Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Վանանդեցիների Ամստերդամի տպարանի հրատարակությունների գեղարվեստական հարդարման ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հայ տպագրության պատմության մեջ այդ հրատարակությունների ունեցած նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տպարանի կողմից հրատարակված գրքերի արտաքին և ներքին ձևավորումը, էջադրությունը, տառատեսակները, զարդանախշերը, գլխազարդերը, վերջնազարդերը, պատկերազարդումները և գրքային այլ գեղարվեստական տարրեր։ Ուսումնասիրվում է այն սկզբունքը, որով տեքստային և պատկերային բաղադրիչները միավորվում են՝ ստեղծելով գրքի ամբողջական գեղարվեստական կերպարը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրատարակությունների ձևավորման մեջ հայկական ավանդական ձեռագրային և տպագրական մշակույթի ազդեցությանը, ինչպես նաև եվրոպական գրքարվեստի և արևմտաեվրոպական տպագրական միջավայրի հետ ունեցած փոխազդեցություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են այդ երկու մշակութային ուղղությունների տարրերը համադրվել և վերափոխվել հայ տպագրական արվեստի շրջանակում։ Վերլուծվում են նաև տպագրական տեխնիկայի, զարդարվեստի և գրքային ձևավորման փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև գեղարվեստական հարդարման ազդեցությունը հրատարակությունների ընկալման և արժեքավորման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում առանձին հրատարակությունների համեմատական ուսումնասիրությանը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել ձևավորման ոճի զարգացմանը, կիրառվող զարդանախշերի փոփոխություններին և գեղարվեստական լուծումների առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը արժեքավոր է ոչ միայն որպես գրքի ձևավորման պատմության ուսումնասիրություն, այլև որպես հայկական մշակութային ինքնության և ազգային տպագրական ավանդույթի պահպանման ու զարգացման գործընթացի վկայություն։ Ամստերդամի տպարանի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական տպագրական միջավայրում հայկական գրքի զարգացման համատեքստում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը հայ գրքի գեղարվեստական և տեխնիկական կատարելագործման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրքի պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հայագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին, պատմաբաններին և հայկական տպագրության մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության գործունեության և Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության ապահովման գործում դրա հնարավոր դերակատարության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում կազմակերպությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանային և միջազգային անվտանգության համակարգի բաղադրիչ՝ ուշադրություն դարձնելով դրա ձևավորման պատմությանը, նպատակներին, կառուցվածքին, անդամ պետությունների միջև ռազմաքաղաքական համագործակցության մեխանիզմներին և հավաքական անվտանգության սկզբունքներին։ Ուսումնասիրվում են Հայաստանի մասնակցության առանձնահատկությունները կազմակերպության շրջանակում և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են կապված լինել պաշտպանական համագործակցության, ռազմական պատրաստվածության, տեղեկատվության փոխանակման, համատեղ միջոցառումների և ճգնաժամային իրավիճակներում փոխգործակցության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ ազգային անվտանգության վրա տարածաշրջանային ռազմաքաղաքական իրավիճակի ազդեցությանը և այն հարցին, թե ինչ նշանակություն կարող են ունենալ բազմակողմ անվտանգության մեխանիզմները երկրի պաշտպանունակության և անվտանգության շահերի ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել կազմակերպության ռազմաքաղաքական կառույցները, հավաքական անվտանգության համակարգի գործնական հնարավորություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև անդամ պետությունների շահերի համադրման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև Հայաստանի անվտանգության միջավայրի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանային հակամարտությունները, արտաքին քաղաքական զարգացումները և անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն