Аветисян, Лева Варосович

Аветисян, Лева Варосович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Экономика

Կապիտալի կուտակման հիմնախնդիրները զարգացող երկրներում (Իրաքի Հանրապետության օրինակով)

Աշխատությունը նվիրված է զարգացող երկրների տնտեսական զարգացման առանցքային հիմնախնդիրներից մեկին՝ կապիտալի կուտակման գործընթացին, դրա առանձնահատկություններին, խոչընդոտներին և տնտեսական առաջընթացի ապահովման գործում ունեցած նշանակությանը՝ Իրաքի Հանրապետության օրինակով։ Քննարկման կենտրոնում կապիտալի ձևավորման և կուտակման տնտեսական մեխանիզմներն են, որոնք կարևոր նախապայման են արտադրության ընդլայնման, ազգային տնտեսության կառուցվածքային վերափոխման, արտադրողականության բարձրացման և երկարաժամկետ տնտեսական աճի ապահովման համար։ Աշխատանքն անդրադառնում է զարգացող տնտեսություններին բնորոշ այնպիսի հիմնախնդիրների, ինչպիսիք են ներքին ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունը, խնայողությունների և ներդրումների փոխկապակցվածությունը, արտադրական ներուժի ոչ լիարժեք օգտագործումը, տնտեսական կառուցվածքի անհամաչափությունները և արտաքին տնտեսական գործոններից կախվածությունը։ Իրաքի Հանրապետության օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու կապիտալի կուտակման գործընթացը երկրի տնտեսական և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունների համատեքստում՝ հաշվի առնելով բնական պաշարների, ազգային եկամտի ձևավորման, պետական տնտեսական քաղաքականության և ներդրումային միջավայրի նշանակությունը։ Առանձնահատուկ կարևորություն է ստանում բնական ռեսուրսների տնտեսական ներուժը կայուն զարգացման վերածելու խնդիրը, քանի որ ռեսուրսային եկամուտների առկայությունն ինքնին դեռևս չի երաշխավորում արտադրական կապիտալի աճ, տնտեսության դիվերսիֆիկացում և բնակչության բարեկեցության բարձրացում։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը թույլ է տալիս անդրադառնալ նաև պետության դերին կապիտալի կուտակման խթանման, ներդրումային գործընթացների կարգավորման, արտադրական ոլորտների զարգացման և տնտեսական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման գործում։ Իրաքի տնտեսության դիտարկումը զարգացող երկրների ավելի լայն տնտեսական հիմնախնդիրների շրջանակում կարևոր է համեմատական վերլուծության տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կապիտալի կուտակման ընդհանուր օրինաչափություններն ու առանձին երկրի պատմական, տնտեսական և կառուցվածքային պայմաններով պայմանավորված առանձնահատկությունները։ Աշխատանքն արժեքավոր է զարգացող երկրների տնտեսական զարգացման տեսական և կիրառական հարցերով հետաքրքրվողների, տնտեսագիտության, միջազգային տնտեսական հարաբերությունների, Մերձավոր Արևելքի երկրների տնտեսության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետների ու ուսանողների համար։ Այն նպաստում է կապիտալի կուտակման նշանակության, տնտեսական աճի ներքին նախադրյալների և ռեսուրսային տնտեսությունների զարգացման մարտահրավերների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-19
Կապիտալի կուտակման հիմնախնդիրները զարգացող երկրներում (Իրաքի Հանրապետության օրինակով)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее