Հախնազարյան, Արմեն

Հախնազարյան, Արմեն

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Культура

Արտազի երեք վանքերը

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Արտազ գավառի տարածքում՝ ներկայիս Իրանի Ատրպատական նահանգում գտնվող հայկական երեք նշանավոր հոգևոր և ճարտարապետական կենտրոնների՝ Սուրբ Թադեոս Առաքյալի, Ծործորի Սուրբ Աստվածածնի և Մաղարդայի Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի վանքերի պատմության, ճարտարապետության, մշակութային ժառանգության և պատմական նշանակության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական միջնադարյան հոգևոր կյանքի կարևորագույն օջախներից մեկի պատմական զարգացումը՝ բացահայտելով տարածաշրջանում հայ ժողովրդի դարավոր ներկայությունը, քրիստոնեական հավատքի տարածման ու պահպանման ընթացքը, եկեղեցական կառույցների ձևավորման առանձնահատկությունները և վանական հաստատությունների ունեցած դերը ազգային ինքնության ու մշակույթի պահպանման գործում։ Հեղինակը երեք վանքերի ուսումնասիրության միջոցով անդրադառնում է Արտազի պատմական միջավայրին, նրա քաղաքական, հասարակական և կրոնական անցյալին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջանների պատմական իրադարձությունները, իշխանությունների փոփոխությունները, պատերազմները, հալածանքներն ու ավերածությունները ներգործել հայկական հոգևոր կենտրոնների գոյության և զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Սուրբ Թադեոս Առաքյալի վանքին՝ Հայոց եկեղեցական ավանդության մեջ առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող սրբավայրերից մեկին, որի պատմությունը կապված է Հայաստանում քրիստոնեության վաղ տարածման, առաքելական ավանդության և դարեր շարունակ շարունակվող ուխտագնացությունների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև Ծործորի Սուրբ Աստվածածին վանքը, որի պատմաճարտարապետական ժառանգությունը ներկայացվում է հայկական միջնադարյան եկեղեցաշինության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ ընդգծելով նրա հոգևոր նշանակությունը, ճարտարապետական հորինվածքի առանձնահատկությունները և տարածաշրջանի մշակութային կյանքում ունեցած դերը։ Մաղարդայի Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի վանքի ուսումնասիրությունը ևս բացահայտում է հայկական ճարտարապետական մտածողության հարուստ ավանդույթները, կրոնական պատկերագրության, քանդակագործության և դեկորատիվ արվեստի արտահայտչաձևերը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում վանական համալիրների ճարտարապետական նկարագրությունը՝ եկեղեցիների հատակագծային և ծավալատարածական լուծումները, շինարարական առանձնահատկությունները, որմնադրության եղանակները, գմբեթների, ճակատների, մուտքերի, լուսամուտների և այլ կառուցվածքային տարրերի ուսումնասիրությունը։ Քննության են առնվում նաև կառույցների արտաքին ու ներքին հարդարանքը, քարարվեստի նմուշները, քանդակազարդումները, խաչքարերը, պատկերաքանդակները և հայկական եկեղեցական արվեստի այլ արժեքավոր դրսևորումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի գեղարվեստական ճաշակի, վարպետության և խորհրդանշական մտածողության մասին։ Հատուկ նշանակություն ունեն վանքերում պահպանված կամ դրանց պատմության հետ առնչվող հայերեն արձանագրությունները, շինարարական և նորոգման հիշատակությունները, նվիրատվական գրությունները և այլ վիմագրական նյութերը, որոնք արժեքավոր սկզբնաղբյուրներ են պատմական իրադարձությունների, վանական կյանքի, եկեղեցական գործիչների, բարերարների, շինարարական աշխատանքների և հայ համայնքների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այս վկայությունները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու ոչ միայն առանձին կառույցների պատմությունը, այլև տարածաշրջանի հայ բնակչության հասարակական հարաբերությունների, հոգևոր կազմակերպման և մշակութային կյանքի տարբեր կողմերը։ Գրքում ներկայացվող պատմական և ճարտարապետական նյութը կարևոր է նաև Արտազի՝ որպես հայկական պատմամշակութային տարածքի ընկալման համար, քանի որ այս գավառը կապված է հայ ժողովրդի պատմության նշանակալի իրադարձությունների, ազգային հիշողության և հոգևոր ավանդույթների հետ։ Տարածաշրջանի պատմական նշանակությունը լրացուցիչ ընդգծվում է Ավարայրի դաշտի և հայոց ազգային-կրոնական հիշողության հետ ունեցած կապով, ինչպես նաև միջնադարում այստեղ ձևավորված հայկական իշխանական ու եկեղեցական կենտրոնների պատմությամբ։ Հեղինակը վանքերի ուսումնասիրությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես առանձին ճարտարապետական հուշարձանների նկարագրություն, այլև որպես հայկական քաղաքակրթական ներկայության, ստեղծագործական ավանդույթի և հոգևոր շարունակականության վկայությունների ամբողջություն։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է պատմական տեղեկությունների, ճարտարապետական դիտարկումների և հուշարձանագիտական նյութերի համադրմամբ, որոնց շնորհիվ ընթերցողը հնարավորություն է ստանում ծանոթանալու հայկական մշակութային ժառանգության այնպիսի կարևոր հատվածի, որը ձևավորվել և պահպանվել է Հայաստանի ներկայիս սահմաններից դուրս։ Այն ընդգծում է հայկական վանական ճարտարապետության տարածքային բազմազանությունը, տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված կառույցների գեղարվեստական ինքնատիպությունը և հարակից մշակույթների հետ պատմական փոխազդեցությունների պայմաններում հայկական ավանդույթների պահպանման առանձնահատկությունները։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի հայագիտության, պատմական աշխարհագրության, միջնադարյան պատմության, եկեղեցագիտության, ճարտարապետության և հնագիտության ուսումնասիրությունների համար՝ միաժամանակ նպաստելով հայկական պատմամշակութային ժառանգության ճանաչմանը, պահպանության անհրաժեշտության գիտակցմանը և ազգային պատմական հիշողության ամրապնդմանը։ Այն արժեքավոր ընթերցանության նյութ է պատմաբանների, ճարտարապետների, հնագետների, արվեստաբանների, հայագետների, մշակութային ժառանգության մասնագետների, ինչպես նաև հայկական միջնադարյան պատմությամբ և քրիստոնեական մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Обновлено. 2026-11-17
Արտազի երեք վանքերը

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Подробнее Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее