Պատրաստի նյութեր

Պատմազգագրական, մշակութաբանական և կրոնագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հմայական պահպանակների տեղին ու նշանակությանը հայոց ավանդական հավատալիքների համակարգում՝ ժողովրդական աշխարհընկալման և հոգևոր մշակույթի պատմական զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում հմայական պահպանակների ծագման, տարածման և կիրառության պատմական նախադրյալները, դրանց առնչությունները հնագույն կրոնական պատկերացումների, ժողովրդական ծիսակարգերի և պաշտպանական հավատալիքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պահպանակների տեսակներին, պատրաստման համար օգտագործված նյութերին, դրանց արտաքին ձևավորմանը, խորհրդանշական պատկերներին և վերագրվող պաշտպանական նշանակությանը։ Վերլուծվում են չար աչքից, հիվանդություններից, դժբախտություններից և այլ ենթադրյալ վտանգներից պաշտպանվելու վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումները, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունը առօրյա կենցաղում և ընտանեկան սովորույթներում։ Քննարկվում են հմայական պահպանակների կապերը հայկական ժողովրդական բժշկության, ծննդյան ու մանկության ծեսերի, ամուսնական ավանդույթների և կյանքի տարբեր փուլերին առնչվող հավատալիքների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ազգագրական գրառումները, բանահյուսական նյութերը, պատմական վկայությունները և նյութական մշակույթի առարկաները՝ դրանց ծիսական ու խորհրդանշական գործառույթները բացահայտելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նախաքրիստոնեական պատկերացումների և քրիստոնեական ավանդույթների փոխազդեցությանը, ինչպես նաև հմայական հավատալիքների պահպանման ու վերափոխման առանձնահատկություններին հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ ազգագրության, ժողովրդական հավատալիքների պատմության, կրոնագիտության, բանագիտության և հայկական ավանդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մատենագիտական և տեխնիկական-մասնագիտական բնույթի այս աշխատանքը ներկայացնում է ձուլագործության ոլորտին վերաբերող հանձնարարական գրականության ցանկ՝ նախատեսված ձուլողների մասնագիտական գիտելիքների ընդլայնման և արտադրական հմտությունների կատարելագործման համար։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ծանոթացնել մետաղների ձուլման տեխնոլոգիաների, ձուլման արտադրության կազմակերպման և մասնագիտական աշխատանքի առանձնահատկությունների վերաբերյալ գրականությանը։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ընդգրկված լինել ձուլագործության տեսական հիմունքներին, մետաղների և համաձուլվածքների հատկություններին, ձուլման ձևերի ու միջուկների պատրաստմանը, հալման գործընթացներին և ձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիաներին նվիրված գրքեր, ձեռնարկներ ու հոդվածներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձուլման սարքավորումների կառուցվածքին, արտադրական գործընթացների մեքենայացմանը, պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկմանը և ձուլվածքներում առաջացող թերությունների ուսումնասիրությանը վերաբերող մասնագիտական աղբյուրներին։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է լուսաբանել նաև աշխատանքի անվտանգության, արտադրական հիգիենայի, սարքավորումների շահագործման և նյութական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հարցերը։ Հանձնարարական ցանկի կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել գրականության թեմատիկ խմբավորման, մասնագիտական պատրաստվածության մակարդակի և ընթերցողների գործնական պահանջների հաշվառման սկզբունքների վրա։ Աշխատանքը կարևոր տեղեկատվական միջոց է մասնագիտական ինքնակրթության, տեխնիկական գիտելիքների տարածման և արտադրական փորձի ընդհանրացման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել ձուլող բանվորներին, արտադրական վարպետներին, տեխնիկական ուսումնական հաստատությունների սովորողներին, մետալուրգիայի մասնագետներին և մասնագիտական գրականության մատենագիտական սպասարկմամբ զբաղվող գրադարանավարներին։

Գյուղատնտեսական, կենսատեխնոլոգիական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կենսահումուսի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման և դրա իրականացման համար անհրաժեշտ տեխնիկական միջոցների նախագծման գիտական ու մեթոդաբանական հիմունքների մշակմանը։ Քննության են առնվում կենսահումուսի ստացման կենսաբանական գործընթացները, օրգանական թափոնների վերամշակման առանձնահատկությունները և անձրևորդերի մասնակցությամբ օրգանական նյութերի փոխակերպման նշանակությունը հողի բերրիության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրության համար օգտագործվող օրգանական հումքի հատկություններին, կենսաբանական գործընթացների ընթացքի վրա ազդող միջավայրային գործոններին և ստացվող կենսահումուսի որակական բնութագրերին։ Վերլուծվում են արտադրական գործընթացների կազմակերպման, տեխնոլոգիական փուլերի փոխկապակցվածության, նյութական հոսքերի կառավարման և արտադրության արդյունավետության գնահատման հիմնական մոտեցումները։ Քննարկվում են օրգանական հումքի նախապատրաստման, տեղափոխման, մշակման, պատրաստի արտադրանքի առանձնացման և պահպանման համար նախատեսված տեխնիկական միջոցների նախագծման սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սարքավորումների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց աշխատանքի հուսալիությունը, էներգատարությունը, արտադրողականությունը և տեխնոլոգիական գործընթացների մեքենայացման ու ավտոմատացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում կենսահումուսի արտադրության բնապահպանական նշանակությանը, օրգանական թափոնների օգտահանմանը, հողային ռեսուրսների պահպանմանը և կայուն գյուղատնտեսության զարգացմանը նպաստող տեխնոլոգիական լուծումներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսական մեքենաշինության, ագրոինժեներիայի, կենսատեխնոլոգիայի, օրգանական պարարտանյութերի արտադրության և բնապահպանական տեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 2,3,3-տեղակալված 6,7-դիմեթօքսի-4-օքսո կամ 4-հիդրօքսի-1,2,3,4-տետրահիդրոիզոխինոլինների և դրանց ացիկլիկ անալոգների սինթեզի, կառուցվածքի ու քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում իզոխինոլինային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց նշանակությունը ազոտ պարունակող հետերոցիկլային միացությունների քիմիայում և ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը մոլեկուլների ռեակցիոնունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոիզոխինոլինային օղակի տարբեր դիրքերում տեղակալիչների առկայությանը, մեթօքսի, կարբոնիլային և հիդրօքսիլային խմբերի կառուցվածքային ու էլեկտրոնային ազդեցություններին։ Վերլուծվում են նպատակային միացությունների առաջացման ընդհանուր օրինաչափությունները, կառուցվածքային փոփոխությունների հնարավոր ուղղությունները և ցիկլային ու ացիկլիկ համակարգերի քիմիական վարքագծի տարբերությունները։ Քննարկվում են սինթեզված նյութերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, տարածական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունները և դրանց հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել միացությունների կառուցվածքի հաստատման սպեկտրային և վերլուծական մոտեցումները, ինչպես նաև տարբեր ածանցյալների հատկությունների համեմատական գնահատման մեթոդաբանական հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նման հետերոցիկլային կառուցվածքների նշանակությանը օրգանական սինթեզի զարգացման, կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածությունների բացահայտման և կենսաբանական հետաքրքրություն ներկայացնող միացությունների հետազոտության տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և ազոտ պարունակող օրգանական համակարգերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական և սինթետիկ քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ենինների հիման վրա 3-հալոգեն-1,3-դիենների ստացման հնարավորությունների, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ենինների՝ կրկնակի և եռակի կապեր պարունակող օրգանական միացությունների կառուցվածքը, ռեակցիոնունակությունը և նշանակությունը չհագեցած օրգանական նյութերի սինթեզում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հալոգեն պարունակող զուգորդված դիենների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, էլեկտրոնային համակարգի բնույթին և հալոգենի ատոմի ազդեցությանը ստացվող միացությունների քիմիական հատկությունների վրա։ Վերլուծվում են ենինների փոխակերպման տեսական հիմքերը, քիմիական կապերի վերակազմավորման հնարավոր ուղղությունները, ռեակցիաների ընտրողականությունը և տարբեր կառուցվածքային գործոնների նշանակությունը նպատակային միացությունների առաջացման գործընթացում։ Քննարկվում են 3-հալոգեն-1,3-դիենների կառուցվածքային իզոմերիայի, տարածական առանձնահատկությունների, կայունության և հետագա քիմիական փոխակերպումների հետ կապված հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ստացված նյութերի կառուցվածքի հաստատման, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման և տարբեր օրգանական միացությունների հետ դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրման վերլուծական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում հալոգենացված դիենների նշանակությանը օրգանական սինթեզի հնարավորությունների ընդլայնման, նոր ֆունկցիոնալ միացությունների ստացման և չհագեցած համակարգերի ռեակցիոնունակության օրինաչափությունների բացահայտման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հալոգենօրգանական միացությունների քիմիայի, սինթետիկ մեթոդաբանության և չհագեցած օրգանական միացությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տեխնիկական, էլեկտրոնիկայի և արհեստական բանականության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է արհեստական նեյրոնային ցանցերի սխեմատեխնիկական իրականացման սկզբունքների, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ապարատային նախագծման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նեյրոնային ցանցերի տեսական հիմքերը, արհեստական նեյրոնների աշխատանքի մաթեմատիկական մոդելները, ցանցերի հիմնական ճարտարապետությունները և դրանց գործառույթների իրականացումը էլեկտրոնային սխեմաների միջոցով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անալոգային, թվային և խառը ազդանշանային սխեմատեխնիկական լուծումներին, ինչպես նաև նեյրոնային հաշվարկների ապարատային կազմակերպման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են կշռային գործակիցների ներկայացման, ազդանշանների բազմապատկման և գումարման, ակտիվացման ֆունկցիաների իրականացման ու տվյալների փոխանցման սխեմատեխնիկական մոտեցումները։ Քննարկվում են ինտեգրալ սխեմաների, ծրագրավորվող տրամաբանական սարքերի և մասնագիտացված հաշվողական համակարգերի կիրառման հնարավորությունները նեյրոնային ցանցերի ապարատային իրականացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել էներգասպառման, հաշվարկային արագագործության, տարրերի ինտեգրման խտության, սխեմաների հուսալիության և հաշվարկների ճշգրտության փոխկապակցվածության գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում նեյրոնային ցանցերի սխեմատեխնիկական նախագծման օպտիմալացմանը, ապարատային և ծրագրային բաղադրիչների համատեղ աշխատանքին, ինչպես նաև իրական ժամանակում տեղեկատվության մշակման համակարգերում դրանց կիրառման հեռանկարներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել միկրոէլեկտրոնիկայի, սխեմատեխնիկայի, համակարգչային ճարտարապետության, արհեստական բանականության և նեյրոմորֆ հաշվարկային համակարգերի նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Հովսեփ Կարալյանի (1897–1981) ստեղծագործական ժառանգության, գեղարվեստական մտածողության և անհատական ոճի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նկարչի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության հիմնական փուլերը, Թիֆլիսում և Մոսկվայում ստացած գեղարվեստական կրթության նշանակությունը, ինչպես նաև նրա արվեստի ձևավորումը XX դարի հայկական կերպարվեստի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կարալյանի գեղանկարչության թեմատիկ բազմազանությանը, կենցաղային տեսարանների, մարդկային կերպարների և առօրյա կյանքի պատկերների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են նրա ստեղծագործություններին բնորոշ քնարական տրամադրությունները, հիշողության և մանկության թեմաները, կերպարների արտահայտչականությունը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են գեղարվեստական պայմանականության, ձևերի ընդհանրացման, գծանկարի հակիրճության և իրականության բանաստեղծական ընկալման փոխհարաբերությունները նկարչի ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել «Ձու վաճառողներ», «Լվացքից հետո», «Հանգիստ՝ ճանապարհին» և այլ աշխատանքներ՝ բացահայտելու Կարալյանի գեղարվեստական լեզվի ինքնատիպությունը և թեմատիկ նախասիրությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նկարչի ստեղծագործական ժառանգության տեղին հայ գեղանկարչության պատմության մեջ, նրա ցուցահանդեսային գործունեությանը և արվեստի զարգացման գործում ունեցած ներդրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանության, հայ կերպարվեստի պատմության, գեղանկարչության տեսության, մշակութաբանության և XX դարի հայկական արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ֆինանսատնտեսագիտական և