Книги автора (1)

Онлайн

Литература

Ժամանակակից սիրիական դրամատուրգիայի ձևավորումը (1847–1973 թթ.)

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից սիրիական դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման և կայացման պատմական ու գրական գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով սիրիական թատերական արվեստի սկզբնավորման և աստիճանական վերափոխման կարևոր ժամանակաշրջանը։ Այն անդրադառնում է 19-րդ դարի կեսերից մինչև 20-րդ դարի երկրորդ կեսն ընկած ժամանակահատվածում սիրիական դրամատուրգիայի ձևավորման նախադրյալներին, դրա վրա ազդած հասարակական, քաղաքական, պատմական և մշակութային հանգամանքներին, ինչպես նաև արաբական գրականության ընդհանուր զարգացման համատեքստում սիրիական թատերգության ունեցած առանձնահատուկ դերին։ Աշխատության առանցքում ժամանակակից սիրիական դրամատուրգիայի՝ որպես ինքնուրույն գրական և գեղարվեստական ուղղության առաջացման ուսումնասիրությունն է, որի համար էական նշանակություն են ունեցել արաբական մշակույթի վերածննդի շարժումները, կրթության տարածումը, արևմտյան գրականության և թատերական ավանդույթների ազդեցությունը, թարգմանական գործունեությունը և ազգային մշակութային ինքնագիտակցության զարգացումը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատմական գործընթացը, որի ընթացքում ավանդական գեղարվեստական արտահայտչաձևերը աստիճանաբար փոխակերպվել են ժամանակակից դրամատիկական կառույցների, իսկ թատերական ստեղծագործությունը դարձել է հասարակական կյանքի, ազգային ինքնության, սոցիալական հակասությունների և մարդկային հարաբերությունների գեղարվեստական արտացոլման կարևոր միջոց։ Սիրիական դրամատուրգիայի զարգացումը դիտարկվում է նաև արաբական աշխարհի մտավոր և մշակութային վերափոխումների շրջանակում՝ ընդգծելով տարածաշրջանային գրական փոխազդեցությունների, եվրոպական թատերական փորձի յուրացման և տեղական գեղարվեստական ավանդույթների համադրման նշանակությունը։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, հասարակական փոփոխությունները, ազգային-ազատագրական գաղափարները և քաղաքական իրադրության վերափոխումները ներգործել դրամատիկական գրականության թեմատիկ ուղղվածության, գաղափարական բովանդակության և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում դրամատուրգիայի՝ որպես հասարակական մտածողության և քննադատական դիրքորոշման արտահայտման ձևի նշանակությանը, ինչպես նաև նրա մասնակցությանը սիրիական ազգային մշակույթի և ժամանակակից գրականության ձևավորմանը։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է սիրիական թատերգության պատմական զարգացման ընթացքը համակարգված դիտարկելու, դրա ձևավորման հիմնական օրինաչափությունները բացահայտելու և արաբական ժամանակակից գրականության պատմության մեջ սիրիական դրամատուրգիայի տեղն ու նշանակությունը ներկայացնելու հնարավորությամբ։ Այն կարևոր նյութ է արաբագիտության, արևելագիտության, համեմատական գրականագիտության և թատերագիտության ուսումնասիրողների համար, ինչպես նաև օգտակար ընթերցանություն՝ Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ, սիրիական մշակույթով, արաբական գրականության զարգացմամբ և արևելյան հասարակությունների գեղարվեստական ինքնարտահայտման ձևերով հետաքրքրվողների համար։

Обновлено. 2026-11-21
Ժամանակակից սիրիական դրամատուրգիայի ձևավորումը (1847–1973 թթ.)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book18 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее