Պատրաստի նյութեր

Այս աշխատությունը նվիրված է երկրաշարժերի նկատմամբ բնակչության սոցիալ-հոգեբանական խոցելիության նվազեցման հիմնախնդրին՝ բնական աղետների ռիսկի կառավարման և բնակչության դիմակայունության բարձրացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում երկրաշարժը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ֆիզիկական և նյութական վնասներ առաջացնող բնական վտանգ, այլև որպես սոցիալական և հոգեբանական լուրջ ազդեցություն ունեցող իրադարձություն, որի հետևանքները կարող են դրսևորվել ինչպես աղետի պահին, այնպես էլ դրանից հետո։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բնակչության խոցելիությունը պայմանավորող սոցիալական, հոգեբանական, ժողովրդագրական և վարքաբանական գործոնները, ինչպես նաև տարբեր խմբերի՝ երեխաների, տարեցների, հաշմանդամություն ունեցող անձանց և այլ խոցելի բնակչության հնարավոր առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկրաշարժի ժամանակ և դրանից հետո առաջացող վախի, սթրեսի, տագնապի, անորոշության, խուճապային վարքագծի և տեղեկատվական շփոթության խնդիրներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է բնակչության նախապատրաստվածության մակարդակի և սոցիալ-հոգեբանական դիմակայունության միջև կապի բացահայտումը, քանի որ վտանգի մասին գիտելիքը, գործողությունների նախապես մշակված պլանը և համապատասխան հմտությունների առկայությունը կարող են նվազեցնել արտակարգ իրավիճակում անորոշությունն ու ոչ արդյունավետ վարքագծի հավանականությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ իրազեկման և կրթական ծրագրերի, տարհանման վարժանքների, հոգեբանական պատրաստվածության, համայնքային աջակցության և փոխօգնության համակարգերի դերին։ Կարևորվում է նաև պետական կառավարման մարմինների, փրկարարական ծառայությունների, առողջապահական և սոցիալական կառույցների, կրթական հաստատությունների, համայնքների և հասարակական կազմակերպությունների համագործակցությունը՝ բնակչության համապարփակ պատրաստվածությունն ապահովելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ճգնաժամային հաղորդակցության արդյունավետությանը, քանի որ հստակ, ժամանակին և վստահելի տեղեկատվության տրամադրումը կարող է էական նշանակություն ունենալ բնակչության վարքագծի կարգավորման և խուճապի կանխարգելման համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ներկայացվել նաև երկրաշարժից հետո հոգեբանական աջակցության, սոցիալական վերականգնման և համայնքային կապերի վերականգնման մեխանիզմները։ Կարևորվում է երկարաժամկետ մոտեցումը, որի նպատակն է ոչ միայն նվազեցնել աղետի անմիջական հոգեբանական հետևանքները, այլև ձևավորել հասարակության կայուն դիմակայունություն ապագա վտանգների նկատմամբ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բնակչության սոցիալ-հոգեբանական խոցելիության հիմնական պատճառները և մշակելու դրա նվազեցման գործնական ուղղություններ՝ հիմնված իրազեկման, պատրաստվածության, համագործակցության, հոգեբանական աջակցության և համայնքային ներուժի ամրապնդման վրա։ Նյութը կարող է օգտակար լինել աղետների ռիսկի կառավարման մասնագետների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, քաղաքացիական պաշտպանության ոլորտի մասնագետների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենի բառակազմական համակարգում արտահայտչականության դրսևորման եղանակների ուսումնասիրությանը՝ լեզվական միավորների միջոցով հուզական, գնահատողական և ոճական նշանակությունների փոխանցման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում արտահայտչականությունը դիտարկվում է որպես լեզվական երևույթ, որի միջոցով խոսողը կամ գրողը կարող է ոչ միայն անվանել առարկա, երևույթ կամ գործողություն, այլև արտահայտել իր վերաբերմունքը, հուզական գնահատականը կամ հաղորդակցական նպատակը։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղություններից է անգլերենի բառակազմական միջոցների վերլուծությունը և դրանց մասնակցությունը արտահայտչական իմաստի ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածանցմանը, բառաբարդմանը, կրճատումներին, փոխառություններին, նորաբանությունների ստեղծմանը և այլ բառակազմական գործընթացներին, որոնց արդյունքում կարող են առաջանալ արտահայտչական կամ ոճականորեն նշված բառային միավորներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև այն հարցը, թե ինչպես են բառի կառուցվածքային բաղադրիչները, դրանց համադրությունը և բառակազմական մոդելը ազդում բառի իմաստային և գնահատողական ներուժի վրա։ Կարևորվում է արտահայտչականության կապը լեզվի տարբեր գործառական ոճերի հետ, քանի որ նույն բառակազմական միջոցը կարող է տարբեր ազդեցություն ունենալ խոսակցական, գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական կամ այլ տիպի խոսքում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել արտահայտչական բառակազմության օրինակների դասակարգում՝ ըստ դրանց հուզական, գնահատողական, հեգնական, նվաստացուցիչ, դրական կամ այլ իմաստային երանգների։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նորաբանությունների և ժամանակակից հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների ազդեցությանը, քանի որ նոր երևույթների և հասկացությունների անվանումը հաճախ ուղեկցվում է արտահայտչական նոր ձևերի առաջացմամբ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համադրվել բառի ուղղակի բառային իմաստը և դրա բառակազմական կառուցվածքից կամ համատեքստից բխող լրացուցիչ արտահայտչական բաղադրիչները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բառակազմության և իմաստաբանության փոխկապակցվածությունը և ցույց տալու, որ բառի կառուցվածքը կարող է կարևոր դեր ունենալ ոչ միայն նոր անվանում ստեղծելու, այլև խոսքի հուզական ու ոճական ազդեցությունն ուժեղացնելու գործում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ ժամանակակից անգլերենի բառապաշարի զարգացման, լեզվական նորարարությունների ուսումնասիրման, թարգմանության և օտար լեզվի ուսուցման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անգլերենագիտությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բառակազմության և իմաստաբանության մասնագետների, թարգմանիչների, լեզվի դասավանդողների, հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենի, անգլերենի և ռուսերենի արարման իմաստ արտահայտող բայերի համեմատական և իմաստաբանական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երեք լեզուներում համապատասխան բայային համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է արարման, ստեղծման, ձևավորման, առաջացման և գոյության մեջ դնելու իմաստային դաշտը՝ ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, թե ինչպես են տարբեր լեզուներում բայերը ներկայացնում գործողության բնույթը, արդյունքը, գործընթացը և դրա մասնակիցներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բայերի բառային իմաստի կառուցվածքին, իմաստային բաղադրիչներին, բազմիմաստությանը և համատեքստային գործածությանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համադրվել երեք լեզուների համապատասխան բայերը՝ ըստ դրանց արտահայտած գործողության տեսակի, ուղղվածության, արդյունքայնության, տևականության և պատճառականության։ Կարևորվում է նաև բայերի կապակցելիության ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն ընդհանուր իմաստը տարբեր լեզուներում կարող է արտահայտվել տարբեր կառուցվածքային և շարահյուսական եղանակներով։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ արարման բայերի հոմանիշային և հականիշային հարաբերություններին, բառային-իմաստային խմբերին, դարձվածային գործածություններին և փոխաբերական իմաստների ձևավորմանը։ Հայերենի, անգլերենի և ռուսերենի համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվական տարբեր համակարգերում նույն հասկացության արտահայտման յուրահատկությունները և պարզելու, թե որ իմաստային հատկանիշներն են ընդհանուր, իսկ որոնք՝ լեզվին հատուկ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել բայերի գործածության հաճախականությանը, ժամանակային և տեսքային բնութագրերին, ինչպես նաև դրանց դերին նախադասության իմաստային կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմելու լեզուների միջև իմաստային համարժեքության, մասնակի համարժեքության և անհամարժեքության դեպքերի մասին։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թարգմանության տեսության և պրակտիկայի, բառարանագրության, օտար լեզուների ուսուցման և համակարգչային լեզվաբանության ոլորտներում, քանի որ արարման իմաստային դաշտի ճիշտ նկարագրությունը կարևոր է լեզվական համապատասխանությունների ճշգրիտ որոշման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայերենագիտությամբ, անգլերենագիտությամբ և ռուսագիտությամբ զբաղվող լեզվաբանների, թարգմանիչների, բառարանագիրների, հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Երիտթուրքերի քաղաքական շարժման և Օսմանյան կայսրության տարբեր ազգային համայնքների միջև հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի քաղաքական ու հասարակական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են Երիտթուրքական շարժման ձևավորման նախադրյալները, դրա գաղափարական զարգացումը, սահմանադրականության, կենտրոնացման և պետական վերակազմավորման վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև իշխանության նկատմամբ դրա վերաբերմունքի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կայսրության բազմազգ կառուցվածքին և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում էին տարբեր ժողովուրդների քաղաքական, մշակութային և ազգային ձգտումների պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են հայերի, հույների, արաբների, ալբանացիների, բուլղարների և կայսրության այլ ժողովուրդների նկատմամբ Երիտթուրքական քաղաքականության հիմնական դրսևորումները՝ հաշվի առնելով ժամանակի քաղաքական իրադարձություններն ու իշխանական հարաբերությունները։ Աշխատությունը կարևորում է այն հարցը, թե ինչպես են սահմանադրական բարեփոխումների, հավասարության և քաղաքացիական միասնության սկզբնական գաղափարները փոխկապակցվել կենտրոնացման և թուրքական ազգային ինքնության ամրապնդման գործընթացների հետ։ Քննարկվում է նաև ազգային շարժումների նկատմամբ իշխանությունների վերաբերմունքի փոփոխությունը և դրա ազդեցությունը կայսրության ներքին կայունության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական գաղափարախոսության և պետական կառավարման գործելակերպի միջև առկա տարբերությունների բացահայտումը, քանի որ Երիտթուրքական շարժման ծրագրային դրույթներն ու իշխանության իրական քաղաքականությունը միշտ չէ, որ համընկել են։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում 1908 թվականի սահմանադրական հեղափոխությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, կենտրոնական իշխանության ամրապնդմանը և ազգային հարցի սրմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են կայսրության ազգային հարաբերությունները փոխակերպվել պատերազմի, տարածքային կորուստների, սոցիալական լարվածության և քաղաքական ազգայնականության ուժեղացման պայմաններում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Օսմանյան կայսրության փլուզման նախադրյալների, ազգային ինքնությունների ձևավորման և Մերձավոր Արևելքի հետագա քաղաքական զարգացումների պատմական հիմքերը բացահայտելու տեսանկյունից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, օսմանագետների, քաղաքագետների, ազգայնականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ԴՆԹ-ի և խաչաձև կապեր պարունակող սինթետիկ պոլիմերների կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ մոլեկուլային կազմակերպվածության, տարածական կառուցվածքի և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում ԴՆԹ-ն դիտարկվում է որպես բարդ կենսապոլիմեր, որի կառուցվածքն ու հատկությունները պայմանավորված են նուկլեոտիդային շղթաների փոխազդեցությամբ, ջրածնային կապերով, էլեկտրաստատիկ ուժերով և մոլեկուլի տարածական կազմակերպմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խաչաձև կապերի ձևավորմանը և դրանց ազդեցությանը պոլիմերային շղթաների շարժունակության, ճկունության, կայունության և ընդհանուր կառուցվածքային կազմակերպվածության վրա։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ինչպես ԴՆԹ-ի բնական կառուցվածքային առանձնահատկությունները, այնպես էլ խաչաձև կապեր պարունակող սինթետիկ պոլիմերների մոդելային համակարգերը, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատել կենսաբանական և արհեստական պոլիմերների վարքը։ Քննարկվում են պոլիմերային շղթաների միջև առաջացող կապերի տեսակները, դրանց տարածական բաշխումը և խտության փոփոխության ազդեցությունը նյութի մակրոսկոպիկ ու մոլեկուլային հատկությունների վրա։ Կարևորվում է այն հարցը, թե խաչաձև կապերի առկայությունն ինչպես է փոխում պոլիմերի կոնֆորմացիոն վիճակները, կառուցվածքային կայունությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքը։ ԴՆԹ-ի դեպքում նման ուսումնասիրությունները կարող են առնչվել նաև մոլեկուլի կառուցվածքային վնասումների, շղթաների միջև կապերի առաջացման և դրանց կենսաբանական հետևանքների հետ։ Սինթետիկ պոլիմերների ուսումնասիրությունը, իր հերթին, հնարավորություն է տալիս հասկանալու խաչաձև կապակցված նյութերի կառուցվածք-հատկություն հարաբերությունները և մշակելու կանխատեսելի հատկություններով նոր պոլիմերային համակարգեր։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մոլեկուլային մոդելավորման, սպեկտրոսկոպիական, ֆիզիկաքիմիական և կառուցվածքային վերլուծության մեթոդներ՝ մոլեկուլների տարածական կազմակերպվածությունն ու փոխազդեցությունները բնութագրելու համար։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ կենսապոլիմերների կառուցվածքի և ֆունկցիայի, ԴՆԹ-ի կայունության, պոլիմերային նյութերի հատկությունների և խաչաձև կապակցված համակարգերի կիրառական հնարավորությունների ավելի խոր ըմբռնման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կենսաֆիզիկոսների, կենսաքիմիկոսների, քիմիկոսների, նյութագետների, պոլիմերների ֆիզիկայի մասնագետների, մոլեկուլային կենսաբանների, հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցականների մասնագիտական կողմնորոշման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը ժամանակակից դպրոցի պայմաններում՝ հաշվի առնելով սովորողների անձնային, կրթական և սոցիալական զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում մասնագիտական կողմնորոշումը դիտարկվում է որպես շարունակական մանկավարժական և սոցիալ-հոգեբանական գործընթաց, որի նպատակն է օգնել սովորողին բացահայտելու սեփական հետաքրքրությունները, կարողությունները, հակումները և արժեքային կողմնորոշումները, ինչպես նաև դրանք համադրելու կրթության և ապագա մասնագիտական գործունեության հնարավորությունների հետ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ավագ դպրոցական տարիքի հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինքնագիտակցության և ինքնորոշման զարգացումը, մասնագիտական նախասիրությունների ձևավորման գործոնները և մասնագիտության ընտրության վրա ընտանիքի, դպրոցի, հասակակիցների, հասարակության ու աշխատաշուկայի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից աշխատաշուկայի փոփոխություններին, նոր մասնագիտությունների առաջացմանը, տեխնոլոգիական զարգացմանը և դրանց պայմաններում մասնագիտական կողմնորոշման համակարգի արդիականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է դպրոցի դերի բացահայտումը մասնագիտական ինքնորոշման գործընթացում։ Քննարկվում են դասղեկների, ուսուցիչների, հոգեբանների, մասնագիտական կողմնորոշման մասնագետների և ծնողների համագործակցության հնարավորությունները, ինչպես նաև սովորողների անհատական կարիքներին համապատասխան խորհրդատվական և տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ մասնագիտական կողմնորոշման տարբեր մեթոդներին՝ հետաքրքրությունների և ընդունակությունների բացահայտման թեստավորում, մասնագիտությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տրամադրում, մասնագիտական փորձառության ձևավորման միջոցառումներ, հանդիպումներ ոլորտի մասնագետների հետ, մասնագիտական փորձաշրջաններ, նախագծային աշխատանք և կրթական հետագծի պլանավորում։ Կարևորվում է նաև սովորողի ինքնուրույն որոշումների կայացման կարողության զարգացումը, քանի որ արդյունավետ մասնագիտական կողմնորոշումը չպետք է սահմանափակվի որևէ մասնագիտություն ընտրելու ուղղակի խորհուրդներով, այլ պետք է նպաստի գիտակցված և հիմնավորված ընտրություն կատարելու կարողության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են բացահայտվել նաև մասնագիտական կողմնորոշման առկա համակարգի խնդիրները՝ տեղեկատվության անհավասար հասանելիություն, մասնագիտությունների վերաբերյալ կարծրատիպեր, ծնողական ճնշում, սովորողի իրական կարողությունների և ընտրված մասնագիտության անհամապատասխանություն, ինչպես նաև դպրոցական և աշխատաշուկայական միջավայրերի միջև կապի սահմանափակություն։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնելու այն մանկավարժական պայմաններն ու արդյունավետ մոտեցումները, որոնք կարող են նպաստել ավագ դպրոցականների գիտակցված մասնագիտական ինքնորոշմանը և կրթական հետագծի ճիշտ ընտրությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ուսուցիչների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժ-հոգեբանների, մասնագիտական կողմնորոշման մասնագետների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կողմից իրականացվող դրամավարկային քաղաքականության արդյունքների գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով դրամավարկային կարգավորման դերը մակրոտնտեսական կայունության ապահովման գործում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են դրամավարկային քաղաքականության տեսական հիմքերը, նպատակները, գործիքները և փոխանցման մեխանիզմները, ինչպես նաև կենտրոնական բանկի գործունեության առանձնահատկությունները Հայաստանի տնտեսական միջավայրում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է դրամավարկային քաղաքականության հիմնական նպատակի՝ գների կայունության ապահովման, իրականացումը և դրա փոխկապակցվածությունը տնտեսական աճի, զբաղվածության, ֆինանսական կայունության և փոխարժեքի դինամիկայի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրամավարկային քաղաքականության գործիքներին, այդ թվում՝ քաղաքականության տոկոսադրույքին, բաց շուկայի գործառնություններին, պարտադիր պահուստավորման և իրացվելիության կառավարման մեխանիզմներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը ֆինանսական շուկաների և իրական տնտեսության վրա։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է դրամավարկային ազդակների փոխանցումը տնտեսություն՝ տոկոսադրույքների, վարկավորման, սպառման, ներդրումների, փոխարժեքի և գնաճային սպասումների միջոցով։ Կարևորվում է նաև դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետության գնահատման խնդիրը, քանի որ քաղաքականության որոշումների արդյունքները հաճախ դրսևորվում են որոշակի ժամանակային ուշացումով և կարող են կախված լինել ներքին ու արտաքին բազմաթիվ գործոններից։ Հայաստանի պայմաններում կարող են վերլուծվել գնաճի և դրա կառուցվածքի փոփոխությունները, տոկոսադրույքների դինամիկան, դրամավարկային պայմանների ազդեցությունը վարկային շուկայի և տնտեսական ակտիվության վրա, ինչպես նաև արտաքին տնտեսական միջավայրի և փոխարժեքային զարգացումների նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դրամավարկային քաղաքականության կանխատեսելիության, հաղորդակցության և հանրային վստահության հարցերին, քանի որ տնտեսավարող սուբյեկտների և բնակչության գնաճային սպասումները կարող են էականորեն ազդել քաղաքականության վերջնական արդյունքների վրա։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև դրամավարկային քաղաքականության արդյունքների գնահատման քանակական և որակական ցուցանիշներ, դրանց համեմատական վերլուծություն և քաղաքականության արդյունավետության վրա ազդող հիմնական սահմանափակումների բացահայտում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են արտաքին շոկերի, միջազգային գների փոփոխությունների, ֆինանսական շուկաների տատանումների և ներքին պահանջարկի փոփոխությունների պայմաններում դրամավարկային կարգավորման արդյունավետության պահպանման խնդիրները։ Վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրամավարկային քաղաքականության ուժեղ և թույլ կողմերը, գնահատելու դրա ազդեցությունը մակրոտնտեսական կայունության վրա և ձևակերպելու քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, բանկային համակարգի աշխատակիցների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է XX դարում Իրանի հայ համայնքի ձևավորած և զարգացրած կոմպոզիտորական արվեստի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա պատմական, մշակութային և երաժշտագիտական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում իրանահայ կոմպոզիտորական ստեղծագործությունը դիտարկվում է որպես հայկական երաժշտական մշակույթի սփյուռքյան կարևոր դրսևորում, որը ձևավորվել է հայկական ազգային ավանդույթների, իրանական մշակութային միջավայրի և ժամանակի համաշխարհային երաժշտական գործընթացների փոխազդեցության պայմաններում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել իրանահայ կոմպոզիտորների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց կենսագործունեության հիմնական փուլերը, գեղարվեստական սկզբունքները և երաժշտական լեզվի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային երաժշտական ինքնության պահպանման և նոր գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների որոնման փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են հայկական ժողովրդական և հոգևոր երաժշտության տարրերը, մեղեդիական և ռիթմական առանձնահատկությունները վերամշակվել ու նորովի կիրառվել XX դարի իրանահայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններում։ Միաժամանակ դիտարկվում է իրանական երաժշտական մշակույթի ազդեցությունը՝ հատկապես տեղական երաժշտական մտածողության, կատարողական ավանդույթների և մշակութային միջավայրի հետ փոխազդեցության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր ժանրերի և ձևերի զարգացմանը՝ երգարվեստից և խմբերգային ստեղծագործություններից մինչև գործիքային երաժշտություն, բեմական և այլ խոշորածավալ ստեղծագործություններ։ Կարևորվում է նաև հայկական դպրոցների, եկեղեցական և մշակութային կազմակերպությունների, երաժշտական խմբերի ու համայնքային կառույցների դերը իրանահայ երաժշտական կյանքի զարգացման և կոմպոզիտորական արվեստի տարածման գործում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է XX դարի պատմաքաղաքական և սոցիալ-մշակութային փոփոխությունների ազդեցության բացահայտումը ստեղծագործական գործընթացների վրա, ինչպես նաև Իրանի հայ համայնքի մշակութային ինքնության պահպանման գործում երաժշտության ունեցած նշանակության գնահատումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս իրանահայ կոմպոզիտորական արվեստը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին երաժշտական երևույթ, այլև որպես հայկական սփյուռքի մշակութային ինքնարտահայտման և հայ-իրանական մշակութային երկխոսության կարևոր բաղադրիչ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, հայագետների, սփյուռքագիտության և մշակույթի պատմության մասնագետների, կոմպոզիտորների, կատարողների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է հավասարաչափ շարժվող բացարձակ կոշտ դրոշմների և համասեռ ու կազմական մարմինների միջև կոնտակտային փոխազդեցության տեսական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը շարժվող կոշտ մարմնի և դեֆորմացվող միջավայրի շփման ու փոխազդեցության ժամանակ առաջացող լարվածադեֆորմացված վիճակի, կոնտակտային ճնշումների և տեղաշարժերի օրինաչափությունների բացահայտումն է։ Աշխատության շրջանակում կոնտակտային խնդիրները դիտարկվում են այն պայմաններում, երբ դրոշմը շարժվում է հաստատուն արագությամբ, իսկ դրա հետ փոխազդող մարմինը կարող է լինել ինչպես միատարր կառուցվածքով, այնպես էլ տարբեր նյութական հատկություններ ունեցող բաղադրիչներից կազմված համակարգ։ Համասեռ մարմինների դեպքում ուսումնասիրվում է արտաքին բեռնվածության և շարժման ազդեցությամբ դեֆորմացիաների ու լարվածությունների տարածական բաշխումը, մինչդեռ կազմական մարմինների համար կարևոր է տարբեր նյութերի կամ կառուցվածքային շերտերի փոխազդեցության հաշվառումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնտակտային գոտու ձևավորմանը, դրա չափերի և ձևի փոփոխությանը, ճնշման բաշխմանը և մարմնի ներսում առաջացող լարվածությունների առանձնահատկություններին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել առաձգականության տեսության, կոնտակտային մեխանիկայի, շարունակական միջավայրի մեխանիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդներ՝ համապատասխան սահմանային պայմանների և շարժվող