Киракосян, Арман Джонович

Киракосян, Арман Джонович

menu_book Տեսնել նյութերը

Հեղինակի գրքերը (1)

Օնլայն

Պատմություն

Անգլիայի քաղաքականությունը Արևմտյան Հայաստանի նկատմամբ և Մեծ Բրիտանիայի հասարակական կարծիքը (XIX դարի 90-ական թվականներ)

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի վերջին տասնամյակում Մեծ Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականության, դիվանագիտական գործունեության և հասարակական դիրքորոշման ուսումնասիրությանը՝ Արևմտյան Հայաստանի ու Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության ճակատագրի վերաբերյալ։ Այն անդրադառնում է Հայկական հարցի միջազգային քաղաքական օրակարգում ունեցած նշանակությանը, բրիտանական կառավարության վերաբերմունքին արևմտահայության քաղաքական, ազգային և սոցիալական խնդիրներին, ինչպես նաև Մեծ Բրիտանիայի՝ Օսմանյան կայսրության հետ ունեցած հարաբերությունների ազդեցությանը տարածաշրջանում ծավալվող իրադարձությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բրիտանական դիվանագիտության քաղաքական նպատակներին, եվրոպական մեծ տերությունների միջև շահերի բախմանը և այն հանգամանքներին, որոնք պայմանավորում էին Անգլիայի դիրքորոշման փոփոխությունները Հայկական հարցի տարբեր փուլերում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է 1890-ական թվականների կեսերին սրված մերձավորարևելյան ճգնաժամի քաղաքական զարգացումների և դրանց նկատմամբ բրիտանական կառավարության արձագանքի քննությունը՝ ներառյալ Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դեմ իրականացված զանգվածային բռնությունները, արևմտահայության ծանր կացությունը և հայկական բարենորոգումների խնդիրը միջազգային դիվանագիտական բանակցություններում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Մեծ Բրիտանիայի հասարակական կարծիքի ձևավորման և Հայկական հարցի նկատմամբ հանրային հետաքրքրության ուսումնասիրությունը։ Քննության են առնվում բրիտանական մամուլի արձագանքները, հասարակական ու քաղաքական շրջանակների գործունեությունը, հայանպաստ նախաձեռնությունները և այն կազմակերպությունների ձևավորումն ու դերակատարությունը, որոնք փորձում էին հասարակական ճնշման միջոցով ազդել կառավարության քաղաքականության վրա։ Կարևորվում է նաև հասարակական կարծիքի և պետական քաղաքականության փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին հայ ժողովրդի դրության վերաբերյալ հրապարակումները, քննարկումներն ու հանրային ելույթները նպաստում Հայկական հարցի միջազգային ճանաչելիության ընդլայնմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բրիտանական քաղաքական վերնախավի պաշտոնական դիրքորոշման և հասարակական տարբեր շրջանակների բարոյական ու քաղաքական վերաբերմունքի միջև եղած տարբերությունները, ինչպես նաև հասկանալու, թե որքանով էին մարդասիրական մտահոգությունները համադրվում Մեծ Բրիտանիայի ռազմավարական և աշխարհաքաղաքական շահերի հետ։ Պատմագիտական տեսանկյունից կարևոր է նաև այն, որ ուսումնասիրությունը Հայկական հարցը ներկայացնում է ոչ թե որպես առանձին տեղային խնդիր, այլ որպես միջազգային հարաբերությունների, մեծ տերությունների մրցակցության, Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականության և հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական ձգտումների փոխկապակցված հանգույց։ Այն արժեքավոր նշանակություն ունի XIX դարի վերջի հայոց պատմության, բրիտանա-հայկական հարաբերությունների, եվրոպական դիվանագիտության և արևմտահայության պատմական ճակատագրի ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը նպաստում է նաև այդ ժամանակաշրջանի հասարակական-քաղաքական գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ներկայացնելով, թե ինչպես կարող էին մամուլը, հասարակական կազմակերպությունները և հանրային կարծիքը մասնակցել միջազգային քաղաքական խնդիրների քննարկմանը և ազդել դրանց շուրջ ձևավորվող վերաբերմունքի վրա։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, արևելագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, Հայկական հարցի և հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների, ինչպես նաև XIX դարի վերջին տասնամյակի եվրոպական քաղաքական ու հասարակական կյանքի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Թարմացվել է՝ 2026-11-21
Անգլիայի քաղաքականությունը Արևմտյան Հայաստանի նկատմամբ և Մեծ Բրիտանիայի հասարակական կարծիքը (XIX դարի 90-ական թվականներ)

Անվճար

Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Տեսնել ավելին Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Տեսնել ավելին Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Տեսնել ավելին Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Տեսնել ավելին Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Տեսնել ավելին