Կենսահումուսի արտադրության տեխնոլոգիայի և տեխնիկական միջոցների նախագծման հիմունքների մշակումը

Տնտեսագիտություն

Ասլանյան Ա., հանդիսանում է գիտահետազոտական և վերլուծական աշխատություն, որը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն մասնագիտական կրթության համակարգի շուկայական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է կրթական ծառայությունների շուկայի ձևավորման և զարգացման արդի միտումները, բարձրագույն կրթության առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցությունները, ինչպես նաև կրթության և աշխատանքի շուկաների միջև կապերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Գրքում մանրամասն վերլուծվում են շրջանավարտների զբաղվածության խնդիրները, մասնագիտական պատրաստվածության համապատասխանությունը աշխատաշուկայի պահանջներին, ինչպես նաև կրթական հաստատությունների մրցունակության գործոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված կրթական ծառայությունների գնագոյացման մեխանիզմներին, ֆինանսավորման աղբյուրներին, պետական և մասնավոր հատվածների դերակատարությանը բարձրագույն կրթության զարգացման մեջ։ Ներառված են նաև կրթական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման մոտեցումներ և բարեփոխումների հնարավոր ուղղություններ՝ ուղղված կրթության որակի բարձրացմանը և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխանեցմանը։ Այս աշխատությունը նախատեսված է կրթության կառավարման, տնտեսագիտության, պետական քաղաքականության և բարձրագույն կրթության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով կրթական համակարգի և աշխատաշուկայի փոխհարաբերությունների խորքային ընկալմանը։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է ուսումնասիրվող տարածաշրջանի և դրան հարակից տարածքների ռելիեֆի կառուցվածքային առանձնահատկությունների, ձևերի տարածական կազմակերպման և դրանց ծագման ու զարգացման օրինաչափությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրաբանական կառուցվածքի, տեկտոնական շարժումների, ապարների կազմի, բարձրաչափական տարբերությունների և արտաքին երկրաբանական գործընթացների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում ձևավորվել է տարածքի ժամանակակից մակերևույթը։ Քննվում են լեռնաշղթաների, գետահովիտների, ջրբաժանների, սարավանդների, լանջերի և ռելիեֆի այլ ձևերի ձևաչափական բնութագրերը՝ դրանց չափերի, բարձրության, թեքության, մասնատվածության և տարածական փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ծագումնաձևաբանական վերլուծությանը, որի միջոցով ռելիեֆի առանձին միավորները դասակարգվում են ըստ դրանց ձևավորման հիմնական գործոնների և զարգացման պատմության։ Դիտարկվում է ներծին ու արտածին գործընթացների փոխազդեցությունը՝ տեկտոնական բարձրացումների, էրոզիայի, գետային գործունեության, ծանրության ուժով պայմանավորված լանջային գործընթացների և երկարատև քայքայման ազդեցության համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել տեղագրական և թեմատիկ քարտեզների, բարձրաչափական տվյալների, հեռազննման նյութերի և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի համադրական վերլուծության մոտեցումներ՝ ռելիեֆի քանակական ու տարածական առանձնահատկությունները համակարգելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գետային ցանցի և ռելիեֆի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ հովիտների ուղղությունը, խորությունը և մասնատվածության աստիճանը կարող են արտացոլել ինչպես երկրաբանական կառուցվածքը, այնպես էլ տարածքի երկրաձևաբանական զարգացման փուլերը։ Ձևաչափական ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել տարբեր բնույթի երկրաձևաբանական շրջաններ և գնահատել դրանց միջև եղած տարբերությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև բնական վտանգների, հողօգտագործման, ենթակառուցվածքների տարածական պլանավորման և լանդշաֆտային փոփոխությունների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրաձևաբանության, ֆիզիկական աշխարհագրության, երկրաբանության և տարածական վերլուծության մեթոդները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարածաշրջանի ռելիեֆի ձևավորման պատմությունը, կառուցվածքը և ժամանակակից զարգացման հիմնական օրինաչափությունները։

Կրոն

Այս աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Ներսես Կլայեցու՝ հայոց կաթողիկոսի աղոթքների և հոգևոր երկերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջնադարյան հայկական եկեղեցական գրականության կարևորագույն նմուշներից մեկը։ Գրքում ուսումնասիրվում են աղոթքների բովանդակային, աստվածաբանական և գրական առանձնահատկությունները, դրանց կառուցվածքը, լեզվական արտահայտչամիջոցները և հոգևոր խորհրդաբանությունը։ Հեղինակը վերլուծում է հեղինակի կրոնական մտածողությունը, քրիստոնեական արժեքների արտացոլումը, աղոթքի դերը հայ եկեղեցական ավանդության մեջ և դրա կապը ժամանակաշրջանի մշակութային ու պատմական միջավայրի հետ։ Աշխատությունում ուշադրություն է դարձվում նաև տեքստերի աղբյուրագիտական նշանակությանը, ձեռագրական փոխանցման առանձնահատկություններին և հայ հոգևոր գրականության զարգացման մեջ դրանց ունեցած տեղին։ Գիրքը նախատեսված է աստվածաբանների, հայագետների, պատմաբանների, ձեռագրագետների, եկեղեցական գրականության հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական քրիստոնեական ժառանգությամբ և միջնադարյան հոգևոր մշակույթով։

Պատմություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների փոխհարաբերությունների պատմաքաղաքական վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան հասարակության, պետական կառույցների, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, մամուլի, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ու տեղահանությունների նկատմամբ։ Աշխատանքի կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես ձևավորվեց ամերիկյան ընկալումը հայերի ողբերգության վերաբերյալ, ինչպիսի տեղեկատվություն էր հասնում ԱՄՆ, ինչպես էին դրան արձագանքում հասարակությունը և պետական իշխանությունները, և ինչպիսի քաղաքական ու մարդասիրական քայլեր ձեռնարկվեցին այդ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նախադրյալ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային իրավիճակը, որի պայմաններում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունները զարգանում էին լայնածավալ ռազմական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ 1915 թվականից սկսված զանգվածային տեղահանությունները, սպանությունները, բռնությունները և բռնագաղթերը հանգեցրին հայ բնակչության հսկայական կորուստների և ստեղծեցին մարդասիրական աղետ, որի մասին տեղեկությունները աստիճանաբար տարածվեցին նաև ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան հասարակության իրազեկման գործում կարևոր դեր ունեցան Օսմանյան կայսրությունում գործող ամերիկյան դիվանագետների, միսիոներների, բժիշկների, ուսուցիչների և այլ ականատեսների հաղորդումները։ Նրանց տեղեկությունները հնարավորություն էին տալիս ամերիկյան հասարակությանը պատկերացում կազմել տեղի ունեցող իրադարձությունների մասշտաբների և հայ բնակչության վիճակի մասին։ Դիվանագիտական հաղորդագրություններն ու անձնական վկայությունները հետագայում դարձան ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուրներ՝ արտացոլելով տեղահանությունների, բռնությունների, գաղթականների և որբերի ծանր դրությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան մամուլի դերին։ Թերթերում և պարբերականներում հրապարակվող նյութերը նպաստեցին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Լրագրողական հրապարակումները, ականատեսների պատմությունները և դիվանագիտական հաղորդագրությունների հիման վրա կազմված նյութերը ձևավորեցին հասարակական արձագանք, որի արդյունքում հայերի օգնության խնդիրը աստիճանաբար դարձավ ԱՄՆ-ում քննարկվող կարևոր մարդասիրական հարցերից մեկը։ Ամերիկյան հասարակության արձագանքը դրսևորվեց նաև բարեգործական գործունեության ընդլայնմամբ։ Տարբեր հասարակական և կրոնական կազմակերպություններ, ինչպես նաև անհատ բարերարներ միջոցներ էին հավաքում հայ գաղթականների, որբերի և բռնություններից տուժած մարդկանց օգնության համար։ Այդ գործունեությունը հետագայում ձևավորեց լայնածավալ մարդասիրական նախաձեռնությունների հիմք, որոնց նպատակն էր սննդով, հագուստով, բժշկական օգնությամբ և կացարանով աջակցել ծանր վիճակում հայտնված հայ բնակչությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է ամերիկյան դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությունը։ ԱՄՆ դեսպանատան և հյուպատոսական պաշտոնյաների հաղորդագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների մասին ստացված տեղեկությունները, այլև ամերիկյան դիվանագետների վերաբերմունքն ու հնարավոր գործողությունները։ Դիվանագիտական փաստաթղթերում արձանագրվում