Книги автора (1)

Онлайн

История

Իջևան (Ձորոփոր)

Էսթեր Խեմչյանի այս ծավալուն ազգագրական և բանահյուսագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Իջևանի տարածաշրջանի՝ պատմական Ձորոփորի տարածքի ժողովրդական մշակույթին, բանավոր ստեղծագործական ժառանգությանը, ավանդույթներին, սովորույթներին և տեղական հոգևոր կյանքի առանձնահատկություններին։ Աշխատության կարևորագույն նպատակներից է պահպանել և գիտական շրջանառության մեջ դնել տարածաշրջանի բնակչության հիշողության մեջ սերնդեսերունդ փոխանցված բանահյուսական նյութերը՝ ներկայացնելով դրանք իրենց բնական միջավայրի, տեղական պատմական հիշողության և հասարակական կյանքի հետ ունեցած կապերով։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած են Իջևանի ենթատարածքի 17 բնակավայրերում իրականացված բանահավաքչական աշխատանքները, որոնց ընթացքում գրառված 2625 միավորից ընտրվել և ժողովածուում ընդգրկվել է 1322 նյութ։ Հավաքածուն առանձնանում է ժանրային բազմազանությամբ և ընդգրկում է ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության տարբեր տեսակներ՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմելու տարածաշրջանի բանահյուսական մտածողության, գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների և ավանդական աշխարհընկալման մասին։ Վիպական բանահյուսության բաժնում ներկայացված են հրաշապատում, կենցաղային և կենդանական հեքիաթներ, պատմական անձանց մասին պատումներ, ավանդազրույցներ, հուշապատումներ, զվարճախոսություններ և ստապատումներ։ Այս նյութերն արտացոլում են ժողովրդի պատկերացումները աշխարհի, մարդկային հարաբերությունների, բարու և չարի, արդարության, խելամտության, քաջության, աշխատանքի ու կենսափորձի մասին՝ միաժամանակ պահպանելով տեղական պատմական հիշողության և գեղարվեստական ավանդույթի առանձնահատկությունները։ Քնարական բանահյուսության բաժինը ներառում է աշխատանքային, հայդուկային, սիրային, օրորոցային և աշուղական երգեր, տեղական ստեղծագործողների երգեր, սգերգեր ու մանկական խաղերգեր, որոնց միջոցով բացահայտվում են ժողովրդի հուզական աշխարհը, ընտանեկան ու հասարակական հարաբերությունները, առօրյա աշխատանքը, սիրո և կորստի ապրումները, հայրենիքի ու ազատության գաղափարները։ Առանձին տեղ են զբաղեցնում բանաձևային և ասութային ստեղծագործությունները՝ առածներն ու ասացվածքները, դարձվածքները, օրհնանքները, բարեմաղթանքները, փաղաքշական խոսքերը, երդումները, գաղտնախոսությունները, անեծքները, շուտասելուկները, հանելուկներն ու աղոթքները։ Դրանք ներկայացնում են ժողովրդական իմաստության, լեզվական պատկերավորության և բանավոր հաղորդակցության հարուստ շերտը՝ արտահայտելով համայնքի բարոյական պատկերացումները, կենսական փորձը, հումորի զգացումը և աշխարհը մեկնաբանելու յուրահատուկ եղանակները։ Ազգագրական նյութերը լրացնում են բանահյուսական բաժինները՝ ընթերցողին ծանոթացնելով ժողովրդական տոներին, ծիսական սովորույթներին, հավատալիքներին, բնության երևույթների հետ կապված պատկերացումներին և ավանդական կենսակերպին։ Ներկայացված են Նոր տարվա և Մեծ պահքի հետ կապված սովորույթներ, անձրևառաջացման, անձրևախափանման ու կարկտախափանման ծեսեր, ժողովրդական բժշկության միջոցներ և գուշակություններ։ Այս նյութերը կարևոր են ժողովրդական հավատալիքների, ծիսական վարքի, բնության և մարդու փոխհարաբերության, ինչպես նաև ավանդական հասարակության աշխարհայացքի ուսումնասիրության համար։ Աշխատության ներածական ուսումնասիրությունը տարածաշրջանի պատմական ու մշակութային միջավայրը դիտարկում է պատմական և հնագիտական տվյալների համադրմամբ՝ հնարավորություն տալով բանահյուսական նյութերը կապելու դրանց առաջացման և պահպանման միջավայրի հետ։ Ժողովածուի գիտական արժեքն ընդլայնվում է նյութերի դասակարգման, համեմատական դիտարկումների և բացատրական ապարատի շնորհիվ․ ներկայացված են բարբառային դժվարիմաց բառերի ու արտահայտությունների մեկնություններ, անձնանունների և տեղանունների ցանկեր, համադրական աղյուսակներ, ինչպես նաև գրառման վայրի, ժամանակի և բանասացի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Հեքիաթների հայաստանյան և միջազգային զուգահեռները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տեղական պատումների կապերը համահայկական և համաշխարհային բանահյուսական ավանդույթների հետ, բացահայտելու տարածված սյուժեների տարբերակները և տարածաշրջանային առանձնահատկությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև բանասացների խոսքի և տեղական բարբառային ձևերի պահպանումը, քանի որ դրանք ոչ միայն փոխանցում են ստեղծագործությունների ինքնատիպ հնչերանգը, այլև արժեքավոր լեզվական նյութ են ներկայացնում հայերենի տարածքային տարբերակների, բառապաշարի և բանավոր խոսքի ուսումնասիրության համար։ Ժողովածուն փաստագրում է Իջևանի տարածաշրջանի ժողովրդական մշակույթի բազմաթիվ դրսևորումներ՝ պահպանելով այնպիսի պատմություններ, երգեր, սովորույթներ և հավատալիքներ, որոնք բանավոր փոխանցման պայմաններում կարող են աստիճանաբար մոռացվել կամ փոփոխվել։ Դրա շնորհիվ այն կարևոր սկզբնաղբյուր է հայ բանահյուսության, ազգագրության, բարբառագիտության, ժողովրդական երաժշտության, պատմական հիշողության և մշակութային մարդաբանության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ճանաչելու Ձորոփորի պատմամշակութային միջավայրի ինքնատիպությունը, բացահայտելու տեղական և համահայկական ավանդույթների ընդհանրություններն ու տարբերությունները, ուսումնասիրելու ժողովրդի կենսակերպի, մտածողության և ինքնության պահպանման մեխանիզմները։ Այն արժեքավոր է ինչպես մասնագետ հետազոտողների և ուսանողների, այնպես էլ հայ ժողովրդական մշակույթով, Տավուշի պատմությամբ, ավանդական սովորույթներով, հեքիաթներով, երգերով ու բանավոր ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ միաժամանակ ծառայելով որպես տարածաշրջանային մշակութային հիշողության պահպանման և հետագա ուսումնասիրությունների կարևոր նյութ։

Обновлено. 2026-11-10
Իջևան (Ձորոփոր)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Վահան Թոթովենց Վահան Թոթովենց 1894 թ․ – 1938 թ․ Վահան Թոթովենց հայ արձակագիր, դրամատուրգ և լրագրող է, որը համարվում է XX դարի հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները առանձնանում են իրականության խոր ու պատկերավոր նկարագրություններով, որտեղ արտացոլված են հայ ժողովրդի կյանքը, ցավը և դիմադրողականությունը պատմական ծանր ժամանակներում։ Թոթովենցի գրականության հիմնական թեմաներն են արևմտահայ կյանքի պատկերումը, պատերազմները, գաղթը և մարդու ճակատագիրը բարդ սոցիալական ու քաղաքական պայմաններում։ Նրա գործերում հաճախ զգացվում է անձնական փորձի ազդեցությունը, ինչը դրանք դարձնում է ավելի անկեղծ և ազդեցիկ։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործություններից է «Հին Հռոմեական ճանապարհի վրա» վեպը, որտեղ նա նկարագրում է իր մանկությունը և արևմտահայ իրականությունը՝ հարուստ ու կենդանի լեզվով։ Թոթովենցը նաև զբաղվել է լրագրությամբ և հասարակական գործունեությամբ՝ մասնակցելով ժամանակի մտավոր ու քաղաքական կյանքին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա կապեր է ունեցել հայկական ռազմական ու ազգային շրջանակների հետ, ինչը մեծ ազդեցություն է ունեցել նրա աշխարհայացքի վրա։ 1938 թվականին, ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ, նա ձերբակալվել և գնդակահարվել է։ Չնայած իր կյանքի ողբերգական ավարտին, Վահան Թոթովենցի ստեղծագործությունները այսօր համարվում են հայ գրականության արժեքավոր մաս՝ իրենց պատմական և գեղարվեստական նշանակությամբ։ menu_book2 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее