Григорян, Генрих Мамиконович

Григорян, Генрих Мамиконович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Политология

Սիրիայի դիրքորոշումը մերձավորարևելյան հակամարտությունում

Աշխատությունը նվիրված է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության քաղաքական դիրքորոշման, արտաքին քաղաքական ռազմավարության և տարածաշրջանային դերակատարության ուսումնասիրությանը Մերձավոր Արևելքի հակամարտությունների համատեքստում։ Այն ներկայացնում է Սիրիայի մասնակցությունը արաբա-իսրայելական հակամարտությանը, երկրի ղեկավարության քաղաքական առաջնահերթությունները և արաբական աշխարհի քաղաքական ու ռազմական միասնության հաստատմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1963–1970 թվականներին Սիրիայում տեղի ունեցած քաղաքական գործընթացներին, արաբական սոցիալիստական վերածննդի կուսակցության՝ Բաասի գաղափարախոսության և քաղաքականության ազդեցությանը երկրի արտաքին հարաբերությունների ձևավորման վրա, ինչպես նաև Դամասկոսի դիրքորոշմանը պաղեստինյան հիմնախնդրի և տարածաշրջանային անվտանգության հարցերում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պաղեստինյան ժողովրդի ազգային իրավունքների պաշտպանության, Պաղեստինի հիմնախնդրի քաղաքական կարգավորման և արաբական պետությունների համատեղ գործողությունների կազմակերպման հարցերում Սիրիայի որդեգրած քաղաքականության վերլուծությունը։ Քննարկվում են նաև Սիրիայի հարաբերություններն արաբական մյուս երկրների հետ, տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները, իսրայելա-արաբական առճակատման խորացման պատճառներն ու հետևանքները և 1967 թվականի հունիսյան պատերազմի ազդեցությունը Մերձավոր Արևելքի քաղաքական իրադրության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի Սիրիայի դիրքորոշման ուսումնասիրությունը Իսրայելի ռազմական գործողությունների հետևանքների վերացման, գրավյալ արաբական տարածքների ազատագրման և տարածաշրջանում արդարացի ու կայուն խաղաղության հաստատման հարցերում։ Հեղինակը դիտարկում է նաև սիրիական ղեկավարության փորձերը՝ ամրապնդելու արաբական երկրների համագործակցությունը, համադրելու նրանց քաղաքական և ռազմավարական շահերը և հակազդելու տարածաշրջանում արտաքին ուժերի ազդեցության ընդլայնմանը։ Աշխատության գաղափարական և քաղաքական բովանդակության կարևոր բաղադրիչ է Սիրիայի արտաքին քաղաքականության դիտարկումը սառը պատերազմի ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների համակարգում, երբ Մերձավոր Արևելքը դարձել էր համաշխարհային գերտերությունների աշխարհաքաղաքական մրցակցության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Այս համատեքստում բացահայտվում է Սիրիայի արտաքին քաղաքական կապերի, հատկապես Խորհրդային Միության հետ համագործակցության նշանակությունը տարածաշրջանային քաղաքականության և հակամարտության կարգավորման գործընթացների համար։ Գրքի ուսումնասիրության առարկան հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին ներքաղաքական զարգացումները, կուսակցական գաղափարախոսությունը, արաբական ազգայնականությունը և միջազգային քաղաքական իրադրությունը փոխկապակցված Սիրիայի արտաքին քաղաքական որոշումների ձևավորման ընթացքում։ Աշխատությունն առանձնանում է պատմաքաղաքական և միջազգային հարաբերությունների վերլուծության համադրությամբ՝ ընթերցողին ներկայացնելով ոչ միայն Սիրիայի պաշտոնական դիրքորոշումները, այլև դրանց ձևավորման տարածաշրջանային ու աշխարհաքաղաքական նախադրյալները։ Այն կարևոր նշանակություն ունի արաբական երկրների նորագույն պատմության, պաղեստինյան հիմնախնդրի, արաբա-իսրայելական հակամարտության և Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Գիրքը արժեքավոր մասնագիտական և գիտաճանաչողական նյութ է արևելագետների, պատմաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, ինչպես նաև Մերձավոր Արևելքի քաղաքական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հնարավորություն ընձեռելով առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Սիրիայի քաղաքական դերակատարության և տարածաշրջանային հակամարտությունների պատմական զարգացման վերաբերյալ։

Обновлено. 2026-11-17
Սիրիայի դիրքորոշումը մերձավորարևելյան հակամարտությունում

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Подробнее Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее