Հարկային քաղաքականության հիմնախնդիրները ՀՀ իրավական համակարգի արդիականացման պայմաններում (սահմանադրական վերլուծություն)

Other Subjects

Տեղական բյուջեները Հայաստանի Հանրապետության բյուջետային համակարգի կարևոր բաղադրիչն են և արտահայտում են համայնքների ֆինանսական ինքնուրույնությունը՝ ապահովելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության ֆինանսավորումը, սոցիալական ծառայությունների մատուցումը և համայնքային զարգացման ծրագրերի իրականացումը, որտեղ դրանք ծառայում են որպես պետական ֆինանսական համակարգի դեկենտրոնացված մակարդակ, որը մոտ է բնակչությանը և ուղղված է տեղական կարիքների բավարարմանը։ ՀՀ բյուջետային համակարգում տեղական բյուջեները ձևավորվում են հիմնականում հարկային և ոչ հարկային եկամուտների, պետական սուբվենցիաների և դոտացիաների հաշվին, իսկ դրանց կառավարման պատասխանատուները համայնքների ղեկավարներն ու ավագանիներն են՝ պետական վերահսկողության ընդհանուր շրջանակում։ Տեղական բյուջեների դերը հատկապես կարևոր է տարածքային զարգացման անհավասարությունների նվազեցման, ենթակառուցվածքների բարելավման, կոմունալ ծառայությունների կազմակերպման և սոցիալական ծրագրերի իրականացման տեսանկյունից, քանի որ դրանք թույլ են տալիս ավելի ճկուն և արագ արձագանքել բնակչության տեղական խնդիրներին։ Միաժամանակ տեղական բյուջեները նպաստում են ժողովրդավարական կառավարմանը՝ ապահովելով համայնքային մասնակցություն ֆինանսական որոշումների կայացման գործընթացում և բարձրացնելով թափանցիկության մակարդակը։ Սակայն ՀՀ-ում տեղական բյուջեների համակարգը դեռևս ունի սահմանափակ ֆինանսական ինքնուրույնություն, քանի որ համայնքների մեծ մասը զգալիորեն կախված է պետական բյուջեից փոխանցվող միջոցներից, ինչը որոշակիորեն սահմանափակում է նրանց ինքնուրույն զարգացման հնարավորությունները և պահանջում է բյուջետային ապակենտրոնացման շարունակական բարեփոխումներ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է գիտական ֆանտաստիկայի ոճագործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը կիբերփանկ ժանրում՝ Ուիլյամ Գիբսոնի ստեղծագործությունների հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական, ոճական և գեղարվեստական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ կիբերփանկ գրականությունը ձևավորում է տեխնոլոգիապես զարգացած, սոցիալական հակասություններով և տեղեկատվական հոսքերի գերակայությամբ բնութագրվող ապագայի պատկեր։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է գիտական ֆանտաստիկան ոչ միայն որպես թեմատիկ ուղղություն, այլև որպես առանձնահատուկ լեզվական և ոճական համակարգ, որտեղ տեխնոլոգիական նորարարությունները, վիրտուալ իրականությունը, կիբերտարածությունը, արհեստական բանականությունը և մարդու ու տեխնոլոգիայի փոխհարաբերությունները արտահայտվում են հատուկ բառապաշարի, պատկերային համակարգի և խոսքային կառուցվածքների միջոցով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կիբերփանկ ժանրի ձևավորման և դրա հիմնական գեղագիտական սկզբունքների վերլուծությունը։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել տեխնոլոգիական առաջընթացի և սոցիալական անհավասարության հակադրությունը, կորպորատիվ իշխանության ազդեցությունը, անհատի օտարացումը, քաղաքային միջավայրի դիստոպիական պատկերումը և մարդու ինքնության փոփոխությունը տեխնոլոգիական միջավայրում։ Գիբսոնի արձակը հատկապես հետաքրքիր է լեզվական տեսանկյունից, քանի որ հեղինակը ստեղծում է նոր իրականություն՝ օգտագործելով տեխնիկական տերմիններ, նորաբանություններ, կրճատումներ, փոխառություններ և ժարգոնային բառապաշար։ Այս լեզվական շերտերի համադրությունը նպաստում է կիբերփանկ աշխարհի առանձնահատուկ մթնոլորտի ձևավորմանը և ընթերցողին անմիջականորեն ներառում է ստեղծագործության տեխնոլոգիական միջավայրում։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել նաև նորաբանությունների և տերմինաբանական միավորների կառուցվածքային ու իմաստային առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման եղանակները և գեղարվեստական տեքստում կատարած գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել փոխաբերությանը, համեմատությանը, էպիտետներին, խորհրդանշական պատկերներին և տեսողական բնույթի նկարագրություններին, որոնց միջոցով տեխնոլոգիական երևույթները ձեռք են բերում գեղարվեստական և երբեմն փիլիսոփայական իմաստ։ Կարևոր ուսումնասիրության ոլորտ է նաև խոսքի տարբեր ռեգիստրների փոխազդեցությունը․ գրական, տեխնիկական, խոսակցական և ժարգոնային լեզվական շերտերի համադրումը կերպարների սոցիալական միջավայրը, անհատականությունը և հաղորդակցական իրավիճակը ներկայացնելու արդյունավետ միջոց է։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պատմողական տեխնիկային, երկխոսությունների կառուցմանը, ներքին խոսքին և հեղինակային նկարագրություններին՝ պարզելու համար, թե ինչպես են դրանք մասնակցում կիբերփանկ աշխարհի կառուցմանը։ Գիբսոնի ստեղծագործություններում քաղաքային տարածքը, թվային միջավայրը և տեխնոլոգիական ենթակառուցվածքները հաճախ դառնում են ոչ միայն գործողության վայր, այլև ինքնուրույն գեղարվեստական համակարգ, որի լեզվական ներկայացումը ձևավորում է ստեղծագործությունների ընդհանուր ոճական նկարագիրը։ Ուսումնասիրության կարևոր նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է գիտական և տեխնոլոգիական թեմատիկան վերածվում գեղարվեստական խոսքի՝ փոխելով բառապաշարի, պատկերավորման և պատմողական կառուցվածքի ավանդական ձևերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, ոճաբաններին, գրականագետներին, թարգմանագետներին և գիտական ֆանտաստիկայի ու կիբերփանկ գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է կիբերփանկ ժանրում գիտական ֆանտաստիկայի ոճագործառական դրսևորումները՝ ցույց տալով տեխնոլոգիական տերմինաբանության, նորաբանությունների, ժարգոնի, պատկերավորման միջոցների, խոսքային ռեգիստրների և պատմողական տեխնիկաների դերը Վ. Գիբսոնի ստեղծած գեղարվեստական աշխարհի ձևավորման գործում։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Մոսոխների՝ Հայաստանի տարածքից Սվանիա արտագաղթի ժամանակագրական հարցի ուսումնասիրությանը և դրա հետ կապված պատմական ու ազգագրական խնդիրների քննությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում է բնակչության տեղաշարժի ժամանակաշրջանի հնարավոր ճշգրտումը, դրա պատմական նախադրյալների բացահայտումը և Հայաստանի ու Սվանիայի միջև ձևավորված բնակչական ու մշակութային կապերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն է տրվում պատմական աղբյուրների համադրմանը, տարբեր ժամանակաշրջանների տեղեկությունների քննությանը և այն փաստերի վերլուծությանը, որոնք կարող են օգնել պարզելու արտագաղթի մոտավոր ժամանակը և դրա ընթացքը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Մոսոխների ծագման, բնակության վայրերի և տարածաշրջանի պատմական աշխարհագրության վերաբերյալ տեղեկություններին, ինչպես նաև նրանց հնարավոր տեղաշարժերի հետ կապված պատմագիտական տեսակետներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սվանիայի բնակչության ձևավորման գործընթացներին, տեղական հասարակության հետ նորեկ խմբերի փոխհարաբերություններին և ժամանակի ընթացքում նրանց մշակութային առանձնահատկությունների պահպանման կամ փոփոխության հարցերին։ Կարևոր է նաև պատմական հիշողության, բանավոր ավանդույթների և ազգագրական տվյալների դերը, քանի որ նման միգրացիոն գործընթացների ժամանակագրությունը հաճախ հնարավոր է վերականգնել ոչ միայն գրավոր աղբյուրների, այլև հետագա պատմական ու մշակութային վկայությունների համադրությամբ։ Աշխատությունը հետաքրքրական է նրանով, որ մեկ կոնկրետ բնակչական տեղաշարժի օրինակով հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հին և միջնադարյան տարածաշրջանային միգրացիաների, էթնոմշակութային փոխազդեցությունների և բնակչության տարածական շարժերի ավելի լայն խնդիրներ։ Այն կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի և Կովկասի պատմությամբ, պատմական աշխարհագրությամբ, ազգագրությամբ և ժողովուրդների տեղաշարժերի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել նաև ուսանողներին և մասնագետներին, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի ու Վրաստանի պատմական կապերը, տարածաշրջանի բնակչության ձևավորման գործընթացները և տարբեր էթնիկ խմբերի տեղաշարժերի պատմական առանձնահատկությունները։

