Առաքելյան, Սուսաննա Ռազմիկի

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենի հնչույթային կառուցվածքի ուսումնասիրությանը լեզվաբանական տիպաբանության տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվի ձայնավորային և բաղաձայնային համակարգերի կազմակերպման սկզբունքներին, հնչույթների տարբերակիչ հատկանիշներին և դրանց փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության կենտրոնում հնչույթն է որպես լեզվի իմաստատարբերակիչ նվազագույն միավոր և այն հատկանիշների ամբողջությունը, որոնց միջոցով գերմաներենի հնչույթները հակադրվում են միմյանց։ Քննվում է ձայնավորների դասակարգումը՝ լեզվի դիրքի, բերանի բացվածքի, շրթունքների մասնակցության, տևողության և այլ հնչյունաբանական ու հնչույթաբանական հատկանիշների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձայնավորների քանակական և որակական հակադրություններին, ինչպես նաև երկհնչյունների տեղին ընդհանուր հնչույթային համակարգում։ Բաղաձայնների ուսումնասիրության ժամանակ դիտարկվում են արտաբերման տեղի և եղանակի, ձայնեղության ու խլության և այլ տարբերակիչ հատկանիշների հարաբերությունները։ Հնչույթային համակարգը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին հնչյունների պարզ հավաքածու, այլ որպես փոխկապակցված հակադրությունների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր միավորի գործառույթը պայմանավորված է մյուս միավորների նկատմամբ ունեցած հարաբերություններով։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գերմաներենի առանձնահատկությունները համեմատել այլ լեզուների հնչույթային համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես լայնորեն տարածված կառուցվածքային օրինաչափությունները, այնպես էլ լեզվին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա կարող են լինել նաև վանկի կառուցվածքը, հնչույթների դիրքային բաշխումը, հնչյունական միջավայրով պայմանավորված տարբերակները և հնչույթների համակցման սահմանափակումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հնչյունաբանության և հնչույթաբանության փոխհարաբերությունը, քանի որ խոսքային հնչյունների ֆիզիկական և արտաբերական բնութագրերը դիտարկվում են դրանց լեզվական գործառույթի հետ միասին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շեշտի, վանկային կազմակերպման և հնչյունական փոփոխությունների նշանակությանը գերմաներենի հնչույթային կառուցվածքի ամբողջական նկարագրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հնչյունաբանության, հնչույթաբանության և լեզվաբանական տիպաբանության մեթոդները՝ գերմաներենի հնչյունային համակարգի կառուցվածքային կազմակերպումը և այլ լեզուների նկատմամբ դրա տիպաբանական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։