Ավանյան, Տիգրան Վիգենի

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում զբոսաշրջության ոլորտի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը, դրա զարգացմանը խոչընդոտող կազմակերպական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ խնդիրների բացահայտմանը, ինչպես նաև կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության առանցքում զբոսաշրջությունը դիտարկվում է որպես տնտեսության բազմաբաղադրիչ ոլորտ, որի զարգացումը փոխկապակցված է հյուրանոցային տնտեսության, տրանսպորտի, հանրային սննդի, մշակույթի, ժամանցի, առևտրի և տարածքային ենթակառուցվածքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր հատվածի դերերի ու փոխգործակցության ուսումնասիրությանը՝ զբոսաշրջային քաղաքականության մշակման և իրականացման համատեքստում։ Քննվում են ոլորտի ռազմավարական պլանավորման, կազմակերպման, համակարգման, վերահսկման և տեղեկատվական ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև կառավարման տարբեր մակարդակների միջև լիազորությունների ու գործառույթների արդյունավետ բաշխման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է Հայաստանի զբոսաշրջային ներուժի գնահատումը՝ պատմամշակութային ժառանգության, բնական և լանդշաֆտային ռեսուրսների, քաղաքային ու գյուղական զբոսաշրջության, էկոտուրիզմի և այլ ուղղությունների զարգացման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է զբոսաշրջային ծառայությունների մրցունակության և որակի ուսումնասիրությունը, քանի որ ոլորտի կայուն զարգացումը կախված է ոչ միայն այցելուների թվից, այլև սպասարկման մակարդակից, առաջարկվող ծառայությունների բազմազանությունից, հասանելիությունից և զբոսաշրջային փորձառության ընդհանուր կազմակերպումից։ Ուշադրություն է դարձվում նաև զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների, տրանսպորտային հասանելիության, տեղեկատվական ծառայությունների և մասնագիտական կադրերի պատրաստման նշանակությանը։ Մարքեթինգային կառավարման շրջանակում կարող են քննվել երկրի և առանձին զբոսաշրջային ուղղությունների ճանաչելիության բարձրացման, նպատակային շուկաների ուսումնասիրության, զբոսաշրջային արտադրանքի ձևավորման և առաջխաղացման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի մարզերի զբոսաշրջային ներուժի արդյունավետ օգտագործումը, քանի որ ոլորտի տարածքային զարգացումը կարող է նպաստել տեղական ձեռնարկատիրության ակտիվացմանը, ծառայությունների ընդլայնմանը և տնտեսական գործունեության աշխարհագրական բազմազանեցմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ներդրումային միջավայրին, զբոսաշրջային կազմակերպությունների կառավարմանը, պետական և մասնավոր համագործակցությանը, թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը և ոլորտի զարգացման արդյունքների գնահատման մեխանիզմներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս զբոսաշրջության կառավարումը դիտարկել որպես փոխկապակցված տնտեսական և կազմակերպական համակարգ՝ բացահայտելով այն գործոնները, որոնց համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր է ոլորտի երկարաժամկետ, մրցունակ և կայուն զարգացման քաղաքականության ձևավորման համար։