Պատրաստի նյութեր

Աշխատանքը նվիրված է 1991-2013 թվականներին Գերմանիայում ձևավորված և զարգացած հայկական համայնքի պատմական, սոցիալական, կազմակերպական և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո Գերմանիայում հայ համայնքի զարգացման նոր փուլը, դրա ձևավորման վրա ազդող քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական գործոնները, ինչպես նաև Հայաստանի և Գերմանիայի միջև հարաբերությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրվում է համայնքի կազմավորման և ընդլայնման գործընթացը, հայերի բնակության հիմնական կենտրոնները, ներգաղթի ու արտագաղթի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համայնքի ներսում ձևավորված հասարակական կապերն ու կառույցները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքային կազմակերպությունների, եկեղեցական կառույցների, մշակութային և կրթական միավորումների գործունեությանը, որոնք կարևոր դեր են ունեցել ազգային ինքնության պահպանման և սերունդների միջև մշակութային կապի ապահովման գործում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել հայոց լեզվի պահպանման ու ուսուցման խնդիրները, հայկական դպրոցների և կրթական նախաձեռնությունների գործունեությունը, մշակութային միջոցառումների կազմակերպումը, ազգային ավանդույթների փոխանցումը և երիտասարդության ներգրավվածությունը համայնքային կյանքում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Հայ Առաքելական եկեղեցու դերը համայնքի հոգևոր և հասարակական կյանքում, ինչպես նաև Գերմանիայի հասարակական միջավայրում հայկական ինքնության պահպանման գործընթացը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Գերմանիայում բնակվող հայերի մասնակցությանը հասարակական և քաղաքական կյանքին, նրանց հարաբերություններին տեղական համայնքների և գերմանական հասարակության հետ, ինչպես նաև Հայաստանի հետ պահպանվող տնտեսական, մշակութային և մարդկային կապերին։ Առանձին ուղղություն է Հայոց ցեղասպանության հիշողության պահպանման և դրա վերաբերյալ իրազեկման գործունեությունը, որը կարող է արտահայտվել համայնքային միջոցառումներով, կրթական նախաձեռնություններով, մշակութային ծրագրերով և հասարակական քննարկումներով։ 1991-2013 թվականների ժամանակահատվածի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու համայնքի զարգացման առանձնահատկությունները Հայաստանի անկախության առաջին տասնամյակների ընթացքում և հասկանալու, թե ինչպես են հետխորհրդային Հայաստանի և եվրոպական միջավայրի փոխհարաբերություններն անդրադարձել սփյուռքահայ համայնքային կյանքի վրա։ Արդյունքում աշխատանքը ներկայացնում է Գերմանիայի հայ համայնքը ոչ միայն որպես հայկական սփյուռքի առանձին հատված, այլև որպես Հայաստանի և Գերմանիայի միջև մշակութային, հասարակական և մարդկային կապերի կարևոր օղակ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայագիտության, սփյուռքագիտության, նորագույն պատմության, միգրացիոն գործընթացների և հայկական համայնքների զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որը նվիրված է ՀՍՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Այն նպատակ ունի որոշակի ժամանակահատվածում լույս տեսած կամ շրջանառության մեջ գտնվող համապատասխան գրականության մասին արագ և հուսալի մատենագիտական տեղեկատվություն տրամադրել գրադարաններին, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և այլ հետաքրքրված ընթերցողներին։ Նյութում կարող են ընդգրկվել մշակույթի պատմությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրականությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, կինոյին, ժողովրդական ստեղծագործությանը և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող հրատարակություններ։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել անհրաժեշտ աղբյուրները, հետևել նոր հրատարակությունների ի հայտ գալուն և նպատակային ձևով համալրել մասնագիտական գրականության ֆոնդերը։ Որպես ընթացիկ տեղեկատու՝ հրատարակությունը կարևոր դեր է կատարում նոր գրականության մասին օպերատիվ տեղեկատվության տարածման գործում՝ լրացնելով ընդհանուր մատենագիտական աղբյուրների և մասնագիտական տեղեկատվական սպասարկման միջև առկա բացը։ Այն կարող է օգտագործվել ինչպես ընթացիկ ընթերցողական հարցումների սպասարկման, այնպես էլ գիտահետազոտական և կրթական աշխատանքների համար անհրաժեշտ գրականության որոնման նպատակով։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է նաև դրա պատմամշակութային նշանակությամբ, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված գրականության պատկերը և ուսումնասիրել թեմատիկ ուղղությունների զարգացումը։ Մատենագիտական տեղեկատվության համակարգումը նպաստում է նաև մշակութային ժառանգության վերաբերյալ աղբյուրների հայտնաբերմանը, պահպանմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։ Ընդհանուր առմամբ, տեղեկատուն հանդես է գալիս որպես մասնագիտական տեղեկատվական գործիք, որը միավորում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության մասին տվյալները և հեշտացնում դրանց որոնումն ու օգտագործումը՝ ապահովելով մասնագետների և ընթերցողների ժամանակին տեղեկացվածությունը։

