Киракосян, Арман Джонович

Киракосян, Арман Джонович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Անգլիայի քաղաքականությունը Արևմտյան Հայաստանի նկատմամբ և Մեծ Բրիտանիայի հասարակական կարծիքը (XIX դարի 90-ական թվականներ)

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակում Մեծ Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականության, դիվանագիտական գործունեության և հասարակական դիրքորոշման ուսումնասիրությանը՝ Արևմտյան Հայաստանի ու Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության ճակատագրի վերաբերյալ։ Այն անդրադառնում է Հայկական հարցի միջազգային քաղաքական օրակարգում ունեցած նշանակությանը, բրիտանական կառավարության վերաբերմունքին արևմտահայության քաղաքական, ազգային և սոցիալական խնդիրներին, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի՝ Օսմանյան կայսրության հետ ունեցած հարաբերությունների ազդեցությանը տարածաշրջանում ծավալվող իրադարձությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բրիտանական դիվանագիտության քաղաքական նպատակներին, եվրոպական մեծ տերությունների միջև շահերի բախմանը և այն հանգամանքներին, որոնք պայմանավորում էին Անգլիայի դիրքորոշման փոփոխությունները Հայկական հարցի տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1890-ական թվականների կեսերին սրված մերձավորարևելյան ճգնաժամի քաղաքական զարգացումների և դրանց նկատմամբ բրիտանական կառավարության արձագանքի քննությունը՝ ներառյալ Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դեմ իրականացված զանգվածային բռնությունները, արևմտահայության ծանր կացությունը և հայկական բարենորոգումների խնդիրը միջազգային դիվանագիտական բանակցություններում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Մեծ Բրիտանիայի հասարակական կարծիքի ձևավորման և Հայկական հարցի նկատմամբ հանրային հետաքրքրության ուսումնասիրությունը։ Քննության են առնվում բրիտանական մամուլի արձագանքները, հասարակական ու քաղաքական շրջանակների գործունեությունը, հայանպաստ նախաձեռնությունները և այն կազմակերպությունների ձևավորումն ու դերակատարությունը, որոնք փորձում էին հասարակական ճնշման միջոցով ազդել կառավարության քաղաքականության վրա։ Կարևորվում է նաև հասարակական կարծիքի և պետական քաղաքականության փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին հայ ժողովրդի դրության վերաբերյալ հրապարակումները, քննարկումներն ու հանրային ելույթները նպաստում Հայկական հարցի միջազգային ճանաչելիության ընդլայնմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բրիտանական քաղաքական վերնախավի պաշտոնական դիրքորոշման և հասարակական տարբեր շրջանակների բարոյական ու քաղաքական վերաբերմունքի միջև եղած տարբերությունները, ինչպես նաև հասկանալու, թե որքանով էին մարդասիրական մտահոգությունները համադրվում Մեծ Բրիտանիայի ռազմավարական և աշխարհաքաղաքական շահերի հետ։ Պատմագիտական տեսանկյունից կարևոր է նաև այն, որ ուսումնասիրությունը Հայկական հարցը ներկայացնում է ոչ թե որպես առանձին տեղային խնդիր, այլ որպես միջազգային հարաբերությունների, մեծ տերությունների մրցակցության, Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության և հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական ձգտումների փոխկապակցված հանգույց։ Այն արժեքավոր նշանակություն ունի XIX դարի վերջի հայոց պատմության, բրիտանա-հայկական հարաբերությունների, եվրոպական դիվանագիտության և արևմտահայության պատմական ճակատագրի ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը նպաստում է նաև այդ ժամանակաշրջանի հասարակական-քաղաքական գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ներկայացնելով, թե ինչպես կարող էին մամուլը, հասարակական կազմակերպությունները և հանրային կարծիքը մասնակցել միջազգային քաղաքական խնդիրների քննարկմանը և ազդել դրանց շուրջ ձևավորվող վերաբերմունքի վրա։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, արևելագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, Հայկական հարցի և հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ինչպես նաև XIX դարի վերջին տասնամյակի եվրոպական քաղաքական ու հասարակական կյանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Обновлено. 2026-11-21
Անգլիայի քաղաքականությունը Արևմտյան Հայաստանի նկատմամբ և Մեծ Բրիտանիայի հասարակական կարծիքը (XIX դարի 90-ական թվականներ)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее