Исса Мухаммед Сальман

Исса Мухаммед Сальман

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Литература

Սիրիայի ժամանակակից գրականագիտական քննադատական մտքի հիմնական ուղղությունները

Աշխատությունը նվիրված է Սիրիայի ժամանակակից գրականագիտական և գրաքննադատական մտքի ձևավորման, զարգացման ու հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով սիրիական գրական քննադատության գաղափարական, գեղագիտական, մեթոդաբանական և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է Սիրիայի գրական կյանքի զարգացման գործընթացներին, գրական ստեղծագործությունների գնահատման ու մեկնաբանման սկզբունքներին, ինչպես նաև այն տեսական մոտեցումներին, որոնք պայմանավորել են ժամանակակից սիրիական գրաքննադատության բնույթն ու զարգացման ընթացքը։ Ուսումնասիրության կարևոր առանցքներից է գրականության և հասարակական իրականության փոխհարաբերությունը, որի շրջանակում քննադատական միտքը դիտարկվում է որպես ոչ միայն գրական ստեղծագործությունների վերլուծության միջոց, այլև հասարակական, ազգային և մշակութային ինքնագիտակցության արտահայտման կարևոր հարթակ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն արաբական գրականագիտական ավանդույթների և ժամանակակից համաշխարհային գրաքննադատական տեսությունների փոխազդեցությունը, ավանդական գեղագիտական չափանիշների վերաիմաստավորումը, նոր քննադատական մեթոդների տարածումը և գրական երկերի ուսումնասիրության գիտական սկզբունքների զարգացումը։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու սիրիական գրաքննադատության կապը արաբական գրականության ընդհանուր զարգացման միտումների, մտավորական կյանքի և մշակութային փոփոխությունների հետ՝ բացահայտելով ազգային գրական առանձնահատկությունների և համընդհանուր գրականագիտական մոտեցումների համադրման գործընթացը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գրականության հասարակական գործառույթին, ստեղծագործական ազատության, ազգային ինքնության, գեղարվեստական արժեքի և գրողի պատասխանատվության վերաբերյալ քննադատական պատկերացումներին։ Նյութը նշանակալի է սիրիական գրականության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ գրաքննադատական մտքի զարգացման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու երկրի գրական-մշակութային միջավայրի, մտավորական ավանդույթների և ժամանակակից արաբական գրականագիտության զարգացման առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արաբագիտությամբ, արևելագիտությամբ, սիրիական գրականությամբ, գրականության տեսությամբ և գրաքննադատության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար՝ որպես թեմատիկ ուսումնասիրություն, որը նպաստում է ժամանակակից Սիրիայի գրական-քննադատական գործընթացների և արաբական մշակութային մտքի զարգացման միտումների ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-20
Սիրիայի ժամանակակից գրականագիտական քննադատական մտքի հիմնական ուղղությունները

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book7 Подробнее Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее