Սամուելյան, Արև Հարությունի

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական մայրաքաղաքների՝ Արմավիրի, Արտաշատի և Դվինի հնագիտական ու պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և թանգարանացման ճարտարապետական կազմակերպման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել բազմաշերտ պատմական միջավայրերի պահպանման, ներկայացման և ժամանակակից հասարակության համար հասանելի դարձնելու այնպիսի մոտեցումներ, որոնք միաժամանակ կապահովեն հուշարձանների իսկության պահպանումը և դրանց հանրային ու կրթական օգտագործման հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են երեք պատմական կենտրոնների ձևավորման առանձնահատկությունները, քաղաքաշինական կառուցվածքը, հնագիտական շերտերը, պահպանված կառույցներն ու դրանց տարածական փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նման հնագիտական տարածքները ներկայացնում են ոչ թե մեկ առանձին հուշարձան, այլ պատմական քաղաքային միջավայրի ամբողջական համալիր, որի պահպանությունը պահանջում է տարածքային, քաղաքաշինական, ճարտարապետական և լանդշաֆտային փոխկապակցված լուծումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է պահպանության սկզբունքների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ հնագիտական մնացորդների ամրակայումը, կոնսերվացումը, պաշտպանությունը բնական և մարդածին վնասակար ազդեցություններից, ինչպես նաև պատմական միջավայրի տեսողական ամբողջականության պահպանումը։ Թանգարանացման տեսանկյունից հետազոտվում են հնագիտական նյութի և ճարտարապետական մնացորդների ցուցադրման, այցելուների երթուղիների կազմակերպման, տեղեկատվական և կրթական ենթակառուցվածքների տեղադրման, բացօթյա թանգարանային միջավայրի ձևավորման և տարածքի ֆունկցիոնալ գոտևորման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նոր ճարտարապետական միջամտությունների և պահպանվող հուշարձանների փոխհարաբերությանը, քանի որ ժամանակակից կառույցները պետք է ապահովեն անհրաժեշտ ծառայությունները՝ չխաթարելով պատմական միջավայրի արժեքն ու ընկալելիությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև այցելուների սպասարկման կենտրոնների, ցուցադրական տաղավարների, տեղեկատվական կետերի, դիտահարթակների, քայլուղիների, հանգստի գոտիների և ինժեներական ենթակառուցվածքների տեղադրման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարածքի լանդշաֆտային կազմակերպմանը, քանի որ հնագիտական հուշարձանների ընկալումը մեծապես պայմանավորված է բնական միջավայրի և պահպանված պատմական կառույցների փոխհարաբերությամբ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել նաև միջազգային փորձը և մշակութային ժառանգության պահպանության ժամանակակից սկզբունքները՝ դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի հնագիտական տարածքների պայմաններում գնահատելու նպատակով։ Արմավիրի, Արտաշատի և Դվինի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու յուրաքանչյուր հուշարձանային տարածքի առանձնահատկությունները և մշակելու տարբերակված ճարտարապետական մոտեցումներ։ Միաժամանակ ընդհանուր սկզբունքների կիրառումը կարող է նպաստել Հայաստանի հնագիտական ժառանգության պահպանության և ներկայացման միասնական մեթոդաբանական հիմքի ձևավորմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել պատմական մայրաքաղաքների պահպանության, վերականգնման, թանգարանացման և զբոսաշրջային ներուժի կազմակերպված օգտագործման ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել հուշարձանների ֆիզիկական պահպանությանը, դրանց գիտական ու կրթական արժեքի բացահայտմանը և հանրության համար պատմական միջավայրի առավել հասկանալի ու գրավիչ ներկայացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, հնագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, թանգարանագետներին, քաղաքաշինարարներին, վերականգնողներին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։