Պատրաստի նյութեր

Լեզվաբանական և հայագիտական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է հայոց լեզվի բառապաշարում իրանական ծագում ունեցող փոխառությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով դրանց պատմական ձևավորման, լեզվական յուրացման, հնչյունական փոփոխությունների, իմաստային զարգացման և հայերենի բառային համակարգում ունեցած նշանակության հիմնախնդիրները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է հայերենի և իրանական լեզուների բազմադարյա փոխազդեցության բացահայտման, լեզվական շփումների պատմական նախադրյալների ուսումնասիրության և փոխառյալ բառերի ծագումնաբանական ու համեմատական վերլուծության հետ։ Հայերենի բառապաշարի ձևավորման և զարգացման ընթացքում իրանական լեզուները կարևոր ազդեցություն են ունեցել հատկապես հին և միջին պատմական ժամանակաշրջաններում, երբ հայկական և իրանական աշխարհների միջև գոյություն են ունեցել քաղաքական, տնտեսական, հասարակական և մշակութային սերտ հարաբերություններ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հին պարսկերենից, միջին իրանական լեզուներից, մասնավորապես՝ պարթևերենից և միջին պարսկերենից, ինչպես նաև իրանական լեզվական այլ աղբյուրներից հայերեն անցած բառերի ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի փոխառությունների հնչյունական համապատասխանությունները, բառարմատների կառուցվածքը, ձևաբանական հարմարեցումները, բառերի իմաստային փոփոխությունները և դրանց գործածության առանձնահատկությունները հայերենի պատմական տարբեր փուլերում։ Իրանական փոխառությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայոց լեզվի բառապաշարի հարստացման պատմական ուղիները, օտարալեզու տարրերի յուրացման օրինաչափությունները և լեզվական փոխազդեցության արդյունքում առաջացած նոր բառային ու իմաստային հարաբերությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի փոխառյալ բառերի դասակարգումն ըստ իմաստային խմբերի՝ պետական կառավարման, ռազմական գործի, հասարակական հարաբերությունների, իրավական համակարգի, կրոնական պատկերացումների, առևտրի, արհեստների, կենցաղի, բնության և մշակութային կյանքի ոլորտներում։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է նաև իրանական ծագում ունեցող բառերի տարածվածությունը գրաբարում, միջին հայերենում, աշխարհաբարի տարբերակներում և հայերենի բարբառներում՝ հնարավորություն տալով հետևելու դրանց պատմական կենսունակությանը, գործածության փոփոխություններին և ժամանակակից լեզվում պահպանված ձևերին։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում հայերենում վաղ շրջանից ամրագրված այն փոխառությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում ամբողջությամբ հարմարվել են լեզվի հնչյունական և քերականական համակարգին և ընկալվում են որպես հայերենի բառապաշարի բնական բաղադրիչներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է փոխառությունների տարբերակումը հայերենի և իրանական լեզուների ընդհանուր հնդեվրոպական ժառանգությունից, քանի որ բառերի արտաքին նմանությունը միշտ չէ, որ վկայում է փոխառության մասին։ Այս տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատմահամեմատական լեզվաբանության մեթոդները, հնչյունական համապատասխանությունների ուսումնասիրությունը, բառերի հնագույն վկայությունների համադրությունը և դրանց տարածման պատմական պայմանների գնահատումը։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է նաև հայերենի պատմական հնչյունաբանությանը, ստուգաբանությանը, բառագիտությանը, իմաստաբանությանը և լեզվական շփումների տեսությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում հայ մատենագրական աղբյուրներում պահպանված իրանական ծագման բառերի վկայությունները, դրանց կիրառության համատեքստերը և տարբեր դարաշրջաններում ունեցած իմաստային առանձնահատկությունները։ Իրանական փոխառությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հայերի և իրանական ժողովուրդների պատմական շփումների որոշ կողմերը, բացահայտելու մշակութային ազդեցությունների ուղղությունները և լեզվական տվյալների միջոցով լրացուցիչ պատկերացում կազմելու հին Հայաստանի հասարակական ու քաղաքական կյանքի մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նաև փոխառությունների միջնորդավորված փոխանցման հնարավորությունները, երբ բառերը հայերեն են անցել ոչ անմիջապես սկզբնաղբյուր լեզվից, այլ լեզվական շփումների ավելի բարդ գործընթացների արդյունքում։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է հայերենի բառապաշարի պատմական շերտերի բացահայտման, իրանական լեզուների հետ ունեցած փոխառնչությունների համակարգման և լեզվական փոփոխությունների օրինաչափությունների ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ։

Գրականագիտական հետազոտությունը նվիրված է հայ նշանավոր արձակագիր և դրամատուրգ Զորայր Խալափյանի վիպական ստեղծագործության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները, ստեղծագործությունների գաղափարական և թեմատիկ ուղղվածությունը, կերպարների հոգեբանական կառուցվածքը, ինչպես նաև ժամանակակից հայ արձակի զարգացման գործում ունեցած գրական նշանակությունը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը կապված է հեղինակի վեպերի գեղարվեստական համակարգի, պատմողական կառուցվածքի, ժանրային առանձնահատկությունների և գրական նորարարությունների բացահայտման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի մարդկային ճակատագրերի, անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, բարոյական ընտրության, հոգևոր արժեքների, պատմական հիշողության և ազգային ինքնության հիմնախնդիրները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում գրողի ստեղծագործական աշխարհում։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է «Որտե՞ղ էիր, մարդ աստծո», «Մեռնող հառնող», «Ջերմանց մխիթարություն», «Միջնաշեն», «Վասիլ Մեծ, հայ կայսր Բյուզանդիայի կամ Կճուճների թագավորը» և այլ վեպերի գրականագիտական քննության հնարավոր ուղղությունները։ Այս ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի աշխարհայացքի զարգացումը, իրականության գեղարվեստական ընկալման առանձնահատկությունները և տարբեր պատմական ժամանակաշրջանների նկատմամբ նրա ստեղծագործական վերաբերմունքը։ Կարևոր նշանակություն ունի գրողի արձակում մարդու ներաշխարհի, հոգեբանական ապրումների, բարոյական հակասությունների և հասարակական միջավայրի ազդեցության պատկերումը։ Նրա ստեղծագործություններում մարդկային հարաբերությունները հաճախ ներկայացվում են ներքին երկխոսությունների, հոգեբանական վերլուծությունների, հիշողությունների և կյանքի բարդ իրավիճակների միջոցով՝ հնարավորություն տալով խորությամբ ուսումնասիրելու անհատի հոգևոր աշխարհը և հասարակության հետ ունեցած կապերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է վիպական կերպարների կառուցման արվեստի ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ հերոսների անհատականության, մտածողության, վարքագծի և արժեքային համակարգի բացահայտումը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում պատմական և ժամանակակից իրականության փոխհարաբերությունները, ազգային անցյալի գեղարվեստական վերաիմաստավորումը և պատմական իրադարձությունների միջոցով համամարդկային խնդիրների արտահայտումը։ Հեղինակի պատմավեպերի ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են պատմական փաստի և գեղարվեստական երևակայության փոխազդեցությունը, պատմական կերպարների հոգեբանական մեկնաբանությունը, առասպելաբանական պատկերների կիրառությունը և պատմական ժամանակի գեղարվեստական վերակառուցման մեթոդները։ Գրականագիտական տեսանկյունից կարևոր են նաև հեղինակի ստեղծագործություններում ժամանակի և տարածության կազմակերպման սկզբունքները, սյուժետային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, պատմողական տեսանկյունների փոփոխությունները և գեղարվեստական լեզվի արտահայտչական հնարավորությունները։ Հետազոտության թեմատիկան առնչվում է խորհրդային և հետխորհրդային ժամանակաշրջանների հայ արձակի զարգացման գործընթացներին, գրական ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև անհատի ազատության, հասարակական պատասխանատվության և բարոյական արժեքների վերաբերյալ գեղարվեստական պատկերացումներին։ Առանձին նշանակություն ունեն գրողի ստեղծագործություններում հայրենիքի, ընտանիքի, մարդկային արժանապատվության, հիշողության, կորստի և հոգևոր վերածննդի գաղափարները, որոնք նպաստում են նրա վիպական աշխարհի բազմաշերտ ընկալմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հնարավոր է դիտարկել նաև խորհրդանշական պատկերների, առասպելական մտածողության, բանահյուսական տարրերի և փիլիսոփայական ընդհանրացումների կիրառման առանձնահատկությունները։ Հեղինակի վիպագրության քննությունը կարևոր է նաև ժանրային զարգացման տեսանկյունից, քանի որ նրա ստեղծագործական ժառանգությունը ներառում է սոցիալ-հոգեբանական, պատմական և առասպելաբանական տարրերով հարստացած արձակ գործեր։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է գրողի վիպական արվեստի համակարգված ուսումնասիրման, գեղարվեստական մեթոդի առանձնահատկությունների բացահայտման և նրա ստեղծագործական ժառանգության տեղը հայ գրականության պատմության մեջ արժևորելու անհրաժեշտությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, բանասերներին, հայ գրականության պատմաբաններին, մշակութաբաններին, գրական քննադատներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև 20-րդ դարի երկրորդ կեսի և 21-րդ դարասկզբի հայ արձակի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Հետազոտությունն ունի գրականագիտական, պատմամշակութային և տեսական նշանակություն՝ նպաստելով Զորայր Խալափյանի ստեղծագործական մտածողության, վիպական կառուցվածքների, կերպարաստեղծման սկզբունքների և հայ արձակի զարգացման մեջ նրա ունեցած դերի առավել խորքային ըմբռնմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է զրոյաչափ քվանտային կառուցվածքների էլեկտրադինամիկական և օպտիկական հատկությունների տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նանոֆիզիկայի, քվանտային մեխանիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի կարևորագույն հիմնախնդիրները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է նանոմետրական չափեր ունեցող համակարգերում լիցքակիրների վարքագծի, էլեկտրամագնիսական դաշտերի հետ դրանց փոխազդեցության, էներգետիկ վիճակների քվանտացման և լույսի կլանման ու ճառագայթման առանձնահատկությունների բացահայտման հետ։ Զրոյաչափ քվանտային կառուցվածքները, որոնց բնորոշ օրինակներից են քվանտային կետերը, առանձնանում են նրանով, որ լիցքակիրների շարժումը սահմանափակված է տարածական բոլոր երեք ուղղություններով, ինչի հետևանքով ձևավորվում է դիսկրետ էներգետիկ մակարդակներով բնութագրվող համակարգ։ Նման կառուցվածքներում քվանտային սահմանափակման ազդեցությունը էականորեն փոխում է նյութի էլեկտրոնային, օպտիկական և էլեկտրադինամիկական հատկությունները՝ հնարավորություն ստեղծելով կառավարելու դրանց բնութագրերը երկրաչափական չափերի, ձևի, նյութական բաղադրության և արտաքին ֆիզիկական ազդեցությունների փոփոխման միջոցով։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է քվանտային կառուցվածքների էներգետիկ սպեկտրների, ալիքային ֆունկցիաների, էլեկտրոնային վիճակների, օպտիկական անցումների և էլեկտրամագնիսական դաշտի նկատմամբ արձագանքի ուսումնասիրությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն արտաքին էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի ազդեցությամբ առաջացող ֆիզիկական երևույթները, լիցքակիրների էներգետիկ մակարդակների փոփոխությունները, օպտիկական կլանման սպեկտրների առանձնահատկությունները և ճառագայթային անցումների հավանականությունների գնահատումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քվանտային սահմանափակման պայմաններում էլեկտրոնների և խոռոչների փոխազդեցության, էքսիտոնային վիճակների ձևավորման, կուլոնյան փոխազդեցությունների և համակարգի երկրաչափական պարամետրերի ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Էլեկտրադինամիկական բնութագրերի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման, կլանման, ցրման և տեղայնացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նանոկառուցվածքների դիէլեկտրական արձագանքը և հաճախականային կախվածությունները։ Օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից կարևոր են գծային և ոչ գծային օպտիկական երևույթները, միջմակարդակային անցումները, օպտիկական հաղորդականությունը, բևեռացման ազդեցությունը և լուսային ճառագայթման հետ քվանտային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև քվանտային կառուցվածքների ֆիզիկական և մաթեմատիկական մոդելավորմանը, Շրյոդինգերի հավասարման լուծման մեթոդներին, քվանտային վիճակների հաշվարկմանը և համակարգերի էլեկտրամագնիսական բնութագրերի քանակական գնահատմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի նյութերի չափային էֆեկտները, սահմանային պայմանների ազդեցությունը, պոտենցիալային փոսերի կառուցվածքը և քվանտային կետերի երկրաչափական առանձնահատկություններով պայմանավորված էներգետիկ ու օպտիկական փոփոխությունները։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն ժամանակակից նանոտեխնոլոգիաների զարգացման համար, քանի որ զրոյաչափ քվանտային համակարգերի կառավարելի հատկությունները հնարավորություն են տալիս ստեղծելու բարձր արդյունավետությամբ օպտոէլեկտրոնային և ֆոտոնային սարքեր։ Քվանտային կետերի կիրառական հնարավորությունները ներառում են լուսարձակող դիոդների, կիսահաղորդչային լազերների, ֆոտոդետեկտորների, արևային էներգիայի փոխակերպման սարքերի, օպտիկական սենսորների և քվանտային տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացումը։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նանոմասշտաբային համակարգերում դասական էլեկտրադինամիկայի և քվանտային մեխանիկայի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև նյութի էլեկտրոնային կառուցվածքի և օպտիկական արձագանքի միջև գոյություն ունեցող օրինաչափությունների բացահայտմամբ։ Աշխատության շրջանակում կիրառվող տեսական մոտեցումները և հաշվարկային մեթոդները կարող են նպաստել նոր նյութերի հատկությունների կանխատեսմանը, նանոկառուցվածքների պարամետրերի օպտիմալացմանը և որոշակի ֆունկցիոնալ բնութագրերով քվանտային համակարգերի նախագծմանը։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև արտաքին ֆիզիկական պայմանների փոփոխության ազդեցությամբ քվանտային կառուցվածքների օպտիկական արձագանքի կառավարման հնարավորությունները, որոնք կարևոր են կարգավորվող օպտոէլեկտրոնային սարքերի և բարձր զգայունությամբ չափիչ համակարգերի մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեսական և կիրառական ֆիզիկայի, նանոֆիզիկայի, քվանտային էլեկտրոնիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, ֆոտոնիկայի, նյութագիտության և օպտոէլեկտրոնիկայի ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, ինժեներների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։ Այն ունի տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով զրոյաչափ քվանտային կառուցվածքների էլեկտրադինամիկական ու օպտիկական հատկությունների, քվանտային սահմանափակման երևույթների և նանոմասշտաբային համակարգերում լույսի ու նյութի փոխազդեցության ֆիզիկական օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականության կառուցվածքային և կոնստրուկտիվիստական չափումների զարգացման ու փոխակերպման ուսումնասիրությանը՝ 2008–2020 թվականների հայ-ռուսական հարաբերությունների օրինակով։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է միջազգային հարաբերությունների տեսական մոտեցումների կիրառմամբ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ձևավորման, ռազմավարական առաջնահերթությունների փոփոխության, արտաքին քաղաքական որոշումների կայացման և տարածաշրջանային ու միջազգային գործընթացների ազդեցության վերլուծության հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է միջազգային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պետությունների միջև ուժային հարաբերակցությունը, անվտանգության ապահովման մեխանիզմները, ազգային շահերի ձևավորման գործընթացները, ինչպես նաև ինքնության, պատմական հիշողության, քաղաքական գաղափարների և փոխադարձ ընկալումների դերը միջպետական հարաբերություններում։ Կառուցվածքային մոտեցման տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքը, տարածաշրջանային անվտանգության միջավայրը, Ռուսաստանի հետ ռազմաքաղաքական համագործակցությունը, տնտեսական փոխկախվածությունը և միջազգային կազմակերպությունների շրջանակներում իրականացվող փոխգործակցությունը։ Կոնստրուկտիվիստական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են պատմական կապերը, քաղաքական ինքնության պատկերացումները, դիվանագիտական խոսույթը, հասարակական ընկալումները և պետությունների միջև ձևավորված նորմերն ու սպասումները ներգործում արտաքին քաղաքականության նպատակների և գործնական որոշումների վրա։ Հետազոտության ժամանակագրական ընդգրկումը ներառում է Հայաստանի ներքաղաքական և արտաքին քաղաքական զարգացման կարևոր փուլեր, որոնց ընթացքում հայ-ռուսական հարաբերությունները ենթարկվել են ինչպես շարունակականության, այնպես էլ որոշակի փոփոխությունների ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 2008 թվականի տարածաշրջանային իրադարձությունների հետևանքները, Հարավային Կովկասում անվտանգության միջավայրի փոփոխությունները, Հայաստանի և Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկերության ինստիտուցիոնալ հիմքերը, ինչպես նաև երկկողմ հարաբերությունների զարգացումը քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և դիվանագիտական ոլորտներում։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության շրջանակներում Հայաստանի մասնակցությանը, ռուսական ռազմական ներկայության նշանակությանը, էներգետիկ և տնտեսական համագործակցությանը, ինչպես նաև տարածաշրջանային անվտանգության վերաբերյալ երկու պետությունների շահերի համընկնումներին և տարբերություններին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության բազմակողմանիության, եվրոպական կառույցների հետ համագործակցության և եվրասիական ինտեգրման գործընթացների փոխհարաբերությունները։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի 2013 թվականին Հայաստանի՝ Եվրասիական տնտեսական միությանը միանալու ուղղությամբ կայացրած քաղաքական որոշումը և 2015 թվականին այդ կառույցին անդամակցության ազդեցությունը երկրի արտաքին տնտեսական ու քաղաքական հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև 2018 թվականի Հայաստանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը հայ-ռուսական հարաբերությունների քաղաքական խոսույթի, փոխադարձ վստահության, դիվանագիտական հաղորդակցության և արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունեն Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացը, Ռուսաստանի միջնորդական դերակատարությունը, 2016 թվականի ապրիլյան ռազմական բախումները և 2020 թվականի պատերազմը, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել Հայաստանի անվտանգության միջավայրի և արտաքին քաղաքականության վերաբերյալ քննարկումների վրա։ Աշխատության տեսական հիմքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում միջազգային հարաբերությունների կառուցվածքային ռեալիզմի և սոցիալական կոնստրուկտիվիզմի գաղափարները, որոնց համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու արտաքին քաղաքական վարքագիծը ոչ միայն նյութական ռեսուրսների, ռազմական կարողությունների և աշխարհաքաղաքական սահմանափակումների, այլև գաղափարական պատկերացումների, ինքնության և միջպետական հարաբերություններում ձևավորված սոցիալական նորմերի տեսանկյունից։ Հետազոտության մեթոդաբանական նշանակությունը պայմանավորված է միջազգային հարաբերությունների տարբեր տեսությունների համեմատական կիրառմամբ, քաղաքական գործընթացների պատմական վերլուծությամբ և արտաքին քաղաքական որոշումների վրա ազդող կառուցվածքային ու գաղափարական գործոնների փոխկապակցվածության բացահայտմամբ։ Աշխատության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու փոքր պետությունների արտաքին քաղաքականության առանձնահատկություններին, անվտանգության ապահովման ռազմավարություններին, մեծ տերությունների հետ հարաբերությունների կառուցման մեխանիզմներին և միջազգային համակարգում սահմանափակ ռեսուրսներ ունեցող պետությունների քաղաքական ինքնուրույնության հիմնախնդիրներին։ Հայ-ռուսական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը դիտարկվում է նաև Հայաստանի պետականության զարգացման, ազգային անվտանգության համակարգի ձևավորման և արտաքին քաղաքական ինքնության փոփոխության համատեքստում։ Գիտական աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, դիվանագետներին, պատմաբաններին, տարածաշրջանային անվտանգության հետազոտողներին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն ունի տեսական, պատմաքաղաքական և վերլուծական նշանակություն՝ նպաստելով 2008–2020 թվականներին Հայաստանի արտաքին քաղաքականության զարգացման, հայ-ռուսական հարաբերությունների կառուցվածքային հիմքերի, քաղաքական ինքնության և միջազգային հարաբերությունների գաղափարական գործոնների փոխազդեցության առավել խորքային ընկալմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է արդյունավետ աշխատավարձի տեսության տնտեսամաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորությունների վերլուծությանը Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության պայմաններում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով աշխատաշուկայում տեղեկատվության անհամաչափ բաշխման, գործատուների և աշխատողների տնտեսական շահերի փոխհարաբերությունների, աշխատանքի արտադրողականության և վարձատրության մակարդակի միջև գոյություն ունեցող կապերին։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է այն տնտեսական մեխանիզմների բացահայտման հետ, որոնց միջոցով աշխատավարձի մակարդակը կարող է ազդել աշխատողների վարքագծի, աշխատանքի որակի, մասնագիտական պատասխանատվության, զբաղվածության կայունության և կազմակերպությունների տնտեսական արդյունավետության վրա։ Աշխատության տեսական հիմքում ընկած է արդյունավետ աշխատավարձի հայեցակարգը, համաձայն որի՝ որոշակի պայմաններում գործատուի կողմից շուկայական հավասարակշռության մակարդակից բարձր աշխատավարձի սահմանումը կարող է նպաստել աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, աշխատողների մոտիվացիայի ուժեղացմանը, կադրերի հոսունության նվազեցմանը և վերահսկողության հետ կապված ծախսերի կրճատմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի անհամաչափ տեղեկատվության հիմնախնդիրը, որն առաջանում է այն իրավիճակներում, երբ տնտեսական հարաբերությունների մասնակիցները չեն տիրապետում միևնույն ծավալի կամ որակի տեղեկատվության։ Աշխատանքային հարաբերություններում այդ երևույթը կարող է արտահայտվել գործատուի՝ աշխատողի իրական մասնագիտական կարողությունների, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքի և գործադրած ջանքերի վերաբերյալ սահմանափակ տեղեկացվածությամբ, ինչպես նաև աշխատողի՝ կազմակերպության ֆինանսական հնարավորությունների, աշխատանքային պայմանների և վարձատրության քաղաքականության մասին ոչ ամբողջական պատկերացումներով։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է տեղեկատվական անհամաչափության պայմաններում տնտեսական որոշումների կայացման առանձնահատկությունները, աշխատանքի շուկայում խթանների ձևավորման մեխանիզմները, գործատուի և աշխատողի միջև պայմանագրային հարաբերությունները, ինչպես նաև բարոյական ռիսկի և անբարենպաստ ընտրության խնդիրները։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում պատվիրատու-գործակալ հարաբերությունների տեսության կիրառությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է մոդելավորել գործատուի և աշխատողի նպատակների տարբերությունները, տեղեկատվական սահմանափակումները և փոխադարձ շահերի համաձայնեցման հնարավորությունները։ Տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման տեսանկյունից առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի աշխատավարձի օպտիմալ մակարդակի որոշման, աշխատողի ջանքերի և վարձատրության փոխկապակցվածության գնահատման, կազմակերպության շահույթի առավելագույնացման և աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրները։ Նման մոդելները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են աշխատավարձի փոփոխությունները, վերահսկողության հավանականությունը, աշխատանքը կորցնելու ռիսկը և այլ տնտեսական գործոններ ազդում աշխատողի վարքագծի ու կազմակերպության արտադրական արդյունքների վրա։ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության օրինակով թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է աշխատաշուկայի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, զբաղվածության և գործազրկության փոխհարաբերությունների, աշխատավարձերի տարբերակման, մասնագիտական որակավորման և աշխատանքի արտադրողականության խնդիրների վերլուծության համար։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում տնտեսության տարբեր ճյուղերում վարձատրության համակարգերի արդյունավետությունը, մասնավոր և պետական հատվածներում աշխատավարձի ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև աշխատանքային հարաբերությունների կարգավորման ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում են աշխատավարձի և արտադրողականության միջև պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը, աշխատուժի մոտիվացիոն գործոնների գնահատումը և տնտեսամաթեմատիկական մեթոդների միջոցով տարբեր տնտեսական իրավիճակների մոդելավորումը։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև աշխատաշուկայի հավասարակշռության, ոչ կամավոր գործազրկության, մարդկային կապիտալի օգտագործման արդյունավետության և կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Արդյունավետ աշխատավարձի տեսության կիրառումը հնարավորություն է տալիս բացատրելու այն իրավիճակները, երբ աշխատավարձերը չեն նվազում մինչև աշխատաշուկայի հավասարակշռության մակարդակը, իսկ գործատուները որոշակի տնտեսական պատճառներով նախընտրում են պահպանել համեմատաբար բարձր վարձատրություն։ Մաթեմատիկական և տնտեսաչափական մոտեցումների կիրառումը կարող է նպաստել աշխատավարձի ձևավորման վրա ազդող գործոնների քանակական գնահատմանը, տնտեսական փոփոխականների փոխկախվածության բացահայտմանը և աշխատաշուկայի զարգացման հնարավոր սցենարների վերլուծությանը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է աշխատավարձի քաղաքականության կատարելագործման, մարդկային ռեսուրսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման, աշխատանքային խթանների ճիշտ ձևավորման և տնտեսության տարբեր հատվածներում արտադրողականության աճի ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Հետազոտության թեման կարևոր է նաև տնտեսական քաղաքականության մշակման տեսանկյունից, քանի որ աշխատավարձերի ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել զբաղվածության խթանման, աշխատանքային հարաբերությունների բարելավման և եկամուտների բաշխման վերաբերյալ առավել հիմնավորված որոշումների ընդունմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորման և տնտեսաչափության մասնագետներին, աշխատաշուկայի հետազոտողներին, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, պետական տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող կառույցներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Այն ունի տեսական, մեթոդաբանական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով տեղեկատվական անհամաչափության պայմաններում աշխատավարձի ձևավորման տնտեսական օրինաչափությունների, գործատու-աշխատող հարաբերությունների և Հայաստանի Հանրապետության աշխատաշուկայի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան քնարերգության մեջ հեղինակային մտածողության, ստեղծագործական անհատականության և սուրբգրային կանոնի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական աշխարհայացքի, աստվածաշնչյան ավանդույթի և բանաստեղծական ինքնարտահայտման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է միջնադարյան հայ բանաստեղծության գաղափարական, գեղագիտական և հոգևոր հիմքերի վերլուծության հետ՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով հեղինակի ստեղծագործական ինքնագիտակցության ձևավորումը, սուրբգրային տեքստերի ազդեցությունը և գրական կանոնների շրջանակներում անհատական գեղարվեստական մտածողության դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է հայ միջնադարյան քնարերգության զարգացման պատմությունը, կրոնական և աշխարհիկ բանաստեղծության փոխառնչությունները, աստվածաշնչյան պատկերների ու խորհրդանիշների կիրառությունը, ինչպես նաև միջնադարյան գրականության մեջ հեղինակային ներկայության և ստեղծագործական ինքնուրույնության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի սուրբգրային կանոնի՝ որպես գաղափարական, բարոյական և գեղարվեստական համակարգի նշանակությունը, աստվածաշնչյան թեմաների վերաիմաստավորումը և դրանց արտահայտությունը միջնադարյան բանաստեղծական խոսքում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է այն հարցը, թե ինչպես են հայ միջնադարյան հեղինակները համադրել քրիստոնեական վարդապետության հաստատված սկզբունքները սեփական հոգևոր ապրումների, աշխարհընկալման և գեղարվեստական պատկերացումների հետ։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն աղոթքի, ապաշխարության, մեղքի և փրկության, աստվածային սիրո, մարդկային գոյության անցողիկության, հոգևոր կատարելության և հավերժության գաղափարները, որոնք լայնորեն արտահայտված են հայ միջնադարյան քնարական ժառանգության մեջ։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու Գրիգոր Նարեկացու, Ներսես Շնորհալու, Հովհաննես Երզնկացու, Կոստանդին Երզնկացու, Ֆրիկի և միջնադարյան այլ հեղինակների ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրության հիմնահարցերին՝ դիտարկելով նրանց բանաստեղծական մտածողության առանձնահատկությունները և կրոնական ու գրական ավանդույթների հետ ունեցած կապերը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում հեղինակային «ես»-ի արտահայտման ձևերը, բանաստեղծական խոսքի անձնական և ընդհանրական բնույթը, քնարական հերոսի հոգևոր ապրումները և միջնադարյան մարդու՝ Աստծո, աշխարհի ու սեփական գոյության նկատմամբ վերաբերմունքը։ Սուրբգրային կանոնի ուսումնասիրությունը ներառում է նաև աստվածաշնչյան մեջբերումների, ակնարկների, խորհրդանշական պատկերների, այլաբանությունների և տիպաբանական զուգահեռների կիրառման առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով միջնադարյան բանաստեղծությունը ձեռք է բերում բազմաշերտ իմաստային և գեղարվեստական կառուցվածք։ Առանձին նշանակություն ունեն բանաստեղծական տեքստի և աստվածաշնչյան սկզբնաղբյուրի փոխհարաբերությունները, ավանդական պատկերների ստեղծագործական վերամշակումը, ինչպես նաև կրոնական բովանդակության և գեղարվեստական ձևի փոխազդեցությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են նաև միջնադարյան գրականության ժանրային առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝ տաղերի, շարականների, գանձերի, ողբերի, աղոթքների և հոգևոր երգերի կառուցվածքային ու գաղափարական հատկանիշները։ Հեղինակային հայեցակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է միջնադարյան բանաստեղծը ներկայանում որպես աստվածային ճշմարտության մեկնաբան, հոգևոր փորձառության կրող և ինքնուրույն գեղարվեստական աշխարհ ստեղծող անհատականություն։ Հետազոտության համար կարևոր նշանակություն ունեն նաև միջնադարյան մեկնողական գրականության, հայրաբանական ավանդույթի, քրիստոնեական խորհրդաբանության և աստվածաբանական մտածողության ազդեցությունները հայ քնարերգության զարգացման վրա։ Գրականագիտական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը առնչվում է միջտեքստայնության, հեղինակային ինքնության, գրական ավանդույթի շարունակականության, գեղարվեստական պատկերավորման և բանաստեղծական լեզվի զարգացման հիմնախնդիրներին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է հայ միջնադարյան գրականության գաղափարական և գեղագիտական համակարգի առավել խորքային բացահայտման, սուրբգրային ավանդույթի ստեղծագործական յուրացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրման և հեղինակային անհատականության դերի արժևորման անհրաժեշտությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմաբաններին, միջնադարագետներին, բանասերներին, գրականագետներին, աստվածաբաններին, մշակութաբաններին, կրոնական գրականության ուսումնասիրողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև հայ միջնադարյան հոգևոր մշակույթի և բանաստեղծական ժառանգության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է հայ միջնադարյան քնարերգության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի և անհատական ստեղծագործական մտածողության փոխկապակցվածության ընկալմանը՝ ընդգծելով սուրբգրային կանոնի նշանակությունը բանաստեղծական աշխարհայացքի ձևավորման, հոգևոր արժեքների արտահայտման և հայկական միջնադարյան գրական մշակույթի զարգացման գործում։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ցածր էներգասպառմամբ ստատիկ օպերատիվ հիշողության սարքերի ֆիզիկական նախագծման միջոցների մշակման, կատարելագործման և արդյունավետ կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ավտոմատացման և կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների զարգացման հետ՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հիշողության սարքերի էներգաարդյունավետությունը, աշխատանքային հուսալիությունը և կառուցվածքային օպտիմալացման հնարավորությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ստատիկ օպերատիվ հիշողության՝ SRAM տեխնոլոգիայի կառուցվածքային և գործառնական առանձնահատկությունները, հիշողության բջիջների կազմակերպման սկզբունքները, տվյալների պահպանման և ընթերցման գործընթացները, ինչպես նաև ֆիզիկական նախագծման տարբեր փուլերում առաջացող տեխնիկական և տեխնոլոգիական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի ինտեգրալ սխեմաների տարրերի տեղաբաշխման, միջմիացումների երթուղղման, բյուրեղի մակերեսի արդյունավետ օգտագործման, ազդանշանների տարածման ուշացումների նվազեցման և էներգիայի սպառման օպտիմալացման մեթոդները։ Ստատիկ օպերատիվ հիշողության սարքերը լայնորեն կիրառվում են միկրոպրոցեսորներում, քեշ հիշողության համակարգերում, ներկառուցված էլեկտրոնային սարքավորումներում, թվային ազդանշանների մշակման համակարգերում և բարձր արագագործություն պահանջող հաշվողական համալիրներում։ Դրանց նախագծման ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես տվյալների հասանելիության արագությունը և հիշողության խտությունը, այնպես էլ ստատիկ ու դինամիկ էներգասպառման նվազեցումը, հատկապես այնպիսի սարքերում, որոնց աշխատանքը սահմանափակված է էներգետիկ ռեսուրսներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հիշողության բջիջների տրանզիստորային կառուցվածքների ուսումնասիրությունը, դրանց էլեկտրական բնութագրերի գնահատումը և ցածր սնուցման լարման պայմաններում կայուն աշխատանքի ապահովումը։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև արտահոսքի հոսանքների նվազեցմանը, փոխանջատման ընթացքում առաջացող էներգետիկ կորուստների սահմանափակմանը, սնուցման ցանցերի նախագծմանը և ինտեգրալ սխեմաների ջերմային ու էլեկտրական բնութագրերի բարելավմանը։ Ֆիզիկական նախագծման ավտոմատացված միջոցների մշակումը հնարավորություն է տալիս կատարելագործելու նախագծային գործընթացների կազմակերպումը, նվազեցնելու ձեռքով իրականացվող գործողությունների ծավալը և բարձրացնելու նախագծային լուծումների ճշգրտությունն ու կրկնելիությունը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում համակարգչային նախագծման գործիքների, ալգորիթմական մեթոդների, մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալացման տեխնոլոգիաների կիրառման հարցերը, որոնք անհրաժեշտ են հիշողության բարդ կառուցվածքների արդյունավետ իրականացման համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն նախագծման տեխնոլոգիական սահմանափակումների հաշվառումը, սխեմաների ֆիզիկական ստուգումը, էլեկտրական պարամետրերի վերլուծությունը և նախագծային լուծումների համապատասխանության գնահատումը կիսահաղորդչային արտադրության պահանջներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են նաև հիշողության բջիջների չափերի փոքրացման հետևանքով առաջացող խնդիրները, տրանզիստորների պարամետրերի տատանումների ազդեցությունը, աղմուկակայունության ապահովումը և տեխնոլոգիական գործընթացների փոփոխականության պայմաններում սարքերի հուսալիության պահպանումը։ Ցածր էներգասպառմամբ հիշողության համակարգերի նախագծումը կարևոր նշանակություն ունի շարժական էլեկտրոնային սարքերի, իրերի ինտերնետի համակարգերի, ինքնավար սենսորային հանգույցների, ներկառուցված հաշվողական հարթակների և էներգաարդյունավետ թվային տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական նախագծման գործընթացների ավտոմատացման, նախագծման ժամանակի կրճատման, հիշողության կառուցվածքների արդյունավետության բարձրացման և կիսահաղորդչային սարքերի էներգետիկ բնութագրերի բարելավման անհրաժեշտությամբ։ Հետազոտության արդյունքների կիրառական ուղղությունները կարող են առնչվել միկրոսխեմաների նախագծման մասնագիտացված ծրագրային գործիքների մշակմանը, հիշողության ենթահամակարգերի օպտիմալացմանը և բարձր ինտեգրման աստիճան ունեցող թվային համակարգերի նախագծմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային սարքերի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման, էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման, համակարգչային ճարտարապետության և թվային համակարգերի ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, ինժեներների, ծրագրային գործիքներ մշակողների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ցածր էներգասպառմամբ ստատիկ օպերատիվ հիշողության սարքերի ֆիզիկական նախագծման սկզբունքների, տեխնոլոգիական սահմանափակումների և նախագծային օպտիմալացման մեթոդների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը ժամանակակից միկրոէլեկտրոնային և հաշվողական համակարգերի զարգացման գործում։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական Եկեղեցու պատմության մեջ եպիսկոպոսական աստիճանի ձևավորման, զարգացման, եկեղեցական նվիրապետության համակարգում ունեցած դիրքի և հոգևոր ու հասարակական նշանակության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է եպիսկոպոսի հոգևոր իշխանության, կանոնական իրավասությունների, եկեղեցական կառավարման գործառույթների և հայ ժողովրդի կրոնական ու մշակութային կյանքում ունեցած պատմական դերակատարության բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է քրիստոնեական եկեղեցու վաղ շրջանից սկսած եպիսկոպոսական ծառայության առաջացման նախադրյալները, առաքելական հաջորդականության գաղափարը, եպիսկոպոսական ձեռնադրության աստվածաբանական հիմքերը և Հայ Եկեղեցու նվիրապետական կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի եպիսկոպոսի կարգավիճակը՝ որպես եկեղեցական բարձրագույն ձեռնադրական աստիճանի կրողի, նրա հարաբերությունները կաթողիկոսի, արքեպիսկոպոսների, վարդապետների, քահանաների և եկեղեցական մյուս սպասավորների հետ, ինչպես նաև թեմական կառավարման շրջանակներում իրականացվող հոգևոր, վարչական և հովվական պարտականությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է եպիսկոպոսական իշխանության պատմական զարգացումը Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելուց հետո, երբ եկեղեցական կազմակերպությունը աստիճանաբար վերածվեց հասարակական, կրթական և մշակութային կյանքի կարևորագույն հաստատություններից մեկի։ Հայ Եկեղեցու պատմության տարբեր ժամանակաշրջաններում եպիսկոպոսները նշանակալի դեր են ունեցել քրիստոնեական հավատքի տարածման, եկեղեցական կանոնների պահպանման, ծիսական ավանդույթների զարգացման և հոգևոր համայնքների կազմակերպման գործում։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև եկեղեցական ժողովների գործունեությանը, դավանաբանական որոշումների ընդունմանը, կանոնական իրավունքի ձևավորմանը և եկեղեցական կարգապահության ապահովմանը։ Կարևոր նշանակություն ունեն եպիսկոպոսների մասնակցությունը հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրին առնչվող իրադարձություններին, նրանց գործունեությունը պետականության առկայության և բացակայության պայմաններում, ինչպես նաև եկեղեցական կառույցների դերը ազգային ինքնության և մշակութային շարունակականության պահպանման գործում։ Հետազոտության շրջանակում առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում միջնադարյան Հայաստանի եպիսկոպոսական աթոռների պատմությունը, թեմերի կազմավորումն ու վերակազմավորումը, եկեղեցական վարչատարածքային բաժանումների առանձնահատկությունները և հոգևոր իշխանության փոխհարաբերությունները աշխարհիկ իշխանությունների հետ։ Եպիսկոպոսական ծառայության պատմական նշանակությունը դիտարկվում է նաև հայ կրթական և մշակութային ժառանգության զարգացման համատեքստում, քանի որ բազմաթիվ բարձրաստիճան հոգևորականներ մասնակցել են դպրոցների, վանական կրթական կենտրոնների, գրչության օջախների և մատենագիտական ավանդույթների ձևավորմանն ու պահպանմանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու եպիսկոպոսների գործունեությանը հայ մատենագրության, աստվածաբանական մտքի, եկեղեցական պատմագրության և ձեռագրական մշակույթի զարգացման գործում։ Առանձին նշանակություն ունեն եպիսկոպոսի հոգևոր պատասխանատվության, հովվական առաջնորդության, հավատացյալների կրոնական դաստիարակության և եկեղեցական համայնքների միասնության պահպանման հարցերը։ Եպիսկոպոսական ծառայությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես եկեղեցական վարչական պաշտոն, այլև որպես հոգևոր կոչում, որը Հայ Առաքելական Եկեղեցու ավանդության համաձայն ենթադրում է հավատքի ուսուցում, ծիսական առաջնորդություն, ձեռնադրական իրավասությունների իրականացում և եկեղեցական կյանքի կանոնական կարգավորում։ Հետազոտության համար կարևոր են նաև հայ եկեղեցական կանոնագրքերի, պատմական վավերագրերի, մատենագրական սկզբնաղբյուրների և եկեղեցական ավանդությունների ուսումնասիրությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել եպիսկոպոսական իշխանության իրավական, աստվածաբանական և պատմական հիմքերը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է Հայ Եկեղեցու նվիրապետական համակարգի զարգացման օրինաչափությունների, հոգևոր իշխանության կազմակերպման սկզբունքների և եկեղեցական հաստատությունների պատմական շարունակականության ուսումնասիրությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ եկեղեցու պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, աստվածաբաններին, կրոնագետներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, եկեղեցական իրավունքի մասնագետներին, հոգևոր կրթական հաստատությունների ուսանողներին և դասախոսներին, ինչպես նաև հայկական քրիստոնեական մշակույթի և եկեղեցական կառավարման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է եպիսկոպոսական աստիճանի պատմական, հոգևոր, կանոնական և հասարակական նշանակության առավել խորքային ընկալմանը՝ ընդգծելով եպիսկոպոսների դերը Հայ Առաքելական Եկեղեցու կազմակերպական միասնության, դավանաբանական ավանդույթների, հոգևոր ժառանգության և ազգային մշակութային ինքնության պահպանման գործում։

