Մուհամմադ իբն Աբդալլահ

Մուհամմադ իբն Աբդալլահ

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Религия

Մուհամմադ մարգարեի վեց ուխտերը իր ժամանակակից քրիստոնյաների հետ

Գիրքը նվիրված է իսլամի հիմնադիր Մուհամմադ մարգարեի և նրա ժամանակաշրջանում ապրած քրիստոնեական համայնքների միջև հաստատված հարաբերություններին, փոխադարձ համաձայնություններին ու ուխտերին՝ ներկայացնելով վաղ իսլամի պատմության մեջ միջկրոնական հարաբերությունների ձևավորման կարևոր դրվագներից մեկը։ Աշխատության առանցքում Մուհամմադ մարգարեին վերագրվող վեց ուխտերն են, որոնք առնչվում են քրիստոնյաների կրոնական իրավունքների, համայնքային ինքնուրույնության, անվտանգության, պաշտամունքի ազատության և փոխադարձ պարտավորությունների հարցերին։ Այս փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ այն սկզբունքներին, որոնց հիման վրա վաղ մուսուլմանական իշխանությունը կարգավորում էր հարաբերությունները այլ կրոնական համայնքների հետ, ինչպես նաև բացահայտել կրոնական տարբերությունների պայմաններում խաղաղ համակեցության, հանդուրժողականության և փոխադարձ հարգանքի գաղափարների պատմական արտահայտությունները։ Հատուկ նշանակություն ունեն քրիստոնեական համայնքների ինքնության, եկեղեցական կառույցների, հոգևորականության, սեփականության և կրոնական արարողությունների պաշտպանության հետ կապված հարցերը, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում իսլամա-քրիստոնեական հարաբերությունների պատմության մեջ։ Ուխտերը դիտարկելու միջոցով ընթերցողը կարող է պատկերացում կազմել վաղ իսլամի քաղաքական և հասարակական մտածողության, մարգարեական իշխանության բնույթի, միջկրոնական համաձայնությունների նշանակության և տարբեր դավանանքների ներկայացուցիչների միջև իրավական ու բարոյական հարաբերությունների կարգավորման սկզբունքների մասին։ Աշխատությունն արժեքավոր է նաև այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել իսլամի և քրիստոնեության պատմական առնչությունները ոչ միայն կրոնական ուսմունքների տարբերությունների, այլև համագործակցության, փոխադարձ պարտավորությունների և խաղաղ գոյակցության փորձի համատեքստում։ Թեման առանձնահատուկ արդիականություն ունի կրոնական հանդուրժողականության, միջմշակութային երկխոսության և կրոնական փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության ժամանակակից քննարկումների տեսանկյունից, քանի որ պատմական ուխտերը ներկայացնում են բազմակրոն հասարակություններում համակեցության սկզբունքների ձևավորման վաղ օրինակներ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել իսլամագիտության, արաբագիտության, աստվածաբանության, պատմության, կրոնագիտության և միջկրոնական հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին ու ընթերցողներին՝ նպաստելով Մուհամմադ մարգարեի ժամանակաշրջանի պատմական իրողությունների, իսլամա-քրիստոնեական հարաբերությունների և կրոնական հանդուրժողականության պատմական հիմքերի առավել խորքային ընկալմանը։

Обновлено. 2026-11-18
Մուհամմադ մարգարեի վեց ուխտերը իր ժամանակակից քրիստոնյաների հետ

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book5 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее