Иваник, Петр Николаевич

Иваник, Петр Николаевич

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Պաղեստինի ազգային-ազատագրական շարժման ղեկավարության քաղաքականության զարգացումը 1900–1936 թվականներին

Աշխատությունը նվիրված է 1900–1936 թվականներին Պաղեստինի ազգային-ազատագրական շարժման ղեկավարության քաղաքականության ձևավորման, զարգացման և փոփոխությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է պաղեստինյան ազգային ինքնագիտակցության աստիճանական ամրապնդմանը, ազգային-ազատագրական պայքարի քաղաքական նպատակների ձևավորմանը, շարժման ղեկավար շրջանակների գործունեությանը և այն գաղափարական ու ռազմավարական մոտեցումներին, որոնք պայմանավորել են պաղեստինյան ազգային շարժման ընթացքը քսաներորդ դարի առաջին տասնամյակներում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում և բրիտանական մանդատային կառավարման հաստատումից հետո ստեղծված քաղաքական իրադրության ուսումնասիրությունը, քանի որ այդ ժամանակաշրջանում Պաղեստինի հասարակական-քաղաքական կյանքում տեղի էին ունենում էական փոփոխություններ, որոնք անմիջական ազդեցություն էին ունենում ազգային շարժման կազմակերպման և առաջնորդության քաղաքական կողմնորոշումների վրա։ Աշխատության շրջանակում կարևորվում է պաղեստինյան քաղաքական ղեկավարության արձագանքը տարածաշրջանային և միջազգային զարգացումներին, ազգային իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված նախաձեռնությունների ձևավորումը, քաղաքական պայքարի միջոցների ընտրությունը, ինչպես նաև տարբեր հասարակական և քաղաքական ուժերի միջև համագործակցության ու տարաձայնությունների ազդեցությունը շարժման ընդհանուր ռազմավարության վրա։ Քննության առարկա են դառնում ազգային շարժման ղեկավարության քաղաքական մտածողության փոփոխությունները, ինքնավարության և ազգային ինքնորոշման ձգտումները, օտարերկրյա ազդեցության պայմաններում քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորումը և պաղեստինյան հարցի աստիճանական վերածումը տարածաշրջանային ու միջազգային քաղաքականության կարևոր հիմնախնդրի։ 1936 թվականը՝ պաղեստինյան արաբական մեծ ապստամբության սկիզբը, դիտարկվում է որպես կարևոր պատմական հանգրվան, որն արտահայտում էր ազգային-ազատագրական պայքարի խորացող հակասությունները, քաղաքական ղեկավարության առջև ծառացած մարտահրավերները և դիմադրության նոր ձևերի առաջացումը։ Ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու շարժման քաղաքականության շարունակականությունն ու փոփոխականությունը, գնահատելու առաջնորդության որոշումների նշանակությունը և հասկանալու, թե ինչպես էին պատմական հանգամանքները, գաղութային կառավարման համակարգը, սիոնիստական շարժման զարգացումը և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացներն ազդում պաղեստինյան ազգային պայքարի ուղղության վրա։ Աշխատությունն ունի պատմաքաղաքագիտական կարևոր նշանակություն, քանի որ նպաստում է Պաղեստինի ազգային-ազատագրական շարժման քաղաքական պատմության, նրա ղեկավարության գաղափարական կողմնորոշումների և ռազմավարական մոտեցումների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Այն արժեքավոր է Մերձավոր Արևելքի նորագույն պատմությամբ, պաղեստինյան հիմնախնդրով, ազգային շարժումների պատմությամբ, գաղութատիրության դեմ պայքարի քաղաքական դրսևորումներով և տարածաշրջանի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Обновлено. 2026-11-20
Պաղեստինի ազգային-ազատագրական շարժման ղեկավարության քաղաքականության զարգացումը 1900–1936 թվականներին

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Գրիգոր Զոհրապ Գրիգոր Զոհրապ 1861 թ․ – 1915 թ․ Հայ նշանավոր գրող, հրապարակախոս, իրավաբան և քաղաքական գործիչ էր։ Նա ծնվել է 1861 թվականի հունիսի 26-ին՝ Կոստանդնուպոլսում, և մահացել 1915 թվականին՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ։ Զոհրապը համարվում է արևմտահայ գրականության ամենահայտնի նովելիստներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում պատկերավորվում են մարդու հոգեբանությունը, հասարակական հարաբերությունները և քաղաքային կյանքի խնդիրները։ Նա գրել է բազմաթիվ պատմվածքներ և նորավեպեր, որոնք առանձնանում են իրատեսական ոճով և խոր հոգեբանական վերլուծությամբ։ Բացի գրական գործունեությունից, Զոհրապը եղել է հայտնի իրավաբան և Օսմանյան խորհրդարանի պատգամավոր։ Նրա կյանքն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ մշակույթի և հասարակական մտքի զարգացման վրա, իսկ նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս համարվում են հայ գրականության արժեքավոր էջերից։ menu_book5 Подробнее