Պատրաստի նյութեր

Աշխատանքը նվիրված է ֆրանսիացի նշանավոր գրող և դրամատուրգ Ժան Ժընեի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ XX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական դրամատուրգիայի ընդհանուր զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նրա դրամատուրգիայի գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև որոշել այն տեղն ու նշանակությունը, որ ունեցել է նրա ստեղծագործությունը ժամանակակից ֆրանսիական թատրոնի ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննվել Ժընեի պիեսներում արտահայտված սոցիալական, բարոյական, հոգեբանական և փիլիսոփայական խնդիրները, մասնավորապես՝ ինքնության, օտարման, իշխանության, բռնության, հանցագործության, ազատության և հասարակական նորմերի խախտման թեմաները։ Նրա դրամատուրգիական աշխարհը հաճախ կառուցվում է իրականության և բեմական պատրանքի փոխհարաբերության, դերերի փոխակերպման և կերպարների ինքնության անորոշության վրա, ինչի շնորհիվ թատերական գործողությունը ձեռք է բերում խորհրդանշական և երբեմն ծիսական բնույթ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի լեզվական և կառուցվածքային նորարարություններին, երկխոսությունների առանձնահատկություններին, կերպարների համակարգին, բեմական տարածության կազմակերպմանը և թատերականության ընդգծված դերին։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի Ժընեի ստեղծագործության դիտարկումը XX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական դրամատուրգիայի հիմնական միտումների ֆոնին, երբ թատրոնը վերաիմաստավորում էր ավանդական սյուժեն, կերպարը, երկխոսությունը և բեմական գործողությունը։ Այս համատեքստում նրա գործերը կարող են ուսումնասիրվել այլ ժամանակակից դրամատուրգների ստեղծագործությունների հետ համադրությամբ՝ բացահայտելու ընդհանուր գեղագիտական միտումներն ու անհատական տարբերությունները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև աբսուրդի թատրոնի, ավանգարդային դրամատուրգիայի և հետպատերազմյան ֆրանսիական թատերական մշակույթի հետ նրա ստեղծագործության ունեցած առնչություններին՝ միաժամանակ ընդգծելով, որ նրա գեղարվեստական մեթոդը չի սահմանափակվում որևէ մեկ գրական ուղղության շրջանակներով։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև բեմական մարմնավորման խնդիրը, քանի որ նրա պիեսներում թատերական գործողությունը հաճախ կառուցվում է դիմակների, դերախաղի, կրկնօրինակման և իրականության պայմանականացման միջոցով։ Աշխատանքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես է դրամատուրգը թատրոնը վերածում հասարակական և անհատական ինքնության քննության տարածքի՝ կասկածի տակ դնելով ընդունված բարոյական ու սոցիալական սահմանումները։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը նպաստում է XX դարի երկրորդ կեսի ֆրանսիական դրամատուրգիայի զարգացման առանձնահատկությունների և Ժընեի ստեղծագործական ժառանգության ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ֆրանսիական գրականության և մշակույթի մասնագետներին, համեմատական գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև ֆրանսիական ժամանակակից դրամատուրգիայի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է II–VI խմբի կիսահաղորդիչներում ֆոնոն-ֆոտոնային փոխազդեցության բացահայտման և ուսումնասիրման խնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կիսահաղորդչային բյուրեղներում լույսի և բյուրեղային ցանցի տատանումների փոխազդեցությունը, որը կարևոր նշանակություն ունի նյութերի օպտիկական, էլեկտրական և դինամիկ հատկությունների հասկացման համար։ Ֆոնոնները բյուրեղային ցանցի քվանտացված տատանումներն են, իսկ ֆոտոնները՝ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման քվանտները, և դրանց փոխազդեցությունը կարող է արտահայտվել կիսահաղորդիչների լույսի կլանման, ճառագայթման, ցրման և սպեկտրային հատկությունների փոփոխություններով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել II–VI խմբի կիսահաղորդչային միացությունների կառուցվածքը, էներգետիկ մակարդակները, բյուրեղային ցանցի տատանումների բնութագրերը և օպտիկական անցումների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն փորձարարական երևույթների հայտնաբերմանը, որոնք կարող են վկայել ֆոտոնների և ֆոնոնների փոխազդեցության մասին։ Դրանց թվում կարող են դիտարկվել սպեկտրային գծերի տեղաշարժերը կամ լայնացումները, լրացուցիչ կառուցվածքների առաջացումը, ֆոնոնային թևակցումների դրսևորումները և ջերմաստիճանից կախված օպտիկական պարամետրերի փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տարբեր արտաքին պայմանների ազդեցության ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ ջերմաստիճանի, ճառագայթման ինտենսիվության և նյութի կառուցվածքային պարամետրերի փոփոխության դեպքում փոխազդեցության դրսևորումների վերլուծությունը։ Նման ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ավելի լավ հասկանալու էներգիայի փոխանցման մեխանիզմները կիսահաղորդչային բյուրեղներում և բացահայտելու նյութի օպտիկական հատկությունների ձևավորման միկրոսկոպիկ պատճառները։ Աշխատանքը կարող է ներառել օպտիկական սպեկտրոսկոպիայի, ֆոտոլյումինեսցենցիայի, ցրման երևույթների և այլ փորձարարական մեթոդների կիրառում, որոնց միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ֆոնոնների մասնակցությամբ ընթացող գործընթացները։ Տեսական վերլուծությունը կարող է հիմնվել բյուրեղային ցանցի տատանումների, էլեկտրոն-ֆոնոնային և ֆոտոն-ֆոնոնային փոխազդեցությունների մոդելների վրա՝ փորձարարական տվյալները ֆիզիկական պատկերացումների հետ կապելու նպատակով։ II–VI խմբի կիսահաղորդիչների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև դրանց լայն կիրառական նշանակության պատճառով․ այս նյութերն օգտագործվում են օպտոէլեկտրոնային սարքերում, ինֆրակարմիր և տեսանելի տիրույթի ճառագայթման աղբյուրներում ու ընդունիչներում, լազերային տեխնոլոգիաներում և այլ կիսահաղորդչային համակարգերում։ Ֆոնոն-ֆոտոնային փոխազդեցության մեխանիզմների բացահայտումը կարող է նպաստել այդ նյութերի օպտիկական հատկությունների ավելի ճշգրիտ կառավարմանը և նոր սարքային լուծումների մշակմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պինդ մարմնի ֆիզիկայով, կիսահաղորդիչների ֆիզիկայով, սպեկտրոսկոպիայով, քվանտային օպտիկայով և օպտոէլեկտրոնիկայով զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան գիտական ուղղությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում կիրառելի տեղեկատվության պաշտպանության արդյունավետ ալգորիթմների ուսումնասիրությանը և մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գտնել այնպիսի հաշվարկային մեթոդներ և ալգորիթմական լուծումներ, որոնք կարող են ապահովել տվյալների գաղտնիությունը, ամբողջականությունը, իսկության ստուգումը և պաշտպանված փոխանակումը՝ միաժամանակ պահպանելով համակարգի աշխատանքի բավարար արագությունն ու արդյունավետությունը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տեղեկատվության պաշտպանության հիմնական սպառնալիքները, դրանց դեմ կիրառվող մաթեմատիկական և ծրագրային մեթոդները, ինչպես նաև տարբեր պաշտպանական մեխանիզմների առավելություններն ու սահմանափակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել գաղտնագրման ալգորիթմներին, բանալիների կառավարմանը, հեշավորման մեխանիզմներին, թվային ստորագրություններին, նույնականացման և մուտքի վերահսկման միջոցներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է ալգորիթմների արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով հաշվարկային բարդությունը, հիշողության պահանջները, մշակման արագությունը, պաշտպանվածության մակարդակը և տարբեր տեխնիկական միջավայրերում կիրառելիությունը։ Ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերում անվտանգության ալգորիթմները հաճախ պետք է աշխատեն մեծածավալ տվյալների, սահմանափակ հաշվողական ռեսուրսների և արագ փոխվող սպառնալիքների պայմաններում, ուստի արդյունավետության և անվտանգության միջև հավասարակշռության ապահովումը դառնում է կարևոր խնդիր։ Աշխատանքը կարող է ներառել գոյություն ունեցող ալգորիթմների համեմատական վերլուծություն, դրանց աշխատանքի մոդելավորում, փորձարարական իրականացում և տարբեր մուտքային տվյալների ու աշխատանքային ռեժիմների պայմաններում կատարողականության գնահատում։ Կարևոր ուղղություն է նաև որոշակի խնդիրների համար ալգորիթմների կատարելագործումը՝ ավելորդ հաշվարկների կրճատման, տվյալների մշակման արագացման կամ ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալացման միջոցով։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել ինչպես դասական, այնպես էլ ժամանակակից մոտեցումներ, այդ թվում՝ սիմետրիկ և ասիմետրիկ գաղտնագրական մեթոդներ, պաշտպանված հաղորդակցության ալգորիթմներ և տեղեկատվության ամբողջականության ապահովման տեխնոլոգիաներ։ Աշխատանքի կիրառական նշանակությունը կապված է տարբեր տեղեկատվական համակարգերում մշակված լուծումների օգտագործման հնարավորության հետ՝ ներառյալ համակարգչային ցանցերը, տվյալների պահպանման համակարգերը, ծրագրային հավելվածները և թվային հաղորդակցական միջավայրերը։ Արդյունավետ ալգորիթմների մշակումը կարող է նպաստել տեղեկատվական համակարգերի դիմակայունության բարձրացմանը, տվյալների չարտոնված հասանելիության ռիսկերի նվազեցմանը և պաշտպանական մեխանիզմների ընդհանուր արդյունավետության բարելավմանը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ընդգծել այն հանգամանքը, որ տեղեկատվության պաշտպանությունը միայն առանձին գաղտնագրական ալգորիթմի ընտրության խնդիր չէ․ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ամբողջ համակարգի ճարտարապետությունը, բանալիների անվտանգ կառավարումը, ծրագրային իրականացումը և հնարավոր հարձակման սցենարները։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը համադրում է տեսական ալգորիթմական մոտեցումները և դրանց գործնական կիրառման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ժամանակակից տեղեկատվական համակարգերի պահանջներին համապատասխան արդյունավետ և հուսալի պաշտպանական լուծումներ։ Այն կարող է հետաքրքրել կիբերանվտանգության մասնագետներին, ծրագրավորողներին, գաղտնագրագետներին, համակարգչային գիտության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների հետազոտողներին, ինչպես նաև տեղեկատվական անվտանգության ոլորտի ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքում միջին բրոնզի դարաշրջանում ձևավորված և զարգացած ոսկերչական արվեստի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես տվյալ ժամանակաշրջանի նյութական և գեղարվեստական մշակույթի կարևոր բաղադրիչ։ Միջին բրոնզի դարը Հայկական լեռնաշխարհում բնութագրվում է մշակութային նշանակալի փոփոխություններով, իսկ այդ շրջանի դամբարանային համալիրներից հայտնաբերված ոսկյա և արծաթյա առարկաները վկայում են մետաղի մշակման և զարդերի պատրաստման բարձր մակարդակի մասին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել միջին բրոնզի դարի ոսկերչական իրերի ձևաբանական, գեղարվեստական, տեխնոլոգիական և գործառութային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց տեղը ժամանակաշրջանի մշակութային համակարգում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել պեղումների ընթացքում հայտնաբերված զարդերի տարբեր տեսակները՝ մատանիներ, ականջօղեր, ուլունքներ, կախիկներ, վզնոցների բաղադրիչներ, ապարանջաններ և այլ առարկաներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ հասարակության գեղագիտական ճաշակի, սոցիալական