Книги автора (2)
История
Բանակի դերը Սիրիայի քաղաքական կյանքում (1946-1970 թթ.)
Պատմագիտական և քաղաքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1946–1970 թվականներին Սիրիայի քաղաքական գործընթացներում զինված ուժերի ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անկախ պետականության ձևավորման պայմաններում բանակի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները, զինվորական կառույցների ներգրավվածությունը պետական կառավարման գործընթացներում և դրանց ազդեցությունը քաղաքական համակարգի զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զինվորական վերնախավի ձևավորմանը, բանակի ներսում տարբեր քաղաքական ու գաղափարական հոսանքների ազդեցությանը և քաղաքացիական ու ռազմական հաստատությունների հարաբերություններին։ Վերլուծվում են քաղաքական անկայունության պայմաններում զինված ուժերի մասնակցության ձևերը, պետական իշխանության կառուցվածքային փոփոխությունները և բանակի ազդեցությունը ներքաղաքական զարգացումների վրա։ Քննարկվում են նաև տարածաշրջանային գործընթացների, արտաքին քաղաքական միջավայրի և հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցությունները ռազմական հաստատությունների քաղաքական դերակատարության հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանում Սիրիայի պետական և քաղաքական համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի պատմության, քաղաքագիտության, արաբագիտության և ռազմաքաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։
Обновлено. 2026-10-07
Бесплатно
Бесплатно
Политология
Բանակի դերը Սիրիայի քաղաքական կյանքում․ ռազմական հեղաշրջումների երևույթը
Աշխատությունը նվիրված է Սիրիայի քաղաքական համակարգի ձևավորման և զարգացման գործընթացում բանակի ունեցած դերի, զինվորական վերնախավի քաղաքական ազդեցության և ռազմական հեղաշրջումների՝ որպես իշխանության փոփոխության ու պետական կառավարման վերաձևավորման միջոցի ուսումնասիրությանը։ Գրքի հիմնական թեմատիկ առանցքը Սիրիայի նորագույն քաղաքական պատմության մեջ զինված ուժերի աստիճանական վերածումն է ոչ միայն երկրի պաշտպանության և անվտանգության ապահովման կառույցի, այլև քաղաքական գործընթացների վրա անմիջական ազդեցություն ունեցող կարևոր ինստիտուտի։ Հեղինակը քննարկում է այն պատմական, քաղաքական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ պայմանները, որոնց ազդեցությամբ սիրիական բանակը ներգրավվել է երկրի ներքաղաքական կյանքում և որոշիչ դեր ունեցել իշխանության ձևավորման, քաղաքական ուժերի հարաբերակցության փոփոխության ու պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական հեղաշրջումների երևույթին՝ որպես արաբական աշխարհի մի շարք պետություններին բնորոշ քաղաքական գործընթացի, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու զինվորականության և քաղաքացիական իշխանության հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Սիրիայի պարագայում ռազմական հեղաշրջումների պատմությունը սերտորեն կապված է երկրի անկախացումից հետո ձևավորված քաղաքական անկայունության, պետական հաստատությունների զարգացման դժվարությունների, կուսակցական պայքարի, գաղափարական հակասությունների և իշխանության համար մրցակցության հետ։ Բանակը, աստիճանաբար ձեռք բերելով քաղաքական ինքնուրույնություն և ազդեցություն, դարձել է այնպիսի ուժ, որի ներգրավվածությունը պետական կառավարման գործընթացներում էականորեն փոխել է երկրի քաղաքական կյանքի ընթացքը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ռազմական հեղաշրջումների պատճառների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ քաղաքական ինստիտուտների անկայունությունը, հասարակական և տնտեսական հակասությունները, իշխանական խմբավորումների մրցակցությունը, գաղափարական շարժումների ազդեցությունը և զինվորական վերնախավի ներսում ձևավորված շահերի բախումը։ Քննարկման շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բանակի ներքին կառուցվածքի, հրամանատարական կազմի, սպայական վերնախավի սոցիալական և քաղաքական առանձնահատկությունների ու զինվորականության գաղափարական կողմնորոշումների ազդեցությունը երկրի քաղաքական գործընթացների վրա։ Ռազմական միջամտությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես իշխանության բռնի փոփոխության առանձին դեպքեր, այլև որպես ավելի լայն քաղաքական և հասարակական գործընթացների արտահայտություն, որոնք կարող են հանգեցնել պետական կառավարման ինստիտուտների վերափոխման, քաղաքական ուժերի վերադասավորման և իշխանության կենտրոնացման։ Աշխատության ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է Սիրիայի քաղաքական պատմության տարբեր փուլերում բանակի և կուսակցական համակարգի փոխհարաբերությունների բացահայտումը։ Մասնավորապես, ուշադրության կենտրոնում է Բաաս կուսակցության քաղաքական ազդեցության ամրապնդման, զինվորականության և կուսակցական կառույցների փոխկապակցման, ինչպես նաև ռազմական ու քաղաքական վերնախավերի միջև իշխանական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացը։ Այս համատեքստում բանակի դերը դիտարկվում է որպես Սիրիայի քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունները պայմանավորող գործոններից մեկը, որի ազդեցությունը տարածվել է պետական կառավարման, անվտանգության քաղաքականության, հասարակական կյանքի և արտաքին հարաբերությունների վրա։ Գրքի թեմատիկ ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս նաև ուսումնասիրելու զինվորականության քաղաքականացման հետևանքները՝ քաղաքացիական կառավարման ինստիտուտների զարգացման, քաղաքական մասնակցության, իշխանության լեգիտիմության և պետություն-հասարակություն հարաբերությունների տեսանկյունից։ Սիրիայի օրինակը դիտարկվում է ավելի լայն մերձավորարևելյան քաղաքական միջավայրում, որտեղ 20-րդ դարի ընթացքում ռազմական հեղաշրջումները, զինվորական վերնախավերի իշխանության գալը և բանակի քաղաքական ազդեցության մեծացումը դարձել են մի շարք պետությունների պատմական զարգացման բնորոշ առանձնահատկություններ։ Այս առումով աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու Սիրիայի քաղաքական զարգացումները տարածաշրջանային գործընթացների հետ և բացահայտելու այն ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորել են զինվորականության դերը արաբական երկրների քաղաքական համակարգերում։ Գիտական և մեթոդաբանական առումով գիրքը պատկանում է քաղաքական պատմության, ինստիտուցիոնալ վերլուծության և արևելագիտական ուսումնասիրությունների շրջանակին՝ համադրելով պատմական իրադարձությունների քննությունը քաղաքական գործընթացների, իշխանական հարաբերությունների և պետական կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրության հետ։ Այն կարևոր է Սիրիայի ժամանակակից պետության ձևավորման պատմությունը, ռազմական հեղաշրջումների քաղաքական ու հասարակական նախադրյալները և բանակի՝ որպես քաղաքական ինստիտուտի գործառույթները հասկանալու համար։ Աշխատության արդիականությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ զինված ուժերի և քաղաքական իշխանության փոխհարաբերությունները շարունակում են մնալ Մերձավոր Արևելքի քաղաքական համակարգերի ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը։ Գիրքը արժեքավոր գիտական և ճանաչողական նշանակություն ունի Սիրիայի պատմությամբ, արաբական երկրների քաղաքական զարգացումներով, ռազմական հեղաշրջումների տեսությամբ, պետական կառավարման համակարգերով և Մերձավոր Արևելքի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին և ուսանողներին՝ նպաստելով Սիրիայի քաղաքական կյանքի պատմական առանձնահատկությունների, բանակի ինստիտուցիոնալ ազդեցության և ռազմական միջամտությունների հետևանքների համակողմանի ընկալմանը։
Обновлено. 2026-11-17
Бесплатно
Бесплатно