Աշխատանքը նվիրված է անկանխատեսելի իրավիճակներում շինարարական աշխատանքների արդյունավետ կազմակերպման, կառավարման և վերահսկման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ շինարարական գործընթացը ենթարկվում է նախապես չնախատեսված ազդեցությունների, որոնք կարող են խաթարել աշխատանքների բնականոն ընթացքը, առաջացնել ժամկետների փոփոխություն, լրացուցիչ ծախսեր, նյութերի կամ աշխատուժի պակաս և տեխնիկական ու կազմակերպական դժվարություններ։ Ուսումնասիրվում են շինարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում հնարավոր ռիսկերի տեսակները, դրանց առաջացման պատճառները և ազդեցությունը աշխատանքի արտադրողականության, որակի, արժեքի և վերջնաժամկետների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական աղետներին, եղանակային անբարենպաստ պայմաններին, տեխնիկական վթարներին, նյութատեխնիկական մատակարարման խափանումներին, ֆինանսական սահմանափակումներին, նախագծային փոփոխություններին և այլ արտակարգ հանգամանքներին արձագանքելու կազմակերպական մեխանիզմներին։ Աշխատանքում դիտարկվում է ռիսկերի նախնական գնահատման և կանխատեսման նշանակությունը, ինչպես նաև շինարարական կազմակերպության պատրաստվածությունը արագ որոշումներ ընդունելու և ռեսուրսները վերադասավորելու համար։ Կարևորվում են աշխատանքների առաջնահերթությունների սահմանումը, նյութերի և տեխնիկայի արդյունավետ բաշխումը, աշխատուժի անվտանգ կազմակերպումը, այլընտրանքային մատակարարների ներգրավումը և շինարարական ժամանակացույցի օպերատիվ վերանայումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքի անվտանգության ապահովմանը, քանի որ անկանխատեսելի պայմաններում շինարարական գործընթացի արագ վերակազմակերպումը չպետք է իրականացվի աշխատողների անվտանգության պահանջների հաշվին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև շինարարական կազմակերպության և պատվիրատուի, նախագծող, մատակարար և վերահսկող կողմերի միջև հաղորդակցության ու փոխգործակցության մեխանիզմները, որոնք վճռորոշ նշանակություն ունեն ճգնաժամային իրավիճակներում։ Աշխատանքը նպատակ ունի ձևավորել շինարարական գործընթացների ճկուն կառավարման մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր կլինի նվազեցնել անկանխատեսելի հանգամանքների բացասական ազդեցությունը և հնարավորինս պահպանել աշխատանքի որակը, անվտանգության մակարդակը, նախատեսված ժամկետներն ու ֆինանսական արդյունավետությունը։ Արդյունքում ներկայացվում են ռիսկերի կառավարման, արագ արձագանքման, ռեսուրսների օպտիմալացման և շինարարական աշխատանքների շարունակականության ապահովման ուղղություններ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր բնույթի շինարարական նախագծերում և նպաստել դրանց դիմակայունության ու կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Աշխատանքը նվիրված է 1800-1920 թվականների ընթացքում հայ մանկավարժության մեջ բուսաբանության առարկայի բովանդակության ձևավորման և դրա դասավանդման մեթոդիկայի հիմնախնդիրների պատմական ու մանկավարժական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես է տվյալ ժամանակաշրջանում հայ կրթական միջավայրում ձևավորվել բնագիտական գիտելիքների, մասնավորապես բուսաբանական գիտելիքների ուսուցման անհրաժեշտությունը, ինչ բովանդակություն է ներառվել ուսումնական ծրագրերում և ինչ մեթոդներով է իրականացվել դրա փոխանցումը սովորողներին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայ մանկավարժական մտքի զարգացմանը՝ սկսած XIX դարի սկզբի կրթական գործընթացներից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները, երբ բնագիտական կրթությունը աստիճանաբար ձեռք էր բերում ավելի համակարգված բնույթ։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հայ մանկավարժների և կրթական գործիչների հայացքները բնության ուսումնասիրման, բուսաբանության ուսուցման նպատակների և երեխաների գիտական աշխարհայացքի ձևավորման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուսաբանական նյութի ընտրության և դասակարգման սկզբունքներին, ուսուցման հաջորդականությանը, տեսական գիտելիքների և գործնական գործունեության հարաբերակցությանը։ Կարևորվում են դիտարկումը, փորձը, բնության անմիջական ուսումնասիրությունը, հերբարիումների օգտագործումը, բույսերի ճանաչումը և այլ տեսակի գործնական աշխատանքները, որոնք կարող էին նպաստել սովորողների հետաքրքրության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսուցման մեթոդների կապը տվյալ ժամանակաշրջանի մանկավարժական առաջադեմ գաղափարների հետ՝ հաշվի առնելով աշակերտակենտրոնության, տեսանելիության, մատչելիության և գիտականության սկզբունքների զարգացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայալեզու դասագրքերի, ուսումնական ձեռնարկների և մեթոդական գրականության ձևավորմանը, դրանց բովանդակությանը և բուսաբանության դասավանդման գործընթացում ունեցած դերին։ Միաժամանակ դիտարկվում է այն խնդիրը, թե ինչպես են ազգային կրթական պահանջները, բնաշխարհի առանձնահատկությունները և հայերեն մասնագիտական բառապաշարի ձևավորումը ազդել բուսաբանական կրթության զարգացման վրա։ Ժամանակաշրջանի կրթական գործընթացի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես ձեռքբերումները, այնպես էլ առկա դժվարությունները՝ ուսումնական նյութի մատչելիության, ուսուցիչների պատրաստվածության, դասագրքային ապահովվածության և գործնական ուսուցման կազմակերպման ոլորտներում։ Արդյունքում աշխատանքը ներկայացնում է բուսաբանության դասավանդման մեթոդիկայի պատմական զարգացման ամբողջական պատկերը և ցույց է տալիս դրա տեղը հայ մանկավարժական մտքի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել հայ մանկավարժության պատմությամբ, բնագիտական կրթության զարգացմամբ, կենսաբանության դասավանդման մեթոդիկայով և XIX-XX դարերի հայկական կրթական ժառանգությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, ուսուցիչների և ուսանողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է Վլադիմիր Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական մոտիվների, կերպարների և սյուժետային կառուցվածքների վերարտադրության ու ստեղծագործական վերաիմաստավորման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես է հեղինակը ավանդական առասպելական և կրոնական պատկերաշարը վերափոխում ժամանակակից հասարակական, քաղաքական և գեղարվեստական խնդիրների արտահայտման միջոցի։ Մայակովսկու դրամատուրգիայում առասպելաբանական նյութը սովորաբար չի պահպանվում իր սկզբնական իմաստով․ այն ենթարկվում է պարոդիկ, գրոտեսկային և երգիծական վերամշակման՝ ձեռք բերելով նոր գաղափարական նշանակություն։ Այդ առանձնահատկությունը հատկապես ակնհայտ է «Միստերիա-բուֆֆ» ստեղծագործության մեջ, որտեղ համաշխարհային ջրհեղեղի, տապանի, դրախտի, դժոխքի և ավետյաց երկրի մասին աստվածաշնչյան պատկերները վերածվում են հեղափոխական իրականության գեղարվեստական արտահայտման ձևերի։ Գրականագիտական աղբյուրները նշում են, որ այդ առասպելական շրջանակը Մայակովսկու մոտ ծառայում է ոչ թե ժամանակակից իրադարձությունները հնագույն կերպարներով պարզապես «զարդարելուն», այլ դրանց սուր քաղաքական և երգիծական վերաիմաստավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել առասպելաբանական սյուժեների կառուցվածքային փոխակերպումները, հնագույն կերպարների նոր գործառույթները, սրբազան և առօրյա պատկերների բախումը, ինչպես նաև առասպելի ու ժամանակակից իրականության միջև ստեղծվող հակադրությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի կողմից առասպելական բարձր ոճի և ժողովրդական, խոսակցական ու երգիծական լեզվի միավորմանը, որի շնորհիվ ավանդական սյուժեները ստանում են նոր, հաճախ ծայրահեղ հեգնական նշանակություն։ Մայակովսկու դրամատուրգիական մեթոդի կարևոր առանձնահատկություններից է նաև ժողովրդական թատրոնի, ֆարսի, բալագանի և կատակերգական ներկայացման տարրերի օգտագործումը, որոնք նպաստում են առասպելական նյութի ապամոնումենտալացմանն ու դրա հասանելիությանը լայն հանդիսատեսի համար։ Այս համատեքստում առասպելը հանդես է գալիս որպես մշակութային հիշողության նյութ, որը կարող է վերակազմավորվել՝ նոր գաղափարների, պատմական իրադարձությունների և հասարակական հակասությունների մեկնաբանման նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ընդգրկել նաև հեղինակի դրամատուրգիայի բեմական բնույթը՝ հաշվի առնելով տեսողական գրոտեսկը, պայմանական տարածությունները, կերպարների ընդհանրացված բնույթը և հանդիսատեսի հետ անմիջական հաղորդակցության ձգտումը։ Մայակովսկին ինքն է «Միստերիա-բուֆֆ»-ը բնութագրել որպես իր ժամանակաշրջանի հերոսական, էպիկական և երգիծական պատկերում, ինչը կարևոր է նրա առասպելաբանական կառուցումների ըմբռնման համար։ Արդյունքում աշխատանքը ցույց է տալիս, որ առասպելաբանական նյութի կիրառումը Մայակովսկու դրամատուրգիայում ոչ թե անցյալի պարզ կրկնություն է, այլ ստեղծագործական վերակառուցման գործընթաց, որի միջոցով հնագույն սյուժեներն ու պատկերները ներառվում են նոր պատմական և գեղագիտական համատեքստում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հեղինակի դրամատուրգիայի գաղափարական բազմաշերտությունը, նրա երգիծական մտածողության առանձնահատկությունները և ավանդույթի ու նորարարության փոխհարաբերությունը։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքում ընձառյուծի՝ Panthera pardus (L., 1758), պոպուլյացիայի տարածական կառուցվածքի և դրա պահպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է թեկնածուական ատենախոսության հեղինակային ամփոփագիրը, որը պատրաստվել է կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար և հրատարակվել է Երևանում 2011 թվականին։ Ուսումնասիրության առանցքում հազվագյուտ և խոցելի խոշոր գիշատչի տարածքային բաշխման, բնակության տարածքների, պոպուլյացիայի վիճակի և պահպանության համար անհրաժեշտ միջոցառումների գիտական գնահատումն է։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ խոշոր գիշատիչների պահպանությունը պահանջում է ոչ միայն առանձնյակների թվաքանակի գնահատում, այլև նրանց տարածական տեղաբաշխման, կենսամիջավայրերի օգտագործման և միմյանց միջև տարածքային հարաբերությունների ուսումնասիրություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պոպուլյացիայի տարածական կառուցվածքի վրա ազդող բնական և մարդածին գործոններին, բնակության համար պիտանի տարածքների առանձնահատկություններին և այն պայմաններին, որոնք կարող են սահմանափակել տեսակի տարածումը։ Ուսումնասիրության նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել պոպուլյացիայի կենսունակությունը և բացահայտել պահպանության առաջնահերթ տարածքները։ Թեմայի կարևոր բաղադրիչ է նաև Հայաստանի լեռնային լանդշաֆտներում ընձառյուծի բնակության պայմանների ուսումնասիրությունը, քանի որ տեսակի պահպանությունը անմիջականորեն կապված է համապատասխան կենսամիջավայրերի պահպանման, որսատեսակների առկայության և մարդածին ճնշման նվազեցման հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տեսակի տարածական մեկուսացման և պոպուլյացիայի մասնատման խնդիրներին, որոնք փոքր թվաքանակ ունեցող կենդանիների դեպքում կարող են բացասաբար ազդել գենետիկական բազմազանության, վերարտադրության և երկարաժամկետ գոյատևման վրա։ Պահպանության տեսանկյունից կարևոր են որսագողության կանխարգելումը, կենսամիջավայրերի պաշտպանությունը, կերային բազայի պահպանումը, մշտադիտարկման համակարգերի զարգացումը և մարդու ու վայրի կենդանու հնարավոր հակասությունների նվազեցումը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն համադրում է պոպուլյացիոն էկոլոգիայի և բնության պահպանության խնդիրները՝ հնարավորություն տալով տարածական կառուցվածքի վերաբերյալ տվյալները կիրառել պահպանական ռազմավարությունների մշակման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանության, հազվագյուտ կենդանատեսակների մոնիթորինգի, բնության հատուկ պահպանվող տարածքների կառավարման և ընձառյուծի երկարաժամկետ պահպանության ծրագրերի մշակման համար։ Աղբյուրագիտական տվյալների համաձայն՝ ամբողջական ատենախոսությունը կազմել է 173 էջ, իսկ դրա 24-էջանոց ամփոփագիրը գրանցված է որպես կենսաբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված աշխատանք։

Աշխատանքը նվիրված է սփյուռքահայ նշանավոր գրող Հակոբ Կարապենցի գրական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակի ստեղծագործությունը առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ժամանակակից հայ արձակի և հատկապես սփյուռքահայ գրականության մեջ՝ միավորելով ազգային ինքնության, հայրենիքի, օտարության, մարդու ներաշխարհի, հիշողության, գոյության իմաստի և ժամանակակից քաղաքակրթության խնդիրները։ Գրականագիտական ուսումնասիրությունները նրա ստեղծագործությունը բնորոշում են նաև որպես փիլիսոփայական որոնումների տարածք՝ ընդգծելով գոյապաշտական և արդիապաշտ մտածողության ազդեցությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել գրողի արձակի թեմատիկ և գաղափարական առանձնահատկությունները, կերպարակերտման սկզբունքները, պատմողական եղանակը, լեզվաոճական միջոցները և ժամանակակից մարդու հոգեբանական աշխարհի ներկայացման ձևերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սփյուռքահայ մարդու ինքնության խնդիրը․ նրա հերոսները հաճախ հայտնվում են հայրենիքի և օտար միջավայրի, ազգային պատկանելիության և համամարդկային արժեքների, անցյալի հիշողության և ներկայի իրականության միջև։ Կարապենցի գրական աշխարհում հայրենիքը ոչ միայն աշխարհագրական տարածք է, այլև հոգևոր հիշողության, ինքնության և գոյության կարևոր հենարան։ Միաժամանակ նրա ստեղծագործության մեջ նկատելի է ժամանակակից մեծ քաղաքի և քաղաքակրթական միջավայրի ազդեցությունը․ գրողը անդրադառնում է անհատի օտարմանը, ներքին մենությանը, հաղորդակցության դժվարություններին և ժամանակակից կյանքի հակասություններին։ Այդ պատճառով նրա արձակը կարող է դիտարկվել ոչ միայն ազգային, այլև համամարդկային խնդիրների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել նրա պատմվածքները, վիպակներն ու վեպերը, այդ թվում՝ «Ադամի գիրքը», որը ներկայացվել է նաև որպես գրողի գրական ժառանգության կարևորագույն հրատարակություններից մեկը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները, որտեղ ազգային հիշողությունը, անձնական փորձառությունը և ժամանակակից աշխարհի նկատմամբ քննադատական հայացքը միահյուսվում են։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի նաև հեղինակի գեղագիտական համակարգը, որի ուսումնասիրություններում նրա ստեղծագործությունը կապվում է հայկական գոյապաշտական գեղարվեստական մտածողության և արդիապաշտ գրականության հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է գրողի ստեղծագործական ժառանգությունը որպես ազգային և համամարդկային արժեքների, անհատի ներաշխարհի և սփյուռքահայ ինքնության բարդ հարաբերությունների արտահայտություն և կարող է օգտակար լինել հայ գրականության, սփյուռքահայ գրականության և ժամանակակից արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող ուսանողների, դասախոսների և հետազոտողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է լեյկեմիան արգելակող գործոնի՝ LIF-ի, նշանակության ուսումնասիրությանը մարդու վերարտադրողական գործընթացներում։ Այն ներկայացված է որպես գրականության տեսություն և դիտարկում է տվյալ ցիտոկինի դերը վերարտադրողական համակարգի տարբեր փուլերում, հատկապես արգանդի էնդոմետրիումի պատրաստվածության, սաղմի իմպլանտացիայի և հղիության սկզբնական փուլերի ապահովման գործընթացներում։ Հետազոտության առանցքում է այն պատկերացումը, որ հաջող իմպլանտացիան պայմանավորված է ոչ միայն սաղմի կենսունակությամբ, այլև էնդոմետրիումի համապատասխան մոլեկուլային և բջջային վիճակով, որի ձևավորման մեջ կարևոր դեր ունեն ցիտոկինները և աճի գործոնները։ LIF-ը դիտարկվում է որպես այդ կարգավորող համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որը մասնակցում է էնդոմետրիումի ընկալունակության և սաղմի ու մայրական հյուսվածքների փոխազդեցության գործընթացներին։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև LIF-ի և դրա ազդանշանային համակարգերի հնարավոր կապին տրոֆոբլաստի կենսաբանության, իմպլանտացիայի և վաղ հղիության զարգացման հետ։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակը կապված է նաև անպտղության պատճառների ուսումնասիրության հետ, քանի որ էնդոմետրիումի ոչ բավարար ընկալունակությունը կարող է խոչընդոտել սաղմի հաջող ամրացմանը։ Այս համատեքստում LIF-ի մակարդակի կամ արտահայտվածության ուսումնասիրությունը ներկայացվում է որպես վերարտադրողական գործընթացների հնարավոր կենսաբանական ցուցիչի ուսումնասիրման ուղղություն։ Գրականության տվյալները ցույց են տալիս, որ LIF-ի դերը քննարկվում է նաև օժանդակ վերարտադրողական տեխնոլոգիաների, մասնավորապես արտամարմնային բեղմնավորման շրջանակում՝ կապված էնդոմետրիումի ընկալունակության և իմպլանտացիայի հավանականության գնահատման հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նրանով, որ համադրում է վերարտադրողական ֆիզիոլոգիայի, էնդոկրին և իմունաբանական կարգավորման վերաբերյալ տվյալները և ընդգծում է մոլեկուլային գործոնների նշանակությունը մարդու վերարտադրողական հաջողության ապահովման գործում։ Աղբյուրների տվյալներով՝ տվյալ թեմայով ուսումնասիրությունը հրապարակվել է նաև որպես 2004 թվականի գիտական աշխատանք, իսկ նույն հեղինակների հոդվածը տպագրվել է «Ակուշերություն և գինեկոլոգիա» ամսագրում՝ 2004 թվականին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարող է հետաքրքրել վերարտադրողական բժշկության, գինեկոլոգիայի, սաղմնաբանության և վերարտադրողական իմունոլոգիայի ոլորտներով զբաղվող մասնագետներին և հետազոտողներին՝ որպես մարդու իմպլանտացիայի և պտղաբերության մոլեկուլային մեխանիզմների վերաբերյալ տեսական աղբյուր։

Աշխատանքը նվիրված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում գործող ձեռնարկությունների ներդրումային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության և տեղական կազմակերպությունների գործունեության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տնտեսական, ֆինանսական և կառավարչական գործոնները, որոնք ազդում են ՏՏ ձեռնարկությունների ներդրումային որոշումների արդյունավետության վրա, ինչպես նաև մշակել մոտեցումներ ներդրումային ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական արագ փոփոխությունների ազդեցությունը ներդրումային գործընթացների վրա, նորարարությունների ֆինանսավորման անհրաժեշտությունը և բարձր տեխնոլոգիական նախագծերի հետ կապված անորոշության ու ռիսկերի գնահատման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային ծրագրերի ընտրության և գնահատման մեթոդներին, ներդրումների շահութաբերությանը, վերադարձելիության