Հարկային քաղաքականության հիմնախնդիրները ՀՀ իրավական համակարգի արդիականացման պայմաններում (սահմանադրական վերլուծություն)

Գրականություն

Բանասիրական, պատմագրական և միջնադարյան գրականության ուսումնասիրության բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է Վառլաամի և Հովասափի մասին հոգեշահ պատմության ծագման, տարածման և գրական զարգացման պատմության մեջ հայկական ու վրացական աղբյուրների նշանակության բացահայտմանը։ Քննության են առնվում միջնադարյան այս պատմության բովանդակային առանձնահատկությունները, կրոնաբարոյական գաղափարները և արևելյան ու քրիստոնեական գրական ավանդույթների փոխազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմության հայկական և վրացական տարբերակներին, դրանց ձեռագրական ավանդույթներին, թարգմանական առանձնահատկություններին և այլալեզու խմբագրությունների հետ ունեցած առնչություններին։ Վերլուծվում են տարբեր բնագրերի կառուցվածքային, լեզվական և գաղափարական ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ինչպես նաև պատմության փոխանցման ընթացքում առաջացած հնարավոր փոփոխությունները։ Քննարկվում են հայկական և վրացական միջնադարյան գրական միջավայրերի փոխհարաբերությունները, թարգմանիչների ու գրիչների գործունեությունը և կրոնական պատմողական երկերի տարածման մշակութային նախադրյալները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ձեռագրերի համեմատական քննության, բնագրագիտական վերլուծության, պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության և թարգմանական շերտերի բացահայտման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում Վառլաամի և Հովասափի պատմության բարոյախրատական բովանդակությանը, հոգևոր դաստիարակության գաղափարներին և միջնադարյան ընթերցողական միջավայրում դրա նշանակությանը։ Կարևորվում է հայ-վրացական նյութերի ուսումնասիրությունը՝ պատմության տարբեր խմբագրությունների փոխառնչությունները, փոխանցման հնարավոր ուղիները և միջնադարյան գրական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները պարզաբանելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ և վրաց միջնադարյան գրականության, համեմատական բանասիրության, ձեռագրագիտության, բնագրագիտության և քրիստոնեական գրական ավանդույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնոլոգիա

Մետալուրգիական, քիմիատեխնոլոգիական և հանքահումքային ռեսուրսների վերամշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պղինձ-մոլիբդենային միասնական խտանյութի համալիր հիդրոմետալուրգիական վերամշակման և դրանից արժեքավոր մետաղների արդյունավետ կորզման տեխնոլոգիայի մշակման գիտական ու տեխնոլոգիական հիմունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում պղինձ-մոլիբդենային խտանյութերի հանքաբանական և քիմիական առանձնահատկությունները, դրանցում պարունակվող մետաղական բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը և համալիր վերամշակման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրոմետալուրգիական գործընթացների տեսական հիմքերին, մետաղների լուծահանման օրինաչափություններին, լուծույթներում դրանց վարքագծին և նպատակային բաղադրիչների ընտրողական առանձնացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են խտանյութի վերամշակման տեխնոլոգիական փուլերի փոխկապակցվածությունը, քիմիական փոխակերպումների ընթացքի վրա ազդող գործոնները և արժեքավոր մետաղների կորզման արդյունավետության գնահատման հիմնական չափանիշները։ Քննարկվում են պղնձի, մոլիբդենի և խտանյութում հնարավոր այլ արժեքավոր բաղադրիչների տարանջատման, մաքրման ու հետագա օգտագործման տեխնոլոգիական հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել նյութական հաշվեկշռի կազմման, տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման, ռեագենտների օգտագործման արդյունավետության և ստացվող արտադրանքի որակական բնութագրերի գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հանքային հումքի համալիր օգտագործման տնտեսական ու բնապահպանական նշանակությանը, արտադրական մնացորդների նվազեցմանը և մետալուրգիական տեխնոլոգիաների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գունավոր մետալուրգիայի, հիդրոմետալուրգիայի, հանքանյութերի վերամշակման, քիմիական տեխնոլոգիաների և հանքահումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

Այս գրականագիտական աշխատանքը նվիրված է Արշակ Չոպանյանի քննադատական և գրականագիտական հայացքների ուսումնասիրությանը, նրա մտավոր ժառանգության մեջ գրականության, արվեստի, ազգային մշակույթի և գրական քննադատության վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է Չոպանյանի գործունեությունը ոչ միայն որպես գրողի և հրապարակախոսի, այլև որպես գրական քննադատի ու հետազոտողի, որի աշխատություններում կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ գրականության զարգացման օրինաչափությունների, ազգային գրական ժառանգության գնահատման և առանձին հեղինակների ստեղծագործության արժևորման հարցերը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն չափանիշներն ու սկզբունքները, որոնցով Չոպանյանը մոտեցել է գրական ստեղծագործությանը՝ ուշադրություն դարձնելով գեղարվեստական արժեքին, լեզվական ինքնատիպությանը, գաղափարական բովանդակությանը, ազգային մտածողությանը և պատմամշակութային նշանակությանը։ Նրա քննադատական հայացքներում կարևոր է գրականության և ազգային կյանքի կապի ըմբռնումը․ գրականությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային կյանքի արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման կարևոր միջոց։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել Չոպանյանի վերաբերմունքը դասական և ժամանակակից հայ գրականության տարբեր ներկայացուցիչների նկատմամբ, ինչպես նաև նրա գնահատականները գրական ուղղությունների, ժանրերի և գեղարվեստական երևույթների վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրության է արժանի նրա գործունեությունը հայ գրականությունը միջազգային մշակութային միջավայրում ներկայացնելու ուղղությամբ, քանի որ այդ աշխատանքը սերտորեն կապված էր հայ գրականության արժեքների բացահայտման և տարածման նրա ընդհանուր մշակութային ծրագրի հետ։ Նրա գրականագիտական մոտեցումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու նաև ժամանակաշրջանի հայ մտավոր կյանքի կարևոր խնդիրները՝ ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության, եվրոպական գրական մտքի հետ փոխհարաբերության և գրական նորարարության հարցերը։ Չոպանյանի քննադատական մտածողությունը միաժամանակ հետաքրքիր է նրանով, որ այն միավորում է գրականագիտական վերլուծությունը, պատմամշակութային դիտարկումը և գեղագիտական գնահատականը՝ գրական ստեղծագործությունը դիտարկելով ավելի լայն հասարակական ու մշակութային համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրական քննադատության պատմությունն ուսումնասիրողների համար, քանի որ Չոպանյանի հայացքները ներկայացնում են հայ գրականագիտական մտքի զարգացման կարևոր փուլերից մեկը և հնարավորություն են տալիս հետևելու գրական արժեքների գնահատման չափանիշների ձևավորմանն ու փոփոխությանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Չոպանյանի՝ որպես քննադատի և գրականագետի դերը հայ մշակութային մտքի զարգացման մեջ՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ գրականության ուսումնասիրության, արժևորման, պահպանման և միջազգային մշակութային շրջանառության գործում։

