Книги автора (1)

Онлайн

История

La société arménienne contemporaine, les Arméniens de l'Empire Ottoman

Աշխատությունը պատմական և հասարակագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ հասարակության վիճակը և Օսմանյան կայսրությունում բնակվող հայերի սոցիալական, տնտեսական ու մշակութային կյանքը համապատասխան ժամանակաշրջանի պայմաններում։ Ուշադրության կենտրոնում հայկական համայնքների ներքին կառուցվածքն է, բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի դրությունը, զբաղմունքները, կրթական ու կրոնական հաստատությունների գործունեությունը և հասարակական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Կոստանդնուպոլսի և կայսրության տարբեր նահանգների հայկական համայնքների կյանքի միջև եղած տարբերությունների մասին՝ հաշվի առնելով քաղաքային ու գյուղական միջավայրերի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում արհեստավորության, առևտրի, գյուղատնտեսության և մասնագիտական գործունեության մեջ հայ բնակչության մասնակցությունը, ինչպես նաև տնտեսական պայմանների ազդեցությունը համայնքների սոցիալական կառուցվածքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Հայ առաքելական եկեղեցու, կրթական հաստատությունների, մամուլի և մշակութային կազմակերպությունների դերին՝ որպես ազգային ինքնության, լեզվի և մշակութային ժառանգության պահպանման կարևոր հաստատությունների։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Օսմանյան պետական համակարգի շրջանակում հայերի իրավական ու վարչական կարգավիճակին, համայնքային ինքնակառավարման ձևերին և XIX դարում տեղի ունեցած բարեփոխումների ազդեցությանը հասարակական կյանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել ազգային հասարակական մտքի զարգացմանը, կրթության տարածմանը, մտավորականության ձևավորմանը և հայկական հասարակության ներսում արդիականացման գործընթացներին։ Միաժամանակ աշխատության աղբյուրագիտական օգտագործումը պահանջում է հաշվի առնել հեղինակի ժամանակաշրջանը, օգտագործված տերմինաբանությունը և հասարակական ու քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ նրա դիտանկյունը։ Այդ պատճառով այն արժեքավոր է ոչ միայն Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության պատմության վերաբերյալ տեղեկությունների, այլև եվրոպական միջավայրում հայ հասարակության ընկալման և ներկայացման ձևերի ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բազմակողմանիորեն ուսումնասիրելու օսմանյան ժամանակաշրջանի հայ համայնքների հասարակական կառուցվածքը, մշակութային կյանքը և պատմական միջավայրը՝ դրանք դիտարկելով ժամանակի սոցիալական ու քաղաքական գործընթացների համատեքստում։

Обновлено. 2026-09-26
La société arménienne contemporaine, les Arméniens de l'Empire Ottoman

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Подробнее Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Подробнее