բեռնվածության մոդելների ձևակերպմամբ։ Շարժվող դրոշմի դեպքում կարևոր է նաև ժամանակային և տարածական փոփոխականների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ մարմնի տարբեր կետերում լարվածադեֆորմացված վիճակը ձևավորվում է շարժվող կոնտակտային ազդեցության հետևանքով։ Կազմական մարմինների ուսումնասիրության ժամանակ կարող են վերլուծվել տարբեր նյութերի մեխանիկական հատկությունների տարբերությունը, միջերեսային պայմանները և շերտերի կամ բաղադրիչների միջև լարվածությունների փոխանցման առանձնահատկությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու այն պայմանները, որոնց դեպքում կոնտակտային փոխազդեցությունը մնում է կայուն, ինչպես նաև գնահատելու շարժման արագության, նյութի հատկությունների և երկրաչափական պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի մեխանիկական վարքի վրա։ Նման խնդիրների ուսումնասիրությունը կարևոր է մեքենաշինության, տրանսպորտային տեխնիկայի, շինարարական մեխանիկայի, երկաթուղային և այլ շարժական կոնտակտային համակարգերի նախագծման ու շահագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մեխանիկների, ինժեներների, նյութագետների, մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող մասնագետների, գիտահետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է համագործակցության մանկավարժության տեսական հիմքերի և կրթական պրակտիկայում դրա կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուսուցման գործընթացը ուսուցչի և սովորողի ակտիվ փոխգործակցության ու փոխադարձ պատասխանատվության սկզբունքներով կազմակերպելու տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում համագործակցային մանկավարժությունը դիտարկվում է որպես կրթական մոտեցում, որի կենտրոնում սովորողի անձնային զարգացումը, ինքնուրույնությունը, ստեղծագործական ներուժը և կրթական գործընթացում ակտիվ մասնակցությունն են։ Ուսումնասիրվում են ուսուցչի և սովորողի հարաբերությունների ավանդական մոդելից դեպի գործընկերային և համագործակցային փոխհարաբերություններ անցնելու տեսական նախադրյալները, ինչպես նաև այդ փոփոխության ազդեցությունը ուսուցման արդյունավետության և կրթական միջավայրի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համագործակցության մանկավարժության հիմնական սկզբունքներին՝ փոխադարձ հարգանք, վստահություն, երկխոսություն, անհատական մոտեցում, համատեղ նպատակադրում, փոխօգնություն և սովորողի նախաձեռնության խրախուսում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են համագործակցային ուսուցման կազմակերպման տարբեր ձևեր և մեթոդներ, այդ թվում՝ խմբային աշխատանքը, զույգերով ուսուցումը, քննարկումները, նախագծային գործունեությունը, խնդիրների համատեղ լուծումը և փոխադարձ գնահատումը։ Կարևորվում է այնպիսի կրթական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ սովորողը ոչ թե պարզապես գիտելիքի ստացող է, այլ ուսումնական գործընթացի ակտիվ մասնակից, իսկ ուսուցիչը հանդես է գալիս որպես ուղղորդող, խորհրդատու և համագործակցության կազմակերպիչ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև համագործակցային մոտեցումների կիրառման հնարավորություններին տարբեր տարիքային խմբերում և առարկայական ոլորտներում՝ հաշվի առնելով սովորողների անհատական առանձնահատկությունները, կրթական կարիքներն ու սոցիալական հմտությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համագործակցության միջոցով հաղորդակցական կարողությունների, քննադատական մտածողության, պատասխանատվության, ինքնագնահատման, թիմային աշխատանքի և սոցիալական փոխգործակցության զարգացմանը։ Աշխատության գործնական հատվածը կարող է ներառել դասի կազմակերպման օրինակներ, մանկավարժական տեխնոլոգիաներ և մեթոդական լուծումներ, որոնք նպաստում են համագործակցային ուսուցման արդյունավետ իրականացմանը։ Միաժամանակ քննարկվում են հնարավոր դժվարությունները՝ խմբային աշխատանքի արդյունավետ կառավարման, սովորողների անհավասար ներգրավվածության, ուսուցչի նոր դերակատարման և գնահատման համապատասխան մեխանիզմների ընտրության հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրել համագործակցության մանկավարժության տեսական դրույթներն ու գործնական կիրառությունը և բացահայտել դրա ներուժը ժամանակակից կրթության որակի բարձրացման գործում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, բուհերի դասախոսների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Lacerta ցեղին պատկանող կուսածին և երկսեռ ժայռային մողեսների սաղմնային զարգացման, բազմացման առանձնահատկությունների և հիբրիդների առաջացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարբեր վերարտադրողական տիպեր ունեցող ժայռային մողեսների կենսաբանական առանձնահատկությունները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կուսածին բազմացման և երկսեռ վերարտադրության մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սաղմերի զարգացման ընթացքի համեմատական վերլուծությունը՝ ձվաբջջի բեղմնավորումից կամ զարգացման