Մարդուն օրգաններ և (կամ) հյուսվածքներ փոխպատվաստելու քրեաիրավական հիմնախնդիրները

Политология

Սույն հրատարակությունը պարունակում է հայոց Ազգային ժողովի չորրորդ նիստի պաշտոնական արձանագրությունները՝ ներկայացնելով արևմտահայ ազգային ներկայացուցչական կառույցի գործունեության, ժողովական քննարկումների և համայնքային կառավարման պատմական վավերագրությունը։ Այն XIX դարի արևմտահայ հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրության համար կարևոր փաստաթղթային սկզբնաղբյուր է, որն արտացոլում է ազգային ինքնակառավարման հաստատությունների գործունեության կազմակերպական ձևերը, ժողովական աշխատանքի սկզբունքները և ազգային նշանակության հարցերի քննարկման ընթացքը։ Ազգային ժողովը արևմտահայ համայնքի կառավարման կարևորագույն ներկայացուցչական մարմիններից էր, որի գործունեությունն ընդգրկում էր ազգային-եկեղեցական կառավարման, կրթական ու բարեգործական հաստատությունների, համայնքային հարաբերությունների կարգավորման և հասարակական կյանքի կազմակերպման հիմնահարցերը։ Նրա նիստերում քննարկվող խնդիրները վերաբերում էին համայնքի ներքին կազմակերպվածությանը, ազգային հաստատությունների գործունեությանը, հասարակական պատասխանատվությանը և հավաքական շահերի պաշտպանությանը։ Արձանագրային այս հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու ժողովական աշխատանքի պաշտոնական ընթացքին, քննարկումների կազմակերպմանը, բարձրացված հարցերի բնույթին և որոշումների ընդունման մեխանիզմներին։ Նման փաստաթղթերի առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք գրավոր կերպով ամրագրում են ազգային կառավարման մարմնի գործունեությունը՝ պահպանելով ոչ միայն որոշումների փաստը, այլև ժամանակաշրջանի վարչական լեզուն, գործավարական մոտեցումները և հասարակական խնդիրների քննարկման մշակույթը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերակազմելու ազգային կառավարման համակարգի գործնական գործունեությունը և հասկանալու, թե ինչպես էին ձևավորվում համայնքային նշանակության որոշումները։ Հրատարակության պատմական ու գաղափարական նշանակությունը սերտորեն կապված է արևմտահայ Ազգային սահմանադրության և դրա հիման վրա ձևավորված ներկայացուցչական կառավարման համակարգի հետ։ 1860 թվականին ընդունված և 1863 թվականին օսմանյան իշխանությունների կողմից հաստատված Ազգային սահմանադրությունը կարևոր շրջադարձային նշանակություն ունեցավ արևմտահայության հասարակական ու քաղաքական կազմակերպման պատմության մեջ։ Այն նախատեսում էր ազգային կառավարման մարմինների գործունեության կանոնակարգում, ներկայացուցչական մասնակցության սկզբունքների հաստատում, իրավասությունների բաշխում և համայնքային խնդիրների լուծման որոշակի ընթացակարգերի սահմանում։ Ազգային ժողովը դարձավ այդ սահմանադրական համակարգի կենտրոնական կառույցներից մեկը, որտեղ քննարկվում էին համայնքի ընդհանուր շահերին առնչվող հարցերը և ձևավորվում ազգային կյանքի կազմակերպմանն ուղղված որոշումները։ Նիստերի արձանագրությունները կարևոր նյութ են այդ համակարգի գործունեության, սահմանադրական սկզբունքների գործնական կիրառության, ազգային հաստատությունների փոխհարաբերությունների և համայնքային ինքնակառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս նաև պատկերացում կազմելու հասարակական տարբեր շրջանակների ներկայացվածության, ժողովական մասնակցության և ազգային կառավարման գործընթացում հավաքական պատասխանատվության ընկալման մասին։ 1880-ական թվականներին արևմտահայ հասարակական կյանքը զարգանում էր բարդ քաղաքական և վարչական պայմաններում։ Օսմանյան կայսրության ներքին իրադրությունը, հայ բնակչության ազգային ու հասարակական իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը, կրթական և մշակութային հաստատությունների գործունեության խնդիրները և համայնքային ինքնակազմակերպման մարտահրավերները կարևոր տեղ էին զբաղեցնում ազգային գործիչների ուշադրության կենտրոնում։ Այս պայմաններում Ազգային ժողովը կարևոր դեր ուներ համայնքի հասարակական շահերի ներկայացման, ազգային հաստատությունների գործունեության պահպանման և տարբեր խնդիրների քննարկման գործում։ Կոստանդնուպոլիսը՝ որպես արևմտահայության քաղաքական, մտավոր, մշակութային և հրատարակչական գլխավոր կենտրոն, այդ գործընթացների հիմնական միջավայրն էր։ Քաղաքի հայկական տպարանները նպաստում էին ազգային մարմինների գործունեության վերաբերյալ պաշտոնական փաստաթղթերի և տեղեկությունների տարածմանը՝ ապահովելով դրանց գրավոր պահպանությունն ու հասանելիությունը։ Միքայել Սարյանի տպարանում լույս տեսած այս հրատարակությունը վկայում է ժողովական փաստաթղթերի տպագրության և ազգային կառավարման պատմական հիշողության պահպանման կարևորության մասին։ Գրական-փաստաթղթային տեսանկյունից այն առանձնանում է պաշտոնական արձանագրային շարադրանքով, ժողովական ու վարչական բառապաշարով և փաստաթղթերի կազմման ժամանակաշրջանին բնորոշ լեզվական առանձնահատկություններով։ Արձանագրային բնույթը հրատարակությանը հաղորդում է վավերագրական նշանակություն՝ այն տարբերակելով գեղարվեստական և հրապարակախոսական գրականությունից։ Դրա միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել XIX դարի հայերեն գործավարական լեզուն, հասարակական-իրավական տերմինաբանությունը, պաշտոնական գրագրության ձևերը և ազգային հաստատությունների փաստաթղթային մշակույթը։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ նման արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ազգային կառավարման ոչ միայն գաղափարական սկզբունքները, այլև դրանց իրականացման առօրյա ընթացքը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում արևմտահայ սահմանադրական պատմությամբ, Ազգային ժողովի գործունեությամբ, Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի կառավարման համակարգով, XIX դարի հասարակական-քաղաքական հարաբերություններով և հայ իրավաքաղաքական մտքի զարգացմամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն կարող է օգտագործվել նաև հայ ազգային հաստատությունների կառուցվածքի, ներկայացուցչական կառավարման ավանդույթների, ժողովական ընթացակարգերի և ազգային ինքնակազմակերպման պատմության ուսումնասիրության մեջ։ Ընթերցողական և գիտաճանաչողական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս անմիջականորեն հաղորդակցվելու հայ ազգային կառավարման պատմական փորձին և հասկանալու ազգային ներկայացուցչական մարմինների դերը հասարակական կյանքի կազմակերպման գործում։ Դրանք բացահայտում են սահմանադրական կարգի, հավաքական պատասխանատվության, հասարակական մասնակցության և ազգային շահերի պաշտպանության նշանակությունը հայոց պատմության մեջ։ Հրատարակությունը հայ փաստաթղթային ու տպագիր ժառանգության արժեքավոր նմուշ է, որը կարևոր սկզբնաղբյուր է արևմտահայության ազգային կառավարման, սահմանադրական մտածողության և XIX դարի հասարակական-քաղաքական կյանքի պատմության ամբողջական ուսումնասիրության համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էլեկտրոնային մարքեթինգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ կիրառման հետ կապված ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում թվային միջավայրի ազդեցությունն է կազմակերպությունների մարքեթինգային գործունեության վրա, սպառողների հետ հաղորդակցության նոր ձևերի զարգացումը և ավանդական մարքեթինգային գործիքների վերափոխումը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածման պայմաններում։ Քննության են առնվում կազմակերպությունների առցանց ներկայության ձևավորման, ինտերնետային գովազդի, որոնողական համակարգերի, սոցիալական մեդիայի, էլեկտրոնային հաղորդակցության, բովանդակային մարքեթինգի և թվային վաճառքի ուղիների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սպառողների վարքագծի փոփոխություններին, քանի որ թվային միջավայրում գնորդներն ավելի արագ են համեմատում առաջարկները, ուսումնասիրում ապրանքների և ծառայությունների վերաբերյալ տեղեկատվությունը և տարբեր հարթակների միջոցով անմիջական կապ հաստատում կազմակերպությունների հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել Հայաստանի կազմակերպությունների կողմից էլեկտրոնային մարքեթինգային