Բանկային իրավունք

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է բանվորների գրադարանային սպասարկման կազմակերպման և կատարելագործման մեթոդական սկզբունքներին՝ ներկայացնելով ընթերցողների տվյալ խմբի տեղեկատվական, կրթական և մշակութային պահանջների առավել արդյունավետ բավարարման ուղիները։ Քննարկվում են գրադարանային սպասարկման ձևերն ու մեթոդները, ընթերցողական հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը, համապատասխան գրականության ընտրությունը և գրադարանային ֆոնդերի նպատակային օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ձեռնարկություններում և աշխատանքային կոլեկտիվներում գրքի ու ընթերցանության տարածմանը, մասնագիտական գիտելիքների համալրմանը, ինքնակրթության խթանմանը և աշխատողների մշակութային զարգացմանը։ Ներկայացվում են անհատական և խմբային սպասարկման կազմակերպման, գրականության ցուցադրությունների, թեմատիկ միջոցառումների, գրքի քննարկումների, մատենագիտական տեղեկացման և ընթերցանության ուղղորդման մեթոդական մոտեցումներ։ Կարևորվում է գրադարանավարի կողմից ընթերցողների պահանջմունքների ուսումնասիրությունը և տարբեր մասնագիտությունների ու հետաքրքրությունների համապատասխան գրականության առաջարկումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանների և արտադրական կազմակերպությունների համագործակցության հնարավորություններին, շարժական կամ արտադրական գրադարանային ծառայությունների կազմակերպմանը և ընթերցողների համար գրականության հասանելիության ընդլայնմանը։ Մեթոդական առաջարկությունները նպատակ ունեն բարձրացնել սպասարկման որակը, մեծացնել գրադարանի դերը աշխատողների մասնագիտական և ընդհանուր կրթության գործում ու նպաստել ընթերցողական ակտիվության զարգացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութային և կրթական հաստատությունների աշխատակիցների, գրադարանային գործի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է բարձր ճշգրտությամբ ոչ գծային անալոգաթվային և թվաանալոգային փոխակերպիչների մշակման, հետազոտության և կատարելագործման արդիական խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են փոխակերպիչների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, աշխատանքի սկզբունքները, նախագծման մեթոդները և դրանց ճշգրտության, արագագործության ու հուսալիության բարձրացմանն ուղղված ինժեներական լուծումները։ Հեղինակը վերլուծում է ոչ գծային փոխակերպման ալգորիթմները, սխալների առաջացման պատճառները, դրանց նվազեցման եղանակները, ինչպես նաև թվային ազդանշանների մշակման և չափիչ համակարգերում կիրառվող ժամանակակից տեխնոլոգիաները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական մոդելավորմանը, փորձարարական հետազոտություններին և արդյունքների գործնական կիրառությանը՝ արդյունաբերական ավտոմատացման, կապի, չափիչ տեխնիկայի և էլեկտրոնային համակարգերի ոլորտներում։ Աշխատությունը համադրում է գիտական հիմնավորումները և կիրառական մոտեցումները՝ առաջարկելով արդյունավետ լուծումներ բարձր ճշգրտությամբ տվյալների փոխակերպման համակարգերի նախագծման համար։ Գիրքը նախատեսված է էլեկտրոնիկայի, ռադիոտեխնիկայի, ավտոմատացման և չափիչ տեխնիկայի մասնագետների, գիտաշխատողների, ճարտարագիտության ուսանողների և թվային ու անալոգային ազդանշանների մշակմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է տերահերցային հաճախականային տիրույթում էլեկտրամագնիսական ճառագայթման առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը ոչ գծային օպտիկական հատկություններով օժտված լիթիումի նիոբատի բյուրեղում՝ օպտիկական դիմակների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում բյուրեղի ոչ գծային արձագանքի և տարածականորեն կառավարվող օպտիկական գրգռման փոխազդեցությունն է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու առաջացող տերահերցային դաշտի տարածական, սպեկտրային և էներգետիկ բնութագրերը։ Լիթիումի նիոբատը կարևոր նյութ է ոչ գծային օպտիկայում՝ իր էլեկտրական և օպտիկական հատկությունների շնորհիվ, իսկ տերահերցային ճառագայթման աղբյուրների ստեղծման համատեքստում հետաքրքրություն է ներկայացնում օպտիկական էներգիայի ավելի ցածր հաճախականային տիրույթ փոխակերպելու հնարավորությունը։ Օպտիկական դիմակների ներմուծումը համակարգ հնարավորություն է