Մատենագիտական և մասնագիտական-տեղեկատվական բնույթի հրատարակությունը նվիրված է խառատային մասնագիտության վերաբերյալ տեխնիկական գրականության ներկայացմանը, մասնագիտական գիտելիքների տարածմանը և արտադրական հմտությունների կատարելագործմանը։ Հանձնարարական գրականության ցանկի հիմնական նպատակն է խառատային աշխատանքներով զբաղվող մասնագետներին, արտադրական ուսուցման սովորողներին և տեխնիկական կրթություն ստացող անձանց ուղղորդել դեպի այն գրականությունը, որը կարող է նպաստել մետաղամշակման տեխնոլոգիաների, հաստոցաշինության, կտրող գործիքների և մեխանիկական մշակման գործընթացների վերաբերյալ գիտելիքների խորացմանը։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակն առնչվում է խառատային հաստոցների կառուցվածքին, աշխատանքի սկզբունքներին, տեխնիկական հնարավորություններին, շահագործման առանձնահատկություններին և դրանց միջոցով իրականացվող հիմնական արտադրական գործողություններին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն մետաղների կտրման տեսության, մշակվող նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, կտրող գործիքների ընտրության, կտրման արագության, մատուցման և մշակման խորության որոշման վերաբերյալ մասնագիտական գիտելիքները։ Խառատային աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման համար կարևոր են նաև տեխնիկական գծագրերի ընթերցման, չափումների կատարման, մշակվող դետալների երկրաչափական ճշգրտության ապահովման և պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկման հարցերը։ Հանձնարարական ցանկի թեմատիկան ընդգրկում է գլանաձև և կոնաձև մակերևույթների մշակման, անցքերի հորատման և լայնացման, պարուրակների մշակման, դետալների ամրացման և տարբեր տեսակի խառատային գործողությունների տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները։ Մասնագիտական գրականության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու արտադրական գործընթացների հաջորդականությանը, հաստոցների ճիշտ կարգավորման սկզբունքներին, աշխատանքային գործիքների պահպանման կանոններին և արտադրության ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրների լուծման եղանակներին։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև աշխատանքի անվտանգության, արտադրական սանիտարիայի, սարքավորումների տեխնիկական սպասարկման և աշխատավայրի արդյունավետ կազմակերպման վերաբերյալ գիտելիքները, որոնք անհրաժեշտ են անվտանգ և որակյալ արտադրական գործունեություն իրականացնելու համար։ Հրատարակության նշանակությունը պայմանավորված է նաև մասնագիտական ինքնակրթության խրախուսմամբ, քանի որ տեխնիկական գրականության շարունակական ուսումնասիրությունը նպաստում է աշխատողների որակավորման բարձրացմանը, նոր տեխնոլոգիական մոտեցումների յուրացմանը և արտադրական փորձի ընդլայնմանը։ Հանձնարարական գրականության ցանկը կարող է ընդգրկել մասնագիտական դասագրքերի, ուսումնական ձեռնարկների, տեխնիկական տեղեկատուների, արտադրական հրահանգների և խառատային գործին վերաբերող այլ հրատարակությունների մատենագիտական նկարագրություններ՝ օգնելով ընթերցողին ընտրելու իր պատրաստվածության մակարդակին և մասնագիտական հետաքրքրություններին համապատասխան նյութեր։ Նման մատենագիտական հրատարակությունները կարևոր դեր են ունեցել մասնագիտական-տեխնիկական կրթության զարգացման, բանվորական կադրերի պատրաստման և արտադրական գիտելիքների հանրահռչակման գործում։ Դրանք նպաստել են գրադարանների և տեխնիկական ուսումնական հաստատությունների համագործակցությանը՝ մասնագիտական գրականությունը հասանելի դարձնելով արդյունաբերական ձեռնարկությունների աշխատողներին և մասնագիտություն ձեռք բերող երիտասարդներին։ Հրատարակությունը պատմական հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև տեխնիկական կրթության, աշխատանքային մշակույթի և արդյունաբերական մասնագիտությունների զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ արտացոլելով այն գիտելիքների և հմտությունների շրջանակը, որոնք կարևոր են համարվել խառատային մասնագիտության յուրացման ու կատարելագործման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել խառատներին, մետաղամշակման մասնագետներին, տեխնոլոգներին, մեքենաշինական արտադրության աշխատակիցներին, մասնագիտական ուսումնական հաստատությունների դասախոսներին և սովորողներին, ինչպես նաև տեխնիկական գրականության մատենագիտությամբ ու մասնագիտական կրթության պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Հրատարակությունն ունի կրթական, տեղեկատվական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով խառատային աշխատանքի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության համակարգված ընտրությանը, տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը և արտադրական հմտությունների զարգացմանը։

Մատենագիտական բնույթի գիտական հրատարակությունը նվիրված է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների պատմության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1587–1920 թվականներին արտասահմանյան գրականությունից հայերեն թարգմանված և հրատարակված ստեղծագործությունների մատենագիտական ժառանգությունը։ Այն ներկայացնում է հայ թարգմանական գրականության զարգացման կարևոր ժամանակաշրջաններից մեկը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու օտարալեզու գրականության ներթափանցումը հայկական մշակութային միջավայր, տարբեր ժողովուրդների գրական ավանդույթների փոխազդեցությունը և հայ ընթերցողական հասարակության ծանոթությունը համաշխարհային գրական արժեքներին։ Մատենագիտական ուղեցույցի երրորդ պրակը կենտրոնանում է արտասահմանյան գրականության հայերեն թարգմանությունների համակարգման և ներկայացման վրա՝ ընդգծելով թարգմանական գործունեության նշանակությունը հայ գրականության, գրահրատարակչության և մշակութային կապերի զարգացման գործում։ Հրատարակության ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ թարգմանական գրականության ձևավորման և զարգացման երկարատև ընթացքին՝ վաղ տպագիր գրականության շրջանից մինչև 20-րդ դարի առաջին տասնամյակները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն առնչվում է տարբեր լեզուներից կատարված գեղարվեստական թարգմանություններին, արտասահմանյան հեղինակների ստեղծագործությունների հայերեն հրատարակություններին, թարգմանիչների գործունեությանը և գրական երկերի տարածման պատմությանը։ Մատենագիտական ուղեցույցը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանական գրականության վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքագրման, դասակարգման և գիտական ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված գրքերի, առանձին ստեղծագործությունների և թարգմանական ժողովածուների բացահայտմանը։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայերեն թարգմանությունների աշխարհագրական և մշակութային ընդգրկումը, քանի որ հայ գրահրատարակչական կենտրոնները պատմականորեն գործել են տարբեր երկրներում և կարևոր դեր կատարել եվրոպական ու համաշխարհային գրականության տարածման գործում։ Թարգմանական գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ գրական միջավայրում օտար հեղինակների ընդունելության առանձնահատկությունները, գրական ճաշակի ձևավորման գործընթացները և համաշխարհային գեղարվեստական ուղղությունների ազդեցությունը հայ գրական մտածողության զարգացման վրա։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև թարգմանությունների լեզվական առանձնահատկությունները, գրաբարի և աշխարհաբարի կիրառման պատմական պայմանները, արևելահայերեն և արևմտահայերեն թարգմանական ավանդույթների զարգացումը, ինչպես նաև գրական լեզվի հարստացման գործում թարգմանիչների ունեցած ներդրումը։ Հրատարակության թեմատիկան առնչվում է գրական ժանրերի տարածման, արձակի, պոեզիայի, դրամատուրգիայի և գեղարվեստական այլ տեսակների թարգմանության պատմությանը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու, թե ինչպես են տարբեր ժողովուրդների գրական ստեղծագործությունները հասանելի դարձել հայ ընթերցողին։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը կարևոր հիմք է ստեղծում գրական փոխառնչությունների, մշակութային ազդեցությունների և թարգմանական ավանդույթների համեմատական հետազոտությունների համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այն նպաստում է հայ գրքի պատմության, հրատարակչական գործունեության, թարգմանական շարժման և միջազգային գրական կապերի վերաբերյալ տեղեկությունների պահպանմանն ու ուսումնասիրությանը։ Մատենագիտական ուղեցույցը կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր հայ գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանաբանության և գրադարանագիտության բնագավառներում իրականացվող հետազոտությունների համար։ Այն օգտակար է նաև առանձին հեղինակների հայերեն թարգմանությունների պատմությունը, տարբեր ժամանակաշրջաններում հրատարակված թարգմանությունների մատենագիտական տվյալները և հայ ընթերցողական միջավայրում արտասահմանյան գրականության տարածման օրինաչափությունները ուսումնասիրելու նպատակով։ Հրատարակությունը նախատեսված է գրականագետների, բանասերների, թարգմանաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, մշակույթի պատմաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և հայ գրքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն ունի պատմամշակութային, գիտատեղեկատվական և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով հայ թարգմանական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրությանը, համաշխարհային գրականության հետ հայկական մշակույթի բազմադարյա կապերի բացահայտմանը և հայերեն թարգմանական գրականության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է լարման ցածրացնող կերպափոխիչի կիրառմամբ էլեկտրաշարժիչի պտտման արագության ռոբաստ կառավարման համակարգի մշակման, մաթեմատիկական մոդելավորման, վերլուծության և արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է էլեկտրական շարժաբերների կառավարման ժամանակակից մեթոդների կատարելագործման, էլեկտրաշարժիչի աշխատանքային ռեժիմների կայունության ապահովման և արտաքին ու ներքին խանգարումների պայմաններում կառավարման համակարգի հուսալիության բարձրացման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ուժային