոլորտների մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, կրթական ու մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերը կազմակերպվում են թեմատիկ սկզբունքով՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել մշակույթի, մշակութային շինարարության, մշակութային-լուսավորչական աշխատանքի, արվեստի, գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նոր գրականության մեջ։ Տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկությունը պարբերաբար համալրվող գրականության վերաբերյալ օպերատիվ տեղեկատվության տրամադրումն է, որի շնորհիվ հնարավոր էր հետևել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակվող մասնագիտական գրականությանը և պարբերական մամուլում հրապարակվող նյութերին։ Մատենագիտական նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս նույնականացնել անհրաժեշտ հրատարակությունները և շարունակել դրանց որոնումը գրադարանային հավաքածուներում։ Թեմատիկ բաժանումը միաժամանակ արտացոլում է մշակույթի և արվեստի ոլորտների ներքին բազմազանությունը՝ ընդգրկելով կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, մշակութային կյանքին և հարակից ոլորտներին վերաբերող նյութեր։ Նման տեղեկատուները կարևոր գործիք էին հատկապես այն ժամանակաշրջանում, երբ մասնագիտական տեղեկատվության տարածման հիմնական միջոցներից մեկը տպագիր մատենագիտական հրատարակությունն էր։ Դրանք օգնում էին մասնագետներին պարբերաբար տեղեկանալ նոր գրքերի և հոդվածների մասին՝ առանց բազմաթիվ հրատարակություններ առանձին ուսումնասիրելու անհրաժեշտության։ Գրադարանային աշխատանքի տեսանկյունից նյութը կարող էր օգտագործվել թեմատիկ տեղեկանքների պատրաստման, ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման, գրքային ցուցահանդեսների և մասնագիտական գրականության ցանկերի կազմման համար։ Միաժամանակ հրատարակությունը պատմական արժեք ունի, քանի որ դրա տարբեր թողարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ժամանակի ընթացքում մշակույթի և արվեստի որ թեմաներն են առավել ակտիվ ներկայացվել հրատարակչական և գիտական դաշտում։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես աղբյուր խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի, արվեստագիտական հետազոտությունների, գրահրատարակչության և գրադարանային-մատենագիտական գործունեության պատմության ուսումնասիրության համար։ Իր տեղեկատվական կառուցվածքով հրատարակությունը ներկայացնում է մշակութային և արվեստագիտական գրականության ընթացիկ հաշվառման համակարգված օրինակ և նպաստում է համապատասխան գրական ժառանգության բացահայտմանը, որոնմանը և հետազոտական օգտագործմանը։

Հրատարակությունը մեթոդական և տեղեկատվական բնույթի նյութ է, որը նախատեսված է գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման համար՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական և հասարակական կարևոր իրադարձության նախապատրաստման համատեքստում։ Այն արտացոլում է այն ժամանակվա գրադարանների մշակութային-լուսավորչական և գաղափարական գործունեության առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքի կազմակերպման հնարավոր ձևերը, թեմատիկ ուղղությունները և համապատասխան գրականության ներկայացման սկզբունքները։ Նյութի առանցքում գրադարանավարներին մասնագիտական օգնություն տրամադրելու խնդիրն է՝ գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ գրադարակների, մատենագիտական տեսությունների, ընթերցողական քննարկումների, զրույցների և այլ միջոցառումների նախապատրաստման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել համապատասխան ժամանակաշրջանի կուսակցական փաստաթղթերի, հասարակական-քաղաքական գրականության, տնտեսական զարգացման վերաբերյալ նյութերի և մամուլի հրապարակումների ընտրությանն ու համակարգմանը։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե խորհրդային գրադարանային համակարգում ինչպես էին մշակվում հասարակական-քաղաքական թեմաներով տեղեկատվական սպասարկման մեթոդները և ինչպես էին գրադարանները ներգրավվում պետական ու կուսակցական նշանակություն ունեցող միջոցառումների լուսաբանման գործընթացում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրականության առաջարկվող ցանկերը և մատենագիտական նյութերը, որոնք նախատեսված էին գրադարանավարներին անհրաժեշտ աղբյուրների ընտրության հարցում կողմնորոշելու համար։ Միաժամանակ ներկայացվող մեթոդական ցուցումները կարող են վերաբերել տարբեր խմբերի ընթերցողների հետ աշխատանքի առանձնահատկություններին, միջոցառումների թեմատիկ կառուցվածքին և տեղեկատվական նյութերի ձևավորմանը։ Պատմական տեսանկյունից հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային գործունեության և քաղաքական հաղորդակցության փոխհարաբերությունները ուսումնասիրելու աղբյուր։ Այն արտացոլում է այն միջավայրը, որտեղ գրադարանը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես գրականության պահպանման և տրամադրման հաստատություն, այլև որպես հանրային կրթության ու պաշտոնական գաղափարական հաղորդակցության տարածք։ Աղբյուրագիտական քննության դեպքում կարևոր է նյութում ներկայացված գաղափարական դրույթները դիտարկել իրենց պատմական և ինստիտուցիոնալ համատեքստում՝ տարբերակելով մեթոդական տեղեկատվությունը տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական քաղաքական լեզվից և գնահատականներից։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրադարանագիտության, խորհրդային մշակութային քաղաքականության, քարոզչական մեխանիզմների, հասարակական-քաղաքական գրականության տարածման և XX դարի գրադարանային աշխատանքի պատմության ուսումնասիրության համար։

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի նյութ է, որը համակարգում է տարվա երրորդ եռամսյակին՝ հուլիս, օգոստոս և սեպտեմբեր ամիսներին վերաբերող հիշարժան օրերը, հոբելյանական տարեթվերը և պատմամշակութային նշանակություն ունեցող իրադարձությունները։ Այն նախատեսված է տարբեր ոլորտների կարևոր տարեդարձերի և հիշատակի օրերի վերաբերյալ արագ ու համակարգված տեղեկատվություն տրամադրելու համար՝ ընդգրկելով պատմության, գրականության, արվեստի, գիտության, կրթության, մշակույթի և հասարակական կյանքի հետ առնչվող թեմաներ։ Նյութերի կազմակերպման հիմքում ժամանակագրական սկզբունքն է, որի շնորհիվ յուրաքանչյուր ամսվա շրջանակում հնարավոր է հաջորդաբար ծանոթանալ համապատասխան օրերի հետ կապված անձանց, իրադարձություններին և նշանակալի երևույթներին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել նշանավոր գրողների, արվեստագետների, գիտնականների, մշակույթի գործիչների և այլ անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցները, ինչպես նաև կարևոր պատմական ու մշակութային իրադարձությունների տարեդարձերը։ Տեղեկատվական բաղադրիչին զուգահեռ կարևոր դեր ունի մատենագիտական ուղղվածությունը, քանի որ նման հրատարակությունները ընթերցողին օգնում են գտնել տվյալ թեմայի վերաբերյալ լրացուցիչ գրականություն և կազմակերպել հետագա տեղեկատվական որոնումը։ Հատուկ նշանակություն ունի նյութի կիրառությունը գրադարանային և մշակութային-լուսավորչական աշխատանքում։ Այն կարող է ծառայել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ անկյունների, գրական երեկոների, հիշատակի միջոցառումների, զրույցների և ընթերցողական հանդիպումների կազմակերպման համար՝ տրամադրելով դրանց թեմատիկ ընտրության և բովանդակային մշակման համար անհրաժեշտ սկզբնական նյութ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս նաև պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում հիշարժան համարված պատմական և մշակութային իրադարձությունների ընտրության սկզբունքների մասին։ Այդ տեսանկյունից այն կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես գործնական տեղեկատու, այլև որպես ժամանակաշրջանի մշակութային հիշողությունն արտացոլող աղբյուր։ Ժամանակագրական դասավորությունը հեշտացնում է նյութերի պարբերական օգտագործումը և հնարավորություն է տալիս նախապես ծրագրել համապատասխան ամսաթվերին նվիրված տեղեկատվական ու մշակութային գործունեությունը։ Նման տեղեկատուները կարևոր են նաև մատենագիտական աշխատանքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են գրադարանների կողմից հասարակությանը տեղեկատվություն տրամադրելու և պատմամշակութային գիտելիքը տարածելու ձևերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, ուսուցիչների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների և պատմական ու մշակութային տարեթվերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսարևելյան շրջանների բնակչության սոցիալական կառուցվածքի, հասարակական խմբերի և դրանց փոխհարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բնակչության սոցիալական կազմը դիտարկվում է տվյալ տարածքի քաղաքական, տնտեսական, ժողովրդագրական և մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հասարակության ներքին շերտավորումը և առանձին սոցիալական խմբերի ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության զբաղվածության հիմնական ձևերին, գյուղական և քաղաքային բնակչության հարաբերակցությանը, հողատիրական հարաբերություններին, արհեստավորական ու առևտրական խավերին, հոգևորականությանը և հասարակության այլ խմբերին։ Քննվում են սոցիալական կարգավիճակի ձևավորման տնտեսական հիմքերը, սեփականության և աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բնակավայրի տեսակի և տնտեսական գործունեության ազդեցությունը մարդկանց հասարակական դիրքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գյուղական համայնքների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրագործությունն ու անասնապահությունը երկար ժամանակ կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի բնակչության տնտեսական կյանքում։ Միաժամանակ դիտարկվում է քաղաքային կենտրոնների նշանակությունը՝ որպես արհեստագործության, առևտրի և հասարակական հարաբերությունների զարգացման միջավայր։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վաճառականների և արհեստավորների