Պատրաստի նյութեր

ՍՍՀՄ և ՀՍՍՀ պետական մրցանակները 1965–1977 թվականներին հանդիսանում էին խորհրդային գիտական, մշակութային և տեխնիկական առաջընթացի ամենաբարձր պետական գնահատականներից մեկը, որոնք շնորհվում էին գիտության, արվեստի, գրականության, ճարտարագիտության և արտադրական ոլորտներում նշանակալի ձեռքբերումների համար։ Այս ժամանակաշրջանում մրցանակների համակարգը առանձնահատուկ կարևորություն ուներ Հայկական ՍՍՀ-ում, քանի որ այն նպաստում էր հանրապետության գիտական ներուժի զարգացմանը և ազգային մտավորականության միջազգային ճանաչմանը։ Մրցանակակիրների թվում կային ականավոր գիտնականներ, ինժեներներ, գրողներ, կոմպոզիտորներ, դերասաններ և հասարակական գործիչներ, որոնց աշխատանքները ոչ միայն բարձրացնում էին ՀՍՍՀ-ի հեղինակությունը, այլև ներդրվում էին համամիութենական գիտական և մշակութային գործընթացներում։ 1965–1977 թվականների ընթացքում պետական մրցանակները հաճախ շնորհվում էին նաև կոլեկտիվներին՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներին, նախագծային բյուրոներին և արտադրական ձեռնարկություններին, որոնք մշակել էին նոր տեխնոլոգիաներ կամ իրականացրել էին կարևոր ինժեներական լուծումներ։ Այս մրցանակային համակարգը խթանում էր նորարարությունը, գիտական համագործակցությունը և ստեղծագործական մրցակցությունը, միաժամանակ ձևավորելով խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչը, որտեղ գիտական և արվեստային ձեռքբերումները դիտարկվում էին որպես պետության առաջընթացի ցուցիչ։

ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ասպիրանտների և հայցորդների 2017 թ. նստաշրջանի նյութերի ժողովածու աշխատությունը Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի կողմից հրատարակված գիտական հոդվածների ժողովածու է, որը ներառում է 2017 թվականի ասպիրանտների և հայցորդների գիտական նստաշրջանում ներկայացված զեկուցումների և հետազոտությունների նյութերը, այն ընդգրկում է իրավունքի տարբեր ճյուղերին վերաբերող ուսումնասիրություններ՝ քաղաքացիական, քրեական, սահմանադրական, վարչական և միջազգային իրավունքի արդիական խնդիրներ, ինչպես նաև դատավարական և տեսական իրավագիտության հարցեր, ժողովածուն արտացոլում է երիտասարդ գիտնականների գիտական աշխատանքների արդյունքները և իրավական համակարգի արդի մարտահրավերների վերաբերյալ նրանց վերլուծությունները, միաժամանակ այն ծառայում է որպես ակադեմիական հարթակ գիտական քննարկումների և նոր գաղափարների ձևավորման համար, նպաստելով իրավագիտության զարգացմանը Հայաստանում։

Ճարտարապետության հիմունքներ-ը ճարտարապետական կրթության հիմքային ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է ճարտարապետության տեսական և գործնական հիմունքները՝ սկսած տարածքի ընկալումից և ձևավորման սկզբունքներից մինչև շենքերի նախագծման հիմնական կանոններ, աշխատությունում բացատրվում են կոմպոզիցիայի, մասշտաբի, համամասնության և ձևի կազմակերպման սկզբունքները, ինչպես նաև ճարտարապետական լուծումների կապը ֆունկցիայի և գեղագիտական պահանջների հետ, միաժամանակ դիտարկվում են շինարարական նյութերի և կոնստրուկտիվ համակարգերի հիմնական տեսակները, քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման սկզբունքները և տարածական կազմակերպման մեթոդները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծային մտածողության զարգացմանը և էսքիզավորման հմտություններին, աշխատությունը նաև ներառում է օրինակներ պատմական և ժամանակակից ճարտարապետությունից՝ օգնելով հասկանալ ճարտարապետության զարգացման տրամաբանությունը և կիրառական մոտեցումները, նպատակ ունենալով ձևավորել ճարտարապետական մտածողություն և նախագծային կարողություններ։

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է հեռուստատեսային հաղորդակցության արդյունավետության հիմնախնդիրները՝ կենտրոնանալով այն գործոնների վրա, որոնք ազդում են հեռուստատեսային բովանդակության ազդեցության, ընկալման և հասարակության վրա ունեցած ազդեցության վրա։ Գրքում վերլուծվում է հեռուստատեսության դերը որպես զանգվածային հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկը՝ ընդգծելով դրա տեղեկատվական, կրթական և ժամանցային գործառույթները, ինչպես նաև հասարակական կարծիքի ձևավորման գործընթացում ունեցած նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաղորդագրությունների կառուցվածքին, բովանդակության որակին, լեզվական և վիզուալ միջոցների կիրառմանը, ինչպես նաև լսարանի առանձնահատկություններին և նրա արձագանքման վարքագծին։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հաղորդակցության արդյունավետության չափման մոտեցումները, վարկանիշային համակարգերը, մեդիա սպառման փոփոխվող միտումները թվային միջավայրի ազդեցության ներքո, ինչպես նաև հեռուստատեսության մրցակցությունը նոր մեդիա հարթակների հետ։ Միաժամանակ ներկայացվում են այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ հաղորդակցությանը, այդ թվում՝ բովանդակության կոմերցիալիզացիան, տեղեկատվական աղմուկը, լսարանի հատվածականացումը և վստահության մակարդակի նվազումը։ Գրքում առաջարկվում են նաև մոտեցումներ և ռազմավարություններ, որոնք կարող են բարձրացնել հեռուստատեսային հաղորդակցության որակը և ազդեցությունը՝ ներառյալ բովանդակային քաղաքականության բարելավումը, մասնագիտական չափանիշների բարձրացումը և տեխնոլոգիական նորարարությունների կիրառումը մեդիա ոլորտում։

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 1 (10)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված նյութերը վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերի ուսումնասիրությանը, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացների մեկնաբանությանը և ազգային ժառանգության հետազոտության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման ու մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական ուղղություններ և գիտական դպրոցների մոտեցումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպման անհրաժեշտությունը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համայնքի ներսում համագործակցության ընդլայնմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Գրքում ներկայացվում է Հայաստանի Հանրապետության տնային տնտեսությունների եկամուտների և ծախսերի վիճակագրական վերլուծությունը, ուսումնասիրվում են բնակչության ֆինանսական վարքագծի հիմնական օրինաչափությունները, եկամուտների կառուցվածքը՝ ներառյալ աշխատավարձերը, ձեռնարկատիրական եկամուտները և սոցիալական փոխանցումները, ինչպես նաև ծախսերի բաշխվածությունը ըստ հիմնական սպառողական խմբերի, վերլուծվում են աղքատության, անհավասարության և սոցիալական շերտավորման ցուցանիշները վիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ, ներկայացվում են ընտրանքային հետազոտությունների արդյունքների մշակման և մեկնաբանման մոտեցումները, քննարկվում են տնային տնտեսությունների սպառման վարքագծի վրա ազդող մակրոտնտեսական և սոցիալական գործոնները, կիրառվում են համեմատական և դինամիկ վերլուծության մեթոդներ՝ բացահայտելու եկամուտների և ծախսերի փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում, գիրքը ընդգրկում է նաև պետական քաղաքականության ազդեցության գնահատումը բնակչության կենսամակարդակի վրա, և նախատեսված է տնտեսագետների, վիճակագիրների, հետազոտողների և սոցիալական քաղաքականության ոլորտի մասնագետների համար։

Գարեգին Նժդեհ. Երկեր (հատոր երկրորդ)-ը գաղափարական, պատմափիլիսոփայական և հրապարակախոսական բնույթի ժողովածու է, որը ներկայացնում է Գարեգին Նժդեհի քաղաքական-փիլիսոփայական միտքը և ազգային գաղափարախոսության հիմնական դրույթները՝ ընդգրկելով նրա տարբեր հոդվածներ, ելույթներ և գրառումներ, աշխատությունում կենտրոնական տեղ ունեն ազգային ինքնության, պետականության գաղափարի, հայրենիքի պաշտպանության և ազգային դիմադրության վերաբերյալ նրա հայացքները, որտեղ Նժդեհը զարգացնում է ազգի հոգևոր-բարոյական վերածննդի և ինքնապահպանման գաղափարը, միաժամանակ շեշտվում է անհատի և ազգի փոխկապվածությունը, պատասխանատվության ու կամքի ուժի կարևորությունը պատմական ճգնաժամերի պայմաններում, հատորը նաև ներկայացնում է նրա մտածողության փիլիսոփայական շերտերը՝ կապված ուժի, բարոյականության և պատմական ճակատագրի մեկնաբանության հետ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ ազգային-քաղաքական մտքի և գաղափարական պատմության ուսումնասիրության համար։

«Ժառանգության պահպանություն՝ հանուն կայուն ապագայի» միջազգային գիտաժողովի նյութերի ժողովածուն, որը նվիրված է հայ գրատպության 510-ամյակին, ներկայացնում է բազմաբնույթ գիտական ուսումնասիրությունների ընտրանի, որոնք անդրադառնում են հայ գրատպության ծագմանը, զարգացման փուլերին, մշակութային ազդեցությանը և ժամանակակից պահպանության խնդիրներին՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային ինքնության ձևավորման և մշակութային շարունակականության ապահովման գործում։ Ժողովածուում ընդգրկված հոդվածները քննարկում են Մատթեոս Ծարեցիի կողմից 1512–1513 թթ. Վենետիկում հայերեն առաջին տպագիր գրքերի ստեղծման պատմական նշանակությունը, ինչպես նաև հայ գրատպության տարածումը Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում և հետագայում՝ Հայաստանում, որտեղ այն դարձավ կրթական և մշակութային զարգացման կարևոր գործոն։ Գիտաժողովի նյութերում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրավոր ժառանգության պահպանության ժամանակակից մարտահրավերներին՝ ներառյալ ձեռագրերի և հին տպագիր գրքերի թվայնացումը, արխիվային նյութերի վերականգնումը, գրադարանային ֆոնդերի պահպանման տեխնոլոգիաները և մշակութային քաղաքականության դերը ժառանգության պաշտպանության գործում։ Հոդվածները նաև վերլուծում են հայ գրատպության ազդեցությունը ազգային լեզվի ստանդարտացման, գրականության զարգացման և կրթական համակարգի ձևավորման վրա, ինչպես նաև դրա կապը հայկական սփյուռքի մշակութային ինքնության պահպանման հետ։ Ժողովածուն ընդգրկում է միջազգային փորձի ուսումնասիրություններ, որոնք համեմատական վերլուծության միջոցով ցույց են տալիս, թե ինչպես են տարբեր երկրներ կազմակերպում իրենց գրավոր ժառանգության պահպանումը և ինչ տեխնոլոգիական լուծումներ են կիրառվում այդ նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիտաժողովի նյութերի ժողովածուն ներկայացնում է հայ գրատպության 510-ամյակի հոբելյանի գիտական ամփոփում և ընդգծում է մշակութային ժառանգության պահպանման կարևորությունը որպես կայուն զարգացման և ազգային ինքնության պահպանման հիմնարար բաղադրիչ։