մեկնարկից մինչև սաղմի ձևավորման և ձվից դուրս գալու փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սաղմնային զարգացման փուլերի հաջորդականությանը, օրգանների և օրգան-համակարգերի ձևավորմանը, զարգացման տեմպերին և տարբեր վերարտադրողական խմբերի միջև հնարավոր տարբերություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կուսածին ձևերի առաջացման կենսաբանական հիմքերը և դրանց նշանակությունը տեսակների վերարտադրության ու պահպանման գործընթացներում։ Երկսեռ ձևերի հետ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել վերարտադրողական ռազմավարությունների ազդեցությունը սաղմի զարգացման առանձնահատկությունների վրա և ավելի լավ հասկանալ տարբեր պոպուլյացիաների կենսաբանական կազմակերպվածությունը։ Հետազոտության առանձին կարևոր ուղղություն է հիբրիդների առաջացման ուսումնասիրությունը, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել տարբեր ձևերի և տեսակների միջև վերարտադրողական համատեղելիությունը, խաչասերման արդյունքները և սերնդի զարգացման առանձնահատկությունները։ Հիբրիդների կենսաբանական բնութագրերի ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր տվյալներ տրամադրել ժայռային մողեսների պոպուլյացիոն կառուցվածքի, գենետիկական փոխհարաբերությունների և էվոլյուցիոն գործընթացների վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է ներառել սաղմաբանական դիտարկումներ, զարգացման փուլերի համեմատություն, կենսաչափական ցուցանիշների գնահատում և ստացված սերնդի կենսունակության ու ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրություն։ Նման հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև կուսածինության առաջացման և պահպանման մեխանիզմների, գենետիկական բազմազանության և վերարտադրողական մեկուսացման խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել Lacerta ցեղի ժայռային մողեսների կենսաբանության, զարգացման և էվոլյուցիոն հարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կենդանաբանների, հերպետոլոգների, սաղմնաբանների, գենետիկների, էվոլյուցիոն կենսաբանների, բնապահպանների, հետազոտողների, ասպիրանտների և համապատասխան կենսաբանական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Փավստոս Բուզանդին վերագրվող «Պատմութիւն Հայոց» երկի լեզվի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բառապաշարային և քերականական իրողություններին։ Հետազոտության շրջանակում քննության է առնվում դասական հայերենի պատմական զարգացման կարևոր փուլերից մեկը ներկայացնող այս երկի լեզվական համակարգը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրա բառային կազմի, ձևաբանական կառուցվածքի և շարահյուսական առանձնահատկությունների հիմնական դրսևորումները։ Բառապաշարային ուսումնասիրության ընթացքում կարող են առանձնացվել բնիկ հայերեն բառերը, փոխառությունները, հնաբանությունները, նորաստեղծ կամ սահմանափակ գործածությամբ բառային միավորները, դարձվածային արտահայտությունները և պատմամշակութային իրականությունն արտացոլող հատուկ բառամթերքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն բառերին ու արտահայտություններին, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, քաղաքական, ռազմական, կրոնական և կենցաղային իրականության մասին։ Քերականական ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են խոսքի մասերի գործածությունը, հոլովական և խոնարհման համակարգի առանձնահատկությունները, բայական ձևերի կիրառությունը, ժամանակային և եղանակային հարաբերությունները, ինչպես նաև բառերի և նախադասությունների կառուցվածքային կապերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև շարահյուսական այն կառուցվածքներին, որոնք բնորոշ են պատմագրական երկի լեզվին, և բացահայտել դրանց տարբերությունները դասական գրական հայերենի այլ աղբյուրներում հանդիպող համապատասխան երևույթներից։ Կարևոր տեղ է հատկացվում լեզվական իրողությունների պատմահամեմատական մեկնաբանությանը, քանի որ առանձին բառաձևերի և քերականական կառույցների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայերենի պատմական զարգացման օրինաչափությունների ավելի ամբողջական բացահայտմանը։ Երկի լեզվի ուսումնասիրությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս գնահատելու հեղինակի կամ ստեղծագործության լեզվական ինքնատիպությունը, գրական ավանդույթի ազդեցությունը և ժողովրդախոսակցական տարրերի հնարավոր դրսևորումները։ Աշխատության ընթացքում լեզվական նյութի համակարգված վերլուծությունը կարող է նպաստել նաև վաղմիջնադարյան հայերենի բառապաշարի և քերականական կառուցվածքի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների հարստացմանը։ Նյութը արժեքավոր է ոչ միայն հայոց լեզվի պատմության, այլև հայ մատենագրության, պատմագրության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել հայագետների, լեզվաբանների, պատմաբանների, բանասերների, դասական հայերենի մասնագետների, ձեռագրագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս մեթոդական