ժամկետներին, դրամական հոսքերի կանխատեսմանը և ներդրումային ռիսկերի կառավարմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև ձեռնարկությունների ֆինանսավորման տարբեր աղբյուրները, այդ թվում՝ սեփական միջոցները, բանկային վարկավորումը, վենչուրային կապիտալը, մասնավոր ներդրումները և այլ ֆինանսական գործիքներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորություններն ու սահմանափակումները ՀՀ ՏՏ ոլորտում։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդկային կապիտալի և գիտելիքի դերը, քանի որ ՏՏ ձեռնարկությունների արժեքի և մրցունակության զգալի մասը պայմանավորված է մասնագիտական կարողություններով, տեխնոլոգիական նորարարություններով և հետազոտությունների ու մշակումների ներուժով։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև պետական աջակցության մեխանիզմներին, հարկային և ներդրումային խթաններին, արտահանման ուղղվածությանը և միջազգային շուկաներում հայկական ՏՏ ընկերությունների դիրքավորման հնարավորություններին։ Վերլուծության միջոցով գնահատվում են ներդրումային քաղաքականության գործող մոտեցումների արդյունավետությունը, բացահայտվում են հիմնական խնդիրները և առաջարկվում են դրանց հաղթահարման ուղղություններ՝ ներդրումային պորտֆելի օպտիմալացման, ռիսկերի նվազեցման, ֆինանսական պլանավորման կատարելագործման և տեխնոլոգիական ներդրումների արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Արդյունքում ձևավորվում են առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, նորարարական ներուժի և միջազգային մրցունակության բարձրացմանը՝ միաժամանակ ապահովելով ներդրումային ռեսուրսների ավելի արդյունավետ օգտագործում և երկարաժամկետ տնտեսական արժեքի ստեղծում։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժութային կարգավորման համակարգի արդիականացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են արժութային հարաբերությունների պետական կարգավորման տնտեսական և ինստիտուցիոնալ հիմքերը, դրանց ազդեցությունը ֆինանսական շուկայի կայունության, ազգային արժույթի դիրքի, արտաքին տնտեսական կապերի և երկրի ներդրումային միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արժութային շուկայի գործունեության մեխանիզմներին, փոխարժեքի ձևավորմանը, արտարժույթի առաջարկի և պահանջարկի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև կարգավորող մարմինների կողմից իրականացվող դրամավարկային և արժութային քաղաքականության գործիքներին։ Աշխատանքում դիտարկվում են արժութային կարգավորման համակարգի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները Հայաստանի տնտեսական պայմաններում, ինչպես նաև այն խնդիրները, որոնք կարող են առաջանալ բաց տնտեսության, արտաքին առևտրի ծավալների փոփոխության, կապիտալի շարժի և միջազգային ֆինանսական շուկաների ազդեցության պայմաններում։ Ուսումնասիրվում է նաև արժութային ռիսկերի կառավարման նշանակությունը տնտեսավարող սուբյեկտների և ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության համար, ինչպես նաև փոխարժեքային տատանումների ազդեցությունը ներմուծման, արտահանման, գնաճային գործընթացների և ֆինանսական կայունության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և այն մեխանիզմների բացահայտումը, որոնք կարող են կիրառելի լինել Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով ազգային ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունները։ Արդիականացման հնարավոր ուղղությունների շարքում կարող են դիտարկվել արժութային շուկայի կարգավորման գործիքների կատարելագործումը, շուկայի մասնակիցների գործունեության թափանցիկության բարձրացումը, ռիսկերի կառավարման մեխանիզմների զարգացումը, ֆինանսական շուկայի ենթակառուցվածքների բարելավումը և կարգավորող միջավայրի համապատասխանեցումը ժամանակակից տնտեսական պահանջներին։ Աշխատանքի արդյունքում բացահայտվում են գործող համակարգի հիմնական խնդիրներն ու սահմանափակումները, գնահատվում են դրանց տնտեսական հետևանքները և ներկայացվում են առաջարկություններ արժութային կարգավորման արդյունավետության, ֆինանսական կայունության և արտաքին տնտեսական ցնցումների նկատմամբ համակարգի դիմակայունության բարձրացման ուղղությամբ։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի արժութային և ֆինանսական քաղաքականության մշակման, ֆինանսական շուկայի զարգացման և մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Սա տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը ներկայացնում է 2014 թվականին հրատարակված նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Ցանկի հիմնական նպատակը ընթերցողներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, դասախոսներին և գրադարանային ոլորտի մասնագետներին նոր լույս տեսած գրքերի մասին կողմնորոշիչ տեղեկատվություն տրամադրելն է։ Նյութը կազմված է մատենագիտական սկզբունքների հիման վրա և կարող է ընդգրկել տարբեր գիտական, կրթական, մշակութային և հասարակական թեմաների վերաբերող հրատարակություններ։ Յուրաքանչյուր գրքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել հրատարակությունը և հեշտացնել դրա որոնումը, ընտրությունը և հետագա օգտագործումը։ Հրատարակության տեղեկատվական նշանակությունը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ նոր գրականության մեծ ծավալը դժվարացնում է ընթերցողների համար անհրաժեշտ աղբյուրների արագ հայտնաբերումը։ Համակարգված ցանկը հանդես է գալիս որպես միջնորդ տեղեկատվական ռեսուրս՝ միավորելով տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրքերի մասին տեղեկությունները և դրանք ներկայացնելով ընթերցողի համար հասանելի ձևաչափով։ Այն կարող է ծառայել նաև գրադարանների համալրման, գրականության ընտրության, մատենագիտական սպասարկման, ուսումնական և գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպման նպատակներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հրատարակչական արտադրանքի վերաբերյալ տեղեկատու աղբյուր, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ տարվա գրքային արտադրության թեմատիկ բազմազանության և զարգացման ուղղությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը նախատեսված է նոր հրատարակությունների մասին արագ և համակարգված տեղեկություն ստանալու համար և կարող է օգտակար լինել ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունների շրջանակում գրականություն որոնող անձանց համար։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի դերին ներդրումային միջավայրի ձևավորման և բարելավման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է բանկային համակարգի ազդեցությունը ներդրումային ակտիվության, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության և տնտեսության տարբեր ոլորտներում ներդրումային գործընթացների զարգացման վրա։ Առևտրային բանկերը դիտարկվում են որպես ֆինանսական միջնորդներ, որոնք խնայողությունները վերածում են ներդրումային ռեսուրսների՝ վարկավորման, ներդրումային գործառնությունների և այլ ֆինանսական ծառայությունների միջոցով։ Աշխատանքում վերլուծվում են ՀՀ բանկային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները, առևտրային բանկերի կողմից տնտեսավարող սուբյեկտներին և ներդրողներին առաջարկվող ֆինանսավորման գործիքները, վարկային քաղաքականությունը, տոկոսադրույքների մակարդակը, ռիսկերի գնահատման մեխանիզմները և ֆինանսական ծառայությունների հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել ներդրումային ակտիվությունը, այդ թվում՝ ֆինանսավորման արժեքին, երկարաժամկետ վարկավորման հնարավորություններին, բանկային ռիսկերի կառավարմանը, ֆինանսական կայունությանը և ներդրողների վստահությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում գնահատվում է նաև բանկերի մասնակցությունը փոքր և միջին ձեռնարկությունների, արդյունաբերության, շինարարության, գյուղատնտեսության և այլ տնտեսական ոլորտների ֆինանսավորմանը։ Կարևորվում է թվային բանկային ծառայությունների, ֆինանսական տեխնոլոգիաների և նորարարական ֆինանսական գործիքների զարգացումը, որոնք կարող են նվազեցնել ֆինանսական գործարքների ծախսերը, բարձրացնել ծառայությունների հասանելիությունը և նպաստել ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է բանկային համակարգի և պետական տնտեսական քաղաքականության փոխազդեցությանը՝ դիտարկելով այն պայմանները, որոնց դեպքում ֆինանսական հատվածը կարող է ավելի արդյունավետ նպաստել ներդրումային ռեսուրսների ներգրավմանը և դրանց նպատակային ուղղորդմանը։ Վերլուծության արդյունքում բացահայտվում են ՀՀ առևտրային բանկերի կողմից ներդրումային միջավայրի բարելավման հիմնական հնարավորություններն ու սահմանափակումները, գնահատվում է դրանց տնտեսական ազդեցությունը և ներկայացվում են համապատասխան ուղղություններ բանկային ֆինանսավորման արդյունավետության, ներդրումային ռեսուրսների հասանելիության և ֆինանսական միջնորդության կատարելագործման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել Հայաստանի ֆինանսական համակարգի զարգացման, ներդրումային քաղաքականության կատարելագործման և տնտեսական աճին ուղղված ֆինանսական մեխանիզմների արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։