Իրավաբանություն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է խուլիգանության քրեաիրավական և կրիմինալոգիական հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով այս երևույթի իրավական կարգավորումը, պատճառները և կանխարգելման մեխանիզմները։ Նյութում վերլուծվում են խուլիգանության տեսակները, դրանց որակական և քանակական հատկանիշները, ինչպես նաև այս հանցագործությունների համար նախատեսված քրեաիրավական պատասխանատվության կանոնները՝ ներառյալ քրեական օրենսգրքում սահմանված պատժամիջոցները և դրանց կիրառության պրակտիկան։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է սոցիալ-հոգեբանական գործոնները, որոնք նպաստում են խուլիգանության ձևավորմանը, օրինակ՝ ընտանիքային և կրթական ազդեցությունները, տարիքային խումբերի առանձնահատկությունները և երիտասարդության շրջանում սոցիալ-հոգեբանական դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխարգելման ռազմավարություններին, հասարակական վերահսկողության մեխանիզմներին և իրավապահ մարմինների փորձին՝ խուլիգանության դեպքերի նվազեցման գործում։ Նյութը կարևոր է իրավաբանների, քրիմինոլոգների, ոստիկանության և սոցիալական ծառայությունների մասնագետների համար՝ ուղղված իրավական կարգի պահպանմանը և հասարակական անվտանգության ամրապնդմանը։

Բժշկություն

Գիրքը նվիրված է պարոդոնտի բորբոքային հիվանդությունների բուժման երկու մոտեցումների՝ ապարատային և դեղորայքային մեթոդների համեմատական գնահատմանը՝ հիմնվելով արյան բջիջների ագրեգատային վիճակի ցուցանիշների վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են պարոդոնտի բորբոքային ախտաբանության պաթոգենեզի հիմնական մեխանիզմները, բորբոքային գործընթացի ազդեցությունը միկրոշրջանառության և հեմոռեոլոգիական հատկությունների վրա, ինչպես նաև արյան բջիջների՝ մասնավորապես էրիթրոցիտների և թրոմբոցիտների ագրեգացիոն վարքի փոփոխությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ապարատային բուժման մեթոդների (ֆիզիոթերապևտիկ և տեղային ազդեցության տեխնոլոգիաներ) և դեղորայքային թերապիայի արդյունավետությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը բորբոքային գործընթացի նվազեցման, հյուսվածքների վերականգնման և արյան ռեոլոգիական ցուցանիշների կարգավորման վրա։ Գրքում ընդգծվում է լաբորատոր և կլինիկական տվյալների համադրության կարևորությունը բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատման համար, ինչպես նաև առաջարկվում են համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումներ։ Աշխատությունը նախատեսված է ստոմատոլոգների, պարոդոնտոլոգների, կլինիկական լաբորատոր մասնագետների, բժշկական հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների և օրդինատորների համար՝ նպաստելով պարոդոնտի հիվանդությունների բուժման գիտական և ապացուցողական մոտեցումների զարգացմանը։

Այլ առարկաներ

Այս թեման վերաբերում է տավարի կովկասյան գորշ ցեղի տնտեսա-կենսաբանական հատկանիշների ուսումնասիրությանը և դրա հիման վրա սելեկցիոն նոր չափանիշների մշակման ու կիրառման խնդիրներին՝ ուղղված ցեղի արտադրողականության և հարմարվողականության բարելավմանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Կովկասյան գորշ ցեղը համարվում է տարածաշրջանին լավ հարմարեցված տեղական կենդանատեսակ, որը առանձնանում է բարձր դիմացկունությամբ, համեմատաբար խնայող կերօգտագործմամբ և տարբեր կլիմայական գոտիներին հարմարվելու ունակությամբ՝ ներառյալ լեռնային և ենթալեռնային պայմանները։ Տնտեսա-կենսաբանական տեսանկյունից ցեղը բնութագրվում է միջին կաթնատվությամբ, բավարար մսատվությամբ և բարձր վերարտադրողական ունակությամբ, ինչը այն դարձնում է կարևոր ռեսուրս փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների համար։ Միևնույն ժամանակ, արտադրողական ցուցանիշները որոշ դեպքերում զիջում են բարձր մասնագիտացված կաթնամսային ցեղերին, ինչը պայմանավորում է սելեկցիոն աշխատանքի անհրաժեշտությունը՝ ուղղված գենետիկական ներուժի առավել լիարժեք բացահայտմանը։