տալիս ձևափոխելու գրգռող լուսային դաշտի տարածական կառուցվածքը և այդ ճանապարհով ազդելու բյուրեղում առաջացող ոչ գծային գործընթացների բնույթի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գրգռող ճառագայթման տարածական բաշխման, բյուրեղի նյութական հատկությունների, ալիքների փոխազդեցության և առաջացող տերահերցային դաշտի բնութագրերի միջև կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ճառագայթման ուղղվածության և տարածական կառուցվածքի կառավարմանը, ինչպես նաև տարբեր օպտիկական պայմաններում գեներացման արդյունավետության համեմատական գնահատմանը։ Կարևոր խնդիր է նաև բյուրեղում օպտիկական և տերահերցային ալիքների տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ նյութի դիսպերսիոն և կլանման հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ վերջնական ճառագայթման բնութագրերի վրա։ Տեսական մոդելավորման և փորձարարական դիտարկումների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ոչ գծային փոխակերպման գործընթացների մասին և գնահատելու օպտիկական դիմակների դերը տերահերցային ճառագայթման ձևավորման մեջ։ Նման հետազոտությունները գիտական հետաքրքրություն են ներկայացնում տերահերցային ֆոտոնիկայի զարգացման համար, որտեղ կարևոր խնդիրներից են կառավարելի, կայուն և արդյունավետ ճառագայթման աղբյուրների ուսումնասիրությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ոչ գծային օպտիկայի, տերահերցային ֆիզիկայի, բյուրեղաօպտիկայի և ֆոտոնիկայի մոտեցումները՝ նպաստելով տերահերցային ճառագայթման գեներացման և տարածական կառավարման ֆիզիկական սկզբունքների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տոքսոպլազմոզի էպիզոոտոլոգիական և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով ինչպես հիվանդության շրջանառությանը կենդանիների պոպուլյացիաներում, այնպես էլ մարդու վարակման հնարավորություններին ու տարածման օրինաչափություններին։ Հետազոտությունը կարևոր է տոքսոպլազմոզը որպես կենդանիների և մարդու համար ընդհանուր՝ զոոնոզային մակաբուծային վարակ դիտարկելու տեսանկյունից, քանի որ հիվանդության համաճարակաբանական պատկերը ձևավորվում է հարուցիչի, կենդանական վերջնական և միջանկյալ տերերի, շրջակա միջավայրի և մարդու կենսակերպի փոխազդեցության արդյունքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հիվանդության տարածվածությունը Հայաստանի տարբեր բնակավայրերում և աշխարհագրական գոտիներում, կենդանիների վարակվածության մակարդակը, վարակի սեզոնային դինամիկան, տարիքային կամ տեսակային առանձնահատկությունները և այն բնական ու սոցիալական գործոնները, որոնք նպաստում են հարուցչի պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Հայաստանի վերաբերյալ նախկին հետազոտություններում տոքսոպլազմոզի համաճարակաբանության և էպիզոոտոլոգիայի հարցերը ուսումնասիրվել են նաև տարբեր կենդանիների և մարդկանց խմբերի շրջանում, այդ թվում՝ մսի կոմբինատի աշխատողների շրջանում, իսկ 1990 թվականին հրապարակվել են Հայաստանի պայմաններում կատարված համատեղ էպիդեմիոլոգիական և էպիզոոտոլոգիական ուսումնասիրությունների արդյունքներ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել վարակի հիմնական աղբյուրներին և փոխանցման ուղիներին, այդ թվում՝ կատուների և կատվիազգիների դերին, կենդանական ծագման սննդամթերքի օգտագործմանը, հում կամ ոչ բավարար ջերմային մշակված մսի միջոցով վարակման հնարավորությանը, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի աղտոտվածությանը։ Էպիզոոտոլոգիական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե կենդանիների որ տեսակներն են առավել կարևոր վարակի պահպանման և տարածման գործընթացում և ինչ պայմաններում է ձևավորվում վարակի առավել բարձր մակարդակ։ Միաժամանակ համաճարակաբանական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մարդու վարակման ռիսկը և տարբեր բնակչական խմբերի նկատմամբ կանխարգելիչ միջոցառումների անհրաժեշտությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից կարող է լինել նաև ախտորոշման մեթոդների գնահատումը։ Հայաստանի գիտական գրականության մեջ տոքսոպլազմոզի վերաբերյալ ուսումնասիրվել է իմունաբանական ախտորոշման կիրառական նշանակությունը, ինչպես նաև մշակվել են հիվանդության ախտորոշման և կանխարգելման արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մեթոդական