Разработка средств исследования тепловых явлений в трехмерных интегральных схемах

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության վարկավորման ծրագրերի իրականացման արդյունավետության ուսումնասիրությանը և դրանց գնահատման մեթոդների վերլուծությանը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության առանձնահատկությունները, վարկային միջոցների ներգրավման պայմանները և դրանց ազդեցությունը գյուղացիական տնտեսությունների ու ագրարային կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկավորման ծրագրերի նպատակներին, տոկոսադրույքներին, մարման ժամկետներին, պետական աջակցության և սուբսիդավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև վարկերի հասանելիության վրա ազդող տնտեսական գործոններին։ Վերլուծվում են վարկային միջոցների օգտագործման արդյունավետությունը, դրանց ազդեցությունը արտադրության ծավալների, տեխնիկական վերազինման, ներդրումների, արտադրողականության և տնտեսությունների եկամտաբերության վրա։ Քննարկվում են ծրագրերի արդյունավետության գնահատման տնտեսական ցուցանիշներն ու չափորոշիչները, վարկառուների վճարունակության և վարկային ռիսկերի գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև ֆինանսական կազմակերպությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում վարկավորման գործընթացում առաջացող հիմնական խնդիրներին՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությանը, ապահովման պահանջներին, գյուղատնտեսական գործունեությանը բնորոշ սեզոնային և արտադրական ռիսկերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև վարկավորման համակարգի կատարելագործման և պետական աջակցության միջոցների արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գյուղատնտեսական վարկավորման դերը ագրարային ոլորտի զարգացման և տնտեսությունների ֆինանսական կայունության ապահովման գործում և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ու գյուղատնտեսական ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գերմանական հետպատերազմյան գրականության կարևոր երևույթներից մեկի գեղարվեստական ու գեղագիտական սկզբունքների և Հանս Վերներ Ռիխտերի արձակ ստեղծագործության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրական միավորման ձևավորման գաղափարական ու մշակութային նախադրյալները, նրա ներկայացուցիչների գեղարվեստական մտածողությունը և նոր գրական լեզվի ձևավորման ձգտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրականության հասարակական նշանակության, իրականության արտացոլման, հեղինակային դիրքորոշման և գեղարվեստական նորարարության վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումներին։ Վերլուծվում են Ռիխտերի արձակի թեմատիկ ուղղությունները, պատումի կառուցվածքը, կերպարային համակարգը, լեզվաոճական միջոցները և հետպատերազմյան իրականության գեղարվեստական ներկայացման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև անհատի և հասարակության փոխհարաբերությունների, պատմական հիշողության, պատերազմի հետևանքների և բարոյական պատասխանատվության թեմաների գրական մեկնաբանման եղանակները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրական խմբավորման գեղագիտական սկզբունքների և առանձին հեղինակի ստեղծագործական փորձի փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գերմանական գրականության, գրականության պատմության, գրական ուղղությունների և հետպատերազմյան եվրոպական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տնտեսագիտական բուհերում էկոլոգիական կրթության դերին՝ ուսանողների էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից տնտեսագետի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի կարող սահմանափակվել միայն տնտեսական գիտելիքների յուրացմամբ, քանի որ տնտեսական գործունեությունը սերտորեն կապված է շրջակա միջավայրի պահպանության, բնական ռեսուրսների օգտագործման և կայուն զարգացման խնդիրների հետ։ Աշխատության մեջ էկոլոգիական կրթությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի, պատասխանատվության զգացման և վարքագծային մշակույթի ձևավորման կարևոր միջոց։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են էկոլոգիական գիտակցության կառուցվածքը, դրա ձևավորման հոգեբանական և մանկավարժական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել ուսանողների բնապահպանական պատասխանատվության զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսագիտական կրթության բովանդակության մեջ բնապահպանական գիտելիքների և կայուն զարգացման սկզբունքների ներառմանը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես կարելի է մասնագիտական առարկաների դասավանդման ընթացքում ուսանողների մոտ ձևավորել բնապահպանական խնդիրները տնտեսական որոշումների հետ փոխկապակցված ընկալելու կարողություն։ Աշխատությունը կարևորում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցումը, այլև ուսանողների գործնական ներգրավվածությունը, ինքնուրույն վերլուծությունը, բնապահպանական խնդիրների քննարկումը և պատասխանատու որոշումների կայացման հմտությունների զարգացումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են ներկայացվել կրթական մեթոդներ և մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են էկոլոգիական գիտակցության տարբեր բաղադրիչների՝ ճանաչողական, արժեքային, հուզական և վարքագծային ոլորտների ձևավորմանը։ Կարևորվում է նաև բուհական կրթության և հասարակության կայուն զարգացման նպատակների փոխկապակցումը, քանի որ ապագա տնտեսագետների մասնագիտական գործունեությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բնական ռեսուրսների օգտագործման, արտադրության կազմակերպման և տնտեսական քաղաքականության վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բուհերի դասախոսներին, կրթության ոլորտի հետազոտողներին, տնտեսագիտական և բնապահպանական մասնագիտությունների ուսանողներին, ինչպես նաև կայուն զարգացման և բնապահպանական կրթության հարցերով հետաքրքրվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս էկոլոգիական կրթության նշանակությունը այնպիսի մասնագետների ձևավորման գործում, որոնք տնտեսական արդյունավետությունը կարող են համադրել շրջակա միջավայրի պահպանության և հասարակության երկարաժամկետ բարեկեցության սկզբունքների հետ։