հրահանգների ժողովածուն նվիրված է գրադարաններում գաղափարախոսական աշխատանքի կազմակերպման, բովանդակության և իրականացման հիմնական սկզբունքներին։ Նյութում ներկայացվում են գրադարանային գործունեության այն ուղղությունները, որոնք նախատեսված են ընթերցողների հետ նպատակային աշխատանք իրականացնելու, հասարակական և մշակութային թեմաների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման և գրադարանի միջոցով կրթադաստիարակչական գործունեության կազմակերպման համար։ Մեթոդական մոտեցումները կարող են ներառել ընթերցողների սպասարկման տարբեր ձևերի, գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, բանավոր և տեսողական քարոզչության, գրականության ընտրության ու ներկայացման, ինչպես նաև ընթերցանության խթանման մեթոդների նկարագրություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանավարի դերին՝ որպես տեղեկատվական և մշակութային միջնորդի, որը կազմակերպում է ընթերցողի և գրքային ֆոնդի փոխհարաբերությունը և նպաստում գրականության նպատակային օգտագործմանը։ Աշխատությունը կարող է ներկայացնել գրադարանային միջոցառումների պլանավորման, կազմակերպման և արդյունավետության գնահատման սկզբունքներ՝ հաշվի առնելով ընթերցողների տարիքային, մասնագիտական և հետաքրքրությունների առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև գրադարանային ֆոնդերի նպատակային օգտագործումը՝ թեմատիկ ցուցադրությունների, մատենագիտական ակնարկների, ընթերցողական կոնֆերանսների, քննարկումների և այլ միջոցառումների միջոցով։ Մեթոդական հանձնարարականների բնույթը ենթադրում է գործնական ուղղվածություն․ նյութը կարող է առաջարկել աշխատանքի կազմակերպման ձևեր, օրինակելի մոտեցումներ և միջոցառումների անցկացման վերաբերյալ խորհուրդներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գրադարանների աշխատակիցներին համակարգված կերպով իրականացնել իրենց առջև դրված խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև գրադարանների՝ որպես տեղեկատվական, կրթական և մշակութային հաստատությունների գործառույթների պատմական զարգացման համատեքստում, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային առաջնահերթությունները։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մեթոդիստների, գրադարանային համակարգերի ղեկավարների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, գրադարանագիտության մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս մատենագիտական ցանկը նվիրված է 1945-1975 թվականների ընթացքում հայ և լատիշ ժողովուրդների միջև ձևավորված գրական և մշակութային կապերի ուսումնասիրությանն ու մատենագիտական ներկայացմանը։ Այն համակարգում և ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանում հայ և լատիշ գրականությունների փոխադարձ առնչություններին, գրողների ու ստեղծագործությունների տարածմանը, թարգմանական գործունեությանը և գրական-մշակութային հաղորդակցությանը վերաբերող մատենագիտական նյութերը։ Ցանկը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի, քանի որ հնարավորություն է տալիս բացահայտել երկու ժողովուրդների գրական ժառանգությունների փոխճանաչման, թարգմանության և տարածման գործընթացները, ինչպես նաև հետևել դրանց զարգացման ժամանակագրական և թեմատիկ առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել հայ գրողների ստեղծագործությունների լատիշերեն թարգմանությունները, լատիշ հեղինակների երկերի հայերեն ներկայացումները, գրականագիտական և քննադատական հոդվածները, գրախոսությունները, ժողովածուները, պարբերական մամուլում հրապարակված նյութերը և հայ-լատիշ մշակութային կապերին վերաբերող այլ հրատարակություններ։ Առանձնահատուկ արժեք է ներկայացնում մատենագիտական նյութերի դասակարգումը, որը հետազոտողին հնարավորություն է տալիս արագորեն կողմնորոշվել ուսումնասիրվող շրջանի գրական փոխազդեցությունների հիմնական ուղղություններում և բացահայտել համապատասխան աղբյուրները։ Ժամանակաշրջանի ընդգրկումը թույլ է տալիս դիտարկել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված մշակութային միջավայրում հայ և լատիշ գրական կապերի զարգացումը՝ ներառյալ թարգմանական փոխանակումները, գրական միջոցառումները, հեղինակների ստեղծագործական ժառանգության հանրահռչակումը և գրականագիտական ուսումնասիրությունները։ Ցանկը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայ և լատիշ գրականությունների համեմատական ուսումնասիրության, թարգմանագիտության և միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտության համար։ Մատենագիտական բնույթի շնորհիվ այն ոչ միայն ամփոփում է առկա գրականության վերաբերյալ տեղեկությունները, այլև ձևավորում է հետագա գիտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների որոնման և ընտրության հարմար հիմք։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, մատենագետների, հայագետների, լատիշագիտության և բալթագիտության մասնագետների, թարգմանիչների, մշակույթի պատմաբանների, գրադարանագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։