Վերջույթների հրազենային օստեոմիելիտների կանխարգելումը և բուժումը տեղային պատերազմների պայմաններում, այդ թվում՝ ղարաբաղյան հակամարտության օրինակով, հանդիսանում է ռազմական դաշտային բժշկության և բարդ ինֆեկցիոն վիրաբուժության կարևոր խնդիրներից մեկը, քանի որ նման վնասվածքները հաճախ ուղեկցվում են ոսկրային հյուսվածքի լայնածավալ աղտոտմամբ, փափուկ հյուսվածքների վնասումով և միկրոօրգանիզմների ներթափանցմամբ, ինչը նպաստում է քրոնիկական բորբոքային գործընթացների զարգացմանը։ Հրազենային վնասվածքների դեպքում օստեոմիելիտի զարգացման ռիսկը բարձր է հատկապես ուշ կամ ոչ բավարար առաջնային վիրաբուժական մշակման, անբավարար հակաբիոտիկային պրոֆիլակտիկայի և տարհանման ուշացման պայմաններում, ինչը բնորոշ է ռազմական գործողությունների ժամանակ ստեղծվող բարդ լոգիստիկ իրավիճակներին։ Կանխարգելման հիմնական ուղղությունները ներառում են վաղ և լիարժեք առաջնային վիրաբուժական մշակում՝ դեբրիդման, օտար մարմինների հեռացում, ոսկրային բեկորների կայունացում, ինչպես նաև լայն սպեկտրի հակաբակտերիալ թերապիայի վաղ սկիզբ՝ հաշվի առնելով ինչպես աերոբ, այնպես էլ անաերոբ ֆլորան։ Կարևոր է նաև վնասվածքի ճիշտ իմոբիլիզացիան և ժամանակին տարհանումը բարձր մակարդակի բժշկական հաստատություններ, որտեղ հնարավոր է կատարել երկրորդային վիրաբուժական միջամտություններ և երկարաժամկետ վերականգնողական բուժում։ Բուժման փուլում կիրառվում են կրկնակի վիրահատական մաքրումներ, երկարատև հակաբիոտիկային թերապիա՝ ըստ մանրէաբանական հետազոտությունների, ինչպես նաև ոսկրային դեֆեկտների վերականգնման մեթոդներ՝ ներառյալ օստեոսինթեզ, արտաքին ֆիքսացիա և ռեկոնստրուկտիվ վիրաբուժություն։ Քրոնիկական ձևերի դեպքում կարող է անհրաժեշտ լինել մեռուկացած ոսկրային հատվածների հեռացում և բարդ վերականգնողական միջամտություններ՝ երբեմն նաև միկրովիրաբուժական տեխնիկայի կիրառմամբ։ Ղարաբաղյան հակամարտության պայմաններում նման վնասվածքների կառավարումը առանձնահատուկ մարտահրավեր է եղել՝ կապված մարտական գործողությունների ինտենսիվության, տարհանման սահմանափակումների և ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիության հետ, ինչը ընդգծում է կազմակերպված դաշտային բժշկական օգնության, արագ տրիաժի և բազմաստիճան բուժման համակարգի կարևորությունը։

Այս աշխատանքը նվիրված է տոկոսադրույքի դերին մակրոտնտեսական համակարգում և դրա փոխկապակցվածությանը հիմնական տնտեսական ցուցանիշների հետ՝ Հայաստանի Հանրապետության անցումային տնտեսության օրինակով։ Նյութում վերլուծվում են տոկոսադրույքի ազդեցությունը ներդրումների, խնայողությունների, գնաճի, փոխարժեքի և տնտեսական աճի վրա, ինչպես նաև կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականության գործիքների արդյունավետությունը։ Աշխատությունը ընդգծում է անցումային տնտեսություններին բնորոշ առանձնահատկությունները՝ ֆինանսական շուկաների անկայունություն, ինստիտուցիոնալ զարգացման փուլայնություն և արտաքին տնտեսական շոկերի զգայունություն, որոնք ձևավորում են տոկոսադրույքի վարքագծի յուրահատուկ դինամիկա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի դրամավարկային քաղաքականության էվոլյուցիային, տոկոսադրույքի կարգավորման մեխանիզմներին և դրանց ազդեցությանը տնտեսական կայունության վրա։ Նյութը կարևոր է տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների և պետական քաղաքականության մշակողների համար՝ նպաստելով մակրոտնտեսական քաղաքականության ավելի արդյունավետ ձևավորմանը։

