Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է լանթանի և երկաթի հիմքով բարդ օքսիդային նյութերի ստացման գիտատեխնոլոգիական սկզբունքների մշակմանը, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմաբաղադրիչ օքսիդային համակարգերի ձևավորման օրինաչափություններն են, սկզբնական բաղադրության և մշակման ընդհանուր պայմանների ազդեցությունը վերջնական նյութի ֆազային կազմի, բյուրեղային կառուցվածքի, միկրոկառուցվածքի և գործառական բնութագրերի վրա։ Քննվում են լանթան և երկաթ պարունակող օքսիդային միացությունների առաջացման առանձնահատկությունները և տարբեր կառուցվածքային վիճակների միջև հնարավոր փոխակերպումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութի բաղադրության, կառուցվածքի և հատկությունների միջև կապի բացահայտմանը, քանի որ բարդ օքսիդների էլեկտրական, մագնիսական, ջերմային և կատալիտիկ բնութագրերը զգալիորեն պայմանավորված են դրանց ֆազային մաքրությամբ, բյուրեղային ցանցի առանձնահատկություններով և կառուցվածքային արատներով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նյութագիտական բնութագրման տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալները՝ ձևավորված նյութերի ֆազային և կառուցվածքային վիճակի գնահատման նպատակով։ Կարևորվում է նաև մասնիկների և հատիկների կառուցվածքի, նյութի համասեռության ու մակերևութային առանձնահատկությունների ազդեցության ուսումնասիրությունը՝ հնարավոր կիրառական հատկությունների տեսանկյունից։ Տեխնոլոգիական մոտեցման մշակումը դիտարկվում է որպես վերահսկելի և վերարտադրելի հատկություններով նյութերի ստացման պայմանների գիտական հիմնավորման խնդիր՝ առանց սահմանափակվելու միայն առանձին բաղադրության ստացմամբ։ Ստացված արդյունքների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե նյութի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա ֆունկցիոնալ վարքի վրա և ինչպիսի հատկությունների համակցություններ կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել ժամանակակից նյութագիտության համար։ Լանթանի և երկաթի հիմքով բարդ օքսիդները կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրոնային, մագնիսական, էներգետիկ և կատալիտիկ համակարգերում կիրառման հեռանկարների տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անօրգանական քիմիայի, պինդ մարմնի քիմիայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ նոր ֆունկցիոնալ օքսիդային նյութերի ձևավորման օրինաչափությունների բացահայտման և դրանց հատկությունների նպատակային կառավարման գիտական հիմքերի զարգացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է 1991–2010 թվականներին Աբխազիայի շուրջ Թուրքիայի քաղաքական և տնտեսական ներգրավվածության ուսումնասիրությանը՝ Հարավային Կովկասում հետխորհրդային վերափոխումների և տարածաշրջանային հարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Թուրքիայի արտաքին քաղաքական ու տնտեսական շահերի, Սևծովյան տարածաշրջանի նկատմամբ նրա մոտեցումների և աբխազական ուղղությամբ ձևավորված կապերի առանձնահատկությունների վերլուծությունն է։ Քննվում է Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ստեղծված նոր աշխարհաքաղաքական միջավայրը, վրաց-աբխազական հակամարտության ազդեցությունը տարածաշրջանային հարաբերությունների վրա և այն պայմանները, որոնց շրջանակում Թուրքիան կառուցել է հարաբերություններ տարածաշրջանի տարբեր դերակատարների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտոնական քաղաքականության և ոչ պետական կապերի հարաբերակցությանը, քանի որ տվյալ ժամանակաշրջանում նշանակություն են ունեցել ոչ միայն միջպետական հարաբերությունները, այլև գործարար շրջանակների, հասարակական կազմակերպությունների և Թուրքիայում բնակվող աբխազական ու հյուսիսկովկասյան ծագում ունեցող համայնքների գործունեությունը։ Տնտեսական հարթությունում դիտարկվում են առևտրային կապերը, մասնավոր ձեռնարկատիրական գործունեությունը, տրանսպորտային հաղորդակցության խնդիրները և տնտեսական սահմանափակումների պայմաններում ձևավորված փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա են դառնում նաև այդ հարաբերությունների հնարավոր ազդեցությունները Աբխազիայի տնտեսական միջավայրի, արտաքին կապերի և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների վրա։ Քաղաքական տեսանկյունից ուսումնասիրվում է Թուրքիայի գործունեության փոխկապակցվածությունը Վրաստանի հետ հարաբերությունների, Սևծովյան տարածաշրջանի քաղաքականության և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Ռուսաստանի դերակատարությանը՝ որպես Աբխազիայի շուրջ ձևավորված քաղաքական և տնտեսական գործընթացների կարևոր արտաքին գործոնի։ Ժամանակագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Թուրքիայի ներգրավվածության փոփոխությունները երկու տասնամյակների ընթացքում և տարբերակելու քաղաքական հայտարարությունները, պաշտոնական սահմանափակումները և փաստացի տնտեսական ու հասարակական կապերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների, տարածաշրջանագիտության և միջազգային տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Թուրքիայի աբխազական ուղղությամբ գործունեության քաղաքական ու տնտեսական հետևանքները Հարավային Կովկասի հետխորհրդային զարգացման ընդհանուր գործընթացների շրջանակում։

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասի երեք պետությունների պատմական զարգացման, քաղաքական համակարգերի, հասարակությունների, տնտեսությունների և արտաքին հարաբերությունների համեմատական ուսումնասիրությանը։ Տարածաշրջանը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված աշխարհագրական և պատմաքաղաքական միջավայր, որտեղ ազգային առանձնահատկությունները ձևավորվել են տեղական ավանդույթների, կայսերական ժառանգության, խորհրդային ժամանակաշրջանի և հետխորհրդային վերափոխումների ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել պետականության ձևավորման գործընթացները, ազգային ինքնության զարգացման առանձնահատկությունները, ժողովրդագրական և սոցիալական կառուցվածքները, ինչպես նաև անկախ պետական համակարգերի կայացման հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո առաջացած քաղաքական ու տնտեսական վերափոխումներին, պետական հաստատությունների ձևավորմանը և շուկայական տնտեսության անցման գործընթացներին։ Քննվում են տարածաշրջանի տնտեսական կառուցվածքները, բնական ռեսուրսների նշանակությունը, տրանսպորտային և էներգետիկ հաղորդակցությունները, արտաքին առևտուրը և Հարավային Կովկասի՝ Եվրոպան ու Ասիան կապող աշխարհագրական դիրքը։ Կարևորվում են նաև տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները, չկարգավորված կամ երկարատև հակամարտությունների պատմական նախադրյալներն ու դրանց ազդեցությունը միջպետական հարաբերությունների և տարածաշրջանային համագործակցության վրա։ Արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են երեք պետությունների հարաբերությունները հարևան երկրների և միջազգային կառույցների հետ՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց արտաքին քաղաքական ուղղությունների տարբերություններին։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ժողովուրդների միջև պատմական, մշակութային և տնտեսական կապերը, որոնք ձևավորվել են քաղաքական սահմաններից անկախ և շարունակել են ազդեցություն ունենալ տարածաշրջանի հասարակությունների զարգացման վրա։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երեք երկրների զարգացման ինչպես ընդհանուր գծերը, այնպես էլ քաղաքական կառավարման, տնտեսական կառուցվածքի, հասարակական գործընթացների և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներում առկա տարբերությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը Հարավային Կովկասը ներկայացնում է որպես բարդ և բազմաշերտ տարածաշրջան՝ համադրելով պատմագիտական, քաղաքագիտական, տնտեսական և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության մոտեցումները և հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել երեք պետությունների զարգացման ու փոխհարաբերությունների մասին։

Աշխատությունը նվիրված է ազատազրկման կամ օրենքով նախատեսված այլ պատժատեսակի հետագա կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատման ինստիտուտի իրավական բնույթի, կիրառման հիմքերի և Հայաստանի Հանրապետությունում դրա իրականացման հետ կապված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պատժի նպատակների, դատապարտյալի վերասոցիալականացման և պատժի հետագա կրելու անհրաժեշտության գնահատման միջև հարաբերակցությունն է։ Քննվում է պայմանական վաղաժամկետ ազատման ինստիտուտի ձևավորումն ու զարգացումը, դրա նշանակությունը քրեական և քրեակատարողական քաղաքականության շրջանակում, ինչպես նաև այն իրավական չափանիշները, որոնց հիման վրա որոշվում է անձի նկատմամբ տվյալ հնարավորության կիրառելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դատապարտյալի վարքագծի, պատժի ընթացքում դրսևորած փոփոխությունների, վերասոցիալականացման հեռանկարների և օրենքով նախատեսված այլ հանգամանքների գնահատման խնդիրներին։ Վերլուծվում է, թե որքանով պետք է նման գնահատումը հիմնված լինի հստակ, կանխատեսելի և հավասարապես կիրառվող չափանիշների վրա՝ կամայական կամ անհամաչափ որոշումների հնարավորությունը նվազեցնելու համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան մարմինների և դատարանի դերակատարության ուսումնասիրությունը, նրանց կողմից ներկայացվող տվյալների ու գնահատականների իրավական նշանակությունը և որոշումների հիմնավորվածության ապահովումը։ Դիտարկվում են նաև դատապարտյալի դատավարական երաշխիքները, որոշումների բողոքարկման հնարավորությունը և արդար դատաքննության ընդհանուր սկզբունքների նշանակությունը տվյալ վարույթի շրջանակում։ Կարևորվում է պայմանական վաղաժամկետ ազատման կիրառման և պատժի անհատականացման սկզբունքի փոխկապակցվածությունը, քանի որ ինստիտուտի նպատակը պատժի մեխանիկական կրճատումը չէ, այլ կոնկրետ անձի և նրա պատժի կատարման ընթացքի իրավական գնահատումը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի իրավակարգավորման զարգացմանը և միջազգային ու համեմատական իրավական մոտեցումների նշանակությանը՝ ազգային համակարգում առկա խնդիրների բացահայտման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է քրեական իրավունքի, քրեակատարողական իրավունքի և մարդու իրավունքների պաշտպանության մոտեցումները՝ պայմանական վաղաժամկետ ազատման արդյունավետ, իրավաչափ և կանխատեսելի կիրառման իրավական հիմքերը բացահայտելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է վերազգային կորպորացիաների գործունեության տնտեսական առանձնահատկությունների և զարգացող երկրների ազգային տնտեսությունների վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակի առանձնացված դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում միջազգային խոշոր ընկերությունների կողմից կապիտալի, տեխնոլոգիաների, կառավարման փորձի և արտադրական ռեսուրսների միջպետական շարժի գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը ընդունող երկրների տնտեսական համակարգերի հետ։ Քննվում են վերազգային կորպորացիաների ձևավորման և զարգացման տեսական հիմքերը, միջազգային արտադրության կազմակերպման մեխանիզմները, օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների դերը և համաշխարհային տնտեսության տարբեր հատվածներում կորպորատիվ գործունեության ընդլայնման հիմնական շարժառիթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զարգացող տնտեսություններում նման ընկերությունների գործունեության հնարավոր ազդեցություններին՝ ներդրումային ակտիվության, զբաղվածության, արտադրողականության, տեխնոլոգիական արդիականացման, արտահանման ներուժի և տեղական ձեռնարկությունների մրցակցային միջավայրի տեսանկյունից։ Միաժամանակ դիտարկվում են արտաքին կապիտալից և տեխնոլոգիաներից կախվածության, շահույթի արտահոսքի, շուկայի կենտրոնացման և ազգային ընկերությունների մրցակցային դիրքերի փոփոխության հետ կապված հնարավոր խնդիրները։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով ուսումնասիրվում են ազգային տնտեսության առանձնահատկությունները, ներդրումային միջավայրի և արտաքին տնտեսական կապերի նշանակությունը, ինչպես նաև միջազգային կորպորատիվ կապիտալի ներգրավման հնարավորությունները տնտեսության տարբեր ոլորտներում։ Կարևորվում է օտարերկրյա ներդրումների ոչ միայն քանակական ծավալի, այլև դրանց կառուցվածքի և տնտեսության երկարաժամկետ զարգացման վրա հնարավոր ազդեցության գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի և այլ զարգացող երկրների փորձերը՝ բացահայտելու վերազգային ընկերությունների գործունեության ընդհանուր օրինաչափություններն ու ազգային առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում է նաև պետական տնտեսական քաղաքականության դերը՝ ներդրումային միջավայրի ձևավորման, մրցակցության պահպանման, ազգային տնտեսական շահերի պաշտպանության և միջազգային բիզնեսի հետ արդյունավետ համագործակցության պայմանների ստեղծման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը վերազգային կորպորացիաների գործունեությունը ներկայացնում է համաշխարհային տնտեսական ինտեգրման կարևոր բաղադրիչ՝ վերլուծելով դրա հնարավորությունները և մարտահրավերները զարգացող տնտեսությունների ու մասնավորապես Հայաստանի տնտեսական զարգացման համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարավային ջրավազանային կառավարման տարածքում ընտրված ստորերկրյա և մակերևութային ջրային ռեսուրսների որակական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական ջրերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի գնահատումն է, դրանց տարածական փոփոխությունների բացահայտումը և ջրի որակի վրա բնական ու մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցությունների վերլուծությունը։ Դիտարկվում են մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ջրային համակարգերի ձևավորման պայմանները, երկրաբանական միջավայրը, ջրահավաք ավազանների առանձնահատկությունները, բնակավայրերի և տնտեսական գործունեության ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել ջրի թթվահիմնային վիճակը, հանքայնացումը, էլեկտրահաղորդականությունը, հիմնական իոնների և կենսածին տարրերի պարունակությունը, ինչպես նաև ջրի էկոլոգիական ու օգտագործման որակը բնութագրող այլ ցուցանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ջրային աղբյուրներից ստացված տվյալների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստորերկրյա և մակերևութային ջրերի քիմիական կազմի ու որակական վիճակի տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև ցուցանիշների տարածական բաշխման ուսումնասիրությունը՝ հնարավոր աղտոտման կամ բնական հանքայնացման առավել արտահայտված հատվածները որոշելու և դրանց ձևավորման պատճառները գնահատելու նպատակով։ Ստացված տվյալների համադրումը ջրի որակի համապատասխան չափանիշների հետ հնարավորություն է տալիս բնութագրելու ուսումնասիրված ջրային ռեսուրսների վիճակը և դրանց հնարավոր օգտագործման սահմանափակումները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության տեսանկյունից, քանի որ ջրի որակի պարբերական գնահատումը թույլ է տալիս ժամանակին արձանագրել շրջակա միջավայրում տեղի ունեցող փոփոխությունները և տարբերակել բնական գործընթացների ու մարդածին ազդեցությունների դերը։ Մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի միասնական դիտարկումը նպաստում է տարածքի ջրային համակարգերի փոխկապակցվածության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք ջրային ռեսուրսների վիճակի գնահատման, բնապահպանական մոնիթորինգի կատարելագործման և ջրավազանային սկզբունքով դրանց կայուն կառավարման համար։

Աշխատությունը նվիրված է սիբիրախտի հարուցչի նկատմամբ իմունային պատասխանի ձևավորման տեսանկյունից նշանակություն ունեցող արտաբջջային հակածնային բաղադրիչների ուսումնասիրմանը և դրանց իմունածին հատկությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում հարուցչի կողմից արտաբջջային միջավայր արտազատվող կենսաբանական բաղադրիչների հակածնային առանձնահատկություններն են, դրանց ճանաչումը իմունային համակարգի կողմից և պաշտպանական իմունային պատասխանի ձևավորման հնարավորությունը։ Քննարկվում են համապատասխան հակածնային նյութի ընդհանուր կենսաքիմիական և իմունաբանական բնութագրերը, ինչպես նաև դրա մաքրության, կայունության և կենսաբանական հատկությունների նշանակությունը հետագա հետազոտությունների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իմունածին ակտիվության հասկացությանը՝ որպես օրգանիզմում առանձնահատուկ իմունային պատասխան առաջացնելու կարողության ցուցանիշի։ Դիտարկվում են հակածնի նկատմամբ հակամարմնային պատասխանի և իմունաբանական հիշողության ձևավորման ընդհանուր օրինաչափությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել իմունային արձագանքի ուժգնության և տևողության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հակածնային հատկությունների և հնարավոր պաշտպանական նշանակության միջև փոխկապակցվածության գնահատումը, ինչը թույլ է տալիս բնութագրել ուսումնասիրվող նյութի հեռանկարայնությունը կանխարգելիչ իմունաբանության և ախտորոշման ոլորտներում։ Կարևորվում է նաև ստացված տվյալների համադրումը սիբիրախտի իմունաբանության վերաբերյալ գոյություն ունեցող գիտական պատկերացումների հետ՝ բացահայտելու համար արտաբջջային հակածինների դերը հարուցչի և օրգանիզմի իմունային համակարգի փոխազդեցության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է մանրէաբանության, իմունաբանության և կենսաքիմիայի տեսական ու փորձարարական ուղղությունները՝ նպաստելով սիբիրախտի նկատմամբ իմունային պաշտպանության մեխանիզմների ավելի ամբողջական ըմբռնմանը և հակածնային բաղադրիչների կենսաբանական նշանակության գնահատմանը։

Աշխատությունը նվիրված է խմորի պատրաստման և ձևավորման տեխնոլոգիական ռեժիմների ազդեցության ուսումնասիրությանը «Հրազդանյան» և «Մատնաքաշ» հացատեսակների որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության կենտրոնում հացաթխման տեխնոլոգիական գործընթացի այն փուլերն են, որոնք պայմանավորում են պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքը, արտաքին տեսքը, ծավալը, փափկամիջուկի հատկությունները, համային ու բուրավետ հատկանիշները և ընդհանուր սպառողական որակը։ Քննվում է խմորի ձևավորման ընթացքում հումքային բաղադրիչների փոխազդեցությունը, խառնման և հասունացման գործընթացների նշանակությունը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական պայմանների ազդեցությունը խմորի ֆիզիկական ու կառուցվածքամեխանիկական հատկությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում խմորի հասունացման աստիճանին, դրա առաձգականությանը, գազապահունակությանը և հետագա մշակման նկատմամբ կայունությանը, քանի որ այս բնութագրերը կարևոր դեր ունեն պատրաստի հացի ծավալային և կառուցվածքային ցուցանիշների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև խմորի բաժանման, նախնական մշակման, ձևավորման և վերջնական հասունացման փուլերի փոխադարձ կապերը։ Երկու հացատեսակների համեմատական դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց արտադրության տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները և գնահատելու, թե միևնույն կամ տարբեր արտադրական պայմաններն ինչպես են անդրադառնում յուրաքանչյուր արտադրատեսակի վերջնական որակի վրա։ Կարևորվում է պատրաստի հացի արտաքին տեսքի, մակերևույթի վիճակի, ձևի պահպանման, փափկամիջուկի ծակոտկենության, առաձգականության, խոնավության և զգայական հատկանիշների համալիր գնահատումը։ Տեխնոլոգիական ռեժիմների և որակական ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու արտադրական գործընթացի այն փուլերը, որոնց վերահսկումը հատկապես կարևոր է կայուն և պահանջվող հատկություններով արտադրանք ստանալու համար։ Աշխատանքում կարող են համադրվել հացաթխման տեխնոլոգիայի տեսական դրույթները և փորձարարական գնահատման արդյունքները՝ տարբեր ռեժիմների պայմաններում ստացված արտադրանքի հատկությունների համեմատության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպաստում է ավանդական և արտադրական հացատեսակների պատրաստման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների գիտական հիմնավորմանը, արտադրության գործընթացի կատարելագործմանը և պատրաստի հացի որակի կայունության ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է երկչափ կառուցվածք ունեցող անագի օքսիդային նոր նյութերի տեսական և հաշվարկային որոնմանը, դրանց կառուցվածքային ու էլեկտրոնային հատկությունների ուսումնասիրմանը և կիսահաղորդչային գազային սենսորներում կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ցածրաչափ նյութերի կայուն կառուցվածքների կանխատեսումն է՝ ժամանակակից հաշվարկային նյութագիտության և քվանտաքիմիական մոդելավորման մոտեցումների կիրառմամբ։ Քննվում են հնարավոր բյուրեղային կառուցվածքները, դրանց էներգետիկ և դինամիկական կայունությունը, էլեկտրոնային գոտիական կառուցվածքը, լիցքերի բաշխումը և մակերևութային հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նյութի կառուցվածքի և կիսահաղորդչային բնութագրերի միջև փոխկապակցվածությանը, քանի որ երկչափ համակարգերում մակերևութային ատոմների մեծ մասնաբաժինը կարող է զգալիորեն փոփոխել նյութի փոխազդեցությունը շրջակա գազային միջավայրի հետ։ Ուսումնասիրվում է տարբեր գազային մոլեկուլների ադսորբցիայի ազդեցությունը նյութի էլեկտրոնային հատկությունների վրա՝ գնահատելով, թե մոլեկուլի և զգայուն մակերևույթի փոխազդեցությունը որքանով կարող է փոփոխել լիցքային վիճակը, հաղորդականությունը կամ այլ չափելի բնութագրեր։ Նման հաշվարկները հնարավորություն են տալիս տեսականորեն գնահատելու հնարավոր սենսորային արձագանքը, ընտրողականությունը և տարբեր նյութական կառուցվածքների համեմատական հեռանկարայնությունը։ Կարևորվում է նաև գազային մոլեկուլների կլանման և մակերևույթից հեռացման գործընթացների ընդհանուր էներգետիկ նկարագրությունը, քանի որ սենսորային նյութի գործնական արժեքը կապված է ոչ միայն գազի հայտնաբերման հնարավորության, այլև զգայուն տարրի վերականգնելիության հետ։ Հաշվարկային որոնման մոտեցումը թույլ է տալիս նախապես ուսումնասիրել մեծ թվով հավանական կառուցվածքներ և առանձնացնել առավել հետաքրքիր թեկնածուները հետագա փորձարարական հետազոտությունների համար։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև անագի օքսիդների հայտնի ծավալային ձևերից դեպի ատոմային հաստությամբ համակարգեր անցման արդյունքում առաջացող նոր ֆիզիկական հատկությունների բացահայտման հնարավորությամբ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է հաշվարկային նյութագիտության, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, նանոտեխնոլոգիայի և կիսահաղորդչային սենսորիկայի մոտեցումները՝ նոր երկչափ նյութերի կանխատեսման և գազերի հայտնաբերման տեխնոլոգիաներում դրանց կիրառական ներուժի գնահատման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է 1877–1930 թվականների սիրիական արաբական պարբերական մամուլում Հայոց ցեղասպանությանը նախորդած բռնությունների, հայ բնակչության տեղահանությունների, 1915 թվականի ցեղասպանության և դրա հետևանքների լուսաբանման, ինչպես նաև այդ իրադարձությունների վերաբերյալ սիրիացի մտավորականների դիրքորոշումների պատմագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում արաբալեզու մամուլը դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել, թե ժամանակակից արաբ լրագրողները, գրողները և հասարակական գործիչներն ինչպես են ընկալել ու ներկայացրել Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու թեմայի զարգացմանը՝ XIX դարի վերջին տասնամյակների հայկական հարցին վերաբերող հրապարակումներից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների իրադարձությունների և հետպատերազմյան շրջանում Սիրիայում հաստատված հայ տարագիրների խնդիրների քննարկումը։ Ուսումնասիրվում են Դամասկոսում, Հալեպում և սիրիական մտավոր ու հասարակական շրջանակների հետ կապված այլ կենտրոններում հրատարակված պարբերականների նյութերը, ինչպես նաև սիրիական սփյուռքի մամուլի արձագանքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրապարակումների բովանդակությանը, օգտագործված եզրաբանությանը, տեղեկատվության աղբյուրներին և հեղինակների մեկնաբանություններին՝ մամուլի նյութերը համադրելով ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների հետ։ Քննվում են նաև սիրիացի մտավորականների, լրագրողների և հասարակական գործիչների վկայություններն ու գնահատականները, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայկական հարցի ընկալումը արաբական հասարակական մտքում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ Սիրիայի տարածքը դարձավ բռնի տեղահանված հայ բնակչության հիմնական հանգրվաններից մեկը, ինչի հետևանքով տեղի հասարակությունը և մամուլը անմիջականորեն առնչվեցին հայ տարագիրների վիճակին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև հայ գաղթականների հետպատերազմյան բնակեցմանը, տեղական բնակչության հետ հարաբերություններին և այդ գործընթացների մամուլի արձագանքներին։ Մամուլի հրապարակումների համեմատական և աղբյուրագիտական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց տեղեկատվական արժեքը, հեղինակային դիրքորոշումները և ժամանակաշրջանի հասարակական միջավայրի ազդեցությունը ներկայացվող նյութերի վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ցեղասպանագիտության, արաբագիտության, մամուլի պատմության և աղբյուրագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայոց ցեղասպանության և դրա հետևանքների ընկալումը սիրիական արաբական տեղեկատվական ու մտավոր միջավայրում XIX դարի վերջից մինչև XX դարի առաջին տասնամյակները։

Աշխատությունը նվիրված է քրեական արդարադատության հիմնարար սկզբունքների ձևավորման, պատմական զարգացման և ազգային իրավական համակարգերում դրանց իրականացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը միջազգային իրավունքի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական չափանիշներն են, որոնք ուղղված են արդար դատաքննության, օրինականության, անձի իրավունքների պաշտպանության և քրեական վարույթի պատշաճ իրականացման ապահովմանը։ Քննվում է այդ սկզբունքների էվոլյուցիան միջազգային իրավունքի զարգացման տարբեր փուլերում՝ ուշադրություն դարձնելով մարդու իրավունքների միջազգային պաշտպանության համակարգի, միջազգային պայմանագրային կարգավորումների և միջազգային դատական հաստատությունների գործունեության ազդեցությանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում անմեղության կանխավարկածին, օրենքի առջև հավասարությանը, անկախ և անաչառ դատարանի կողմից գործի քննությանը, պաշտպանության իրավունքին, իրավական որոշակիությանը և անձի նկատմամբ նույն արարքի համար կրկնակի քրեական հետապնդման սահմանափակման գաղափարին։ Ուսումնասիրվում է նաև քրեական պատասխանատվության և պատժի օրինականության սկզբունքը՝ որպես կամայական քրեականացման և իրավական նորմերի հետադարձ կիրառման սահմանափակման կարևոր երաշխիք։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային չափանիշների ներպետական իմպլեմենտացիան, որի շրջանակում դիտարկվում են միջազգային պարտավորությունների և ազգային սահմանադրական, քրեական ու քրեադատավարական նորմերի փոխհարաբերությունները։ Քննվում են այն իրավական մեխանիզմները, որոնց միջոցով միջազգային սկզբունքները ներառվում, մեկնաբանվում և կիրառվում են ազգային իրավակարգերում՝ հաշվի առնելով տարբեր իրավական համակարգերի ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է ոչ միայն սկզբունքների օրենսդրական ամրագրումը, այլև դրանց գործնական արդյունավետությունը դատական և իրավակիրառ գործունեության ընթացքում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել միջազգային քրեական արդարադատության զարգացման ազդեցությանը՝ անհատական քրեական պատասխանատվության, դատավարական երաշխիքների և միջազգային իրավախախտումների քննության ընդհանուր իրավական սկզբունքների ձևավորման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, քրեական և քրեադատավարական իրավունքի մոտեցումները՝ բացահայտելով քրեական արդարադատության սկզբունքների զարգացման տրամաբանությունը և միջազգային իրավական չափանիշների ազգային մակարդակում իրականացման հիմնական առանձնահատկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է հայերի և Միջերկրածովյան աշխարհի միջև ձևավորված պատմական, մշակութային, առևտրային և հասարակական կապերի բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հայկական ներկայությունը դիտարկելով միջերկրածովյան տարածքի փոխկապակցված պատմության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ուղիներն ու միջավայրերն են, որոնց միջոցով հայկական համայնքները, վաճառականները, ճանապարհորդները, հոգևորականները և մշակութային գործիչները ներգրավվել են Միջերկրական ծովի ավազանի տարբեր հասարակությունների տնտեսական ու մշակութային կյանքում։ Քննվում են մարդկանց, ապրանքների, գաղափարների, գրքերի և մշակութային սովորույթների տեղաշարժերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ծովային և ցամաքային հաղորդակցությունները նպաստել տարբեր տարածաշրջանների միջև կապերի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայկական համայնքային կենտրոնների զարգացմանը, առևտրային ցանցերին, նավահանգստային քաղաքների հետ կապերին և սփյուռքյան հաստատությունների դերին հայկական ինքնության պահպանման ու միաժամանակ տեղական հասարակությունների հետ փոխգործակցության գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Կիլիկիայի, Լևանտի, Կոստանդնուպոլսի, իտալական քաղաքների և Միջերկրածովյան այլ կենտրոնների հետ հայկական աշխարհի հարաբերություններին՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Կարևորվում է կրոնական և մշակութային հաստատությունների, կրթության, ձեռագրերի ու տպագիր գրքերի շրջանառության դերը, որոնց միջոցով ձևավորվել են մտավոր և մշակութային կապեր աշխարհագրորեն հեռու հայկական համայնքների միջև։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական սփյուռքի պատմության դիտարկումը ոչ միայն առանձին համայնքների պատմությունների հանրագումարի, այլև փոխկապակցված միջտարածաշրջանային ցանցերի համակարգի տեսանկյունից։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են հայերը պահպանել լեզվական, կրոնական և մշակութային առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ մասնակցելով բազմազգ քաղաքների տնտեսական ու հասարակական կյանքին։ Առևտրային փաստաթղթերը, ճանապարհորդական նկարագրությունները, նամակագրությունը, եկեղեցական և համայնքային նյութերը կարող են ծառայել որպես նման փոխհարաբերությունների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուրներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայկական սփյուռքի պատմության, միջերկրածովյան ուսումնասիրությունների, տնտեսական ու մշակութային պատմության մոտեցումները՝ հայկական աշխարհի և Միջերկրածովյան տարածաշրջանի միջև դարերի ընթացքում ձևավորված փոխադարձ կապերի ամբողջական պատկեր ստեղծելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է XIX–XX դարերում արևելահայ հասարակության մեջ անձնանունների ընտրության ավանդույթների, սկզբունքների և դրանց փոփոխությունների ազգաբանական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անվանակոչությունն է որպես ընտանեկան, հասարակական և մշակութային երևույթ, որի միջոցով արտահայտվում են ազգակցական հարաբերությունները, պատմական հիշողությունը, կրոնական պատկերացումները, տեղական ավանդույթները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական փոփոխությունները։ Քննվում են նորածնի անվան ընտրության վրա ազդող գործոնները՝ ընտանիքի ավագ անդամների անունների ժառանգումը, նախնիների հիշատակի պահպանումը, սրբերի և աստվածաշնչյան կերպարների անունների կիրառությունը, ինչպես նաև պատմական ու մշակութային հեղինակություն ունեցող անձանց անունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանակոչության ընտանեկան կանոններին և ազգակցական համակարգի նշանակությանը՝ պարզելու համար, թե տարբեր սոցիալական միջավայրերում ով է մասնակցել անվան ընտրությանը և ինչ արժեքային պատկերացումներ են պայմանավորել այդ որոշումը։ Ժամանակագրական լայն շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու անվանացանկի փոփոխություններին՝ ավանդական անունների պահպանմանը, որոշ անունների գործածության նվազմանը և նոր անունների տարածմանը։ Ուսումնասիրվում է նաև պատմական իրադարձությունների, քաղաքային մշակույթի զարգացման, կրթության տարածման, միգրացիոն գործընթացների և այլ ժողովուրդների հետ մշակութային շփումների ազդեցությունը անձնանունների ընտրության վրա։ Կարևորվում են տարածաշրջանային տարբերությունները՝ գյուղական ու քաղաքային բնակավայրերում, ինչպես նաև արևելահայ տարբեր համայնքներում ձևավորված անվանակոչության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության աղբյուրագիտական հիմք կարող են կազմել եկեղեցական գրանցամատյանները, մարդահամարները, տոհմական ու ընտանեկան փաստաթղթերը, գերեզմանաքարերի արձանագրությունները, ազգագրական նյութերը և բանավոր պատմությունները։ Անձնանունների վիճակագրական և համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժամանակաշրջաններում առավել տարածված անվանական շերտերը և դրանց փոփոխության միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը անվանակոչությունը ներկայացնում է որպես մշակութային ինքնության և սոցիալական հիշողության կարևոր բաղադրիչ՝ հնարավորություն տալով անձնանունների պատմության միջոցով ուսումնասիրել արևելահայ հասարակության ընտանեկան հարաբերությունների, արժեքային համակարգի և մշակութային միջավայրի փոխակերպումները XIX–XX դարերում։

Աշխատությունը նվիրված է 1998–2009 թվականների Հայաստանի պարբերական մամուլում հասարակական և քաղաքական խնդիրների հրապարակախոսական արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հրապարակախոսությունն է որպես լրագրության և հասարակական մտքի արտահայտման ձև, որի միջոցով հեղինակները մեկնաբանում, վերլուծում և հանրային քննարկման առարկա են դարձնում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացները։ Քննվում են պարբերական մամուլում հասարակական նշանակություն ունեցող թեմաների ընտրության սկզբունքները, դրանց ներկայացման ժանրային ու ոճական առանձնահատկությունները, հեղինակային դիրքորոշման արտահայտման լեզվական միջոցները և փաստական նյութի ու մեկնաբանության փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախության հետագա շրջանում հայկական մամուլի զարգացման առանձնահատկությունները և հասարակական-քաղաքական օրակարգի փոփոխությունների արտացոլումը հրապարակախոսական նյութերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման, ընտրական գործընթացների, սոցիալական խնդիրների, տնտեսական փոփոխությունների, քաղաքացիական հասարակության, արտաքին հարաբերությունների և ազգային նշանակության հարցերի լուսաբանման ձևերին՝ առանց դրանց վերաբերյալ քաղաքական գնահատական տալու։ Հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել հոդվածները, մեկնաբանությունները, խմբագրականները, հարցազրույցները և հրապարակախոսական այլ ժանրերը՝ բացահայտելով տեղեկատվական ու վերլուծական բաղադրիչների հարաբերակցությունը։ Կարևորվում է նաև տարբեր պարբերականների թեմատիկ առաջնահերթությունների և նույն իրադարձությունների ներկայացման տարբերությունների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական մամուլի գաղափարական ու հաղորդակցական բազմազանությունը։ Առանձին ուղղություն է հրապարակախոսական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ գնահատողական բառապաշարի, հռետորական միջոցների, փոխաբերությունների, հակադրությունների և հասարակական հասկացությունների գործածության տեսանկյունից։ Դիտարկվում է նաև մամուլի և հասարակական կարծիքի փոխհարաբերությունը՝ հրապարակախոսությունը ներկայացնելով որպես հանրային բանավեճի և քաղաքական հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ժուռնալիստիկայի պատմության, հրապարակախոսության տեսության, մեդիա ուսումնասիրությունների և դիսկուրսային վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով նշված ժամանակաշրջանի հայ պարբերական մամուլի հասարակական-քաղաքական բովանդակության թեմատիկ, ժանրային և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։