կազմակերպության ֆորմալ նշանակությունը, այլև դրա իրական ազդեցության շրջանակը Հայաստանի անվտանգության քաղաքականության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են սահմանափակել հավաքական անվտանգության մեխանիզմների արդյունավետությունը՝ անդամ պետությունների տարբեր քաղաքական առաջնահերթությունները, շահերի հնարավոր հակասությունները և կազմակերպության ներսում որոշումների կայացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել ՀՀ անվտանգության քաղաքականության, միջազգային կազմակերպությունների և տարածաշրջանային անվտանգության համակարգերի վերաբերյալ ավելի ամբողջական պատկերացման ձևավորմանը։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության ոլորտի հետազոտողների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների և տարածաշրջանային քաղաքականությամբ զբաղվող փորձագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Զապել Եսայանի վիպագրության մեջ մտավորականության գեղարվեստական կերպավորման և քննության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործություններում մտավորականի կերպարի ձևավորման, նրա հոգեբանական և հասարակական նկարագրության, աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և շրջապատող իրականության հետ ունեցած հարաբերությունների վերլուծությունն է։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է, թե ինչպես է հեղինակն իր վիպական ստեղծագործությունների միջոցով անդրադառնում մտավորականության առջև ծառացած բարոյական, սոցիալական և ազգային խնդիրներին և ինչպես է բացահայտում անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների բարդությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մտավորականի ներաշխարհին, նրա հոգեբանական հակասություններին, պատասխանատվության զգացմանը, հասարակական դիրքորոշմանը և ստեղծագործական ինքնարտահայտման ձգտմանը։ Զապել Եսայանի վիպագրության մեջ մտավորականը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես կրթված և մշակութային արժեքներ կրող անհատ, այլև որպես հասարակական գործընթացների ակտիվ մասնակից, որը ստիպված է ընտրություն կատարել անձնական շահերի, բարոյական սկզբունքների և հասարակական պարտավորությունների միջև։ Աշխատությունը բացահայտում է նաև գրողի գեղարվեստական քննության առանձնահատկությունները՝ կերպարների հոգեբանական խորության, ներքին մենախոսության, երկխոսությունների, հակադրությունների և սոցիալական միջավայրի պատկերման միջոցով։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես են պատմական և հասարակական փոփոխություններն ազդում մտավորական հերոսների աշխարհընկալման և վարքագծի վրա, և ինչպես է այդ կերպարների միջոցով արտահայտվում հեղինակի վերաբերմունքը ժամանակի բարոյական ու մշակութային խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև Զապել Եսայանի ստեղծագործության մեջ կնոջ, անհատի, ազատության, կրթության, հասարակական պատասխանատվության և ազգային ինքնության թեմաների փոխկապակցվածությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նրա վիպագրությունը ոչ միայն որպես գեղարվեստական պատմությունների ամբողջություն, այլև որպես հասարակական և հոգեբանական երևույթների խորքային քննության միջոց։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, գրականության պատմաբաններին, ուսանողներին և հետազոտողներին, ինչպես նաև Զապել Եսայանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրականության մեջ մտավորականի կերպարի զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի գործունեության ուսումնասիրությանը Առաջին աշխարհամարտի տարիներին՝ 1914-1918 թվականներին, երբ հայ ժողովուրդը հայտնվել էր պատերազմի, զանգվածային տեղահանությունների, կոտորածների և սոցիալական ծանր ճգնաժամի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում Մայր Աթոռի գործունեությունն է որպես ոչ միայն հոգևոր, այլև ազգային, հասարակական և բարեգործական կարևոր հաստատության, որն այդ տարիներին նշանակալի դեր է ունեցել հայ բնակչությանն աջակցելու և ազգային կյանքի կազմակերպման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են պատերազմի բռնկումից հետո ստեղծված քաղաքական և հասարակական իրավիճակը, Կովկասում և Օսմանյան կայսրության տարածքներում տեղի ունեցող իրադարձությունների ազդեցությունը հայ համայնքների և հոգևոր կառույցների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի, Մայր Աթոռի հոգևորականության և հարակից կառույցների գործունեությանը՝ գաղթականների, որբերի, վիրավորների և պատերազմի հետևանքով տուժած բնակչության օգնության կազմակերպման ուղղությամբ։ Քննարկվում են նյութական և մարդասիրական օգնության հավաքագրման, բաշխման, ապաստարանների և խնամքի կազմակերպման, ինչպես նաև ազգային ու հոգևոր արժեքների պահպանության հետ կապված աշխատանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Մայր Աթոռի և ազգային, հասարակական ու քաղաքական տարբեր կառույցների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև հայության առջև ծառացած խնդիրների լուծման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես պատերազմի և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով առաջացած աղետալի պայմաններում հոգևոր կենտրոնը ընդլայնեց իր հասարակական և մարդասիրական դերակատարությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև այդ ժամանակաշրջանի փաստաթղթերի, նամակագրության, վկայությունների և պատմական աղբյուրների հիման վրա Մայր Աթոռի գործունեության տարբեր ուղղությունների վերականգնումը։ Ներկայացվող նյութը արժեքավոր է հայ ժողովրդի նորագույն պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության և Առաջին աշխարհամարտի տարիների հայկական իրականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, եկեղեցագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, ցեղասպանագիտության հետազոտողներին, ուսանողներին և այն ընթերցողներին, ովքեր հետաքրքրված են պատերազմի տարիներին հայկական հոգևոր և ազգային կառույցների դերակատարությամբ։

Աշխատությունը նվիրված է մարդուն օրգանների և հյուսվածքների փոխպատվաստման ոլորտում առաջացող քրեաիրավական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բժշկական միջամտության այս առանձնահատուկ ոլորտի և քրեական իրավունքի փոխկապակցվածությունն է՝ հաշվի առնելով մարդու կյանքի, առողջության, մարմնական անձեռնմխելիության և արժանապատվության պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրվում են օրգանների և հյուսվածքների փոխպատվաստման հետ կապված իրավահարաբերությունների առանձնահատկությունները, դրանց իրավաչափության պայմանները, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ բժշկական կամ այլ գործողությունները կարող են հանգեցնել քրեական պատասխանատվության։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դոնորի և ռեցիպիենտի կամքի ազատ արտահայտմանը, տեղեկացված համաձայնությանը, բժշկական միջամտության իրավական սահմաններին և մարդու իրավունքների պաշտպանության երաշխիքներին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև օրգանների ապօրինի շրջանառության, հարկադրանքի, խաբեության, շահագործման և փոխպատվաստման ոլորտում հնարավոր այլ իրավախախտումների քրեաիրավական բնութագրերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հանցակազմերի սահմանազատմանը, դրանց օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի վերլուծությանը, պատասխանատվության հիմքերի և հնարավոր սուբյեկտների որոշմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բժշկական մասնագետների իրավական պատասխանատվության հարցերին, երբ մասնագիտական գործունեության ընթացքում խախտվում են սահմանված պահանջները և դրա հետևանքով առաջանում են ծանր հետևանքներ։ Քննարկվում են քրեական իրավունքի և բժշկական իրավունքի փոխազդեցության խնդիրները, ինչպես նաև միջազգային իրավական մոտեցումների և այլ երկրների օրենսդրական փորձի նշանակությունը ազգային իրավակարգավորման կատարելագործման համար։ Աշխատության կարևոր նպատակներից է բացահայտել գործող իրավական կարգավորման հնարավոր բացերն ու հակասությունները և առաջարկել դրանց հաղթահարման ուղղություններ՝ միաժամանակ ապահովելով փոխպատվաստման բժշկական գործընթացների օրինականությունը և մարդու հիմնարար իրավունքների արդյունավետ պաշտպանությունը։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի ժամանակակից բժշկության զարգացման պայմաններում, երբ օրգանների և հյուսվածքների փոխպատվաստումը կարող է կենսական նշանակություն ունենալ հիվանդների համար, սակայն միաժամանակ առաջացնում է բարդ իրավական և էթիկական հարցեր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի և բժշկական իրավունքի մասնագետներին, իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, բժիշկներին, իրավագիտության ուսանողներին և հետազոտողներին։

Հրատարակությունը նախատեսված է գրադարանների համար և նվիրված է քիմիական գիտելիքների հանրամատչելի տարածմանն ու ընթերցողների շրջանում գիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Այն ներկայացնում է մեթոդական նյութեր, որոնք կարող են օգնել գրադարանավարներին կազմակերպել քիմիային վերաբերող տեղեկատվական, կրթական և մշակութային միջոցառումներ, գրականության ցուցադրություններ, թեմատիկ անկյուններ, ընթերցանության քննարկումներ և այլ ճանաչողական աշխատանքներ։ Նյութերի հիմնական նպատակն է բարդ գիտական հասկացությունները մատչելի ձևով ներկայացնել հանրությանը և խթանել հետաքրքրությունը քիմիական գիտության, նրա ձեռքբերումների ու առօրյա կյանքի հետ ունեցած կապի նկատմամբ։ Հրատարակության շրջանակում կարող են ներկայացվել քիմիայի տարբեր բնագավառներին վերաբերող գրականության ընտրության, համակարգման և ընթերցողներին ներկայացնելու սկզբունքներ, ինչպես նաև գիտական գրականության հանրահռչակման արդյունավետ մեթոդներ։ Կարևորվում է գրադարանի դերը որպես գիտելիքի տարածման և հասարակության կրթական պահանջների բավարարման կարևոր մշակութային հաստատություն։ Քիմիական գիտելիքների հանրահռչակումը դիտարկվում է ոչ միայն մասնագիտական կրթության, այլև լայն հասարակության գիտական իրազեկվածության բարձրացման միջոց։ Մեթոդական նյութերը կարող են ուղղորդել գրադարանավարներին՝ տարբեր տարիքային և կրթական խմբերի համար համապատասխան բովանդակություն ընտրելու և այն հասանելի ու հետաքրքիր ձևով ներկայացնելու գործում։ Հրատարակությունը կարող է անդրադառնալ նաև քիմիայի կիրառություններին արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, բժշկության, կենցաղի և շրջակա միջավայրի պահպանության ոլորտներում՝ ցույց տալով գիտության գործնական նշանակությունը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողի մոտ ձևավորել քիմիայի նկատմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում և ընդգծել գիտական գիտելիքի նշանակությունը ժամանակակից հասարակության զարգացման մեջ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարներին, մեթոդիստներին, ուսուցիչներին, գիտության հանրահռչակմամբ զբաղվող մասնագետներին և կրթական միջոցառումներ կազմակերպող մշակութային հաստատություններին։ Այն միաժամանակ արժեքավոր է որպես գրադարանային աշխատանքի մեթոդական օժանդակություն, որը նպաստում է գիտական գրականության նպատակային օգտագործմանը և քիմիական գիտելիքների հասանելի տարածմանը հասարակության լայն շրջանակներում։

Հրատարակությունը նվիրված է հայ նկարիչների ստեղծած մատենանիշներին (ex libris) և ներկայացնում է 1978 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված չորրորդ ցուցահանդեսի նյութերը։ Այն ցուցահանդեսային պատկերացանկ է, որը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու հայ գրաֆիկ նկարիչների կողմից ստեղծված գրքային նշանների արվեստին, դրանց գեղարվեստական առանձնահատկություններին և թեմատիկ բազմազանությանը։ Մատենանիշը, լինելով գրքի սեփականատիրոջը կամ գրադարանին պատկանելությունը նշող փոքրածավալ գրաֆիկական ստեղծագործություն, միաժամանակ հանդես է գալիս որպես ինքնուրույն արվեստի գործ՝ միավորելով գրքի, գրաֆիկայի, խորհրդանշանների և դեկորատիվ պատկերավորման տարրերը։ Ցուցահանդեսի կատալոգը արժեքավոր է այդ շրջանի հայկական գրաֆիկական արվեստի և մատենանիշի մշակույթի ուսումնասիրության համար, քանի որ փաստագրում է ներկայացված աշխատանքները և դրանց հեղինակներին։ Հրատարակության կազմողը Ս. Ղազարյանն է, իսկ նյութը լույս է տեսել Երևանում 1978 թվականին։ Աղբյուրագիտական տվյալների համաձայն՝ չորրորդ ցուցահանդեսի պատկերացանկը կազմել է 10-11 էջ։ Հավաքածուն կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, գրաֆիկայի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին և կոլեկցիոներներին։ Այն կարևոր աղբյուր է նաև խորհրդային շրջանի հայկական գրքային գրաֆիկայի զարգացման, արվեստագետների ստեղծագործական հետաքրքրությունների