Адонц, Николай Георгиевич, 1871-1942
1871 թ․ – 1942 թ․
Նիկողայոս Ադոնցը (1871-1942) հայ պատմաբան, բյուզանդագետ և բանասեր էր, ռուսական աղբյուրներում հայտնի է Նիկոլայ Գեորգիևիչ Ադոնց անունով։ Ծնվել է Զանգեզուրի Բռնակոթ գյուղում, 1899 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանը, որտեղ սովորել է Նիկողայոս Մառի մոտ, և հետագայում դասավանդել է նույն համալսարանում։ Նրա գլխավոր աշխատությունը «Հայաստանը Հուստինիանոսի դարաշրջանում» (1908) մենագրությունն է, իսկ «Դիոնիսիոս Թրակացին և հայ մեկնիչները» հետազոտության համար ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1931 թվականից գլխավորել է Բրյուսելի համալսարանի հայագիտության ամբիոնը և մահացել է Բրյուսելում։ ELIB-ում ներկայացված են նրա աշխատությունները Դիոնիսիոս Թրակացու, Սեբեոսի, Մովսես Խորենացու և Վասակ մարզպանի մասին։