Աշխատանքը նվիրված է նոր կենսաբանորեն ակտիվ խտացված պիրիդո[2,3-d]պիրիմիդինային ածանցյալների ստացման և դրանց քիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը՝ որպես ելանյութեր օգտագործելով 2,2-տեղակալված տետրահիդրոպիրան-4-ոնները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել օրգանական սինթեզի արդյունավետ մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ կառուցվածքային բազմազանությամբ օժտված նոր հետերոցիկլիկ միացություններ, ինչպես նաև ուսումնասիրել դրանց հնարավոր կենսաբանական ակտիվությունը։ Աշխատության հիմքում գտնվում է հետերոցիկլիկ քիմիայի այն ուղղությունը, որտեղ պիրիդոպիրիմիդինային համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս ստանալ կենսաբանական տեսանկյունից հետաքրքրություն ներկայացնող նոր միացություններ։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են ելանյութերի կառուցվածքը, դրանց ռեակցիոնունակությունը և տարբեր փոխարինիչների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքների առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաքայլ սինթեզային գործընթացներին, ռեակցիաների օպտիմալ պայմանների ընտրությանը, ստացված միացությունների մաքրմանը և դրանց կառուցվածքի հաստատմանը ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Նոր սինթեզված նյութերի կառուցվածքային նույնականացման համար կարող են կիրառվել սպեկտրոսկոպիկ և այլ անալիտիկ մեթոդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հաստատել մոլեկուլների կառուցվածքը և գնահատել սինթեզի արդյունքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ստացված միացությունների կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը, որի միջոցով գնահատվում է դրանց հնարավոր կիրառական նշանակությունը դեղագործական և կենսաբժշկական հետազոտությունների համար։ Տարբեր կառուցվածքային խմբերի և փոխարինիչների ներմուծումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել կառուցվածք–ակտիվություն հնարավոր կապերը և բացահայտել հետագա հետազոտությունների համար առավել հեռանկարային միացություններ։ Աշխատանքը համատեղում է օրգանական սինթեզի, հետերոցիկլիկ քիմիայի, քիմիական անալիզի և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ընդլայնել կենսաբանորեն ակտիվ պոտենցիալ ունեցող հետերոցիկլիկ միացությունների շարքը։ Ստացված արդյունքները կարող են տեսական և գործնական նշանակություն ունենալ նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման, օրգանական սինթեզի մեթոդների կատարելագործման և պոտենցիալ դեղագործական միացությունների հետագա ուսումնասիրման համար։

Աշխատանքը նվիրված է լիթոսֆերային բնակելի միջավայրի ճարտարապետական և հատակագծային կազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության հիմքում բնակելի տարածքի այնպիսի կազմակերպման գաղափարն է, որը հաշվի է առնում բնական միջավայրի առանձնահատկությունները, տեղանքի ռելիեֆը, երկրաբանական և կլիմայական պայմանները, էներգաարդյունավետության պահանջները և մարդու համար հարմարավետ ու անվտանգ կենսամիջավայր ստեղծելու անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են լիթոսֆերային բնակելի կառույցների տարածական և ֆունկցիոնալ կառուցվածքը, դրանց տեղադրման սկզբունքները, բնակելի և օժանդակ գոտիների փոխհարաբերությունը, բնական ռեսուրսների օգտագործման հնարավորությունները և արտաքին միջավայրի հետ փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի տարածքի բնական և կլիմայական բազմազանությանը, այդ թվում՝ տարբեր բարձրությունների, ռելիեֆային պայմանների, ջերմաստիճանային տատանումների և սեյսմիկ առանձնահատկությունների ազդեցությանը բնակելի կառույցների նախագծման վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է նաև նման բնակելի միջավայրերի էներգաարդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները՝ բնական ջերմամեկուսացման, արևային էներգիայի օգտագործման, բնական լուսավորության և օդափոխության, ջերմային կորուստների նվազեցման ու ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման միջոցով։ Կարևորվում է նաև կառույցի և տեղանքի փոխհարաբերությունը, քանի որ ռելիեֆի առավել նպատակային օգտագործումը կարող է նվազեցնել շինարարական միջամտությունը և միաժամանակ նպաստել բնակելի տարածքի միկրոկլիմայի բարելավմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել լիթոսֆերային բնակելի կառույցների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները Հայաստանի տարբեր բնակլիմայական և քաղաքաշինական պայմաններում, ինչպես նաև դրանց հարմարեցման հնարավորությունները տեղական շինարարական ավանդույթներին և ժամանակակից տեխնոլոգիական պահանջներին։ Արդյունքում ձևավորվում են ճարտարապետական և հատակագծային կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել բնական միջավայրի հետ ներդաշնակ, էներգաարդյունավետ, ֆունկցիոնալ և հարմարավետ բնակելի տարածքների ստեղծմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել Հայաստանի պայմաններում այլընտրանքային բնակելի ճարտարապետության, էկոլոգիական նախագծման և կայուն քաղաքաշինական լուծումների զարգացման տեսանկյունից։