մոտեցումներ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև վարակվածության ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ ըստ տարածաշրջանների, կենդանիների տեսակների, սեզոնների և այլ գործոնների, ինչը թույլ է տալիս բացահայտել հիվանդության տարածման օրինաչափությունները և առավել ռիսկային օջախները։ Ստացված տվյալների հիման վրա հնարավոր է մշակել համաճարակաբանական հսկողության, կենդանիների շրջանում վարակի վերահսկման, սննդային անվտանգության և բնակչության իրազեկման ավելի նպատակային միջոցառումներ։ Թեման ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն, քանի որ տոքսոպլազմոզի տարածման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է մարդու և կենդանիների առողջության պահպանման, անասնաբուժական վերահսկողության և զոոնոզային հիվանդությունների կանխարգելման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել համաճարակաբաններին, մակաբուծաբաններին, վարակաբաններին, անասնաբույժներին, կենսաբաններին, բժշկական և անասնաբուժական բուհերի դասախոսներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Медицина

Գիտաբժշկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է քաղցկեղի պալիատիվ քիմիաթերապիայի արդյունավետության գնահատման չափանիշների մշակման և հիմնավորման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են այն կլինիկական և ախտորոշիչ ցուցանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել բուժման ընթացքը, հիվանդության դրսևորումների փոփոխությունը և կիրառվող թերապիայի արդյունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուռուցքային գործընթացի արձագանքի գնահատմանը, հիվանդության առաջընթացի վերահսկմանը, ախտանշանների մեղմացմանը, բուժման հանդուրժողականությանը և հիվանդի կյանքի որակի փոփոխություններին։ Քննարկվում է տարբեր ցուցանիշների համակցված կիրառման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով, որ պալիատիվ բուժման նպատակը կարող է ներառել ոչ միայն հիվանդության ընթացքի վերահսկումը, այլև հիվանդի ընդհանուր վիճակի և առօրյա կենսագործունեության հնարավորինս երկար պահպանումը։ Վերլուծվում են բուժման արդյունավետության գնահատման մոտեցումները և դրանց կիրառման հնարավորությունները կլինիկական որոշումների կայացման ընթացքում։ Աշխատանքը կարևորում է գնահատման հստակ և համադրելի չափանիշների ձևավորումը, որոնք կարող են նպաստել բուժման արդյունքների առավել ամբողջական վերլուծությանը և տարբեր բուժական մոտեցումների արդյունավետության համեմատությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ուռուցքաբանության ոլորտի մասնագետների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական բժշկությամբ զբաղվողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

История

Այս աշխատությունը նվիրված է հնությունից հետո ազգագրության (էթնոգրաֆիայի) զարգացման պատմական ընթացքի և տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով այն գիտակարգային և մեթոդաբանական փոփոխությունները, որոնք ձևավորել են ժամանակակից մարդաբանությունն ու ազգագրական գիտությունը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են հին աշխարհի մասին պատկերացումները և վաղ ճանապարհորդական նկարագրությունները աստիճանաբար վերածվել համակարգված գիտական հետազոտության՝ կենտրոնանալով տարբեր ժողովուրդների մշակույթների, սովորույթների, սոցիալական կառուցվածքների և ինքնության ուսումնասիրության վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև միջնադարյան և նոր ժամանակների աղբյուրները, եվրոպական գիտական մտքի զարգացումը և գաղութային փորձառության ազդեցությունը ազգագրական գիտելիքի ձևավորման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դաշտային հետազոտությունների մեթոդների առաջացմանը, համեմատական մարդաբանության ձևավորմանը և մշակութային հարաբերականության գաղափարի զարգացմանը։ Վերլուծվում են նաև ազգագրության կապերը պատմության, սոցիոլոգիայի և լեզվաբանության հետ՝ ընդգծելով դրա միջառարկայական բնույթը։ Գիրքը ներկայացնում է ազգագրության զարգացման ընդհանուր պատկերը հնությունից հետո՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այն դարձել ժամանակակից սոցիալական գիտությունների կարևոր բաղադրիչ։