Ready-made Materials

Աշխատանքը նվիրված է մինչդատական վարույթի նկատմամբ դատական վերահսկողության ինստիտուտի ուսումնասիրությանը՝ որպես անձի սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության կարևոր իրավական երաշխիքի։ Հետազոտության կենտրոնում այն հիմնախնդիրն է, թե ինչպես կարող է դատարանի վերահսկողական գործունեությունը ապահովել անձի իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը քրեական դատավարության այն փուլում, երբ դեռևս չի կայացվել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ։ Մինչդատական վարույթի ընթացքում իրականացվող մի շարք դատավարական գործողություններ կարող են անմիջականորեն սահմանափակել անձի հիմնարար իրավունքները, ուստի դրանց նկատմամբ արդյունավետ, անկախ և ժամանակին դատական վերահսկողության առկայությունը կարևոր նշանակություն ունի իրավական պետության և արդարադատության սկզբունքների իրացման համար։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել դատական վերահսկողության հասկացությունը, նպատակները, իրավական բնույթը, սահմանադրաիրավական հիմքերը և դրա տեղը քրեական դատավարության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ մինչդատական փուլում անհրաժեշտ է դատարանի թույլտվություն կամ վերահսկողություն անձի ազատության, անձնական և ընտանեկան կյանքի, բնակարանի անձեռնմխելիության, սեփականության և այլ հիմնարար իրավունքների սահմանափակման առնչությամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև դատական պաշտպանության արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով դատարանի անկախությունը, իրավական միջոցների հասանելիությունը, որոշումների հիմնավորվածությունը, դատական քննության ժամկետները և անձի կողմից իր իրավունքների պաշտպանության իրական հնարավորությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քննիչի, դատախազի և դատարանի լիազորությունների փոխհարաբերությանը՝ ընդգծելով դատական վերահսկողության դերը պետական հարկադրանքի միջոցների օրինականության և հիմնավորվածության ապահովման գործում։ Քննարկվում են նաև այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է կանխել կամ վերացնել մինչդատական վարույթի ընթացքում մարդու իրավունքների անհամաչափ սահմանափակումները։ Հետազոտության տեսական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դատական վերահսկողության արդյունավետությունը անմիջականորեն կապված է քրեական դատավարության օրինականության, մրցակցության, անձի պաշտպանության իրավունքի և արդար դատաքննության հիմնարար պահանջների պահպանման հետ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների և քրեական դատավարության ու մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների համար՝ որպես մինչդատական փուլում դատական պաշտպանության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը նվիրված մասնագիտական աշխատանք։

Աշխատանքը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների համագործակցային կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպիսի կրթադաստիարակչական միջավայր, մեթոդներ և մանկավարժական մոտեցումներ են անհրաժեշտ երեխայի մոտ հասակակիցների և մեծահասակների հետ արդյունավետ համագործակցելու կարողությունների աստիճանական զարգացման համար։ Նախադպրոցական տարիքը կարևոր փուլ է երեխայի սոցիալականացման գործընթացում, քանի որ հենց այս շրջանում են ինտենսիվորեն զարգանում հաղորդակցման, փոխօգնության, համատեղ գործունեության, սեփական վարքի կարգավորման և խմբային հարաբերություններում ներգրավվելու հմտությունները։ Աշխատանքում համագործակցային կարողությունը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ անձնային և սոցիալական որակ, որը ներառում է ուրիշին լսելու և հասկանալու, սեփական կարծիքն արտահայտելու, ընդհանուր նպատակ ձևավորելու, պարտականություններ բաշխելու, պայմանավորվելու, փոխզիջումների գնալու, օգնություն առաջարկելու և ընդունելու, ինչպես նաև համատեղ գործունեության արդյունքի համար պատասխանատվություն կրելու կարողություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում այն մանկավարժական պայմանների բացահայտմանը, որոնք նպաստում են այդ կարողությունների բնական և նպատակաուղղված զարգացմանը։ Դրանց թվում կարող են ընդգրկվել համագործակցային խաղերի և խմբային առաջադրանքների կազմակերպումը, երեխայի նախաձեռնության խրախուսումը, փոխադարձ հարգանքի և վստահության վրա հիմնված հոգեբանական միջավայրի ստեղծումը, յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը և մանկավարժի կողմից համագործակցային վարքի դրական օրինակների ցուցադրումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խաղային գործունեությունը, քանի որ խաղի ընթացքում երեխան սովորում է հաշվի առնել ուրիշների ցանկություններն ու հնարավորությունները, հետևել ընդհանուր կանոններին, լուծել առաջացող տարաձայնությունները և հասնել ընդհանուր արդյունքի։ Կարևորվում է նաև մանկավարժի դերը՝ որպես երեխաների փոխգործակցությունը կազմակերպող, ուղղորդող և անհրաժեշտության դեպքում աջակցող մասնագետի։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, քանի որ երեխայի սոցիալական վարքի և հաղորդակցական փորձի ձևավորման համար կարևոր է տարբեր միջավայրերում միասնական պահանջների և մոտեցումների ապահովումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել նախադպրոցական կրթության գործընթացում համագործակցային գործունեության առավել արդյունավետ ձևերի ընտրության, համապատասխան մանկավարժական պայմանների ստեղծման և երեխաների սոցիալական հմտությունների նպատակային զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական մանկավարժներին, դաստիարակներին, կրթության հոգեբաններին, ուսուցիչներին, ծնողներին և վաղ մանկության զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը ներկայացնում է ՀԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված նոր գրականությունը և նպատակ ունի ընթերցողներին, գրադարաններին ու մշակութային ոլորտի մասնագետներին օպերատիվ կերպով տեղեկացնել թեմատիկ նոր աղբյուրների մասին։ Այն համակարգում և մատնանշում է մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրքերը, ժողովածուները, հոդվածները և այլ հրատարակություններ՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ և գտնել անհրաժեշտ տեղեկատվական աղբյուրը։ Տեղեկատուի բովանդակությունը կարող է ընդգրկել հայ մշակույթի պատմությանը, գրականությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող նյութեր։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ գիտակրթական աշխատանքի համար, քանի որ ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևել տվյալ ոլորտում նոր հրատարակությունների ընթացքին՝ առանց առանձին աղբյուրների երկարատև որոնման։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել նաև որպես գրադարանային-տեղեկատվական աշխատանքի գործիք՝ համալրման, թեմատիկ տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման, գրականության ընտրության և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման գործընթացներում։ Ընթացիկ տեղեկատուի արժեքը հատկապես մեծ է այն առումով, որ այն արտացոլում է որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված ու շրջանառության մեջ դրված գրական արտադրանքը՝ դրանով իսկ պահպանելով տվյալ շրջանի մշակութային և հրատարակչական կյանքի տեղեկատվական պատկերը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի մասնագետների, ուսուցիչների, ուսանողների, հետազոտողների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ որպես նոր գրականության որոնման, ընտրության և հետագա ուսումնասիրման հուսալի ուղեցույց։

Հրատարակությունը բուսական աշխարհին նվիրված գրականության հանձնարարական ցանկ է, որը նպատակ ունի ընթերցողներին ուղղորդել բույսերի, դրանց բազմազանության, կառուցվածքի, կենսագործունեության, տարածվածության և բնության մեջ ունեցած նշանակության վերաբերյալ համապատասխան գրականության ընտրության հարցում։ Ցանկը կարող է ներառել բուսաբանությանը և բուսական աշխարհին առնչվող գիտահանրամատչելի, ուսումնական, մասնագիտական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ՝ ընթերցողների տարբեր տարիքային և գիտելիքային մակարդակներին համապատասխան։ Նյութերի ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալ բույսերի հիմնական խմբերին, դրանց առանձնահատկություններին, աճի և զարգացման պայմաններին, բազմացման եղանակներին, շրջակա միջավայրի հետ փոխհարաբերություններին և էկոհամակարգերում ունեցած դերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև Հայաստանի բուսական աշխարհի վերաբերյալ աղբյուրները, որոնք ընթերցողին հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տեղական բուսատեսակների բազմազանությունը, տարածման առանձնահատկությունները, հազվագյուտ և պահպանության կարիք ունեցող տեսակները։ Գրականության հանձնարարական ցանկի գործնական նշանակությունն այն է, որ այն հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և նպաստում թեմատիկ ընթերցանության կազմակերպմանը՝ հատկապես գրադարաններում, դպրոցներում և կրթական այլ հաստատություններում։ Այն կարող է օգտագործվել բնագիտական թեմաներով ցուցահանդեսների, գրականության տեսությունների, ընթերցանության կազմակերպման, բնապահպանական միջոցառումների և ճանաչողական աշխատանքների նախապատրաստման ընթացքում։ Հրատարակությունը միաժամանակ նպաստում է բնության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և բուսական աշխարհի պահպանության կարևորության գիտակցմանը՝ գրականության միջոցով ընթերցողին ներկայացնելով բույսերի գիտական, բնապահպանական, տնտեսական և մշակութային նշանակությունը։ Ցանկը կարող է օգտակար լինել աշակերտների, ուսանողների, ուսուցիչների, գրադարանավարների, բնագիտությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների և բուսաբանության վերաբերյալ լրացուցիչ գիտելիքներ ձեռք բերել ցանկացող անձանց համար՝ ծառայելով որպես թեմատիկ գրականության ընտրության և ինքնուրույն ուսումնասիրության հարմար ուղեցույց։

Աշխատանքը նվիրված է տարրական դպրոցից միջին դպրոց անցման շրջանի հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այդ կարևոր կրթական անցումն արդյունավետորեն ապահովող հոգեբանական ուղեկցության համալիր մոդելի մշակման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում այն տեսակետն է, որ դպրոցական կրթության մի փուլից մյուսին անցումը երեխայի համար միայն կազմակերպչական կամ ուսումնական փոփոխություն չէ, այլ բազմակողմանի հոգեբանական գործընթաց, որը կարող է ուղեկցվել նոր միջավայրին հարմարվելու, ուսումնական պահանջների փոփոխությանը համապատասխանելու, ինքնուրույնության աճի, սոցիալական հարաբերությունների վերակառուցման և հուզական վիճակի փոփոխության անհրաժեշտությամբ։ Այս շրջանում սովորողը հանդիպում է նոր ուսուցիչների, առարկաների և գնահատման ձևերի, փոխվում են նրա նկատմամբ ներկայացվող ակնկալիքները, ընդլայնվում է պատասխանատվության շրջանակը, իսկ հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունները կարող են ձեռք բերել նոր նշանակություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այդ փոփոխությունների նկատմամբ սովորողների անհատական արձագանքների բացահայտումը և այն գործոնների ուսումնասիրությունը, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են հաջող հարմարմանը։ Աշխատանքում հոգեբանական ուղեկցությունը դիտարկվում է որպես շարունակական և համակարգված գործընթաց, որը պետք է ներառի ոչ միայն դժվարությունների առաջացման դեպքում իրականացվող աջակցություն, այլև կանխարգելիչ, ախտորոշիչ, զարգացնող և խորհրդատվական աշխատանք։ Համալիր մոդելի մշակումը ենթադրում է սովորողի, ծնողների, ուսուցիչների, դպրոցի հոգեբանի և կրթական մյուս մասնակիցների փոխգործակցության կազմակերպում՝ անցումային շրջանի խնդիրները միասնական մոտեցմամբ լուծելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել սովորողների հուզական բարեկեցությանը, ինքնագնահատականի ձևավորմանը, ուսումնական մոտիվացիային, հաղորդակցական հմտություններին, ինքնակարգավորմանը, սթրեսային իրավիճակների հաղթահարմանը և նոր կրթական միջավայրում սոցիալականացման գործընթացին։ Միաժամանակ կարևորվում է նաև մանկավարժների և ծնողների պատրաստվածությունը, քանի որ երեխայի հարմարման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է մեծահասակների կողմից ցուցաբերվող աջակցության բնույթից և հետևողականությունից։ Աշխատանքի շրջանակում համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անցումային շրջանի խնդիրները ոչ թե առանձին հոգեբանական դժվարությունների տեսքով, այլ փոխկապակցված գործընթացների ամբողջության մեջ։ Նման մոդելի կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների անհատական կարիքների ժամանակին բացահայտմանը, հնարավոր դժվարությունների կանխարգելմանը, ուսումնական և սոցիալական հարմարմանը, ինչպես նաև դպրոցական միջավայրում բարենպաստ հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել դպրոցական հոգեբանների, ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ծնողների և կրթության հոգեբանական ուղեկցության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նվիրված է պարենային ծրագրի իրականացման, դրա հասարակական նշանակության և բնակչության լայն շրջանակների մասնակցությանն առնչվող հարցերին։ Նյութերը նախատեսված են գրադարանավարների համար և նպատակ ունեն աջակցելու գրադարաններում թեմատիկ միջոցառումների, ցուցահանդեսների, ընթերցողների հետ զրույցների, տեղեկատվական անկյունների և այլ մշակութալուսավորչական աշխատանքների կազմակերպմանը։ Ժողովածուում պարենային խնդիրը ներկայացվում է որպես հասարակական և տնտեսական կարևորություն ունեցող ուղղություն՝ շեշտադրելով գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման, արտադրանքի ավելացման, սննդամթերքի ապահովման և բնակչության պահանջների բավարարման անհրաժեշտությունը։ Մեթոդական նյութերը կարող են ներառել թեմատիկ տեղեկատվություն, քննարկումների և զրույցների կազմակերպման համար նախատեսված ուղղություններ, գրականության հետ աշխատանքի ձևեր, ցուցադրությունների պատրաստման սկզբունքներ և ընթերցողների շրջանում համապատասխան թեմաների վերաբերյալ իրազեկվածության բարձրացմանն ուղղված առաջարկություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանի՝ որպես տեղեկատվական և հասարակական-կրթական կառույցի դերակատարությանը, քանի որ գրադարանավարի աշխատանքը դիտարկվում է ոչ միայն գրականության տրամադրման, այլև հանրային նշանակություն ունեցող թեմաների շուրջ ընթերցողների հետ նպատակային աշխատանք իրականացնելու տեսանկյունից։ Նյութերի բովանդակությունը արտացոլում է իր ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական և գաղափարական առաջնահերթությունները, այդ թվում՝ արտադրության կազմակերպման, աշխատանքի խթանման, հասարակական նախաձեռնության և ընդհանուր նպատակի շուրջ մարդկանց համախմբման գաղափարները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական մտածողության, գրադարանային մեթոդաբանության և քարոզչական-մշակութային աշխատանքի ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էին գրադարաններն ու գրադարանավարները ներգրավվում տնտեսական և հասարակական նշանակություն ունեցող պետական ծրագրերի լուսաբանման և հանրության շրջանում դրանց վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման գործընթացում։ Ժողովածուն իր բնույթով գործնական-մեթոդական նշանակություն ունի և ուղղված է գրադարանային աշխատանքի կազմակերպմանն ու կատարելագործմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով պարենային ապահովման և գյուղատնտեսական զարգացման թեմաները որպես հանրային քննարկման ու տեղեկատվական աշխատանքի կարևոր ուղղություններ։

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հաղորդակցության կարևորագույն ոլորտներից մեկի՝ համացանցային դիսկուրսի լեզվական և արտալեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն փաստական նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես է թվային հաղորդակցական միջավայրը ազդում լեզվի գործածության, հաղորդակցական վարքագծի, տեքստի կառուցվածքի և իմաստի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում համացանցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեղեկատվության փոխանցման տեխնիկական միջոց, այլև որպես ինքնատիպ հաղորդակցական միջավայր, որտեղ ձևավորվում են լեզվական նոր գործելակերպեր, փոխվում են ավանդական հաղորդակցության որոշ օրինաչափություններ և ի հայտ են գալիս խոսքի կազմակերպման նոր ձևեր։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ համացանցային հաղորդակցությունը միավորում է գրավոր և բանավոր խոսքին բնորոշ հատկանիշներ՝ ստեղծելով յուրահատուկ միջանկյալ հաղորդակցական ձև։ Անգլերեն լեզվական նյութի ուսումնասիրության միջոցով ուշադրություն է դարձվում բառապաշարային, ձևաբանական, շարահյուսական, ոճական և գործաբանական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև այն միջոցներին, որոնց օգնությամբ առցանց հաղորդակցության մասնակիցները արտահայտում են վերաբերմունք, հույզեր, գնահատականներ, մտադրություններ և սոցիալական դիրքորոշումներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև արտալեզվական գործոնների քննությունը, քանի որ թվային միջավայրում հաղորդակցության իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն բառերով և քերականական կառուցվածքներով, այլև հաղորդակցական իրավիճակով, մասնակիցների փոխհարաբերություններով, սոցիալական և մշակութային համատեքստով, հաղորդակցության նպատակով, տեխնիկական հնարավորություններով և օգտագործվող բազմաեղանակային միջոցներով։ Այս համատեքստում դիտարկվում են էլեկտրոնային նամակների, բլոգների, առցանց լրատվական նյութերի, ֆորումների, մեկնաբանությունների և այլ թվային հաղորդակցական ձևերի առանձնահատկությունները։ Համացանցային հաղորդակցության կարևոր բնութագրերից է նաև դրա համաժամանակյա և տարաժամանակյա ձևերի տարբերակումը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հաղորդակցության