Политология

Նյութը նվիրված է Հարավային Կովկասում նոր զինված հակամարտության առաջացման հնարավորությանը՝ տարածաշրջանի քաղաքական, ռազմական և աշխարհաքաղաքական զարգացումների համատեքստում։ Այն ուսումնասիրում է տարածաշրջանի պետությունների միջև առկա հակասությունները, չկարգավորված կամ զգայուն սահմանային ու տարածքային հարցերը և արտաքին ուժերի ազդեցությունը, որոնք կարող են նպաստել լարվածության պահպանմանը կամ նոր ճգնաժամերի ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են վերածել քաղաքական տարաձայնությունները ռազմական առճակատման՝ ներառյալ ռազմականացման գործընթացները, անվտանգության սպառնալիքների ընկալումները, դիվանագիտական հարաբերությունների վատթարացումը և փոխադարձ անվստահությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև Հարավային Կովկասում Ռուսաստանի, Թուրքիայի, Իրանի, արևմտյան երկրների և այլ դերակատարների շահերի փոխազդեցությանը, քանի որ տարածաշրջանի զարգացումները հաճախ պայմանավորված են ոչ միայն տեղական, այլև ավելի լայն աշխարհաքաղաքական մրցակցությամբ։ Քննարկվող խնդիրների կարևոր բաղադրիչ է հակամարտությունների կանխարգելման և խաղաղ կարգավորման հնարավորությունը՝ դիվանագիտական բանակցությունների, միջազգային միջնորդության, սահմանային կայունության և փոխվստահության ամրապնդման միջոցով։ Նյութը կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, տարածաշրջանային անվտանգության և հետխորհրդային տարածքի քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի արդի քաղաքական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է ոչ նյութական մշակութային ժառանգության հասկացության, դրա հիմնական բաղադրիչների, դասակարգման սկզբունքների և գնահատման չափորոշիչների ուսումնասիրությանը։ Ոչ նյութական ժառանգությունը ներառում է համայնքների և խմբերի կողմից պահպանվող ու սերունդներին փոխանցվող գիտելիքները, հմտությունները, սովորույթները, ծեսերը, տոնակատարությունները, բանավոր ավանդույթներն ու արտահայտման ձևերը, ինչպես նաև բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Հրատարակության մեջ ներկայացվող դասակարգման և չափորոշիչների համակարգը կարևոր է մշակութային տարբեր դրսևորումները ճանաչելու, դրանց առանձնահատկությունները սահմանելու և ժառանգության պահպանության աշխատանքները կազմակերպելու տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու մշակութային արժեքների տեսակները, բացահայտելու դրանց փոխանցման մեխանիզմները, համայնքային նշանակությունն ու կենսունակության պայմանները։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ոչ նյութական ժառանգության դիտարկումը ոչ թե որպես անփոփոխ անցյալի մնացորդ, այլ որպես շարունակաբար վերարտադրվող և հասարակական կյանքի փոփոխություններին հարմարվող մշակութային երևույթ։ Դրա փաստագրումը, ուսումնասիրությունը, դասակարգումն ու պահպանությունը նպաստում են ազգային և տեղական ինքնության ամրապնդմանը, մշակութային բազմազանության արժևորմանն ու ավանդական գիտելիքների փոխանցմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մշակութաբանների, ազգագրագետների, բանագետների, թանգարանային և մշակութային հաստատությունների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Другие предметы

Հրատարակությունը միավորում է 1845 թվականի օրացուցային տվյալներն ու եղանակային գուշակությունները՝ ներկայացնելով ժամանակի հաշվարկման և բնության երևույթների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Օրացույցային մասը նախատեսված էր տարվա ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հերթականությանը հետևելու, կարևոր օրերը հիշելու և առօրյա գործերը կազմակերպելու համար։ Քրիստոսի ծննդյան և հայոց թվականությունների զուգահեռ նշումը հնարավորություն էր տալիս համադրել երկու ժամանակագրական համակարգերը՝ միաժամանակ պահպանելով հայկական թվագրման ավանդույթը։ Եղանակային գուշակությունները արտացոլում են բնության փոփոխությունները դիտարկելու և դրանց հետագա ընթացքը կանխատեսելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին վերաբերել տարվա եղանակներին, տեղումների, ցրտի ու տաքության փոփոխություններին և այդ երևույթների հնարավոր ազդեցությանը մարդկանց կենցաղի ու տնտեսական զբաղմունքների վրա։ Նման տեղեկությունները կարևոր են ոչ այնքան որպես գիտական կանխատեսումներ, որքան որպես տվյալ ժամանակաշրջանի բնաճանաչողական պատկերացումների և կուտակված կենցաղային փորձի արտահայտություն։ Օրացուցային և եղանակային նյութերի համադրությունը ցույց է տալիս, որ նման հրատարակությունները ծառայում էին միաժամանակ ժամանակը կազմակերպելու և տարվա ընթացքի մասին գործնական տեղեկություններ փոխանցելու նպատակին։ Դրանք արժեքավոր են հայ տոմարագիտության, ժողովրդական հավատալիքների, բնության ընկալման և 19-րդ դարի հայկական տպագիր մշակույթի ուսումնասիրության համար։