հարաբերությունների և նյութական հնարավորությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի զարդերի պատրաստման տեխնիկաների ուսումնասիրությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ձուլումը, դրվագումը, կռումը, փորագրումը, հատիկազարդումը, թելքաշային և այլ տեխնոլոգիական եղանակներ, ինչպես նաև դրանց համադրությունը մեկ առարկայի ստեղծման ընթացքում։ Ոսկերչական արտադրանքի տեխնիկական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու հին վարպետների մասնագիտական հմտությունները և հասկանալու, թե ինչպիսի արտադրական գիտելիքներ էին ձևավորվել տարածաշրջանում։ Ոսկերչական արվեստի զարգացումը կապված էր նաև Հայկական լեռնաշխարհի մետաղական հումքի և մետաղագործական ավանդույթների հետ։ Ժամանակակից մասնագիտական ուսումնական նյութերում Հայաստանի բրոնզի դարի մետաղագործության ուսումնասիրության շրջանակում առանձնացվում են ոսկերչության տեխնիկան, զարդերի տեսականին և մետաղական առարկաների մշակման եղանակները։ Կարևոր ուղղություն է նաև զարդերի ձևերի և զարդանախշերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են արտահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական մտածողությունը, խորհրդանշական պատկերացումները և կրոնածիսական աշխարհընկալումը։ Միջին բրոնզի դարի մշակույթին բնորոշ դամբարանային համալիրներում հայտնաբերված շքեղ զարդերն ու այլ արժեքավոր իրերը կարող են նաև վկայել հասարակության սոցիալական տարբերակվածության և որոշ խմբերի առանձնահատուկ դիրքի մասին։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր հնագիտական մշակույթների և տարածաշրջանների միջև զարդերի ձևերի ու տեխնոլոգիաների ընդհանրություններին և տարբերություններին՝ փորձելով պարզել տեղական ավանդույթների և արտաքին մշակութային կապերի հարաբերակցությունը։ Այս համատեքստում ոսկերչական իրերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղեցիկ առարկաներ, այլև որպես պատմական աղբյուրներ, որոնց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել բնակչության մշակութային փոխազդեցությունները, առևտրական կապերը և տեխնոլոգիական գիտելիքների տարածումը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև ոսկերչական առարկաների գործառույթի բացահայտումը՝ պարզելու համար, թե դրանք ծառայել են որպես անձնական զարդեր, սոցիալական կարգավիճակի ցուցիչներ, ծիսական առարկաներ, պաշտամունքային խորհրդանիշներ, թե ունեցել են միաժամանակ մի քանի նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպաստում է Հայաստանի միջին բրոնզի դարի արվեստի և նյութական մշակույթի ավելի ամբողջական ընկալմանը՝ ցույց տալով, որ ոսկերչությունը տվյալ ժամանակաշրջանում ոչ միայն արհեստագործական գործունեություն էր, այլև բարձր զարգացած գեղարվեստական արտահայտության ձև։ Մատենագիտական տվյալներով՝ Սամվել Գ. Հովհաննիսյանի աշխատանքը պաշտպանվել է 2003 թվականի մայիսի 23-ին ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում՝ «Կերպարվեստ. դեկորատիվ և կիրառական արվեստ, դիզայն» մասնագիտությամբ (ԺԷ.00.03), իսկ հրատարակության մատենագիտական նկարագրությունը նշում է 21 էջ ծավալ և 17–18-րդ էջերում տեղադրված մատենագիտություն։

Աշխատանքը նվիրված է ասույթային հաշվի համակարգերում «բարդ որոշելի» բանաձևերի արտածումների բարդության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական խնդիրը տրամաբանական համակարգերում այնպիսի բանաձևերի և դրանց ապացուցումների վերլուծությունն է, որոնց որոշելիությունը կամ արտածելիությունը պահանջում է զգալի հաշվարկային ռեսուրսներ։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են ասույթային հաշվի ձևական համակարգերը, դրանցում բանաձևերի կառուցման և արտածման կանոնները, ինչպես նաև այն պայմանները, որոնց դեպքում որոշակի տրամաբանական պնդման ապացույցի կառուցումը դառնում է հաշվարկային առումով բարդ խնդիր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտածման երկարությանը, քայլերի քանակին, անհրաժեշտ միջանկյալ բանաձևերի թվին և ապացուցման կառուցվածքի բարդությանը։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են այն պատճառով, որ նույն տրամաբանական պնդումը կարող է ունենալ կարճ և արդյունավետ արտածում կամ պահանջել չափազանց երկար ու հաշվարկատար ապացույց՝ կախված օգտագործվող ձևական համակարգից և արտածման ռազմավարությունից։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել բարդության գնահատման տեսական մեթոդներ, ապացույցների երկարության ստորին և վերին սահմաններ, տարբեր արտածման համակարգերի համեմատություն և որոշակի դասերի բանաձևերի համար բնորոշ բարդության օրինաչափությունների բացահայտում։ Կարևոր է նաև այն հարցը, թե ինչպես են բանաձևերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները ազդում դրանց ապացուցման դժվարության վրա։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել հատուկ կառուցվածք ունեցող բանաձևերի ընտանիքներ, որոնց համար արտածումների բարդությունը զգալիորեն մեծանում է բանաձևի չափի աճին զուգընթաց։ Աշխատանքը կապվում է նաև հաշվողական բարդության ընդհանուր խնդիրների հետ, քանի որ տրամաբանական բանաձևերի որոշելիության, բավարարելիության և արտածելիության խնդիրները սերտորեն առնչվում են ալգորիթմների արդյունավետության և հաշվարկային ռեսուրսների սահմանափակումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են տեսական նշանակություն ունենալ տրամաբանության և ապացուցման տեսության համար՝ խորացնելով պատկերացումները ձևական ապացույցների կառուցվածքի և դրանց հաշվարկային բարդության վերաբերյալ։ Միաժամանակ նման ուսումնասիրությունները կիրառական նշանակություն ունեն ավտոմատացված ապացուցման համակարգերի, տրամաբանական ծրագրավորման, ծրագրերի ստուգման և արհեստական բանականության որոշ ոլորտների համար, որտեղ անհրաժեշտ է արդյունավետորեն կառուցել կամ ստուգել տրամաբանական արտածումներ։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկական տրամաբանությամբ, տեսական համակարգչային գիտությամբ, ապացուցման տեսությամբ, հաշվարկային բարդությամբ և ավտոմատացված թեորեմների ապացուցմամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակը համապատասխան ոլորտներում հրապարակված նոր նյութերի մասին համակարգված և արագ կողմնորոշիչ տեղեկատվության տրամադրումն է։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային շտեմարանում այն ներկայացված է որպես տեղեկատու-մատենագիտական հրատարակություն, իսկ 1992 թվականի թողարկման նկարագրության մեջ նշվում է, որ այն կազմվել է Ա. Աբգարյանի, Մ. Մարտիրոսյանի և Ն. Մոսինյանի կողմից և ընդգրկում է հայ մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության ցանկ։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն մեկտեղում և համակարգում է տարբեր ժամանակներում ու տարբեր հրատարակչական աղբյուրներում լույս տեսած նյութերի մասին մատենագիտական տվյալները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հետևելու հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության նորություններին։ Նման տեղեկատուներում կարող են ընդգրկվել գրքեր, ժողովածուներ, հոդվածներ, կատալոգներ, գիտական և մշակութային հրատարակություններ, ինչպես նաև արվեստի ու մշակույթի տարբեր բնագավառներին վերաբերող այլ նյութեր։ Թեմատիկ ընդգրկումը կարող է ներառել հայ գրականությունը, կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, ճարտարապետությունը, ժողովրդական արվեստը, մշակութային ժառանգությունը և հարակից գիտական ուղղությունները։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը նյութերի մատենագիտական համակարգումն է․ աղբյուրները ներկայացվում են այնպիսի տվյալներով, որոնք հեշտացնում են անհրաժեշտ հրատարակության նույնականացումը, որոնումը և հետագա օգտագործումը գիտահետազոտական կամ կրթական աշխատանքում։ Այս առումով տեղեկատուն ոչ թե առանձին մշակութային թեմայի վերլուծական ուսումնասիրություն է, այլ տեղեկատվական-մատենագիտական գործիք, որի արժեքը հատկապես մեծ է մեծածավալ գրական հոսքում արագ կողմնորոշվելու համար։ Այն կարող է ծառայել նաև որպես հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական գործընթացի ժամանակագրական պատկերը վերականգնելու աղբյուր՝ հնարավորություն տալով հետևելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում որ թեմաների, հեղինակների, մշակութային երևույթների և արվեստի ճյուղերի վերաբերյալ ինչպիսի գրականություն է շրջանառվել։ Նման ընթացիկ մատենագիտական աշխատանքը կարևոր է նաև գրադարանային հավաքածուների համալրման, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման և հետազոտողների տեղեկատվական պահանջների ապահովման համար։ Հայաստանի ազգային գրադարանի համապատասխան հավաքածուներում նման հրապարակումները դասվում են տեղեկատու-մատենագիտական հրատարակությունների շարքին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ տեղեկատվական դաշտը համակարգող աղբյուր, որն օգտակար է ինչպես մասնագիտական հետազոտությունների սկզբնական փուլում գրականության որոնման, այնպես էլ արդեն առկա մատենագիտական տվյալների ճշգրտման և լրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակութաբաններին, արվեստաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին և հայ մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է գվատեմալացի նշանավոր գրող Միգել Անխել Աստուրիասի ստեղծագործական ուղու և գրական մտածողության զարգացման փուլերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է հեղինակի գեղարվեստական աշխարհայացքի ձևավորումը, ստեղծագործական մեթոդի փոփոխությունները և նրա արձակի թեմատիկ ու ոճական զարգացումը՝ լատինաամերիկյան գրականության պատմական և մշակութային համատեքստում։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Աստուրիասի հետաքրքրությունը մայաների մշակույթի, առասպելաբանության, բանահյուսության և բնիկ ժողովուրդների աշխարհընկալման նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործություններում բնիկ մշակութային ավանդույթները միավորվում են ժամանակակից գրական ձևերի հետ՝ ստեղծելով իրականության ընկալման յուրահատուկ գեղարվեստական համակարգ։ Աստուրիասի ստեղծագործության մեջ կարևոր դեր ունեն նաև Լատինական Ամերիկայի սոցիալական հակասությունները, քաղաքական բռնությունը, գաղութային ժառանգությունը, սոցիալական անհավասարությունը և բնիկ բնակչության խնդիրները։ Աշխատանքը կարող է հետևել այն ճանապարհին, որով հեղինակի վաղ շրջանի ստեղծագործական որոնումները աստիճանաբար վերածվում են ինքնատիպ գեղարվեստական մեթոդի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել «Գվատեմալական առասպելներ» ժողովածուին, որտեղ մայաների բանահյուսական և առասպելական նյութը վերաիմաստավորվում է ժամանակակից գրականության լեզվով, ինչպես նաև «Պարոն Նախագահ» վեպին, որտեղ քաղաքական բռնապետության թեման ստանում է ընդհանրացված և խորհրդանշական բնույթ։ Աստուրիասի ստեղծագործական ժառանգության մեջ քաղաքական, սոցիալական և մշակութային խնդիրները հաճախ միահյուսվում են առասպելական մտածողության, երազային պատկերների, բանահյուսական մոտիվների և լեզվական փորձարարության հետ։ Նրա արձակը կարևոր դեր է ունեցել լատինաամերիկյան մոգական ռեալիզմի ձևավորման և տարածման գործում, թեև նրա գրականությունը չի սահմանափակվում միայն այդ ուղղության շրջանակներով։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել հեղինակի տարբեր ստեղծագործական շրջանները՝ բացահայտելով թեմաների, կերպարների, պատմողական տեխնիկայի, լեզվական արտահայտչամիջոցների և իրականության պատկերման եղանակների փոփոխությունները։ Կարևոր է նաև եվրոպական գրական փորձի և լատինաամերիկյան բնիկ մշակութային ավանդույթի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հենց այդ համադրությունն է ձևավորում Աստուրիասի գեղարվեստական աշխարհի առանձնահատուկ բնույթը։ Նրա ստեղծագործության մեջ իրական և առասպելական աշխարհների սահմանները հաճախ միտումնավոր աղոտանում են՝ հնարավորություն տալով պատմական և սոցիալական իրականությունը ներկայացնել ոչ միայն փաստագրական, այլև խորհրդանշական ու առասպելական մակարդակներում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Աստուրիասի միջազգային գրական հեղինակությանը և նրա տեղին XX դարի համաշխարհային գրականության մեջ․ նրա ստեղծագործական ժառանգությունը հետագայում դիտարկվել է որպես լատինաամերիկյան գրականության կարևորագույն երևույթներից մեկը։ Աշխատանքը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս Աստուրիասի գրականությունը դիտարկել ոչ թե առանձին ստեղծագործությունների պարզ ամբողջություն, այլ շարունակական զարգացման գործընթաց՝ գաղափարական, թեմատիկ և գեղարվեստական փոխակերպումներով։ Այն կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, իսպանախոս գրականության մասնագետներին, համաշխարհային և համեմատական գրականություն ուսումնասիրողներին, լատինաամերիկյան մշակույթի հետազոտողներին, ինչպես նաև XX դարի գրականության և մոգական ռեալիզմի առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ուսանողներին ու ընթերցողներին։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Ի. Լ. Հակոբյանի այս աշխատանքը 25 էջանոց ատենախոսություն է, պաշտպանված 2012 թվականին, իսկ մատենագիտությունը ներառում է 32 անուն աղբյուր։

Աշխատանքը նվիրված է Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման արդյունքում ստացվող մնացորդների՝ կլինկերագոյացման գործընթացի և ստացվող ցեմենտի հատկությունների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի գիտական հետազոտություն և 2012 թվականին պաշտպանված թեկնածուական աշխատանքի համառոտ նկարագրություն է՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հիմքով։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն ունի 22 էջ և վերաբերում է Ե.17.01՝ անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիա մասնագիտությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տեղական հանքային հումքի վերամշակումից առաջացող մնացորդների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտումն է՝ դրանք ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացում կիրառելու միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանց ակտիվությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոխազդեցությունը կլինկերի հիմնական հումքային բաղադրիչների հետ բարձր ջերմաստիճանային մշակման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինկերագոյացման գործընթացի վրա մնացորդների ազդեցությանը, մասնավորապես՝ հումքային խառնուրդի հանքաբանական փոխակերպումներին, կլինկերային նորագոյացությունների առաջացման պայմաններին և թրծման գործընթացի արդյունավետությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր բաղադրություններով հումքային խառնուրդների փորձարկում, ջերմային մշակման ռեժիմների ուսումնասիրություն և ստացված կլինկերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի համեմատություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև մնացորդների ազդեցության գնահատումը պատրաստված ցեմենտի հիմնական տեխնիկական հատկությունների վրա՝ ամրության, կարծրացման ընթացքի, ծավալային կայունության, մանրացման և այլ ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է արդյունաբերական թափոնների և երկրորդային հումքային ռեսուրսների օգտագործման ընդլայնման հետ, քանի որ դրանց ներառումը ցեմենտի արտադրության մեջ կարող է միաժամանակ լուծել հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և թափոնների նվազեցման խնդիրները։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև տեղական հանքային հումքի կիրառման, արտադրության նյութական արդյունավետության բարձրացման և ցեմենտի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների նպատակային օգտագործման տեխնոլոգիական պայմանների որոշման և դրանց կիրառմամբ համապատասխան հատկություններով ցեմենտային նյութերի ստացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգներին, նյութագետներին, քիմիկոսներին, շինարարական նյութերի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է խոցված սրոհունդի հիմքով լիոֆիլիզացված բուսական հանուկի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացի և դրա հոգեմետ ակտիվության փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ ուղեղի լոկալ իշեմիկ ախտահարումների պայմաններում։ Այն ներկայացված է որպես դեղագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի աշխատանք, որը պաշտպանվել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանում 2004 թվականին։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղություններից է բուսական հումքից կենսաբանական ակտիվ նյութերի ստացման և պահպանման համար լիոֆիլիզացման կիրառման հնարավորությունների գնահատումը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հանուկի ստացման տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրություն, ստացված պատրաստուկի հատկությունների ուսումնասիրություն և դրա ակտիվության փորձարարական գնահատում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեղի տեղային իշեմիկ վնասման պայմաններում հոգեմետ ազդեցությունների ուսումնասիրմանը, ինչը ենթադրում է կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության, վարքային արձագանքների և հնարավոր նյարդապաշտպանական ազդեցությունների գնահատում։ Աշխատանքի փորձարարական բնույթը թույլ է տալիս դիտարկել բուսական պատրաստուկի ազդեցությունը իշեմիկ ախտահարման հետևանքով առաջացող ֆունկցիոնալ փոփոխությունների պայմաններում և համադրել ստացված արդյունքները վերահսկիչ խմբերի ցուցանիշների հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև պատրաստուկի ազդեցության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով սրոհունդի կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր ներգործությունը նյարդային համակարգի վրա։ Միաժամանակ նման տվյալները պետք է դիտարկել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի նախակլինիկական դեղաբանական հետազոտության արդյունքներ և չնույնացնել հաստատված կլինիկական բուժման արդյունավետության ապացույցների հետ։ Աշխատանքը կարևոր է դեղաբուսական հումքի օգտագործման, բուսական պատրաստուկների տեխնոլոգիական մշակման և կենտրոնական նյարդային համակարգի ախտահարումների պայմաններում դրանց հնարավոր դեղաբանական ազդեցությունների ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել դեղագետներին, դեղաբաններին, ֆարմակոգնոստներին, նյարդաբանության և նյարդադեղաբանության ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև դեղաբուսական միջոցների նախակլինիկական ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին։

Աշխատանքը նվիրված է եռաչափ ինտեգրալ սխեմաներում առաջացող ջերմային երևույթների ուսումնասիրության միջոցների մշակմանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ջերմության առաջացման, տարածման և կուտակման օրինաչափությունները նման բարդ միկրոէլեկտրոնային կառուցվածքներում։ Եռաչափ ինտեգրալ սխեմաներում բաղադրիչների և կիսահաղորդչային շերտերի ուղղաձիգ ինտեգրումը հնարավորություն է տալիս մեծացնել հաշվարկային խտությունը և նվազեցնել որոշ կապերի երկարությունը, սակայն միաժամանակ առաջացնում է ջերմային կառավարման լրացուցիչ խնդիրներ, քանի որ ջերմությունը կարող է դժվարությամբ հեռացվել կառուցվածքի ներքին շերտերից։ Հետազոտության կենտրոնում այդ գործընթացների ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ մեթոդների, մոդելների և ծրագրային կամ ապարատային գործիքների ստեղծումն է։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ջերմաստիճանի բաշխումը տարբեր շերտերում, ջերմային դիմադրությունը, ջերմային հոսքերը, տեղային գերտաքացման գոտիների ձևավորումը և ջերմության տարածման կախվածությունը կառուցվածքի երկրաչափական ու նյութական պարամետրերից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել էլեկտրոնային բաղադրիչների աշխատանքի արդյունքում առաջացող ջերմային հզորության գնահատմանը և դրա ազդեցությանը սարքի աշխատանքի կայունության ու հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրության համար կարող են մշակվել մաթեմատիկական և ֆիզիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում կանխատեսել ջերմային վիճակը և գնահատել կառուցվածքի առանձին հատվածների ջերմային ծանրաբեռնվածությունը։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև եռաչափ մոդելավորման և համակարգչային սիմուլյացիայի կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ջերմային երևույթները առանց յուրաքանչյուր տարբերակի համար ֆիզիկական նախատիպ ստեղծելու։ Մշակվող գործիքները կարող են նախատեսված լինել ջերմաստիճանային դաշտերի հաշվարկման, ջերմային պարամետրերի վիզուալացման, տարբեր կառուցվածքների համեմատության և նախագծային լուծումների օպտիմալացման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ջերմային ազդեցությունների և էլեկտրական բնութագրերի փոխադարձ կապին, քանի որ ջերմաստիճանի բարձրացումը կարող է փոխել կիսահաղորդչային տարրերի պարամետրերը և բացասաբար անդրադառնալ համակարգի աշխատանքի վրա։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել եռաչափ ինտեգրալ սխեմաների նախագծման ժամանակ՝ ջերմային խնդիրները վաղ փուլում հայտնաբերելու, հովացման լուծումները գնահատելու և համակարգի հուսալիությունը բարձրացնելու նպատակով։ Նման մոտեցումները կարևոր են բարձր արտադրողականությամբ պրոցեսորների, հիշողության համակարգերի, բազմաշերտ միկրոէլեկտրոնային սարքերի և այլ խիտ ինտեգրված համակարգերի զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի մասնագետներին, էլեկտրոնային համակարգերի նախագծողներին, ջերմային մոդելավորման և կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների հետազոտողներին, ինչպես նաև համակարգչային ու էլեկտրոնային ճարտարագիտության ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է իրական և վիրտուալ միջավայրերի միջև օգտագործողի ինտերֆեյսի նախագծման և թեստավորման բազիսային գործիքների մշակմանը՝ որոշակի կիրառական խնդիրների լուծման համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում իրական աշխարհի օբյեկտների, գործողությունների և ազդանշանների վիրտուալ միջավայրում ներկայացման, ինչպես նաև օգտագործողի գործողությունների և հրահանգների թվային համակարգին փոխանցման գործընթացներն են։ Նման ինտերֆեյսները կարևոր նշանակություն ունեն այն համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել մարդու և վիրտուալ կամ համակարգչային միջավայրի բնական, արագ և հուսալի փոխազդեցություն։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինտերֆեյսի կառուցվածքային սկզբունքները, մուտքային և ելքային սարքերի ընտրությունը, տվյալների փոխակերպման մեխանիզմները, իրական ժամանակում տեղեկատվության մշակումը և վիրտուալ միջավայրում օգտագործողի գործողությունների արտացոլումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախագծման այնպիսի գործիքների ստեղծմանը, որոնք թույլ են տալիս ոչ միայն մշակել ինտերֆեյսի առանձին բաղադրիչները, այլև փորձարկել դրանց աշխատանքը տարբեր