էին տեղահանությունների ընթացքը, բնակչության վիճակը, գաղթականների շարժը, բռնությունների մասին հաղորդումները և մարդասիրական օգնության անհրաժեշտությունը։ Այս աղբյուրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի իրադարձությունների վերաբերյալ ԱՄՆ-ի տեղեկացվածության մակարդակը և քաղաքական արձագանքի սահմանները հասկանալու համար։ 1915-1917 թվականների ընթացքում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը անհրաժեշտ է դիտարկել նաև երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր շրջանակում։ ԱՄՆ-ը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական տարիներին պաշտոնապես չեզոք դիրք էր պահպանում և փորձում էր չեզոքության քաղաքականությունը համատեղել միջազգային իրադարձությունների նկատմամբ իր տնտեսական, դիվանագիտական և հասարակական շահերի հետ։ Այդ պայմաններում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ հասարակական և մարդասիրական արձագանքը միշտ չէ, որ վերածվում էր ուղղակի քաղաքական կամ ռազմական միջամտության։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է մարդասիրական, հասարակական և պետական արձագանքների միջև եղած տարբերությունները։ Հայերի օգնության կազմակերպման գործում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ ամերիկյան հասարակական կազմակերպվածությունը։ Հայկական հարցի շուրջ հասարակական քարոզչությունը նպաստեց դրամահավաքների, օգնության ծրագրերի և հանրային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այդ գործընթացում կարևոր էր հասարակության ուշադրությունը պահպանելը, քանի որ պատերազմի պայմաններում բազմաթիվ ժողովուրդներ էին հայտնվել ծանր վիճակում, իսկ միջազգային տեղեկատվական դաշտը սահմանափակված էր ռազմական գրաքննությամբ և քաղաքական հակասություններով։ Հայերի վիճակի մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստեց նրանց նկատմամբ համակրանքի և օգնության տրամադրվածության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ամերիկյան միսիոներական կառույցների դերը։ Մինչև պատերազմը ԱՄՆ-ից ժամանած բազմաթիվ միսիոներներ և կրթական ու կրոնական հաստատությունների ներկայացուցիչներ երկար տարիներ գործունեություն էին ծավալել Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում։ Նրանց կապերը տեղի բնակչության հետ և տեղում ունեցած փորձը հնարավորություն տվեցին պատերազմի տարիներին տեղեկություններ փոխանցել հայերի վիճակի մասին և մասնակցել օգնության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ նրանց հաղորդումները կարևոր փաստագրական նյութ են պատմական հետազոտությունների համար։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը՝ 1915-1917 թվականները, հնարավորություն է տալիս հետևելու իրադարձությունների զարգացմանը սկզբնական զանգվածային տեղահանություններից մինչև ԱՄՆ-ի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին պաշտոնապես մասնակցելու շրջանը։ 1917 թվականը կարևոր սահմանագիծ է, քանի որ ԱՄՆ-ի պատերազմի մեջ մտնելը փոխեց երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր պայմանները և ազդեց միջազգային հարաբերությունների համակարգում նրա դերակատարության վրա։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր փոխվում ամերիկյան քաղաքական միջավայրը և ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում հայերի խնդիրը այդ գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ԱՄՆ-ում հայերի և ամերիկյան հասարակության միջև ձևավորված կապերի դերը։ Ամերիկահայ համայնքը, հասարակական գործիչները և տարբեր կազմակերպություններ մասնակցում էին հայերի պաշտպանության և օգնության կազմակերպման գործընթացներին։ Նրանց գործունեությունը նպաստեց ինչպես դրամահավաքների կազմակերպմանը, այնպես էլ հասարակական կարծիքի ձևավորմանը։ Այս գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեցան հետագա հայ-ամերիկյան հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սկզբնաղբյուրների համադրական ուսումնասիրությունը։ Դիվանագիտական փաստաթղթերը, մամուլի հրապարակումները, անձնական նամակները, հուշագրությունները, կազմակերպությունների հաշվետվությունները և ականատեսների վկայությունները հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները։ Աղբյուրների համադրումը հատկապես կարևոր է, քանի որ պատերազմի պայմաններում տեղեկատվության տարածումն ու ընկալումը կարող էին պայմանավորված լինել քաղաքական շահերով, գրաքննությամբ և