սոցիալական դիրքին, նրանց տնտեսական գործունեությանը և տեղական ու միջտարածաշրջանային տնտեսական կապերում ունեցած մասնակցությանը։ Քննվում է նաև վարչական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը սոցիալական կառուցվածքի վրա, քանի որ իշխանության համակարգերի, հարկային հարաբերությունների և սեփականության ձևերի փոփոխությունները կարող էին անդրադառնալ տարբեր խմբերի տնտեսական ու իրավական վիճակի վրա։ Կարևորվում է բնակչության էթնիկական և դավանական բազմազանության ուսումնասիրությունը՝ այն չնույնացնելով սոցիալական շերտավորման հետ, այլ դիտարկելով որպես հասարակական հարաբերությունների վրա ազդող առանձին պատմական գործոն։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել մարդահամարային և հարկային բնույթի տվյալներ, վարչական փաստաթղթեր, վիճակագրական նյութեր, ճանապարհորդական նկարագրություններ և այլ պատմական աղբյուրներ՝ բնակչության սոցիալական պատկերը հնարավորինս ամբողջական վերականգնելու համար։ Աղբյուրների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առանձին սոցիալական խմբերի թվաքանակի, զբաղվածության և հասարակական դիրքի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ հաշվի առնելով տարբեր աղբյուրների բնույթն ու սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Հայկական լեռնաշխարհի սոցիալ-տնտեսական պատմության, բնակչության կառուցվածքի, համայնքային հարաբերությունների և տարածաշրջանային պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Քաջարյան ժամանակաշրջանի Իրանում թեյարանային մշակույթի միջավայրում ձևավորված պատմողական որմնանկարչության գեղարվեստական, թեմատիկ և հասարակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում այս երևույթը դիտարկվում է որպես իրանական ժողովրդական կերպարվեստի կարևոր ուղղություն, որտեղ պատկերային պատմությունը միավորվում է բանավոր ավանդույթի, գրականության, պատմական հիշողության, կրոնական պատկերացումների և հասարակական առօրյայի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեյարաններին որպես հանրային հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման վայրերի, որտեղ պատմություններ պատմելը, էպիկական ու պատմական անցքերը ներկայացնելը և դրանց պատկերային վերարտադրությունը կարող էին ձևավորել միասնական մշակութային միջավայր։ Քննվում են որմնանկարների սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների դասավորությունը, գործողությունների հաջորդական ներկայացումը, տարածության և ժամանակի պատկերային կազմակերպումը, ինչպես նաև գունային, հորինվածքային և խորհրդանշական լուծումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իրանական էպիկական ավանդույթից, պատմական հիշողությունից, կրոնական պատմություններից և ժողովրդական պատումներից ներշնչված թեմաների ուսումնասիրությանը։ Պատմողական սկզբունքը դիտարկվում է որպես այս արվեստի առանցքային առանձնահատկություն, քանի որ մեկ պատկերային հարթության մեջ կարող էին ներկայացվել իրադարձությունների տարբեր դրվագներ՝ հանդիսատեսին հնարավորություն տալով ճանաչել և վերականգնել ծանոթ պատմության ընթացքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարվեստի և բանավոր պատմողական մշակույթի փոխհարաբերության բացահայտումը՝ ուսումնասիրելով պատմասացների գործունեության և տեսողական պատկերների միջև հնարավոր կապերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական և պալատական արվեստների փոխազդեցությանը, քանի որ Քաջարյան շրջանի գեղարվեստական մշակույթում տարբեր սոցիալական միջավայրերի պատկերային ավանդույթները կարող էին փոխադարձ ազդեցություն ունենալ։ Քննվում են նաև հերոսական կերպարների, մարտական տեսարանների, կրոնական անձանց, իշխանավորների և առօրյա կյանքի դրվագների պատկերավորման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Որմնանկարները կարող են ուսումնասիրվել նաև որպես հասարակական հիշողության տեսողական արտահայտություններ, որոնց միջոցով փոխանցվել են պատմական պատկերացումներ, արժեքային համակարգեր և հավաքական ինքնության տարրեր։ Կարևորվում է այս ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակաշրջանի մանրանկարչության, գրքային պատկերազարդման, պալատական նկարչության և ժողովրդական արվեստի այլ ձևերի հետ։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քաջարյան Իրանի գեղարվեստական կյանքի բազմազանության, հանրային տարածքներում արվեստի գործառույթի և պատմողական կերպարվեստի զարգացման մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով թեյարանային որմնանկարչության նշանակությունը իրանական մշակութային ժառանգության համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի կարևորագույն մշակութային կառույցներից մեկի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, նախագծային սկզբունքների, տարածական կազմակերպման և քաղաքաշինական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես թատերական ներկայացումների համար նախատեսված գործառութային կառույց, այլև որպես