գործիքների կիրառման մակարդակի, դրանց արդյունավետության և զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների վերլուծություն։ Կարևոր խնդիրներ են թվային հմտությունների և մասնագիտական կարողությունների զարգացումը, համապատասխան տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքների օգտագործումը, հաճախորդների տվյալների կառավարումը, տեղեկատվության պաշտպանությունը և առցանց միջավայրում վստահության ձևավորումը։ Ուսումնասիրվում է նաև էլեկտրոնային առևտրի և թվային վճարումների տարածման կապը մարքեթինգային ռազմավարությունների հետ, քանի որ առցանց վաճառքի զարգացումը պահանջում է սպառողի հետ փոխհարաբերությունների ամբողջական թվայնացում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել փոքր և միջին ձեռնարկությունների հնարավորություններին, որոնց համար թվային գործիքները կարող են ընդլայնել շուկայի հասանելիությունը և հաղորդակցության ուղիները՝ միաժամանակ առաջացնելով տեխնոլոգիական ու կազմակերպական նոր պահանջներ։ Էլեկտրոնային մարքեթինգի արդյունավետությունը դիտարկվում է նաև արդյունքների չափելիության, տվյալների վերլուծության և մարքեթինգային որոշումների հիմնավորման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մարքեթինգի, էլեկտրոնային առևտրի և թվային տնտեսության մոտեցումները՝ բացահայտելով Հայաստանում էլեկտրոնային մարքեթինգի զարգացման հիմնական խնդիրներն ու կազմակերպությունների թվային մարքեթինգային գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Другие предметы

Հրատարակությունը կենսամատենագիտական բնույթի ժողովածու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է հայ նշանավոր ճարտարապետի կյանքի, ստեղծագործական գործունեության և մասնագիտական ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերը։ Այն կազմված է որպես տեղեկատվական և հետազոտական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով մեկ աղբյուրում գտնել ինչպես ճարտարապետի գործունեության հետ անմիջականորեն կապված նյութերի, այնպես էլ նրա մասին հրատարակված ուսումնասիրությունների, հոդվածների և այլ հրապարակումների տվյալները։ Ժողովածուն լույս է տեսել Երևանում 1978 թվականին և ընդգրկում է 158 էջ՝ հանդիսանալով մասնագիտացված մատենագիտական աշխատանք։ Կառուցվածքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում ճարտարապետի կյանքի ու գործունեության տարբեր փուլերին վերաբերող նյութերը, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու նրա մասնագիտական ձևավորմանը, նախագծային աշխատանքներին, քաղաքաշինական գործունեությանը և հայկական ճարտարապետության զարգացման մեջ ունեցած ներդրմանը։ Մատենագիտական գրառումները հետազոտողին ուղղորդում են դեպի տարբեր ժամանակներում հրատարակված գրքեր, հոդվածներ, փաստաթղթեր և այլ աղբյուրներ՝ ստեղծելով հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Երևանի քաղաքաշինական զարգացման, գլխավոր հատակագծի մշակման, հասարակական և վարչական շենքերի նախագծման, հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ուսումնասիրության և դրանց նոր ժամանակների ճարտարապետության մեջ ստեղծագործաբար կիրառման վերաբերյալ նյութերը։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն անհատ ճարտարապետի ստեղծագործական ճանապարհը, այլև XX դարի առաջին կեսի հայկական ճարտարապետության ու քաղաքաշինության զարգացման ընդհանուր ընթացքը։ Կենսագրական և մատենագիտական բաղադրիչների համադրումը նպաստում է մասնագիտական գործունեության ժամանակագրության վերականգնմանը և համապատասխան սկզբնաղբյուրների որոնմանը։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է ճարտարապետության պատմությամբ, Երևանի քաղաքաշինական ժառանգությամբ և հայկական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողների համար, քանի որ մատենագիտական տեղեկատվությունը համակարգում է տարբեր բնույթի և տարբեր ժամանակներում տպագրված նյութերը։ Այն կարող է կիրառվել նաև գրադարանային ու տեղեկատու աշխատանքներում, թեմատիկ ցուցակների կազմման, գիտական ուսումնասիրությունների աղբյուրագիտական