և մատենանիշի՝ որպես գեղարվեստական ժանրի տարածման ուսումնասիրության համար։ Ցուցահանդեսային նյութը թույլ է տալիս դիտարկել մատենանիշը ոչ միայն որպես գրքի պատկանելությունը հաստատող նշան, այլև որպես փոքրածավալ, գաղափարական ու գեղագիտական ամբողջականությամբ օժտված գրաֆիկական ստեղծագործություն, որի միջոցով արտահայտվում են հեղինակային ոճը, խորհրդանշական պատկերները և գրքի մշակույթի հետ սերտ կապը։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից տեխնոլոգիական առաջընթացի պայմաններում գրադարանի և գրադարանավարի դերի ու գործառույթների փոխակերպման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ թվային տեխնոլոգիաների, ինտերնետի, էլեկտրոնային տեղեկատվական ռեսուրսների և ավտոմատացված համակարգերի արագ զարգացումը էապես փոխում է ինչպես գրադարանների գործունեության կազմակերպումը, այնպես էլ տեղեկատվության որոնման, պահպանման, մշակման և օգտագործման եղանակները։ Ուսումնասիրվում է գրադարանի ավանդական՝ գրքի պահպանման և տրամադրման վրա հիմնված մոդելի անցումը դեպի բազմաֆունկցիոնալ տեղեկատվական և մշակութային միջավայր, որտեղ ֆիզիկական հավաքածուներին զուգահեռ կարևոր դեր են ստանում թվային շտեմարանները, էլեկտրոնային գրադարանները, թվայնացված հավաքածուները և առցանց ծառայությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարի մասնագիտական դերի փոփոխությանը։ Տեխնոլոգիական միջավայրում գրադարանավարը այլևս միայն գրականություն տրամադրող մասնագետ չէ, այլ տեղեկատվության որոնման, գնահատման, համակարգման և տարածման գործընթացների կազմակերպիչ, թվային ռեսուրսների կառավարման մասնագետ և տեղեկատվական գրագիտության զարգացմանը նպաստող մասնակից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մասնագիտական նոր հմտությունների անհրաժեշտությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման մեջ, էլեկտրոնային կատալոգների և թվային շտեմարանների զարգացումը, ինչպես նաև հեռավար սպասարկման և առցանց տեղեկատվական ծառայությունների ընդլայնումը։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական փոփոխությունների հետ կապված մարտահրավերները՝ թվային անհավասարությունը, տեղեկատվության հսկայական ծավալը, հեղինակային իրավունքի հարցերը, թվային նյութերի երկարաժամկետ պահպանությունը և տեղեկատվության հավաստիության գնահատման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է այն տեսակետը, որ տեխնոլոգիական առաջընթացը չի նվազեցնում գրադարանի նշանակությունը, այլ փոխում է դրա գործունեության ձևերը և ընդլայնում հնարավորությունները։ Ժամանակակից գրադարանը կարող է հանդես գալ որպես կրթական, գիտական, մշակութային և տեղեկատվական հարթակ՝ ապահովելով հասարակության տարբեր խմբերի հասանելիությունը գիտելիքին և մշակութային ժառանգությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, տեղեկատվական ոլորտի մասնագետներին, մշակութաբաններին, կրթության մասնագետներին, հետազոտողներին և գրադարանային գործի ապագա մասնագետներին՝ հնարավորություն տալով հասկանալու մասնագիտության և հաստատության զարգացման հիմնական ուղղությունները թվային դարաշրջանում։

Աշխատությունը նվիրված է պարտապանի գույքի վրա բռնագանձում տարածելուն՝ որպես դատական ակտերի հարկադիր կատարման կարևոր միջոցի, և ուսումնասիրում է դրա իրավական հիմքերը, կիրառման կարգը, պայմաններն ու գործնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է պարտատիրոջ պահանջի իրականացման և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի փաստացի կատարման գործընթացը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով պարտապանին պատկանող գույքի հայտնաբերմանը, դրա նկատմամբ հարկադիր միջոցների կիրառմանը և ստացված միջոցների հաշվին պարտավորության կատարմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են գույքային բռնագանձման իրավական բնույթը, դրա տեղը հարկադիր կատարման համակարգում և այն սկզբունքները, որոնց պահպանմամբ պետք է իրականացվի կատարողական վարույթը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պարտապանի սեփականության իրավունքի և պարտատիրոջ օրինական շահերի հավասարակշռությանը, քանի որ հարկադիր կատարման ընթացքում անհրաժեշտ է միաժամանակ ապահովել դատական ակտի արդյունավետ կատարումը և բացառել պարտապանի