ժամանակային պայմանները ազդում խոսքի կառուցվածքի և հաղորդակցական ռազմավարությունների վրա։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև լեզվական քաղաքավարության դրսևորումներին, հաղորդակցական նորմերին, խոսքային ներգործության միջոցներին և այն երևույթներին, որոնք կարող են առաջանալ առցանց փոխգործակցության ընթացքում, այդ թվում՝ ագրեսիվ խոսքին և ատելության խոսքին։ Այս ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա միջգիտակարգային բնույթով․ համացանցային դիսկուրսի վերլուծությունը կապվում է գործաբանական լեզվաբանության, հանրալեզվաբանության, հոգելեզվաբանության, հաղորդակցության տեսության և սոցիոլոգիայի հետ։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համացանցային խոսքը դիտարկել ոչ միայն որպես լեզվական միավորների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական փոխգործակցության, ինքնարտահայտման և իմաստի համատեղ կառուցման գործընթաց։ Արդյունքում աշխատանքը ձևավորում է ամբողջական պատկերացում այն մասին, թե ինչպես է թվային միջավայրը վերափոխում լեզվական հաղորդակցությունը, ինչպիսի նոր լեզվաոճական և գործաբանական երևույթներ են առաջանում առցանց միջավայրում, և ինչպես են լեզվական ու արտալեզվական գործոնները փոխկապակցվում հաղորդակցության արդյունավետության և ընկալման գործընթացում։ Այս ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանության, անգլերեն լեզվի, դիսկուրսի վերլուծության, հաղորդակցության և մեդիալեզվաբանության ոլորտներով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ՄԱԿ-ի Միջազգային դատարանի դերակատարության ուսումնասիրությանը միջազգային իրավունքի ձևավորման, զարգացման և մեկնաբանման գործընթացում։ Միջազգային դատարանը ՄԱԿ-ի գլխավոր դատական մարմինն է, որի հիմնական գործառույթներն են պետությունների միջև ներկայացված իրավական վեճերի լուծումը միջազգային իրավունքի հիման վրա և իրավական հարցերի վերաբերյալ խորհրդատվական եզրակացությունների տրամադրումը իրավասու ՄԱԿ-ի մարմիններին ու կառույցներին։ I International Court of Justice Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է դատարանի որոշումների ազդեցության ուսումնասիրությունը միջազգային իրավական նորմերի բովանդակության հստակեցման և միջազգային իրավունքի հետագա զարգացման վրա։ Թեև դատարանի դատական որոշումները ինքնին միջազգային իրավունքի ինքնուրույն աղբյուր չեն համարվում, դրանք միջազգային իրավունքի կանոնների, հատկապես սովորութային իրավունքի գոյությունն ու բովանդակությունը որոշելու կարևոր օժանդակ միջոց են։ Միջազգային իրավունքի վերաբերյալ ՄԱԿ-ի Միջազգային իրավունքի հանձնաժողովի ձևակերպմամբ՝ հատկապես Միջազգային դատարանի որոշումները կարող են արժեքավոր ուղեցույց ապահովել սովորութային իրավունքի կանոնների նույնականացման համար։ I International Court of Justice Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև դատական նախադեպի և միջազգային իրավունքի զարգացման փոխհարաբերությանը, դատարանի կողմից միջազգային իրավական նորմերի մեկնաբանման մեթոդներին, նախկին որոշումների ազդեցությանը հետագա գործերի քննության վրա և դատարանի իրավական հիմնավորումների հեղինակությանը միջազգային հանրության շրջանում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպես կարող է դատարանը նպաստել իրավունքի աստիճանական զարգացմանը՝ առանց դասական իմաստով օրենսդիր մարմին դառնալու։ Այս առումով նրա գործունեությունը կարելի է դիտարկել որպես միջազգային իրավունքի դինամիկ զարգացման կարևոր մեխանիզմ, հատկապես այն ոլորտներում, որտեղ գործող նորմերը ընդհանուր են, վիճելի կամ պահանջում են ժամանակակից պայմաններին համապատասխան մեկնաբանություն։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել դատարանի դերակատարության սահմանները․ նրա որոշումները պարտադիր ուժ ունեն տվյալ գործի կողմերի համար, իսկ Միջազգային դատարանի կանոնադրության 59-րդ հոդվածը սահմանում է, որ որոշումը պարտադիր ուժ չունի այլ կողմերի համար։ I International Court of Justice Այսպիսով, թեման բացահայտում է միջազգային դատական գործունեության և իրավաստեղծ գործընթացի սերտ կապը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դատական մեկնաբանությունը, իրավական սկզբունքների զարգացումը և պետությունների կողմից դատարանի որոշումների ընդունումն ու կիրառումը նպաստում միջազգային իրավակարգի ձևավորմանն ու կատարելագործմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղեկատվության շուկայի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ գործունեության հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի շրջանակում տեղեկատվությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հասարակական և մշակութային արժեք, այլև որպես ժամանակակից տնտեսության կարևոր ռեսուրս և շուկայական հարաբերությունների առարկա։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվության ստեղծման, հավաքագրման, մշակման, պահպանման, տարածման և սպառման գործընթացները, դրանց մասնակիցների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տեղեկատվական ծառայությունների և թվային ռեսուրսների նկատմամբ ձևավորվող պահանջարկը։ Հայաստանի պայմաններում թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային ծառայությունների զարգացումը աստիճանաբար ընդլայնում է տեղեկատվական արտադրանքի և ծառայությունների տնտեսական նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ շուկայի ենթակառուցվածքների զարգացմանը, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությանը, տեղեկատվության որակի և հավաստիության ապահովմանը, մրցակցային միջավայրի ձևավորմանը, պետական կարգավորման արդյունավետությանը և տեղեկատվական ոլորտում գործող կազմակերպությունների զարգացման խնդիրներին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նաև թվայնացման գործընթացները, բաց տվյալների հասանելիությունը, էլեկտրոնային ծառայությունների զարգացումը, տեղեկատվական անհավասարությունը և մասնագիտական կադրերի պատրաստման անհրաժեշտությունը։ ՀՀ պետական քաղաքականության փաստաթղթերում նույնպես շեշտվում են տեղեկատվական ենթակառուցվածքների զարգացումը, պետական տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, տեղեկատվական ծառայությունների զարգացումը և տեղեկատվության հասանելիության ապահովումը։ A Arlis +1 Ժամանակակից պայմաններում տեղեկատվության շուկայի զարգացման կարևորագույն մարտահրավերներից են նաև տվյալների փոխգործելիությունը, ստանդարտացման պակասը, ինստիտուցիոնալ համակարգման խնդիրները, տեխնիկական և ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակումները և մասնագիտական կարողությունների զարգացումը։ E E-Draft Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանում տեղեկատվության՝ որպես տնտեսական և հասարակական ռեսուրսի, ձևավորվող շուկայական հարաբերությունների մասին և բացահայտել այն ուղղությունները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել թվային տնտեսության ընդլայնմանը, տեղեկատվական ծառայությունների մրցունակության բարձրացմանը և երկրի տնտեսական ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։

Այս երաժշտագիտական աշխատանքը նվիրված է հայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր և երաժշտական-հասարակական գործիչ Տիգրան Չուխաճյանի օպերային ստեղծագործությանը՝ ներկայացնելով նրա ներդրումը հայկական ազգային օպերային արվեստի ձևավորման և զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կոմպոզիտորի օպերային ժառանգության հիմնական ստեղծագործությունները, դրանց ստեղծման պատմական և մշակութային միջավայրը, սյուժետային ու գաղափարական առանձնահատկությունները, երաժշտական լեզուն և դրամատուրգիական կառուցվածքը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում արևելյան և արևմտաեվրոպական երաժշտական ավանդույթների այն համադրությունը, որը բնորոշ է նրա ստեղծագործական մտածողությանը․ հեղինակը միավորում էր հայկական և արևելյան երաժշտական տարրերը եվրոպական օպերային ձևերի, հարմոնիկ մտածողության և բեմական դրամատուրգիայի հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են օպերային ժանրում արտահայտվում ազգային ինքնության, հասարակական կյանքի, սիրո, ազատության և մարդկային հարաբերությունների թեմաները, ինչպես նաև ուսումնասիրել կերպարների երաժշտական բնութագրումը, արիաների, դուետների, խմբերգերի և նվագախմբային հատվածների դերը ամբողջական բեմական կառուցվածքում։ Առանձին կարևորություն ունի կոմպոզիտորի օպերային ստեղծագործությունների պատմական նշանակությունը, քանի որ դրանք կապված են 19-րդ դարի հայ մշակութային վերածննդի և ազգային մասնագիտական երաժշտության զարգացման գործընթացների հետ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կատարողներին, օպերային արվեստի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ հասկանալ հայկական օպերային ավանդույթի ձևավորման նախադրյալներն ու առանձնահատկությունները։

Այս պատմագիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության և Ռուսաստանի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը 1920-1922 թվականներին՝ Հայաստանի խորհրդայնացման և նորաստեղծ խորհրդային իշխանության ձևավորման կարևորագույն ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի քաղաքական, վարչական, տնտեսական և դիվանագիտական կապեր էին ձևավորվում Հայաստանի և խորհրդային Ռուսաստանի միջև, ինչպես էին այդ հարաբերությունների վրա ազդում տարածաշրջանային իրադարձությունները, ներքին քաղաքական զարգացումները և բոլշևիկյան կենտրոնական իշխանության քաղաքականությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորումը, կենտրոնական և հանրապետական իշխանությունների միջև լիազորությունների հարաբերակցությունը, տնտեսական ու ֆինանսական հարցերի կարգավորումը, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին և ներքին քաղաքականության վրա Մոսկվայի ազդեցության աստիճանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև այդ տարիներին Անդրկովկասում ձևավորված քաղաքական իրավիճակին և այն գործընթացներին, որոնք հետագայում հանգեցրին խորհրդային հանրապետությունների միջև հարաբերությունների ավելի սերտ համակարգմանը։ 1920-1922 թվականները հատկապես կարևոր են, քանի որ հենց այս ընթացքում ձևավորվեցին այն քաղաքական և վարչական մեխանիզմները, որոնք հետագայում էապես որոշեցին Հայաստանի՝ խորհրդային համակարգում ունեցած կարգավիճակն ու հարաբերությունները միութենական կենտրոնի հետ։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է Հայաստանի նորագույն պատմության, խորհրդային պետականաշինության և հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական զարգացումների ավելի ամբողջական ընկալման համար։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական հեպատիտ C վիրուսային վարակի ընթացքում հակավիրուսային հակամարմինների ձևավորման և դրանց կազմում ընդհանուր իդիոտիպերի էքսպրեսիայի ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի կենտրոնում իմունային համակարգի այն առանձնահատկությունն է, թե ինչպես է երկարատև HCV վարակը ազդում հակամարմինների կառուցվածքային և իմունոլոգիական բնութագրերի վրա, և ինչ դեր կարող են ունենալ ընդհանուր իդիոտիպերը հակավիրուսային հումորալ իմունային պատասխանի ձևավորման ու պահպանման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ քրոնիկական վարակների ժամանակ իմունային պատասխանը հաճախ դառնում է բարդ, երկարատև և ոչ միշտ արդյունավետ, իսկ հակամարմինների բազմազանության ու փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու վիրուսի և հյուրընկալողի իմունային համակարգի փոխազդեցությունը։ Նյութում դիտարկվում են հակամարմինների իդիոտիպային առանձնահատկությունները, դրանց ընդհանուր կամ կրկնվող կառուցվածքային բնութագրերի արտահայտվածությունը և հնարավոր կապը քրոնիկական վարակի պայմաններում ձևավորվող իմունային պատասխանի հետ։ Այսպիսի հետազոտությունները կարող են նշանակություն ունենալ HCV վարակի իմունապաթոգենեզի բացահայտման, հիվանդության ընթացքում հակավիրուսային պաշտպանական մեխանիզմների գնահատման և ապագայում ախտորոշիչ կամ թերապևտիկ նոր մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։ Աշխատանքը հատկապես հետաքրքիր է բժշկական իմունոլոգիայի, վիրուսաբանության և վարակաբանության ոլորտներով զբաղվող ընթերցողների համար, քանի որ այն համադրում է հակամարմինների մոլեկուլային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը քրոնիկական վիրուսային վարակի ընթացքի հետ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի միջին բրոնզի դարի ժամանակագրության և փուլաբաժանման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով հստակեցնել տվյալ ժամանակաշրջանի հնագիտական մշակույթների ձևավորման, զարգացման և հաջորդականության հիմնական փուլերը։ Հետազոտության կենտրոնում են Հայաստանի տարածքում միջին բրոնզի դարին վերաբերող հնագիտական հուշարձանները, նյութական մշակույթի համալիրները, դրանց փոխհարաբերությունները և ժամանակագրական տեղադրությունը։ Աշխատանքը կարող է հիմնվել դամբարանների, բնակավայրերի, ամրոցների և այլ հնագիտական հուշարձանների պեղումների ընթացքում հայտնաբերված նյութերի՝ հատկապես խեցեղենի, մետաղյա իրերի, զենքերի, զարդերի, աշխատանքային գործիքների և այլ գտածոների համեմատական ուսումնասիրության վրա։ Նյութական մշակույթի ձևերի և տիպաբանական առանձնահատկությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել զարգացման տարբեր փուլեր և որոշել դրանց հարաբերական ժամանակագրությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր հնագիտական համալիրների միջև կապերի բացահայտումը, քանի որ դրանց տարածական տարածվածությունը և մշակութային ընդհանրությունները կարող են վկայել բնակչության փոխազդեցությունների, տնտեսական ու մշակութային կապերի և տարածաշրջանային գործընթացների մասին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ինչպես ավանդական տիպաբանական և շերտագրական մեթոդներ, այնպես էլ բացարձակ թվագրման տվյալներ, երբ դրանք հասանելի են, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ճշգրիտ սահմանել առանձին փուլերի ժամանակագրական շրջանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել Հայաստանի տարբեր շրջանների հնագիտական նյութերի համադրմանը՝ պարզելու համար դրանց զարգացման ընդհանուր և տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հարակից տարածաշրջանների՝ Հարավային Կովկասի, Արևելյան Անատոլիայի և Իրանական բարձրավանդակի նյութերին՝ միջմշակութային կապերի և փոխազդեցությունների բացահայտման նպատակով։ Ժամանակագրական փուլաբաժանման կատարելագործումը կարևոր է Հայաստանի միջին բրոնզի դարի մշակութային գործընթացների ավելի հստակ վերակազմության համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս որոշել տարբեր հնագիտական մշակույթների և համալիրների ժամանակային հարաբերակցությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել բնակչության սոցիալ-տնտեսական կյանքի, մետաղագործության զարգացման, առևտրատնտեսական կապերի, թաղման ծեսերի և նյութական մշակույթի փոփոխությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի նախապատմության, հնագիտության և հնագույն մշակույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հատկապես հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի և արվեստի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գրողի ստեղծագործական աշխարհում արվեստի տարբեր տեսակների, գեղագիտական սկզբունքների և մշակութային գաղափարների դրսևորումները։ Հետազոտության կենտրոնում Չարենցի գեղարվեստական մտածողությունն է, նրա վերաբերմունքը գրականության, երաժշտության, կերպարվեստի, թատրոնի և արվեստի այլ ձևերի նկատմամբ, ինչպես նաև այդ ոլորտների փոխազդեցությունը նրա ստեղծագործական մեթոդի և աշխարհայացքի հետ։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնց միջոցով տեսողական, երաժշտական և այլ արվեստների պատկերներն ու սկզբունքները ներթափանցում են բանաստեղծական խոսքի մեջ՝ ձևավորելով պատկերային, ռիթմական և գաղափարական յուրահատուկ համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գեղարվեստական ձևի և բովանդակության փոխհարաբերությանը, նորարարական արտահայտչամիջոցների կիրառմանը և ժամանակակից արվեստի նկատմամբ հեղինակի հետաքրքրությանը։ Չարենցի ստեղծագործության մեջ արվեստը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես թեմա, այլև որպես իրականության ընկալման և վերարտադրման ինքնուրույն միջոց, որի միջոցով բանաստեղծը ձևակերպում է իր գեղագիտական ու մշակութային պատկերացումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրողի ստեղծագործական կապերին իր ժամանակի հայ և համաշխարհային մշակույթի հետ՝ դիտարկելով այն գրական և արվեստագիտական ազդեցությունները, որոնք նպաստել են նրա գեղարվեստական մտածողության ձևավորմանը։ Կարևոր ուղղություն է արվեստի և ազգային ինքնության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ մշակութային ժառանգության, հայկական արվեստի և ազգային գեղագիտական արժեքների թեմաները կարևոր տեղ են զբաղեցնում ժամանակաշրջանի մտավոր կյանքում։ Աշխատանքը կարող է վերլուծել նաև հեղինակի վերաբերմունքը արվեստի հասարակական առաքելությանը, ստեղծագործողի դերին և նոր մշակույթի ձևավորման անհրաժեշտությանը։ Չարենցի արվեստագիտական հայացքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու նրա ստեղծագործական անհատականության, գեղագիտական որոնումների և 20-րդ դարի առաջին կեսի հայ մշակութային միջավայրի մասին։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև միջարվեստային կապերի ուսումնասիրման տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գրականությունը և արվեստի մյուս ոլորտները փոխադարձաբար ազդում միմյանց վրա։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, հայ գրականության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և Չարենցի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։