պայմաններում։ Թեստավորման գործընթացը կարող է ներառել արձագանքման արագության, տվյալների փոխանցման ճշտության, համակարգի կայունության, օգտագործման հարմարավետության և մարդու գործողությունների ճիշտ ճանաչման գնահատում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրական և վիրտուալ միջավայրերի միջև կապի ապահովման տեխնիկական խնդիրներին, այդ թվում՝ սենսորների, մուտքային սարքերի, ծրագրային մոդուլների և տվյալների մշակման համակարգերի փոխգործակցությանը։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր կիրառությունների համար ընդհանուր կամ վերօգտագործելի գործիքների մշակումը, որոնք կարող են հեշտացնել նման համակարգերի նախագծումը և կրճատել նոր ինտերֆեյսների ստեղծման համար անհրաժեշտ ժամանակն ու ռեսուրսները։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են կիրառվել մոդելավորման և սիմուլյացիայի մեթոդներ՝ իրական համակարգի կառուցումից առաջ ինտերֆեյսի վարքագիծը ուսումնասիրելու և հնարավոր թերությունները բացահայտելու նպատակով։ Նման լուծումները կարող են կիրառվել վիրտուալ ուսուցման, տեխնիկական սիմուլյատորների, արդյունաբերական կառավարման, բժշկական համակարգերի, ռոբոտատեխնիկայի, համակարգչային վարժասարքերի և այլ ինտերակտիվ միջավայրերի մշակման ժամանակ։ Աշխատության նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ արդյունավետ ինտերֆեյսը պետք է միաժամանակ ապահովի տեխնիկական հուսալիություն, արագ արձագանք և օգտագործողի համար հասկանալի փոխազդեցություն։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել իրական և վիրտուալ միջավայրերի ինտեգրման համար կիրառվող նախագծային և թեստավորման մեթոդների կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել ծրագրային և համակարգչային ինժեներներին, վիրտուալ իրականության մասնագետներին, մարդ-համակարգիչ փոխազդեցության հետազոտողներին, համակարգերի նախագծողներին և համապատասխան տեխնիկական ուղղությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է արտոնագրային գրականության հետ աշխատանքի սկզբունքներին, մեթոդներին և գործնական առանձնահատկություններին՝ ներկայացնելով արտոնագրային փաստաթղթերը որպես գիտատեխնիկական տեղեկատվության կարևոր աղբյուր։ Ուսումնասիրության կենտրոնում արտոնագրերի որոնման, ընտրության, վերլուծության, դասակարգման և օգտագործման գործընթացներն են, որոնք անհրաժեշտ են նոր տեխնիկական լուծումների, գյուտերի և տեխնոլոգիական մշակումների վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու համար։ Արտոնագրային գրականությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն պատճառով, որ դրանում տեխնիկական լուծումները սովորաբար ներկայացվում են բավական մանրամասն՝ ներառելով գյուտի էությունը, կիրառության ոլորտը, տեխնիկական խնդիրը, լուծման եղանակը և իրավական պաշտպանության սահմանները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ արտոնագրային փաստաթղթերի կառուցվածքին, դրանց հիմնական բաժիններին, որոնման համար կիրառվող դասակարգիչներին, բանալի բառերին, հեղինակների և հայտատուների տվյալներին, ինչպես նաև արտոնագրերի հրապարակման և իրավական կարգավիճակի մասին տեղեկատվությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թեմատիկ և փաստաթղթային որոնման արդյունավետ կազմակերպմանը, քանի որ արտոնագրային ֆոնդերը մեծածավալ են և հաճախ ներառում են նույն կամ հարակից տեխնիկական լուծումների վերաբերյալ բազմաթիվ փաստաթղթեր։ Հետազոտությունը կարող է ներկայացնել արտոնագրային տեղեկությունների համակարգման, համեմատության և վերլուծության մեթոդներ՝ տեխնիկայի տվյալ մակարդակը գնահատելու, նորարարական լուծումները բացահայտելու և որոշակի տեխնիկական ուղղության զարգացման միտումները պարզելու համար։ Կարևոր է նաև արտոնագրային փաստաթղթերի և այլ գիտատեխնիկական աղբյուրների՝ գիտական հոդվածների, մենագրությունների, տեխնիկական հաշվետվությունների ու տեղեկատուների համադրումը։ Նման աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ոլորտում առկա գիտատեխնիկական ձեռքբերումների մասին և խուսափելու արդեն հայտնի լուծումների կրկնությունից։ Արտոնագրային գրականության հետ աշխատելու հմտությունները կարևոր են նաև նոր արտադրանքի կամ տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել առկա տեխնիկական լուծումները և գնահատել հնարավոր նորարարության սահմանները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև արտոնագրային տեղեկատվության կիրառմանը գիտահետազոտական և նախագծային աշխատանքներում, տեխնիկական կանխատեսումների, նորարարական գործունեության և տեղեկատվական-վերլուծական ուսումնասիրությունների իրականացման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, այն ներկայացնում է արտոնագրային գրականության հետ աշխատանքի համակարգված մոտեցում՝ ընդգծելով տեղեկատվության որոնման, գնահատման և վերլուծության հմտությունների կարևորությունը գիտատեխնիկական գործունեության մեջ։ Այն կարող է հետաքրքրել ինժեներներին, գիտնականներին, արտոնագրային մասնագետներին, տեխնիկական գրադարանների աշխատակիցներին, հետազոտողներին, նորարարական նախագծերով զբաղվող մասնագետներին և մտավոր սեփականության ոլորտի ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է III–XIII դարերի միջնադարյան Հայաստանում իրավական աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի իրավական հարաբերությունների և իրավական մշակույթի պատկերը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի ոչ միայն ձևական ամրագրումն է, այլև դրանց արտացոլումը պատմագրական, եկեղեցական, վիմագրական և այլ գրավոր ու նյութական աղբյուրներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սովորութային իրավունքը, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, կանոնական կամ եկեղեցական իրավունքը, օտար իրավական համակարգերի ազդեցությունն ու դրանց առանձին դրույթների ընդունումը, ինչպես նաև ազգային իրավական ժողովածուները։ Միջնադարյան Հայաստանի իրավական համակարգում սովորույթը, աշխարհիկ օրենքը և կանոնական իրավունքը կարևոր իրավական ձևեր էին, իսկ ժամանակի ընթացքում նկատվում է չգրված սովորութային նորմերից դեպի գրավոր ամրագրված իրավական կարգավորումներ անցման գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո եկեղեցական կանոնների դերի մեծացմանը և դրանց ազդեցությանը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օտար իրավական ավանդույթների՝ հատկապես հռոմեաբյուզանդական և այլ իրավական համակարգերի ներթափանցման ու տեղայնացման հարցը, քանի որ միջնադարյան հայկական իրավունքը զարգանում էր տարբեր քաղաքական և մշակութային ազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել իրավական բնույթի պատմագրական երկերին, վիմագիր արձանագրություններին և այլ փաստական նյութերին, որոնք, նույնիսկ եթե անմիջականորեն օրենքներ չեն, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու իրավական նորմերի գործնական կիրառությունը և հասարակական հարաբերությունների իրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հայկական իրավական մտքի կարևորագույն գրավոր հուշարձանների ձևավորումն ու զարգացումը՝ սկսած վաղ միջնադարյան կանոնական ժողովածուներից մինչև XII–XIII դարերի դատաստանագրքերը։ Մասնավորապես, Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» ներկայացնում է միջնադարյան հայկական իրավագիտության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, իսկ Կիլիկյան Հայաստանում XIII դարում իրավական համակարգի զարգացմանը նպաստեցին նաև Սմբատ Սպարապետի դատաստանագիրքը, բյուզանդական իրավական նյութերի թարգմանությունները և Անտիոքի ասիզները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու իրավունքի առանձին ճյուղերի պատմությունը, այլև հասկանալու միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, սեփականության հարաբերությունները, ընտանեկան ու ժառանգական իրավունքը, քրեական և դատավարական կարգավորումները, եկեղեցու ու աշխարհիկ իշխանության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել իրավական մշակույթի զարգացման վրա քաղաքական կայունության, պետականության, տնտեսական հարաբերությունների և կրոնական գործոնի ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է միջնադարյան Հայաստանի իրավական պատմության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ հնարավորություն տալով տարբեր բնույթի աղբյուրների համադրմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական իրավունքի ձևավորման, շարունակականության և փոխակերպումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, հայագետներին, իրավունքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, աղբյուրագետներին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է Արցախահայերի գենետիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց տեղին հայկական լեռնաշխարհի բնակչության ընդհանուր գենետիկական բազմազանության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում կարող է լինել տարբեր ժամանակաշրջանների և տարածաշրջանների բնակչությունների գենետիկական տվյալների համադրումը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բնակչության միջև ընդհանրություններն ու տարբերությունները, հնարավոր գենետիկական կապերը և պատմական ժողովրդագրական գործընթացների հետքերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են կիրառվել բնակչության գենետիկայի մեթոդներ՝ ներառյալ ժառանգական մարկերների, միտոքոնդրիալ և հայրական գծերի, ինչպես նաև այլ գենետիկական ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են պատմական միգրացիաները, բնակչության տեղաշարժերը, աշխարհագրական մեկուսացումը, ամուսնությունների կառուցվածքը և տարածաշրջանային կապերը ազդել Արցախի բնակչության գենետիկական կազմի ձևավորման վրա։ Աշխատանքը կարող է փորձել գենետիկական տվյալները համադրել պատմական, հնագիտական, ազգագրական և ժողովրդագրական աղբյուրների հետ՝ բնակչության ձևավորման գործընթացներն ավելի ամբողջական պատկերացնելու նպատակով։ Կարևոր է նաև հայկական լեռնաշխարհի տարբեր բնակչական խմբերի միջև գենետիկական ընդհանրությունների և բազմազանության ուսումնասիրությունը, քանի որ տարածաշրջանը պատմականորեն եղել է տարբեր բնակչությունների շփման և տեղաշարժերի տարածք։ Այդ պատճառով հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն նմանություններին, այլև գենետիկական տարբերությունների առաջացման հնարավոր գործոններին՝ խուսափելով դրանք մեկուսացված կամ բացառապես մեկ պատմական գործընթացով բացատրելուց։ Գենետիկական տվյալների ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել պատմական և մարդաբանական աղբյուրների հիման վրա ձևավորված պատկերացումները՝ հնարավորություն տալով գնահատելու բնակչության երկարաժամկետ ժողովրդագրական պատմության որոշ կողմեր։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև կիրառված նմուշների, հետազոտական մեթոդների, համեմատական խմբերի և վիճակագրական մոտեցումների նկարագրությունը, քանի որ գենետիկական եզրահանգումների հավաստիությունը մեծապես կախված է տվյալների որակից և ներկայացուցչականությունից։ Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել հայկական լեռնաշխարհի բնակչության պատմական ձևավորման, տարածաշրջանի մարդաբանական բազմազանության և բնակչության գենետիկական պատմության ուսումնասիրման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, մարդաբաններին, ազգագրագետներին, պատմաբաններին, հնագետներին, ժողովրդագրության մասնագետներին և հայագիտության ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող գիտնականներին։