նկատմամբ անհամաչափ միջամտությունը։ Ուսումնասիրվում են բռնագանձման ենթակա գույքի տեսակները, գույքի հայտնաբերման և գնահատման գործընթացները, գույքագրման ու իրացման հետ կապված իրավահարաբերությունները, ինչպես նաև կատարողական վարույթի մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է հարկադիր կատարողի լիազորությունների և գործողությունների իրավական գնահատումը, ինչպես նաև այն իրավիճակների ուսումնասիրությունը, երբ բռնագանձման գործընթացում կարող են առաջանալ իրավական վեճեր կամ երրորդ անձանց գույքային իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բռնագանձման կիրառման սահմանափակումներին, որոշակի գույքի նկատմամբ պաշտպանության երաշխիքներին և կատարողական գործողությունների բողոքարկման հնարավորություններին։ Թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի դատական պաշտպանության արդյունավետության ապահովման տեսանկյունից, քանի որ դատական ակտի ընդունումը ինքնին բավարար չէ, եթե դրա կատարումը չի կարող իրականացվել արդյունավետ և իրավաչափ եղանակով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, դատավորներին, փաստաբաններին, հարկադիր կատարողներին, իրավագիտության ուսանողներին և հետազոտողներին, ինչպես նաև այն անձանց, ովքեր առնչվում են պարտավորությունների հարկադիր կատարման և գույքային վեճերի իրավական կարգավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման առկա մեխանիզմների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ջրային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է որպես երկրի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկը՝ հաշվի առնելով ջրի սահմանափակ պաշարները, դրանց տարածքային և սեզոնային անհավասար բաշխվածությունը, գյուղատնտեսության ու բնակչության պահանջարկը և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության անհրաժեշտությունը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ջրատնտեսական համակարգերի կառավարման կազմակերպական և տնտեսական հիմքերը, ջրային ռեսուրսների օգտագործման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև ոլորտում գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունն ու առկա խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրօգտագործման արդյունավետության բարձրացմանը, ջրային կորուստների նվազեցմանը, ոռոգման համակարգերի բարելավմանը, ենթակառուցվածքների վերականգնմանն ու արդիականացմանը և ջրային ռեսուրսների հաշվառման ու վերահսկողության կատարելագործմանը։ Քննարկվում են նաև կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցության, տնտեսական խթանների, ջրօգտագործման վճարների, ներդրումային քաղաքականության և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջրային ռեսուրսների ինտեգրված կառավարման սկզբունքների կիրառումը, որի հիմքում դրվում է ջրի նկատմամբ տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի հավասարակշռումը։ Հայաստանի պայմաններում այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ համադրել բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, էներգետիկայի և շրջակա միջավայրի պահանջները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը՝ ջրային համակարգերի մոնիթորինգի, հաշվառման, կանխատեսման և կառավարման գործընթացները թվայնացնելու նպատակով։ Առաջարկվող մոտեցումները միտված են ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, համակարգերի տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը, ծառայությունների որակի բարելավմանը և ոլորտի երկարաժամկետ կայունության ապահովմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ջրային տնտեսության մասնագետներին, տնտեսագետներին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, բնապահպաններին, ինժեներներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը մշակույթի և արվեստի բնագավառներին վերաբերող նոր գրականության համակարգված մատենագիտական տեղեկատու է, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և ոլորտի մասնագետներին տրամադրել ընթացիկ տեղեկատվություն տվյալ ժամանակաշրջանում լույս տեսած համապատասխան հրատարակությունների վերաբերյալ։ Այն ընդգրկում է մշակութային կյանքի, արվեստի տարբեր ճյուղերի, գրականության, թատրոնի, երաժշտության, կերպարվեստի, ճարտարապետության և հարակից ոլորտների ուսումնասիրությանը նվիրված գրականություն՝ հնարավորություն տալով հետևել մասնագիտական և գիտական հրատարակությունների ընթացքին։ Տեղեկատուի հիմնական արժեքը մատենագիտական տեղեկատվության համակարգված ներկայացումն է, որի շնորհիվ հնարավոր է արագ բացահայտել անհրաժեշտ աղբյուրները, կողմնորոշվել թեմատիկ գրականության մեջ և կազմել հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ գրականության ցանկեր։ Նման հրատարակությունը կարևոր դեր է կատարում գրադարանային և տեղեկատվական սպասարկման գործընթացում՝ ապահովելով նոր գրականության մասին օպերատիվ տեղեկություն և նպաստելով ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների արդյունավետ բավարարմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանների ֆոնդերի համալրման, մատենագիտական աշխատանքի, գիտական հետազոտությունների և մշակութային թեմաներով մասնագիտական ուսումնասիրությունների կազմակերպման համար։ Հրատարակության միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության ընդհանուր պատկերը, բացահայտել առավել ակտիվ ուսումնասիրվող թեմաները և հետևել տարբեր արվեստների վերաբերյալ գիտական ու մասնագիտական մտքի զարգացմանը։ Այն միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է մշակույթի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ գրանցված հրատարակությունների ամբողջությունը որոշակիորեն արտացոլում է հասարակության մշակութային հետաքրքրությունները, գիտական առաջնահերթությունները և արվեստի նկատմամբ մասնագիտական ուշադրության ուղղությունները։ Տեղեկատուն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, պատմաբաններին, գրականագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր զբաղվում են ՀՍՍՀ-ի մշակութային և արվեստագիտական ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ասեղնագործական մշակույթի պատմական և ազգագրական համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով այն որպես հայ ժողովրդի ավանդական մշակույթի, կենցաղի, գեղարվեստական մտածողության և ինքնության կարևոր բաղադրիչ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ասեղնագործության ծագումն ու պատմական զարգացումը, տարածքային առանձնահատկությունները, ձևավորման ավանդույթները և սերնդեսերունդ փոխանցվող արհեստագործական հմտությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ասեղնագործության տարբեր տեխնիկաներին, զարդանախշերին, գունային լուծումներին, գործվածքների և թելերի ընտրությանը, ինչպես նաև դրանց պատրաստման և կիրառման եղանակներին։ Ուսումնասիրվում են հայկական տարբեր բնակավայրերին և պատմաազգագրական շրջաններին բնորոշ ասեղնագործական առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել տեղական մշակութային ավանդույթների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ասեղնագործ զարդանախշերի խորհրդանշական և գեղագիտական նշանակությանը։ Բուսական, երկրաչափական, կենդանական և այլ պատկերները դիտարկվում են ոչ միայն որպես դեկորատիվ տարրեր, այլև որպես որոշակի պատկերացումների, հավատալիքների և աշխարհընկալման արտահայտություններ։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ասեղնագործության կիրառական նշանակությանը՝ հագուստի, կենցաղային առարկաների, ծիսական պարագաների և այլ իրերի ձևավորման մեջ։ Միաժամանակ ընդգծվում է արհեստի սոցիալական և մշակութային դերը, մասնավորապես ընտանիքում և համայնքում գիտելիքների ու հմտությունների փոխանցման նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայկական ավանդական ասեղնագործության բազմազանության, գեղարվեստական ինքնատիպության և պատմական շարունակականության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև ազգային մշակութային ժառանգության պահպանության և վերարժևորման տեսանկյունից, քանի որ փաստագրում և համակարգում է ժողովրդական արվեստի կարևոր դրսևորումներ, որոնք կարող են հիմք ծառայել հետագա մշակութաբանական, ազգագրական և արվեստագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ազգագրագետներին, արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, ժողովրդական արվեստի ուսումնասիրողներին, թանգարանների և մշակութային ժառանգության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև հայկական ավանդական արհեստներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է 1950-1960-ական թվականների հայ պոեզիայի զարգացման հիմնական միտումների, առանձնահատկությունների և օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այդ ժամանակաշրջանի հայ բանաստեղծության ձևավորման և փոփոխության գործընթացներն են, որոնք պայմանավորված էին ինչպես գրական-գեղագիտական զարգացումներով, այնպես էլ հասարակական, պատմական և մշակութային միջավայրի փոփոխություններով։ Ուսումնասիրվում են պոեզիայի թեմատիկ և գաղափարական ուղղությունները, բանաստեղծական մտածողության առանձնահատկությունները, մարդու, հայրենիքի, բնության, աշխատանքի, սիրո, հիշողության և ժամանակի թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծական լեզվի, պատկերավորման համակարգի, ժանրային ձևերի և արտահայտչական միջոցների փոփոխություններին, ինչպես նաև ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես է տվյալ ժամանակաշրջանում աստիճանաբար փոխվել բանաստեղծական խոսքի բնույթը, ինչպես են հեղինակները վերաիմաստավորել նախորդ գրական ավանդույթները և որոնել ինքնարտահայտման նոր ձևեր։ Կարևորվում է նաև անհատական ստեղծագործական ձեռագրի ձևավորման խնդիրը և տարբեր սերունդների ու հեղինակների միջև առկա գեղագիտական ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հայ պոեզիան դիտարկվում է ժամանակի գրական գործընթացների ընդհանուր համատեքստում՝ հնարավորություն տալով հասկանալու դրա զարգացման ներքին տրամաբանությունը և հետագա գրական ուղղությունների ձևավորման նախադրյալները։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ պոեզիայի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ համակարգում և վերլուծում է մի կարևոր ժամանակաշրջան, որի ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխությունները նշանակալի ազդեցություն են ունեցել հետագա տասնամյակների հայ գրականության վրա։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, բանասիրության և մշակույթի պատմության մասնագետներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և հայ պոեզիայի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է երկաթբետոնե կախովի պանելների ջերմախոնավային և լարվածադեֆորմացիոն վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ջերմաստիճանի և խոնավության փոփոխությունների ազդեցությունը կոնստրուկցիայի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն օրինաչափությունները, որոնց համաձայն արտաքին միջավայրի ջերմային և խոնավային պայմանների փոփոխությունը ազդում է պանելների նյութական վիճակի, ներքին լարումների, դեֆորմացիաների և շահագործման հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են երկաթբետոնե տարրերի ջերմաֆիզիկական և խոնավային հատկությունները, ինչպես նաև բետոնի և ամրանների փոխազդեցությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն երևույթներին, որոնք առաջանում են ջերմաստիճանային տատանումների, խոնավության փոփոխության, բետոնի չորացման և ծավալային փոփոխությունների հետևանքով։ Նման գործոնների համատեղ ազդեցությունը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ներքին լարումներ և դեֆորմացիաներ, որոնք անհրաժեշտ է հաշվի առնել կոնստրուկցիաների նախագծման, հաշվարկի և շահագործման ժամանակ։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են պանելների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատման մեթոդները, հաշվարկային մոտեցումները և տարբեր պայմաններում դրանց վարքագծի վերլուծությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել երկաթբետոնե կախովի պանելների նախագծման և հաշվարկի մեթոդների կատարելագործմանը, դրանց շահագործման հուսալիության բարձրացմանը և վաղաժամ վնասվածքների առաջացման ռիսկի նվազեցմանը։ Թեման հատկապես արդիական է բազմաշերտ և արտաքին պատող կոնստրուկցիաների դեպքում, որտեղ ջերմային ու խոնավային ռեժիմները կարող են էականորեն ազդել ոչ միայն նյութի ամրության, այլև ամբողջ համակարգի երկարաժամկետ աշխատանքի վրա։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել շինարարական ինժեներներին, կոնստրուկտորներին, ճարտարապետներին, շինարարական ֆիզիկայի և երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։