բազայի ձևավորման և ճարտարապետական ժառանգությանը վերաբերող հրապարակումների որոնման ժամանակ։ Իր բնույթով ժողովածուն միաժամանակ կենսագրական, մատենագիտական և մասնագիտական տեղեկատու է, որը նպաստում է ճարտարապետի ստեղծագործական ժառանգության վերաբերյալ գրականության պահպանմանը, համակարգմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է վաղ մանկական տարիքի երեխաների տոքսիկոզների ժամանակ արյան շիճուկի հակառադիկալային, այսինքն՝ ազատ ռադիկալների ազդեցությունը սահմանափակող և հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգի ցուցանիշների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել հիվանդության ընթացքում օրգանիզմի օքսիդատիվ հավասարակշռության հնարավոր փոփոխությունները, գնահատել հակաօքսիդանտային պաշտպանության վիճակը և ուսումնասիրել այդ ցուցանիշների շտկման հնարավոր մոտեցումները։ Ուսումնասիրության հիմքում այն պատկերացումն է, որ վաղ մանկական տարիքում օրգանիզմի նյութափոխանակային համակարգերը դեռևս գտնվում են զարգացման փուլում, և ծանր թունավորման կամ տոքսիկ վիճակների ժամանակ կարող են առաջանալ նյութափոխանակության և պաշտպանական մեխանիզմների արտահայտված փոփոխություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել արյան շիճուկի հակառադիկալային ակտիվությունը բնութագրող տարբեր կենսաքիմիական ցուցանիշներ, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունները հիվանդության տարբեր փուլերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազատ ռադիկալների առաջացման և դրանց վնասակար ազդեցությունը սահմանափակող հակաօքսիդանտային մեխանիզմների փոխհարաբերությանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տոքսիկոզների ժամանակ տեղի ունեցող կենսաքիմիական գործընթացների մասին և գնահատել օքսիդատիվ սթրեսի հնարավոր դերը հիվանդության զարգացման մեջ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչը տարբեր բուժական կամ կենսաքիմիական շտկման եղանակների արդյունավետության ուսումնասիրությունն է։ Դրանց ազդեցությունը կարող է գնահատվել՝ համեմատելով հիվանդության ընթացքում գրանցված կենսաքիմիական ցուցանիշները բուժումից առաջ և հետո կամ տարբեր խմբերի միջև։ Այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե որ մոտեցումները կարող են նպաստել հակաօքսիդանտային պաշտպանության համակարգի հավասարակշռության վերականգնմանը։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ վաղ մանկական տարիքի տոքսիկ վիճակների դեպքում նյութափոխանակային փոփոխությունների վաղ հայտնաբերումը կարող է լրացնել հիվանդի ընդհանուր կլինիկական գնահատումը և նպաստել հիվանդության ընթացքի ավելի խորքային ուսումնասիրմանը։ Միաժամանակ աշխատանքը արժեքավոր է մանկական կենսաքիմիայի և պաթոֆիզիոլոգիայի տեսանկյունից, քանի որ այն կապում է կլինիկական վիճակը օրգանիզմի պաշտպանական կենսաքիմիական մեխանիզմների հետ։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել մանկաբույժներին, կլինիկական կենսաքիմիկոսներին, պաթոֆիզիոլոգներին, մանկական հիվանդությունների հետազոտողներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և երեխաների տոքսիկ վիճակների կենսաքիմիական հիմքերով զբաղվող մասնագետներին։

Литература

Գիրքը ներկայացնում է Գրիգոր Զոհրապի արձակի բնորոշ նմուշներից կազմված ժողովածու, որտեղ արտահայտվում են հեղինակի իրապաշտական աշխարհընկալումը, հոգեբանական դիտողականությունն ու մարդկային հարաբերությունների խորքային մեկնաբանությունը։ Ստեղծագործությունների կենտրոնում անհատի ներաշխարհն է՝ իր զգացմունքներով, բարոյական ընտրություններով, հակասություններով և հասարակական միջավայրի ազդեցությամբ։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում առօրյա կյանքի այնպիսի իրավիճակների, որոնց միջոցով բացահայտվում են մարդկային բնավորության տարբեր կողմերը, անձնական ցանկությունների և հասարակական ընդունված նորմերի միջև առաջացող հակասությունները։ Պատմվածքներում և նորավեպերում կարևոր տեղ ունեն սիրո, վստահության, խանդի, արժանապատվության, միայնության, սոցիալական անհավասարության և մարդկային ճակատագրի թեմաները։ Կերպարները ներկայացվում են հոգեբանական նուրբ դիտարկումներով, իսկ նրանց գործողություններն ու ապրումները հաճախ բացահայտվում են փոքր, բայց նշանակալի մանրամասների միջոցով։ Արձակին բնորոշ են սեղմ կառուցվածքը, պատկերավոր լեզուն, հեգնանքը, դրամատիկ լարվածությունը և անսպասելի հանգուցալուծումների կիրառումը։ Միաժամանակ ստեղծագործությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակաշրջանի արևմտահայ հասարակական կյանքի, կենցաղի, բարքերի և մարդկային հարաբերությունների մասին։ Հեղինակը հասարակական երևույթները ներկայացնում է անհատական ճակատագրերի միջոցով՝ համադրելով իրապաշտական պատումը և հոգեբանական վերլուծությունը։ Ժողովածուն արժեքավոր է ինչպես Գրիգոր Զոհրապի ստեղծագործական առանձնահատկությունների, այնպես էլ արևմտահայ նորավիպագրության զարգացման ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, արձակի ժանրային առանձնահատկություններով և գրական կերպարների հոգեբանական կառուցմամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի աշխարհահռչակ կինոռեժիսոր, սցենարիստ և արվեստագետ Սերգեյ Փարաջանովի կյանքի, ստեղծագործական գործունեության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի համակարգմանը։ Այն կենսագրական և մատենագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին ներկայացնել արվեստագետի կյանքի ու գործունեության տարբեր փուլերին առնչվող փաստաթղթերը, գրքերը, հոդվածները, հարցազրույցները, քննադատական նյութերը և այլ հրատարակություններ։ Կենսամատենագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս Փարաջանովի ստեղծագործական ուղին դիտարկել ոչ միայն որպես կինոյի պատմության առանձին էջ, այլև որպես բազմաշերտ մշակութային երևույթ, որը միավորում է կինոն, կերպարվեստը, թատրոնը, կոլաժը, ժողովրդական արվեստը և հայկական մշակութային ժառանգությունը։ Գրքում ընդգրկված նյութերը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ տալ նրա կյանքի կարևոր հանգրվանների, մասնագիտական գործունեության, կինեմատոգրաֆիական աշխատանքների, ստեղծագործական սկզբունքների և արվեստագիտական հայացքների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն այն մատենագիտական աղբյուրները, որոնք անդրադառնում են նրա ֆիլմերի ստեղծման պատմությանը, գեղարվեստական լեզվին, կինեմատոգրաֆիական նորարարություններին և տարբեր ժամանակաշրջաններում նրա արվեստի նկատմամբ ձևավորված քննադատական վերաբերմունքին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Փարաջանովի ստեղծագործությունը երկար ժամանակ գտնվել է տարբեր մշակութային, քաղաքական և գեղարվեստական միջավայրերի հատման կետում, ուստի նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը պահանջում է բազմակողմանի աղբյուրագիտական մոտեցում։ Կենսամատենագիտությունը կարող է ընդգրկել ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն և այլ լեզուներով հրապարակված նյութեր՝ հնարավորություն տալով համադրել արվեստագետի գործունեության վերաբերյալ տարբեր աղբյուրներում ներկայացված տեսակետները։ Նման կառուցվածքը հատկապես օգտակար է հետազոտողների համար, քանի որ մեկտեղում է այն գրական և փաստագրական հենքը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նրա կենսագրությունը, ֆիլմագրությունը, արվեստի տեսությունը և մշակութային ազդեցությունը։ Աշխատանքը կարող է ծառայել որպես կարևոր օժանդակ աղբյուր կինոգիտության, արվեստագիտության, մշակութաբանության, գրականագիտության և հայ մշակույթի պատմության ուսումնասիրության ընթացքում։ Այն օգտակար է նաև ուսանողների, դասախոսների, գրականագետների, կինոգետների, արվեստաբանների և Փարաջանովի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ոչ միայն տեղեկատու նյութերի հավաքածու է, այլև հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու արվեստագետի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրման աղբյուրագիտական շրջանակի մասին՝ բացահայտելով նրա տեղն ու նշանակությունը հայկական, խորհրդային և համաշխարհային կինոյի ու արվեստի պատմության մեջ։