Книги автора (1)

Онлайн

Религия

Ընտանեկան փոքր օրացույց՝ Քրիստոսի մեծ տոների վերաբերյալ, 1879 թվականի հավելվածով

Այս հրատարակությունը պատկանում է կրոնական և օրացուցային գրականության այն տեսակին, որը նախատեսված է ընտանիքի առօրյա կյանքում ժամանակի կազմակերպման և քրիստոնեական տոնացույցին հետևելու համար։ Ընտանեկան օրացույցները պատմականորեն ծառայել են որպես գործնական տեղեկատուներ՝ օգնելով ընթերցողներին կողմնորոշվել տարվա օրերի, եկեղեցական տոների և կրոնական հիշատակի օրերի հաջորդականության մեջ։ Քրիստոնեական ավանդության մեջ տոնացույցը կարևոր նշանակություն ունի, քանի որ եկեղեցական տարին կառուցվում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի, փրկագործության և քրիստոնեական հավատքի առանցքային իրադարձությունների հիշատակման շուրջ։ Մեծ տոների առանձնացումը հնարավորություն է տալիս ընդգծելու այն օրերի հոգևոր և ծիսական նշանակությունը, որոնք հատուկ տեղ են զբաղեցնում եկեղեցական կյանքում և հավատացյալների ընտանեկան սովորույթներում։ Նման օրացույցները կարող են ներառել տոնական օրերի նշումներ, եկեղեցական հիշատակությունների վերաբերյալ տեղեկություններ և ժամանակի հաշվարկման համար անհրաժեշտ գործնական տվյալներ՝ նպաստելով կրոնական կյանքի կազմակերպվածությանը։ Ընտանեկան օգտագործման համար նախատեսված լինելը մատնանշում է հրատարակության գործնական ուղղվածությունը և դրա հնարավոր նշանակությունը տարբեր սերունդների համար հասկանալի ու հասանելի կրոնական տեղեկությունների փոխանցման գործում։ Ընտանիքում օրացույցի կիրառումը կարող էր նպաստել եկեղեցական տոների պահպանմանը, կրոնական սովորույթների շարունակականությանը և քրիստոնեական ավանդույթների փոխանցմանը երեխաներին ու երիտասարդներին։ Այս տեսակի հրատարակությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև տպագիր մշակույթի պատմության մեջ, քանի որ համադրում են առօրյա կիրառական նշանակությունը և հոգևոր-մշակութային բովանդակությունը։ XIX դարում հայերեն օրացույցների հրատարակումը նպաստել է ժամանակի հաշվարկման, եկեղեցական կյանքի և ընտանեկան ընթերցանության հետ կապված տեղեկությունների տարածմանը հայախոս համայնքներում։ Վիեննայի հայ տպագրական միջավայրում լույս տեսած նման գրքերը հետաքրքրություն են ներկայացնում նաև հայկական սփյուռքի մշակութային կյանքի, տպագրական գործունեության և կրոնական գրականության շրջանառության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հայ գրքի պատմությամբ, եկեղեցական տոնացույցով, պատմական օրացույցներով և XIX դարի հայ համայնքների առօրյա մշակույթով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին փոքրածավալ տպագիր նյութերը ծառայում ոչ միայն տեղեկություն փոխանցելու, այլև կրոնական ինքնության ու ավանդույթների պահպանման նպատակին։ Միաժամանակ, առանց ամբողջական բնագրի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հստակ նշել օրացույցում ընդգրկված տոների ցանկը, ամսաթվերի համակարգը, հավելվածի բովանդակությունը կամ լրացուցիչ տեղեկությունների առկայությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը կարելի է բնութագրել որպես ընտանեկան կիրառության համար նախատեսված կրոնական օրացույց, որն արտացոլում է քրիստոնեական տոնացույցի կարևորությունը հայերեն տպագիր մշակույթի և ընտանեկան հոգևոր կյանքի համատեքստում։

Обновлено. 2026-10-24
Ընտանեկան փոքր օրացույց՝ Քրիստոսի մեծ տոների վերաբերյալ, 1879 թվականի հավելվածով

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book9 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Подробнее Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Подробнее