կառավարման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կազմակերպության ֆինանսական գործունեության արդյունավետության գնահատման և կարգավորման տեսական, մեթոդաբանական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կազմակերպության ֆինանսական կառավարման հիմնական սկզբունքները, ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ֆինանսական գործունեության դերը կազմակերպության կայուն զարգացման և մրցունակության ապահովման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական արդյունքների, եկամտաբերության, իրացվելիության, վճարունակության, ֆինանսական կայունության և գործարար ակտիվության գնահատման հիմնական ցուցանիշներին։ Վերլուծվում են ֆինանսական հաշվետվությունների ուսումնասիրության, գործակիցների հաշվարկման, համեմատական և գործոնային վերլուծության, դրամական հոսքերի գնահատման և ֆինանսական ռիսկերի բացահայտման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Քննարկվում են կազմակերպության ֆինանսական գործունեության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացման, ծախսերի վերահսկման, շահույթի կառավարման և ֆինանսական պարտավորությունների արդյունավետ սպասարկման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ֆինանսական պլանավորման, բյուջետավորման, կանխատեսման, վերահսկողության և կառավարչական որոշումների հիմնավորման հնարավորությունները՝ ֆինանսական արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ֆինանսական գործունեության կարգավորման գործիքների կիրառմանը, ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխմանը, ռիսկերի նվազեցմանը և կազմակերպության երկարաժամկետ ֆինանսական կայունության ապահովմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական կառավարման, կազմակերպության տնտեսագիտության, հաշվապահական հաշվառման, ֆինանսական վերլուծության և գործարար կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Ջրաբանական, աշխարհագրական և բնապահպանական ինժեներիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի Յազդի տարածաշրջանի մակերևութային հոսքի հաշվարկման և ստորգետնյա ամբարտակների կառուցման համար համապատասխան վայրերի ընտրության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հեռահար զոնդավորման (RS), աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի (GIS) և որոշումների աջակցման համակարգերի (DSS) կիրառմամբ։ Քննության են առնվում Յազդի տարածաշրջանի չորային կլիմայական պայմանները, տեղումների տարածաժամանակային բաշխվածությունը, ռելիեֆի առանձնահատկությունները և ջրային ռեսուրսների ձևավորման ու օգտագործման հիմնական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային հոսքի առաջացման գործոններին, ջրահավաք ավազանների բնութագրերին, հողածածկույթի և երկրաբանական կառուցվածքի ազդեցությանը ջրաբանական գործընթացների վրա։ Վերլուծվում են հեռահար զոնդավորման տվյալների մշակման, թվային բարձրության մոդելների, տարածական քարտեզագրման և ջրաբանական հաշվարկների կիրառման հնարավորությունները մակերևութային հոսքի քանակական գնահատման նպատակով։ Քննարկվում են ստորգետնյա ամբարտակների տեղադիրքի ընտրության չափանիշները՝ ներառյալ տեղանքի երկրաբանական և հիդրոերկրաբանական պայմանները, ջրակուտակման հնարավորությունները, ռելիեֆը և բնապահպանական սահմանափակումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բազմաչափանիշ գնահատման, տարածական տվյալների համադրման և որոշումների աջակցման համակարգերի կիրառման մեթոդաբանական մոտեցումները՝ հնարավոր տեղամասերի համեմատական վերլուծության համար։ Անդրադարձ է կատարվում ստորգետնյա ջրային պաշարների համալրման, ջրային կորուստների նվազեցման և չորային տարածաշրջաններում ջրային ռեսուրսների կայուն կառավարման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հիդրոլոգիայի, հիդրոերկրաբանության, ջրային ռեսուրսների կառավարման, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և բնապահպանական ինժեներիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկագիտական, մանկական նյարդավիրաբուժության և վնասվածքաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է երեխաների համակցված գանգուղեղային վնասվածքների կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտորոշման և սուր շրջանում բուժման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մանկական օրգանիզմի անատոմիական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները, գանգուղեղային վնասվածքների առաջացման հիմնական պատճառները, դասակարգումը և դրանց զուգակցումը այլ օրգանների ու համակարգերի վնասվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտակցության խանգարումների, նյարդաբանական ախտանիշների, ներգանգային ճնշման փոփոխությունների և ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի գնահատման կլինիկական նշանակությանը։ Վերլուծվում են համակցված վնասվածքների ախտորոշման դժվարությունները, նյարդաբանական հետազոտության, ճառագայթային ախտորոշման և կենսական կարևոր ցուցանիշների վերահսկման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով երեխաների տարիքային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են սուր շրջանում բժշկական օգնության կազմակերպման, հիվանդի վիճակի կայունացման, բազմամասնագիտական գնահատման և բուժական մոտեցումների ընտրության ընդհանուր սկզբունքները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել վնասվածքների ծանրության աստիճանի, ուղեկցող ախտահարումների, հնարավոր բարդությունների և բուժման արդյունքների գնահատման կլինիկական ու վիճակագրական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում վաղ ախտորոշման, շարունակական հսկողության, բարդությունների կանխարգելման և հետագա վերականգնողական օգնության կազմակերպման նշանակությանը՝ երեխաների առողջական ու ֆունկցիոնալ վիճակի բարելավման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկական նյարդավիրաբուժության, վնասվածքաբանության, մանկաբուժության, շտապ բժշկության, անեսթեզիոլոգիայի և վերակենդանացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լեզվաբանական և բարբառագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ոզմի բարբառի լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հայերենի բարբառային համակարգի և պատմական զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում բարբառի տարածման աշխարհագրական միջավայրը, ձևավորման պատմական նախադրյալները, լեզվական առանձնահատկությունների պահպանման պայմանները և դրա առնչությունները հայերենի այլ տարածքային խոսվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարբառի հնչյունական համակարգին, ձայնավորների և բաղաձայնների արտասանական առանձնահատկություններին, հնչյունափոխության օրինաչափություններին և շեշտադրության բնորոշ դրսևորումներին։ Վերլուծվում են գոյականի, դերանվան, բայի և խոսքի այլ մասերի ձևաբանական առանձնահատկությունները, հոլովման ու խոնարհման համակարգերը, ինչպես նաև քերականական ձևերի գործածության տեղական տարբերակները։ Քննարկվում են բարբառի բառապաշարի կազմը, հնագույն լեզվական տարրերի պահպանման հնարավորությունները, տեղական բառերը, փոխառությունները և ժողովրդական խոսքին բնորոշ դարձվածային արտահայտությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել բարբառային խոսքի շարահյուսական կառուցվածքը, նախադասությունների կազմության առանձնահատկությունները և բանավոր խոսքի նյութերի հավաքագրման ու համեմատական վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում Ոզմի բարբառի նշանակությանը հայերենի պատմական զարգացման, բարբառների փոխհարաբերությունների, լեզվական բազմազանության և ժողովրդական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, բարբառագիտության, պատմահամեմատական լեզվաբանության, ազգագրության և հայկական տեղական խոսվածքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Լեզվաբանական, բառարանագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ֆրանցիսկոս Ռիվոլայի «Հայերեն-լատիներեն բառարանի» ուսումնասիրությանը՝ հայ բառարանագրության պատմության և հայ-եվրոպական լեզվամշակութային առնչությունների համատեքստում։ Քննության են առնվում XVII դարի հայերեն բառարանագրության զարգացման առանձնահատկությունները, հայերենի ուսումնասիրության նկատմամբ եվրոպացի գիտնականների հետաքրքրությունը և Ռիվոլայի բառարանի ստեղծման պատմամշակութային նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառարանի կառուցվածքին, բառահոդվածների կազմակերպման սկզբունքներին, հայերեն բառերի լատիներեն համարժեքների ներկայացմանը և բառապաշարի ընտրության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են բառարանի լեզվական նյութի ընդգրկումը, բառերի իմաստային մեկնաբանությունները, քերականական տեղեկությունների հնարավոր կիրառությունը և հայերեն ու լատիներեն լեզուների միջև իմաստային համապատասխանությունների արտահայտման եղանակները։ Քննարկվում են գրաբարի բառապաշարի արտացոլման, բառերի գրության, թարգմանական համարժեքության և ժամանակաշրջանի բառարանագրական ավանդույթների հետ առնչվող հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Ռիվոլայի բառարանի տեղը հայերենի եվրոպական ուսումնասիրությունների պատմության մեջ, դրա կապերը նախորդ բառարանագրական փորձի հետ և հետագա հայագիտական աշխատությունների համար ունեցած նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում բառարանի արժեքին՝ որպես հայերենի պատմական բառապաշարի, լեզվական փոխառնչությունների և վաղ նոր շրջանի գիտական հաղորդակցության ուսումնասիրության աղբյուրի։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, բառարանագիտության, գրաբարի, պատմահամեմատական լեզվաբանության և հայագիտության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Օրգանական քիմիայի և սինթետիկ քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ակրիլաթթվի ածանցյալների փոխազդեցությանը ֆոսֆոր և ազոտ պարունակող նուկլեոֆիլների հետ, ինչպես նաև ստացված միացությունների հետագա քիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ակրիլաթթվի և դրա ածանցյալների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, քիմիական ակտիվությունը և դրանց նշանակությունը տարբեր օրգանական միացությունների ստացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոսֆորային և ազոտային նուկլեոֆիլների ռեակցիոնունակությանը, էլեկտրոնային կառուցվածքի ազդեցությանը և չհագեցած օրգանական միացությունների հետ փոխազդեցության հնարավոր ուղղություններին։ Վերլուծվում են նուկլեոֆիլային միացման ռեակցիաների տեսական հիմքերը, քիմիական կապերի առաջացման օրինաչափությունները, փոխազդեցությունների ընտրողականությունը և ստացվող նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ելանյութերի կառուցվածքի, ֆունկցիոնալ խմբերի բնույթի և ռեակցիոն միջավայրի ազդեցությունները փոխակերպումների ընթացքի ու հնարավոր արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել սինթեզված ֆոսֆորօրգանական և ազոտօրգանական միացությունների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների բնութագրման, կառուցվածքի հաստատման և հետագա ռեակցիաների ուսումնասիրման վերլուծական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված միացությունների քիմիական փոխակերպումների նշանակությանը նոր կառուցվածքների ձևավորման, օրգանական սինթեզի հնարավորությունների ընդլայնման և ռեակցիաների մեխանիզմների պարզաբանման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, ֆոսֆորօրգանական և ազոտօրգանական միացությունների քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի և քիմիական ռեակցիաների մեխանիզմների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմական, ինքնակենսագրական և հուշագրական բնույթի այս աշխատությունը ներկայացնում է Վաղարշապատում ծնված հայ հուշագիր Հարություն Արարատյանի՝ Արտեմի Արարատսկու կյանքի պատմությունը, անձնական փորձառությունները և ճանապարհորդությունները XVIII դարի վերջի ու XIX դարի սկզբի պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Գիրքը լույս է տեսել անգլերենով 1822 թվականին Լոնդոնում՝ «Memoirs of the Life of Artemi, of Wagarschapat, near Mount Ararat, in Armenia» վերնագրով։ Հեղինակի ինքնակենսագրական պատմության միջոցով ներկայացվում են ժամանակաշրջանի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքի տարբեր կողմերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Վաղարշապատի և Արարատյան դաշտի պատմական միջավայրին, հայ բնակչության առօրյային, կենցաղային պայմաններին, կրոնական ավանդույթներին և հասարակական հարաբերություններին։ Հուշագրություններում արտացոլվում են հեղինակի ճանապարհորդական տպավորությունները, հանդիպումները տարբեր ազգությունների և սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչների հետ, ինչպես նաև տարածաշրջանի բնակավայրերի ու ճանապարհների վերաբերյալ դիտարկումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անհատի կենսագրության և պատմական իրադարձությունների փոխկապակցվածությունը՝ միաժամանակ բացահայտելով տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումները և մշակութային առանձնահատկությունները։ Որպես պատմական սկզբնաղբյուր՝ հուշագրությունը պահանջում է քննադատական մոտեցում, քանի որ անձնական հիշողություններն ու հեղինակային գնահատականները կարող են արտացոլել սուբյեկտիվ ընկալումներ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, ինքնակենսագրական գրականության, պատմական աշխարհագրության, մշակութաբանության և XVIII–XIX դարերի Կովկասի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։