Սերգեյ Փարաջանով (Սարգիս Փարաջանյան): Կենսամատենագիտություն

Գրականություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է Վահան Տերյանի ստեղծագործական ժառանգության և նրա ազդեցությամբ ձևավորված «տերյանական դպրոցի» ուսումնասիրությանը։ Տերյանը հայ նորագույն պոեզիայի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է, որի ստեղծագործությունը կարևոր շրջադարձ արձանագրեց 20-րդ դարասկզբի հայ քնարերգության զարգացման մեջ։ Նրա պոեզիայում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում մենության, տխրության, կարոտի, սիրո, երազի, հոգևոր որոնումների և հայրենիքի նկատմամբ խոր զգացմունքի թեմաները։ Նրա բանաստեղծական աշխարհը կառուցվում է նուրբ հոգեբանական ապրումների, երաժշտականության, խորհրդանշական պատկերների և զգացմունքային ներքին լարվածության միջոցով։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է այն առանձնահատկությունների բացահայտումը, որոնք Տերյանի պոեզիան տարբերակում են նախորդ շրջանի հայ գրականությունից և դարձնում այն նոր գեղարվեստական մտածողության արտահայտություն։ Նրա ստեղծագործության մեջ բնապատկերը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես բանաստեղծի հոգեվիճակի արտացոլում։ Գիշերը, աշունը, մառախուղը, ճանապարհը, լռությունը և այլ պատկերներ վերածվում են ներքին աշխարհի խորհրդանիշների՝ ստեղծելով յուրահատուկ տերյանական մթնոլորտ։ «Տերյանական դպրոց» հասկացությունը կապված է այն գրական ազդեցության հետ, որը բանաստեղծը թողեց հետագա հայ քնարերգության վրա։ Նրա լեզուն, պատկերային համակարգը, երաժշտականությունը, ինտոնացիան և հոգեբանական քնարականությունը դարձան բազմաթիվ գրողների ու բանաստեղծների ստեղծագործական որոնումների կարևոր աղբյուր։ Այս ազդեցությունը չի սահմանափակվում միայն թեմատիկ նմանություններով․ այն արտահայտվում է նաև բանաստեղծական մտածողության, բառապաշարի, խորհրդանշական պատկերների և զգացմունքի արտահայտման ձևերի մեջ։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել, թե ինչպես են Տերյանի գեղարվեստական սկզբունքները ընկալվել, վերափոխվել և շարունակվել տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրականության մեջ։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել անմիջական ընդօրինակումը և ստեղծագործական ազդեցությունը, քանի որ տերյանական ավանդույթի շարունակողները նրա ստեղծագործական փորձը հաճախ վերաիմաստավորել են՝ համապատասխանեցնելով սեփական ժամանակի հասարակական և մշակութային խնդիրներին։ Տերյանի գրական ժառանգության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ազգայինի և համամարդկայինի համադրությունը։ Նրա քնարական հերոսի անձնական ապրումները հաճախ վերածվում են ավելի լայն հոգևոր ու մշակութային հարցերի, իսկ հայրենիքի և ժողովրդի թեմաները արտահայտվում են ոչ միայն հրապարակախոսական, այլև խորապես անձնական ու գեղարվեստական ձևով։ Այդ պատճառով նրա պոեզիան կարող է ուսումնասիրվել միաժամանակ որպես անհատական քնարերգության և ազգային գրական ինքնագիտակցության կարևոր դրսևորում։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Տերյանի լեզվական և ոճական նորարարությունները, նրա վերաբերմունքը բանաստեղծական ձևին և հնչերանգին, ինչպես նաև ռուսական և եվրոպական գրական-գեղագիտական ազդեցությունների յուրացումը։ Այս ամենը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել այն գրական երևույթի մասին, որը ձևավորվեց Տերյանի շուրջ և շարունակեց իր ազդեցությունը հետագա տասնամյակներում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Տերյանին ոչ միայն որպես առանձին մեծ բանաստեղծի, այլև որպես գրական մտածողության մի ամբողջ ուղղության ձևավորող, որի ստեղծագործական սկզբունքները զգալիորեն փոխեցին հայ քնարերգության զարգացման ընթացքը։ «Տերյանական դպրոցի» ուսումնասիրությունը, հետևաբար, կարևոր է հայ պոեզիայի արդիականացման, 20-րդ դարի սկզբի գրական գործընթացների և հետագա բանաստեղծական ավանդույթների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Վանի հայկական ապստամբության պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական ու սոցիալական համատեքստը Van շրջանում։ Գրքում վերլուծվում են տարածաշրջանի ժողովրդագրական կառուցվածքը, Օսմանյան կայսրության վարչական քաղաքականությունը և հայ բնակչության հասարակական-քաղաքական կազմակերպվածության ձևերը, որոնք ձևավորեցին դիմադրական շարժման նախադրյալները։ Հեղինակը ներկայացնում է ապստամբության ընթացքը, դրա կազմակերպչական առանձնահատկությունները, ռազմական գործողությունների փուլերը և տեղական բնակչության մասնակցությունը՝ ընդգծելով նաև արտաքին քաղաքական գործոնների ազդեցությունը։ Քննարկվում են ապստամբության պատճառները, ներքին և արտաքին դերակատարների դիրքորոշումները, ինչպես նաև դրա հետևանքները տարածաշրջանի հայ բնակչության ճակատագրի և Օսմանյան իշխանությունների քաղաքականության վրա։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայոց նորագույն պատմության, ազգային շարժումների և տարածաշրջանային հակամարտությունների ուսումնասիրության համար՝ առաջարկելով բազմակողմանի վերլուծություն և փաստագրական նյութերի համադրում։

Գրականություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XIX դարի պարսից հուշագրային գրականության ձևավորման, զարգացման և գաղափարական առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ ընդգծելով դրա դերը Իրանի հասարակական-քաղաքական և մշակութային կյանքի արտացոլման մեջ։ Դիտարկվում է հուշագրության ժանրի ձևավորումը Քաջարների ժամանակաշրջանում, երբ ավանդական պատմագրական ձևերին զուգահեռ սկսում են զարգանալ անհատական փորձի, ինքնակենսագրական տարրերի և անձնական դիտարկումների վրա հիմնված տեքստեր։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ այս գրականությունը հաճախ միավորում էր պատմական փաստագրությունը և սուբյեկտիվ ընկալումը՝ ստեղծելով անցումային ձև՝ դասական պատմագրության և ժամանակակից հուշագրության միջև։ Աշխատանքում վերլուծվում են այն հիմնական թեմաները, որոնք բնորոշ են XIX դարի պարսից հուշագրություններին՝ քաղաքական իրադարձությունների նկարագրություն, պալատական կյանքի պատկերումներ, սոցիալական հարաբերությունների քննություն և հեղինակի անձնական փորձի արտացոլում։ Քննարկվում է նաև արևմտյան ազդեցությունների աստիճանական ներթափանցումը, որը նպաստեց գրավոր ինքնարտահայտման նոր ձևերի զարգացմանը և անհատականության ընդգծմանը պարսից գրականության մեջ։ Նշվում է, որ հուշագրային գրականությունը դարձել էր կարևոր աղբյուր ոչ միայն պատմական տեղեկությունների, այլ նաև հասարակական մտածողության, արժեքային համակարգերի և մշակութային փոփոխությունների ուսումնասիրության համար՝ բացահայտելով անցումային շրջանի բարդ ու բազմաշերտ իրականությունը։

Հոգեբանություն

«Թոնկ արվեստը անտարբերության» գիրքը հեղափոխական ուղեցույց է, որը խորը, բայց պարզապես ներկայացնում է, թե ինչպես կարելի է ապրե՛լ ավելի երջանիկ՝ ընդունելով այն իրականությունը, որ կյանքում ամեն ինչ չի կարող լինել իդեալական կամ վերահսկելի։ Մարկ Մենսոնն իր գրքում բացատրում է, որ ի տարբերություն այն գաղափարների, որոնք մեզ սովորեցնում են անընդհատ ձգտել «լավագույնի» կամ «համակարգված կյանքի», իրական երջանկությունը գալիս է այն բաներից, որոնց մենք կոպիտ ու անկեղծ կերպով պարբերաբար չենք հետաքրքրվում։ Մենսոնն ընդգծում է, որ պետք է հրաժարվել անհարկի մտահոգություններից, սոցիալական մեդիայի ու արտաքին աշխարհի ճնշումներից, որոնք մեզ հասցնում են զգալ մեզ անընդհատ անփառունակ ու անբավարար։ Փոխարենը նա առաջարկում է կենտրոնանալ այն արժեքների վրա, որոնք իսկապես կարևոր են մեր կյանքում՝ առողջ հարաբերություններ, անձնական զարգացում, սեփական նպատակներին հավատալ։ Գրքում Մենսոնը բացահայտում է իր մտքերն ու իրական պատմություններ՝ առօրյայից, որին միահյուսված են խորը հումոր ու փիլիսոփայական մտքեր։ Այն առաջարկում է ճիշտ ժամանակի և էներգիայի կառավարում, որպեսզի կարողանանք գտնել այն երջանկությունը, որը չի պահանջում կատարյալ լինելու ձգտում։ «Թոնկ արվեստը անտարբերության» գրքի գլխավոր ուղերձը այն է, որ մենք պետք է ընտրենք այն, ինչը մեզ համար իսկապես արժեքավոր է՝ առանց անընդհատ հորինելու մյուսների կարծիքը կամ հասարակության հրամայած չափանիշները։ Հրատարակիչ - Альпина Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-9614-6535-8

Գրականություն

Այս աշխատությունը ճանապարհորդական-հուշագրական բնույթի պատմություն է, որտեղ նկարագրվում է ոտքով իրականացված ճանապարհորդությունը Փոքր Ասիայով՝ ընդգրկելով տարածաշրջանի աշխարհագրական, պատմական և մշակութային բազմազանությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է իր անցած ուղին որպես շարունակական դիտարկումների շարք, որտեղ ճանապարհորդությունը միաժամանակ դառնում է հետազոտական փորձ՝ ուղղված տեղական բնակչության կենցաղի, ավանդույթների, լեզվական միջավայրի և սոցիալական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Տեքստում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղական և քաղաքային բնակավայրերի հակադրությանը, ճանապարհային ենթակառուցվածքների վիճակին և բնական լանդշաֆտների փոփոխությանը՝ սկսած ափամերձ շրջաններից մինչև լեռնային տարածքներ։ Աշխատության մեջ հաճախ հանդիպում են նաև պատմական անդրադարձներ՝ կապված Փոքր Ասիայի հնագույն քաղաքակրթությունների, միջնադարյան պատմության և Օսմանյան կայսրության բազմազգ կառուցվածքի հետ, ինչը ճանապարհորդական դիտարկումները վերածում է նաև պատմա-մշակութային ուսումնասիրության։ Հեղինակը նկարագրում է հանդիպումները տարբեր ժողովուրդների ներկայացուցիչների հետ, նրանց սովորույթները, հյուրընկալության ձևերը և առօրյա կյանքի առանձնահատկությունները՝ փորձելով փոխանցել տարածաշրջանի բազմաշերտ էթնիկական պատկերը։ Միաժամանակ ընդգծվում են ճանապարհորդության ֆիզիկական դժվարությունները՝ երկար քայլերթերը, կլիմայական պայմանները և երբեմն սահմանափակ հաղորդակցական հնարավորությունները, որոնք առավել ընդգծում են դիտարկումների իրականության զգացողությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է Փոքր Ասիայով ոտքով ճանապարհորդությունը որպես համադրություն արկածային հուշագրության և գիտական դիտարկման, որը բացահայտում է տարածաշրջանի մշակութային և աշխարհագրական բազմազանությունը։

Մաթեմատիկա

Ակտուարական մաթեմատիկա. Խնդրագիրք. Մաս 1-ը բարձրագույն մաթեմատիկայի և ֆինանսական մաթեմատիկայի ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ակտուարական հաշվարկների հիմունքները գործնական խնդիրների միջոցով յուրացնելու համար, աշխատությունում ներկայացվում են կյանքի ապահովագրության և կենսաթոշակային հաշվարկների հիմնական մոդելները, մահացության և գոյատևման հավանականությունների կիրառումը, անուիտետների և ապահովագրական վճարների հաշվարկման մեթոդները, ինչպես նաև տոկոսադրույքների և ֆինանսական հոսքերի գնահատման սկզբունքները, յուրաքանչյուր թեմա ուղեկցվում է խնդիրների համակարգված շարքով, որոնք օգնում են զարգացնել մաթեմատիկական մոդելավորման և ֆինանսական ռիսկերի գնահատման հմտությունները, միաժամանակ ընդգծվում է ակտուարական մտածողության կարևորությունը ապահովագրական ոլորտում, բանկային համակարգում և երկարաժամկետ ֆինանսական պլանավորման մեջ, աշխատությունը նպատակ ունի կապել տեսական հավանականության գիտելիքները իրական ֆինանսական կիրառությունների հետ՝ ձևավորելով մասնագիտական գործնական կարողություններ։