հաղորդակցության սահմանափակումներով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և ԱՄՆ-ի փոխհարաբերությունները ներառում էին միաժամանակ մի քանի մակարդակ՝ դիվանագիտական տեղեկությունների փոխանցում, հասարակական իրազեկում, մամուլի արձագանք, մարդասիրական օգնություն, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեություն և պետական քաղաքականության ձևավորում։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն ամերիկյան արձագանքի բնույթի և սահմանների, այլև այն հասարակական ու մարդասիրական շարժումների մասին, որոնք ձևավորվեցին հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների հետևանքով։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 1990–2015 թվականների հայ գրականության մեջ կենսագրական վեպի զարգացման առանձնահատկությունների, ժանրային կառուցվածքի և գեղարվեստական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրական պատմական, մշակութային կամ հասարակական անհատների կյանքի նյութի գեղարվեստական վերակերտման սկզբունքներն են, փաստագրական հիմքի և հեղինակային երևակայության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև կենսագրական փաստի՝ գրական պատումի վերածվելու մեխանիզմները։ Քննվում է, թե ինչպես է գրողը պատմական աղբյուրներից, հուշագրություններից, նամակներից, վկայություններից և այլ փաստագրական նյութերից ստացված տեղեկությունները ներառում վիպական կառուցվածքի մեջ՝ ստեղծելով հերոսի ամբողջական գեղարվեստական կերպար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կենսագրական վեպի և հարակից ժանրերի՝ պատմավեպի, հուշագրության, վավերագրական արձակի ու գեղարվեստական կենսագրության սահմանների և փոխազդեցությունների խնդրին։ Ուսումնասիրվում են ժամանակի կազմակերպման, պատմողական տեսանկյան, հեղինակային ներկայության, հոգեբանական կերպավորման, փաստի և հորինվածքի հարաբերակցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գլխավոր կերպարի ներաշխարհի վերակազմությունը, քանի որ կենսագրական արձակը ձգտում է ոչ միայն ներկայացնել անձի կյանքի իրադարձությունները, այլև գեղարվեստական միջոցներով մեկնաբանել նրա ընտրությունները, գաղափարական աշխարհը, ստեղծագործական գործունեությունն ու հարաբերությունները ժամանակաշրջանի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային շրջանի մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը ժանրի զարգացման վրա, պատմական հիշողության վերարժևորմանը և ազգային անցյալի նշանավոր դեմքերի նկատմամբ նոր հետաքրքրության ձևավորմանը։ Վերլուծվում է անհատի կենսագրության և պատմական ժամանակի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մեկ անձի կյանքի պատմությունը դառնալ ավելի լայն հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների գեղարվեստական արտացոլման միջոց։ Ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժանրի ներսում ձևավորված տարբեր պատմողական ռազմավարությունները և գեղագիտական միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է ժամանակակից հայ արձակի ժանրային համակարգի ուսումնասիրությանը՝ կենսագրական վեպը դիտարկելով որպես փաստագրական հիշողությունը, պատմական փորձը և գեղարվեստական երևակայությունը միավորող գրական ձև։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է էլեկտրատեխնիկական նշանակության արույրե ճշգրիտ ձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիայի մշակման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են արույրի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, ձուլման գործընթացների առանձնահատկությունները, հալման, ձևավորման, բյուրեղացման և հետագա մշակման փուլերի տեխնոլոգիական պայմանները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը ձուլվածքների կառուցվածքի, մեխանիկական հատկությունների, էլեկտրահաղորդականության, մաշակայունության և արտադրանքի որակի վրա՝ առաջարկելով ճշգրիտ ձուլման գործընթացների օպտիմալացման մեթոդներ։ Աշխատությունում քննարկվում են ժամանակակից արտադրական մոտեցումներ, նյութի ծախսի նվազեցման, թերությունների կանխարգելման և բարձր հուսալիությամբ էլեկտրատեխնիկական բաղադրիչների ստացման խնդիրները։ Գիրքը նախատեսված է մետալուրգների, նյութագետների, մեքենաշինության և էլեկտրատեխնիկայի ոլորտի մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են գունավոր մետաղների ձուլման տեխնոլոգիաներով և արդյունաբերական արտադրության կատարելագործմամբ։