History

Աշխատությունը նվիրված է Լիբանանի մութասարիֆության շրջանի (1861–1915 թթ.) պատմական, քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Օսմանյան կայսրության վարչական համակարգում այդ հատուկ ինքնավար միավորի ձևավորման պատճառները և գործառույթները։ Հեղինակը վերլուծում է 1860 թվականի կրոնական հակամարտություններից հետո միջազգային միջամտության արդյունքում ստեղծված մութասարիֆության կառավարման մոդելը՝ ընդգծելով եվրոպական տերությունների ազդեցությունը տարածաշրջանի քաղաքական կառուցվածքի վրա։ Գրքում դիտարկվում են վարչական համակարգի կազմակերպումը, տեղական էլիտաների դերակատարությունը, համայնքային հարաբերությունները՝ հատկապես մարոնիտների, դրուզների և այլ կրոնական խմբերի միջև հավասարակշռության պահպանումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական զարգացման միտումներին՝ գյուղատնտեսության, առևտրի և ծովային կապերի ընդլայնման համատեքստում, ինչպես նաև Բեյրութի աճող դերակատարությանը որպես տարածաշրջանային կենտրոն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև կրթական, մշակութային և մամուլի զարգացումները՝ ցույց տալով լիբանանյան հասարակության արդիականացման գործընթացները մութասարիֆության շրջանում։ Աշխատությունը կարևոր է պատմաբանների, արևելագետների և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմության հետազոտողների համար՝ նպաստելով Լիբանանի պետականության ձևավորման նախապատմության ավելի խոր ըմբռնմանը։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի առաջին կեսի հայ բանաստեղծության մեջ ազատ ոտանավորի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ավանդական չափածոյի կանոններից աստիճանաբար հեռացող բանաստեղծական կառուցվածքների առաջացումն է և դրանց դերը հայ պոեզիայի նորացման գործընթացում։ Ազատ ոտանավորը դիտարկվում է որպես բանաստեղծական խոսքի կազմակերպման այնպիսի ձև, որտեղ տողի երկարությունը, ռիթմական կառուցվածքը, հանգավորումը և չափական օրինաչափությունները կարող են ենթարկվել ավելի ազատ սկզբունքների՝ պահպանելով ստեղծագործության ներքին ռիթմը և գեղարվեստական ամբողջականությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել արևելահայ և արևմտահայ բանաստեղծական ավանդույթներում տեղի ունեցած փոփոխությունները, դասական տաղաչափական համակարգերի և նոր ձևերի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ազատ բանաստեղծության տարածմանը նպաստած գրական ու մշակութային գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռիթմի վերակազմավորմանը, քանի որ կանոնավոր չափի բացակայությունը չի նշանակում ռիթմի վերացում․ այն կարող է ձևավորվել շարահյուսական կրկնությունների, բառային շեշտադրումների, հնչերանգի, տողատման, դադարների և պատկերային կառուցվածքի միջոցով։ Կարևորվում է նաև բանաստեղծական տողի և նախադասության փոխհարաբերությունը, քանի որ ազատ կառուցվածքում տողատումը կարող է ինքնուրույն արտահայտչական դեր ստանալ և ազդել ստեղծագործության ընթերցման ու իմաստային ընկալման վրա։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ազատ ոտանավորի կապը ժամանակաշրջանի գրական նորարարությունների և եվրոպական պոեզիայի զարգացման միտումների հետ՝ միաժամանակ բացահայտելով հայկական բանաստեղծական ավանդույթի ներսում դրա ինքնատիպ դրսևորումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թեմատիկ և պատկերային համակարգի փոփոխություններին՝ պարզաբանելով, թե ինչպես են նոր բանաստեղծական ձևերը հնարավորություն տվել արտահայտելու անհատական ապրումներ, հասարակական փոփոխություններ, քաղաքային կյանքի պատկերներ և ժամանակաշրջանի մշակութային փորձառությունը։ Համեմատական քննության միջոցով հնարավոր է տարբերակել ազատ ոտանավորի տարատեսակները և ցույց տալ անցումը կանոնավոր չափածոյից դեպի առավել ճկուն բանաստեղծական կառուցվածքներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ գրականության պատմության, պոետիկայի, տաղաչափության և համեմատական գրականագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ազատ ոտանավորի նշանակությունը XX դարի առաջին կեսի հայ բանաստեղծական լեզվի և ձևային մտածողության զարգացման մեջ։

History

Այս աշխատությունը բազմահատոր ուսումնասիրության չորրորդ գիրքն է, որը նվիրված է հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի տարբեր փուլերին և դրանց գաղափարական ու քաղաքական զարգացումներին։ Այն ընդգրկում է այն պատմական գործընթացները, որոնց ընթացքում ձևավորվել են ազատագրական շարժումներ, դիմադրության կազմակերպված ձևեր և ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմներ։ Գրքում հեղինակը վերլուծում է ազատագրական պայքարի ընթացքը տարբեր ժամանակաշրջաններում՝ ընդգծելով ինչպես քաղաքական կազմակերպվածությունը, այնպես էլ հասարակական շարժումների դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործիչներին և խմբերին, որոնք իրենց գործունեությամբ նպաստել են ազգային ազատագրական գաղափարի տարածմանը։ Աշխատության հիմնական թեմաներն են․ հայ ժողովրդի ազատագրական շարժումների պատմական զարգացումը պայքարի գաղափարական հիմքերը և քաղաքական նպատակները զինված դիմադրության և կազմակերպված շարժումների ձևերը ազգային ինքնության և պետականության վերականգնման գաղափարը տարբեր շրջանների ազատագրական փորձերի համեմատական վերլուծություն Հեղինակը ներկայացնում է ազատագրական պայքարը որպես երկարատև և բազմաշերտ գործընթաց, որը ձևավորվել է ինչպես ներքին սոցիալական պահանջներից, այնպես էլ արտաքին քաղաքական ճնշումների ազդեցությամբ։