Այս գիրքը ուսումնասիրում է մաթեմատիկական վիճակագրության մեթոդների կիրառությունը հոգեբանական հետազոտություններում՝ ներկայացնելով, թե ինչպես են քանակական տվյալները օգտագործվում վարքային և հոգեբանական երևույթների վերլուծության համար։ Գրքում քննարկվում են նկարագրական և եզրակացական վիճակագրության հիմնական մեթոդները՝ միջիններ, դիսպերսիա, հարաբերակցություն, ռեգրեսիոն վերլուծություն և հիպոթեզների ստուգում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև փորձարարական տվյալների մշակման, չափման հուսալիության և վավերականության գնահատման հարցերին։ Նյութում ներկայացվում են հոգեբանական հետազոտությունների իրական օրինակներ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են վիճակագրական մեթոդները օգնում բացահայտել անձի առանձնահատկությունները, վարքային օրինաչափությունները և խմբային տարբերությունները։ Գիրքը համադրում է վիճակագրության տեսական հիմքերը և հոգեբանական հետազոտության գործնական կիրառությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով զարգացնել քանակական վերլուծության հմտություններ։

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների հետազոտական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները անդրադառնում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր խնդիրների, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության մեթոդաբանական հարցերին, ժողովածուն ունի ակադեմիական բնույթ և ծառայում է որպես գիտական քննարկումների և արդյունքների հրապարակման հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր գիտական մոտեցումներ և հետազոտական ուղղություններ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևավորումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և մասնագիտական համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր օղակ։

Հայկական զարդարվեստ. Հիմնական մոտիվների ծագումն ու գաղափարական բովանդակությունը-ը արվեստաբանական և մշակութաբանական ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է հայկական զարդարվեստի ձևավորման աղբյուրները, պատմական զարգացումը և այն գաղափարական իմաստները, որոնք կրում են ավանդական զարդանախշերը, աշխատությունում դիտարկվում են զարդարվեստի հիմնական մոտիվները՝ երկրաչափական, բուսական, կենդանական և խորհրդանշական պատկերները, ինչպես նաև դրանց կիրառումը ճարտարապետության, ձեռագրային արվեստի, քարի քանդակագործության, գորգագործության և կիրառական արվեստի այլ ոլորտներում, ընդգծվում է, որ հայկական զարդանախշերը չեն սահմանափակվում միայն գեղագիտական գործառույթով, այլ հաճախ ունեն նաև աշխարհայացքային, կրոնական և պաշտամունքային նշանակություն՝ արտահայտելով կյանքի, հավերժության, պաշտպանական խորհրդանշանների և բնության հետ մարդու կապի գաղափարներ, միաժամանակ վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր պատմական փուլերում՝ հնագույն, քրիստոնեական և միջնադարյան շրջաններում, ձևավորվել և վերափոխվել այդ մոտիվները՝ պահպանելով ազգային ոճական առանձնահատկությունները, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայկական զարդարվեստը հանդես է գալիս որպես մշակութային հիշողության համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր նախշ կրում է պատմական փորձի և խորհրդանշական մտածողության շերտեր։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 60–80-ական թվականներին Ալեքսանդրապոլի հասարակական և քաղաքական կյանքի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով քաղաքի զարգացման առանձնահատկությունները, բնակչության սոցիալական կազմը, քաղաքական գործընթացները և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման ընթացքը։ Հեղինակը վերլուծում է տարածաշրջանում տեղի ունեցած վարչական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը քաղաքային կյանքի վրա՝ առանձնացնելով տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեությունը, հասարակական կազմակերպությունների ձևավորումը, կրթական և մշակութային հաստատությունների դերը, ինչպես նաև բնակչության մասնակցությունը քաղաքական և հասարակական գործընթացներին։ Աշխատությունում լուսաբանվում են տարբեր սոցիալական խմբերի փոխհարաբերությունները, ազգային և կրոնական համայնքների գործունեությունը, քաղաքի տնտեսական զարգացման միտումները և դրանց ազդեցությունը հասարակական կյանքի ակտիվացման վրա։ Ուսումնասիրությունը հիմնված է արխիվային նյութերի, պատմական փաստաթղթերի և ժամանակաշրջանի մամուլի տվյալների վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս վերականգնել Ալեքսանդրապոլի հասարակական-քաղաքական միջավայրի ամբողջական պատկերը։ Գիրքը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել պատմաբանների, հասարակագետների, տարածաշրջանային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, ինչպես նաև հայ ժողովրդի նոր շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։