մայրաքաղաքի ճարտարապետական կերպարը ձևավորող նշանակալի քաղաքաշինական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծային մտածողությանը, կառույցի ընդհանուր հորինվածքին և դրա կապին Երևանի կենտրոնական հատվածի քաղաքաշինական կազմակերպման հետ։ Քննվում են շենքի ծավալատարածական լուծումները, հատակագծային կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը և տարբեր գործառութային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է թատերական կառույցին բնորոշ պահանջների արտահայտումը ճարտարապետության մեջ՝ հանդիսատեսի շարժման կազմակերպումից և դահլիճների կառուցվածքից մինչև բեմական տարածքների, սպասարկման գոտիների և հասարակական հատվածների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական համադրման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են շենքի համաչափությունները, կամարային և սյունաշարային լուծումները, քարե ճակատների մշակումը, զարդաքանդակային տարրերը և դրանց դերը ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությանը, բաց տարածքների, հրապարակների, կանաչապատման և հետիոտնային ուղղությունների հետ դրա կապերին։ Շենքի դիրքը քաղաքային կառուցվածքում հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ճարտարապետական գերիշխող տարր և հանրային կյանքի կենտրոններից մեկը։ Քննվում է նաև նախագծի ձևավորման և հետագա իրականացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական, վերակառուցման և հարմարեցման աշխատանքների հնարավոր ազդեցությունը սկզբնական ճարտարապետական գաղափարի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել թատերական դահլիճների ակուստիկ, տեսանելիության և հանդիսատեսի սպասարկման պահանջների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ճարտարապետական նախագծման գործառութային խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս կառույցը դիտարկել նաև XX դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի հասարակական ճարտարապետության և քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, թատերական շենքերի նախագծման և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը կենսամատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը համակարգում և ներկայացնում է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի կյանքի, հասարակական ու պետական գործունեության, հրապարակախոսական ժառանգության և նրա վերաբերյալ ձևավորված գրականության մասին մատենագիտական նյութերը՝ ընդգրկելով 1956-2011 թվականների ժամանակահատվածը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է մեկ ամբողջական տեղեկատվական համակարգում համախմբել տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները, մամուլի հրապարակումները, գիտական ուսումնասիրությունները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրության ու գործունեության տարբեր կողմերը։ Կենսամատենագիտական կառուցվածքը կարող է ներառել ինչպես անձի հեղինակած կամ նրա անվան հետ անմիջականորեն կապված հրապարակումների, այնպես էլ նրա գործունեությանը նվիրված հետազոտությունների և հուշագրական նյութերի նկարագրություններ։ Նյութերի ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում գիտական և հասարակական հետաքրքրությունն ինչ ուղղություններով է զարգացել և նրա գործունեության որ կողմերն են առավել հաճախ դարձել ուսումնասիրության առարկա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրապարակումների մատենագիտական տվյալների ճշգրիտ համակարգումը, քանի որ այն հեշտացնում է համապատասխան սկզբնաղբյուրների և հետազոտական գրականության որոնումը։ Նման հրատարակությունը կարող է ներառել նաև կենսագրական տեղեկություններ, որոնք ընթերցողին օգնում են մատենագիտական նյութերը դիտարկել համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի համատեքստում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նրա հասարակական-քաղաքական գործունեությանը, պետական կառավարման ոլորտում ունեցած դերակատարությանը, հրապարակախոսությանը և գաղափարական ժառանգությանը վերաբերող նյութերը՝ ներկայացված որպես հետագա ուսումնասիրության համար նախատեսված տեղեկատվական աղբյուրներ։ Մատենագիտական ցանկը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անձի կերպարի և գործունեության ներկայացման փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջանների գրականության մեջ՝ առանց այդ մեկնաբանությունները նույնացնելու պատմական փաստերի հետ։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի տեսանկյունից՝ ապահովելով թեմատիկ որոնման համար անհրաժեշտ կողմնորոշիչ նյութ։ Այն օգտակար աղբյուր է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Իր կառուցվածքով և նշանակությամբ աշխատանքը նպաստում է համապատասխան գրական ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և գիտական շրջանառության մեջ դրա արդյունավետ օգտագործմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով տվյալ ժամանակահատվածում ձևավորված մատենագիտական պատկերը։