Ղաֆադարյան, Կարո

История

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի միջնադարյան պատմամշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով քաղաքի տարածքում և շրջակայքում պահպանված պատմական հուշարձաններին ու դրանց վրա առկա վիմական արձանագրություններին։ Հուշարձանները ներկայացվում են որպես անցյալի նյութական վկայություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու քաղաքի պատմական միջավայրը, ճարտարապետական զարգացումը, հոգևոր կյանքը և մշակութային ավանդույթները։ Վիմական արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են Երևանի և նրա բնակչության պատմության, հասարակական հարաբերությունների, կրոնական հաստատությունների, հիշատակի ավանդույթների ու անհատների գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններ բացահայտելու համար։ Դրանց լեզուն, գրային առանձնահատկությունները, բովանդակությունն ու թվագրական տվյալները կարող են լրացնել գրավոր պատմական աղբյուրների տեղեկությունները և նպաստել տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունների ու մշակութային գործընթացների ճշգրտմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական միջնադարյան ճարտարապետության և վիմագրական ժառանգության փաստագրման, պահպանության ու գիտական արժևորման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և ուսումնասիրության նյութ Երևանի պատմությամբ, միջնադարյան հուշարձաններով, հայ ճարտարապետությամբ ու վիմագրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների և ուսանողների համար։

История

Ժողովածուն նվիրված է հայոց միջնադարյան պատմության և մշակույթի տարբեր հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, հոգևոր ու նյութական ժառանգության և հասարակական կյանքի բազմազան դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է միջնադարյան Հայաստանի պատմական իրադարձությունների, քաղաքական ու հասարակական հարաբերությունների, մշակութային գործընթացների և ազգային ինքնության ձևավորման հարցեր։ Միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու գրականության, պատմագրության, կրթության, գիտության, ճարտարապետության, կերպարվեստի և հոգևոր կյանքի զարգացմանը՝ դիտարկելով դրանք իրենց ժամանակաշրջանի պատմական պայմանների համատեքստում։ Պատմական նյութերի և մշակութային ժառանգության քննությունը նպաստում է տարբեր դարաշրջանների առանձնահատկությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների միջև պատմական ու մշակութային կապերի ընկալմանը։ Ժողովածուն կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարագիտության տարբեր ուղղությունների ներկայացման և գիտական քննարկումների զարգացման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնասիրման և տեղեկատու աղբյուր հայոց միջնադարյան պատմությամբ, մշակութաբանությամբ, պատմագրությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել ազգային պատմամշակութային ժառանգության ընթերցողներին։