էլեկտրոնիկայի, ավտոմատ կառավարման տեսության, էլեկտրամեխանիկական համակարգերի և թվային կարգավորման տեխնոլոգիաների փոխկապակցված հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի լարման ցածրացնող իմպուլսային կերպափոխիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, աշխատանքի սկզբունքները, էներգիայի փոխակերպման գործընթացները և դրանց կիրառման հնարավորությունները էլեկտրաշարժիչների արագության կարգավորման համակարգերում։ Նման կերպափոխիչները հնարավորություն են տալիս մուտքային հաստատուն լարումը վերափոխելու ավելի ցածր կարգավորվող ելքային լարման՝ ապահովելով էլեկտրաշարժիչին մատակարարվող էլեկտրական էներգիայի կառավարումը և անհրաժեշտ արագային ռեժիմների ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է էլեկտրաշարժիչի և կերպափոխիչի փոխկապակցված դինամիկական մոդելի մշակումը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել համակարգի անցումային գործընթացները, կայունության պայմանները, կարգավորման ճշգրտությունը և կառավարման ազդակների ազդեցությունը շարժիչի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Ռոբաստ կառավարման մեթոդների կիրառումը նպատակաուղղված է համակարգի կայուն և կանխատեսելի աշխատանքի ապահովմանը այնպիսի պայմաններում, երբ առկա են մոդելի պարամետրերի անորոշություններ, բեռնվածքի փոփոխություններ, սնուցման լարման տատանումներ և արտաքին խանգարումներ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում կարևորվում են կառավարման ալգորիթմների կառուցման սկզբունքները, հետադարձ կապի կազմակերպումը, կարգավորիչների պարամետրերի ընտրությունը և համակարգի դինամիկական հատկությունների օպտիմալացումը։ Առանձին նշանակություն ունեն էլեկտրաշարժիչի արագության առաջադրված արժեքին հետևելու ճշգրտությունը, անցումային գործընթացների տևողության կրճատումը, գերկարգավորման նվազեցումը և փոփոխական աշխատանքային պայմաններում համակարգի կայունության պահպանումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև դասական և ժամանակակից կառավարման մեթոդների համեմատական գնահատման հարցեր՝ դիտարկելով ռոբաստ կարգավորման առավելություններն ու կիրառման սահմանափակումները։ Տեխնիկական տեսանկյունից կարևոր են իմպուլսալայնական մոդուլյացիայի, ուժային կիսահաղորդչային տարրերի կառավարման, կերպափոխիչի ելքային լարման կարգավորման և էլեկտրաշարժիչի էլեկտրամագնիսական ու մեխանիկական գործընթացների փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Համակարգի արդյունավետության գնահատման համար էական նշանակություն ունեն մաթեմատիկական մոդելավորման, համակարգչային նմանակման, կայունության վերլուծության և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու մշակված կառավարման համակարգի աշխատանքը տարբեր բեռնվածքների և խանգարող ազդեցությունների պայմաններում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է էլեկտրական շարժաբերների էներգաարդյունավետության բարձրացման, արագության կարգավորման որակի բարելավման, տեխնոլոգիական գործընթացների ավտոմատացման և էլեկտրամեխանիկական սարքավորումների շահագործման հուսալիության ապահովման անհրաժեշտությամբ։ Նման կառավարման համակարգերը կիրառական նշանակություն կարող են ունենալ արդյունաբերական ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, տրանսպորտային էլեկտրաշարժաբերների, արտադրական մեխանիզմների, պոմպային և օդափոխման սարքավորումների, ինչպես նաև ճշգրիտ արագային կարգավորում պահանջող այլ տեխնիկական համակարգերի համար։ Հետազոտության թեման առնչվում է նաև խելացի կառավարման տեխնոլոգիաների զարգացմանը, էլեկտրոնային կարգավորիչների կատարելագործմանը և էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ավտոմատ կառավարման, էլեկտրատեխնիկայի, ուժային էլեկտրոնիկայի, էլեկտրամեխանիկայի, ռոբոտատեխնիկայի և համակարգերի մոդելավորման ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, ինժեներների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար։ Այն նպաստում է լարման ցածրացնող կերպափոխիչներով կառավարվող էլեկտրաշարժիչների դինամիկական հատկությունների, ռոբաստ կառավարման տեսական սկզբունքների և գործնական իրականացման հնարավորությունների առավել խորքային ըմբռնմանը՝ ընդգծելով նման համակարգերի նշանակությունը ժամանակակից ավտոմատացված էլեկտրամեխանիկական համալիրների զարգացման գործում։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային քաղաքականության ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով հարկային համակարգի կայացման պատմական նախադրյալները, տնտեսական և իրավական հիմքերը, պետական ֆինանսների կառավարման առանձնահատկությունները և հարկային կարգավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է անկախության ձեռքբերումից հետո Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային համակարգի ձևավորման գործընթացի, իրականացված հարկային բարեփոխումների, հարկատեսակների կառուցվածքի և հարկային քաղաքականության տնտեսական ազդեցությունների վերլուծության հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են հարկային քաղաքականության տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, հարկերի տնտեսական էությունը, դրանց գործառույթները, պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորման մեխանիզմները և հարկային համակարգի դերը ազգային տնտեսության զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի հարկային օրենսդրության կատարելագործման, հարկային բեռի օպտիմալ բաշխման, հարկման արդարության ապահովման, հարկային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման և հարկատուների իրավունքների պաշտպանության հիմնահարցերը։ Հայաստանի հարկային համակարգի զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու անցումային տնտեսության պայմաններում հարկային քաղաքականության իրականացման առանձնահատկությունները, տնտեսական վերափոխումների ազդեցությունը հարկային հարաբերությունների վրա և պետական եկամուտների կայունության ապահովման հետ կապված դժվարությունները։ Կարևոր նշանակություն ունեն ուղղակի և անուղղակի հարկերի հարաբերակցության, եկամտային հարկի, շահութահարկի, ավելացված արժեքի հարկի, ակցիզային հարկի և այլ պարտադիր վճարների կիրառման տնտեսական հետևանքների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև հարկային արտոնությունների տրամադրման նպատակահարմարությունը, դրանց ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական մրցակցության վրա, ինչպես նաև հարկային խթանների կիրառման հնարավորությունները տնտեսության առաջնահերթ ոլորտների զարգացման նպատակով։ Առանձին ուշադրության են արժանի փոքր և միջին ձեռնարկատիրության հարկման առանձնահատկությունները, հարկային պարտավորությունների կատարման գործընթացում առաջացող վարչարարական դժվարությունները և հարկային կարգավորման ազդեցությունը տնտեսավարող սուբյեկտների ֆինանսական գործունեության վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ստվերային տնտեսության, հարկերից խուսափելու, հարկային կարգապահության և հարկային վերահսկողության արդյունավետության հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությունը։ Այս համատեքստում կարևորվում են հարկային մարմինների գործունեության կազմակերպումը, հարկային տեղեկատվության հավաքագրման և մշակման մեխանիզմները, հարկային վերահսկողության ժամանակակից մոտեցումները և հարկատուների ու պետական կառույցների միջև փոխվստահության ամրապնդումը։ Հարկային քաղաքականության կատարելագործման տեսանկյունից առանձնահատուկ նշանակություն ունեն միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը, տարբեր երկրների հարկային համակարգերի համեմատական վերլուծությունը և Հայաստանի տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ առանձնահատկություններին համապատասխան հարկային կարգավորման արդյունավետ գործիքների ընտրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր են նաև հարկաբյուջետային քաղաքականության և մակրոտնտեսական կայունության փոխկապակցվածությունը, հարկային եկամուտների ազդեցությունը պետական ծախսերի ֆինանսավորման, սոցիալական ծրագրերի իրականացման, տնտեսական աճի խթանման և հանրային ծառայությունների զարգացման վրա։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է հարկային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման, գործող կարգավորման մեխանիզմների թերությունների բացահայտման և հարկային համակարգի բարելավման ուղղությունների հիմնավորման անհրաժեշտությամբ։ Հարկային բարեփոխումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու պետական ֆինանսական քաղաքականության և մասնավոր հատվածի տնտեսական շահերի հավասարակշռման, հարկային համակարգի կանխատեսելիության ապահովման և գործարար միջավայրի բարելավման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ֆինանսների և հարկային կառավարման մասնագետներին, իրավաբաններին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի տնտեսական քաղաքականության, հանրային ֆինանսների և հարկային օրենսդրության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Այն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային քաղաքականության ձևավորման փորձի, հարկային համակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացման և պետական ֆինանսների արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների առավել խորքային ընկալմանը։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է արցախահայ բանահյուսության մեջ արտացոլված դաստիարակչական գաղափարների, ժողովրդական մանկավարժության սկզբունքների և ազգային բարոյական արժեքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է Արցախի հայ բնակչության բանավոր ժողովրդական ստեղծագործության տարբեր ժանրերում պահպանված կրթադաստիարակչական պատկերացումների բացահայտման, դրանց պատմամշակութային նշանակության գնահատման և սերունդների բարոյական ու հոգևոր ձևավորման գործում ունեցած դերի լուսաբանման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է ժողովրդական հեքիաթներում, առակներում, ավանդազրույցներում, առասպելներում, ասացվածքներում, առածներում, հանելուկներում, ժողովրդական երգերում և բանահյուսական այլ ստեղծագործություններում արտահայտված դաստիարակչական գաղափարները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի աշխատասիրության, ազնվության, արդարության, հայրենասիրության, համարձակության, բարության, փոխօգնության, ընտանիքի նկատմամբ պատասխանատվության և ավագ սերնդի հանդեպ հարգանքի գաղափարները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում ժողովրդական դաստիարակության համակարգում։ Արցախի բանահյուսական ժառանգությունը դիտարկվում է որպես ժողովրդի պատմական հիշողության, կենսափորձի, աշխարհայացքի և բարոյական սկզբունքների պահպանման ու փոխանցման կարևոր միջոց։ Ժողովրդական ստեղծագործություններում արտահայտված կերպարները, խորհրդանշական պատկերները, բարոյախրատական պատմությունները և կյանքի տարբեր իրավիճակների նկարագրությունները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու այն արժեքային համակարգը, որի հիման վրա ձևավորվել են համայնքային փոխհարաբերությունները, ընտանեկան ավանդույթները և երեխաների ու երիտասարդների դաստիարակության մոտեցումները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ժողովրդական մանկավարժության և ազգային կրթական ավանդույթների փոխկապակցվածության բացահայտումը՝ ընդգծելով բանահյուսության դերը անձի բնավորության, վարքագծի, մտածողության և հասարակական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Առանձին նշանակություն ունեն Արցախի ժողովրդական խոսքի առանձնահատկությունները, բարբառային արտահայտությունները, պատկերավոր մտածողությունը և բանավոր պատմողական ավանդույթները, որոնց միջոցով փոխանցվել են հասարակության կողմից ընդունված վարքականոնները, բարոյական գնահատականներն ու կյանքի փորձից բխող խրատները։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է նաև ընտանեկան դաստիարակության պատմությանը, ծնողների և երեխաների փոխհարաբերություններին, համայնքային համերաշխության պահպանմանը, աշխատանքի նկատմամբ վերաբերմունքին և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ բանահյուսական ստեղծագործությունները դարեր շարունակ ծառայել են ոչ միայն որպես գեղարվեստական արտահայտման և ժամանցի միջոց, այլև որպես ոչ ֆորմալ կրթության, բարոյական ուսուցման և հասարակական փորձի փոխանցման կարևոր աղբյուր։ Հետազոտության շրջանակում հնարավոր է դիտարկել նաև արցախահայ բանահյուսության ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները համահայկական ժողովրդական ստեղծագործության համատեքստում՝ բացահայտելով ինչպես ազգային մշակույթին բնորոշ ընդհանուր արժեքները, այնպես էլ Արցախի պատմական, հասարակական և կենցաղային պայմաններով ձևավորված տեղական առանձնահատկությունները։ Գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում ժողովրդական դաստիարակության մեթոդները, խրատական խոսքի ազդեցությունը, դրական և բացասական կերպարների հակադրության միջոցով բարոյական գաղափարների փոխանցումը, ինչպես նաև բանահյուսական նյութերի կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից կրթական գործընթացում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ժողովրդական մանկավարժության պատմական փորձի ուսումնասիրման, ազգային մշակութային ժառանգության պահպանման և ավանդական դաստիարակչական արժեքների գիտական արժևորման անհրաժեշտությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժներին, ազգագրագետներին, բանագետներին, բանասերներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև Արցախի ժողովրդական մշակույթով, ազգային դաստիարակության պատմությամբ և հայկական բանահյուսության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատությունը նպաստում է արցախահայ բանավոր մշակութային ժառանգության դաստիարակչական ներուժի ճանաչմանը՝ ընդգծելով ժողովրդական իմաստության, բարոյական արժեքների և ազգային ավանդույթների նշանակությունը սերունդների հոգևոր, մտավոր և հասարակական զարգացման գործում։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, տարածաշրջանի ագրարային ներուժի գնահատմանը և գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, բուսաբուծության և անասնապահության զարգացման պայմանները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական ու կազմակերպչական գործունեության հետ կապված խնդիրները։ Գեղարքունիքի մարզը, ունենալով բարձրադիր աշխարհագրական դիրք, բազմազան բնական և կլիմայական պայմաններ ու գյուղատնտեսական նշանակության ընդարձակ տարածքներ, առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի ագրարային համակարգում։ Տարածաշրջանի գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա էական ազդեցություն են ունենում կլիմայական սահմանափակումները, հողերի բերրիությունը, ոռոգման հնարավորությունները, արտադրական ենթակառուցվածքների վիճակը և գյուղատնտեսական տեխնիկայի հասանելիությունը։ Աշխատության թեմատիկ ուղղություններից են գյուղատնտեսական հողատարածքների նպատակային օգտագործումը, հողերի մասնատվածության հետևանքով առաջացող տնտեսական դժվարությունները, գյուղացիական տնտեսությունների արտադրողականության բարձրացումը և գյուղատնտեսական գործունեության կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումների կիրառումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կարտոֆիլագործության, հացահատիկային և կերային մշակաբույսերի արտադրության, ինչպես նաև անասնապահության զարգացման հնարավորությունները, որոնք կարևոր դեր են կատարում մարզի գյուղական բնակչության զբաղվածության և եկամուտների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են գյուղատնտեսական արտադրության նյութատեխնիկական ապահովման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, արտադրանքի իրացման շուկաների հասանելիության, պահեստավորման և վերամշակման կարողությունների զարգացման հիմնախնդիրները։ Գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից կարևոր են նաև գյուղատնտեսական կոոպերացիայի խթանումը, փոքր և միջին տնտեսությունների համագործակցության ընդլայնումը, նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը և արտադրական ծախսերի օպտիմալացումը։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը, բնակչության զբաղվածության ապահովմանը, գյուղատնտեսական եկամուտների կայունացմանը և գյուղական բնակավայրերից արտագաղթի ու ներքին միգրացիայի տնտեսական պատճառների մեղմացմանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև բնական ռեսուրսների պահպանության, հողերի դեգրադացիայի կանխարգելման, արոտավայրերի արդյունավետ կառավարման և շրջակա միջավայրի նկատմամբ գյուղատնտեսական գործունեության ազդեցության նվազեցման հարցերը։ Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական զարգացման ուսումնասիրությունը սերտորեն կապված է Սևանա լճի ավազանի բնապահպանական առանձնահատկությունների հետ, քանի որ տարածաշրջանում գյուղատնտեսական արտադրության ընդլայնումը պահանջում է տնտեսական շահերի և էկոլոգիական անվտանգության սկզբունքների հավասարակշռված համադրում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է տարածաշրջանային գյուղատնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և ագրարային ոլորտի մրցունակության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության տնտեսագիտության, ագրարային կառավարման, տարածաշրջանային զարգացման, հողօգտագործման և բնապահպանական տնտեսագիտության ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, տնտեսագետների, պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գյուղատնտեսական ձեռնարկատերերի, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական արտադրության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների, առկա տնտեսական հնարավորությունների և ոլորտի երկարաժամկետ ու կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպչական, տեխնոլոգիական և տնտեսական մոտեցումների մասին։