Գինեգործական արտադրանքի արտադրության և իրացման ծախսերի հաշվառման ու վերահսկողության կատարելագործման ուղիները (ՀՀ Արարատի մարզի գինեգործական կազմակերպություների օրինակով)

Философия

Գիրքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է հայ գրականությունն ու գրատպությունը ձևավորել ազգային գիտակցությունը, արժեքները և մտածողության համակարգը։ Հեղինակը ընդգծում է գրքի դերը ոչ միայն տեղեկատվության փոխանցման, այլև ազգային ինքնության պահպանման և զարգացման մեջ։ Հիմնական թեմաները․ Գրքի և գրատպության պատմական զարգացումը Հայաստանում Հայ գրական մշակույթի և ազգային ինքնության կապը Գրքի մշակութային, հոգևոր և ինտելեկտուալ նշանակությունը Փիլիսոփայական դիտարկումներ գրքի դերի և նշանակության շուրջ Գրքի ազդեցությունը գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի վրա Գրքի առանձնահատկությունները․ Փիլիսոփայական և վերլուծական մոտեցում պատմական նյութին Հայ գրականության և ազգային ինքնության համատեքստում՝ համաշխարհային գրատպության գործընթացի համադրությամբ Ուղեկցվում է պատմական օրինակներով և վերլուծություններով Հարմար է փիլիսոփայության, մշակութաբանության և հայագիտության ուսումնասիրողների համար

Другие предметы

Գիրքը ներկայացնում է գրադարանների դերը գիտա-աթեիստական բովանդակության տարածման և հանրային գաղափարախոսական աշխատանքի կազմակերպման գործընթացում՝ դիտարկելով այն որպես մշակութային և կրթական գործունեության բաղադրիչ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են գրադարանային հաստատությունների հնարավորությունները բնակչության գիտելիքների ընդլայնման, գիտական աշխարհայացքի ձևավորման և կրոնական պատկերացումների քննադատական ընկալման խթանման ուղղությամբ՝ համապատասխան ժամանակաշրջանի գաղափարական պահանջներին։ Հեղինակը ներկայացնում է մեթոդական հանձնարարականներ գրադարանավարների համար՝ ներառյալ թեմատիկ ցուցադրությունների, քննարկումների, ընթերցողական ակումբների և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպման սկզբունքները, ինչպես նաև գիտա-աթեիստական գրականության ընտրության և համակարգման մոտեցումները։ Գրքում ներառված է նաև հանձնարարական գրականության ցանկ, որը նախատեսված է որպես օժանդակ նյութ գրադարանային աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է գրադարանավարների, կրթական և մշակութային ոլորտի աշխատողների, մեթոդիստների և համապատասխան ուղղություններով հետաքրքրված մասնագետների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տավարաբուծական մթերքների արտադրության ծախսերի և եկամուտների հաշվառման համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղություններին՝ Կոտայքի մարզի գյուղատնտեսական տնտեսությունների օրինակով՝ ընդգծելով արտադրական արդյունավետության բարձրացման և ֆինանսական կառավարման բարելավման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն խնդիրների վրա, որոնք կապված են կենդանական արտադրության ծախսերի ոչ բավարար համակարգված հաշվառման, ինքնարժեքի սխալ գնահատման և եկամուտների ոչ լիարժեք վերլուծության հետ, ինչը կարող է խոչընդոտել տնտեսությունների կայուն զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաշվառման մեթոդների արդիականացմանը՝ ներառյալ ծախսերի դասակարգման հստակեցումը, արտադրական փուլերի ըստ բաժինների հաշվառումը և ինքնարժեքի հաշվարկման ճշգրիտ մեթոդաբանության կիրառումը։ Ներկայացվում է նաև կառավարման տեղեկատվական համակարգերի և թվայնացված հաշվառման գործիքների ներդրման կարևորությունը, որոնք թույլ են տալիս իրական ժամանակում վերահսկել արտադրական ծախսերը և եկամուտների հոսքերը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև արտադրողականության և տնտեսական արդյունավետության միջև կապը՝ ընդգծելով կերակրման ծախսերի, անասնապահական տեխնոլոգիաների և շուկայավարման քաղաքականության ազդեցությունը ընդհանուր շահութաբերության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հաշվառման համակարգի կատարելագործումը կարևոր նախապայման է տավարաբուծական տնտեսությունների մրցունակության բարձրացման և Կոտայքի մարզում գյուղատնտեսության կայուն զարգացման ապահովման համար։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերի համեմատական-համադրական ուսումնասիրությանը՝ երկու լեզուների բառապաշարի ձևավորման, կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես հայերենի և պարսկերենի բազմադարյա լեզվամշակութային շփումների համատեքստում, քանի որ այդ հարաբերությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում իրենց արտահայտությունն են գտել նաև լեզուների բառապաշարում։ Աշխատանքում երկու լեզուների բառային համակարգերը դիտարկվում են համաժամանակյա տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց ընդհանուր և տարբերակիչ հատկանիշներին։ Ուսումնասիրվում են բառապաշարի հիմնական շերտերը, բառերի ծագումնաբանական առանձնահատկությունները, փոխառությունները, իմաստային փոփոխությունները, բառերի կազմության եղանակները և նոր բառերի առաջացման գործընթացները։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն բառային միավորները, որոնք երկու լեզուներում ունեն ընդհանուր կամ մերձավոր իմաստային դաշտեր, ինչպես նաև տարբերակելու ձևական նմանությունը իրական լեզվական ընդհանրությունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխառություններին, որոնք հայերենի և պարսկերենի բառապաշարների փոխազդեցության կարևոր վկայություններից են։ Ուսումնասիրվում են պարսկերենից հայերեն անցած բառերը և հայերենի ազդեցության հնարավոր դրսևորումները պարսկերենի բառային համակարգում՝ հաշվի առնելով պատմական, մշակութային և հասարակական շփումների պայմանները։ Այս նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն պարզելու առանձին բառերի ծագումն ու տարածման ուղիները, այլև պատկերացնելու երկու ժողովուրդների երկարատև շփումների լեզվական հետևանքները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև երկու լեզուների բառաստեղծական համակարգերի համադրությունը։ Քննարկվում են ածանցման, բարդացման, բառային միավորների վերաիմաստավորման և այլ եղանակների միջոցով նոր բառերի կազմավորման առանձնահատկությունները։ Համեմատվում է այն, թե ինչպես են հայերենն ու պարսկերենը արձագանքում հասարակական, գիտատեխնիկական, մշակութային և քաղաքական նոր իրողություններին և ինչ լեզվական միջոցներով են լրացնում ժամանակակից բառապաշարը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև բառերի իմաստային կառուցվածքին։ Նույն կամ մոտ իմաստ ունեցող բառերի համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու իմաստային նրբերանգները, գործածական տարբերությունները, բազմիմաստության դրսևորումները և այն դեպքերը, երբ արտաքին ձևով նման բառերը տարբեր լեզուներում ունեն տարբեր նշանակություններ։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է թարգմանության, երկլեզու բառարանագրության և լեզուների ուսուցման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից հասարակական կյանքի և մշակույթի ազդեցությանը երկու լեզուների բառապաշարի զարգացման վրա։ Նոր իրողությունների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, միջազգային հաղորդակցության և գլոբալացման պայմաններում հայերենն ու պարսկերենը մշտապես համալրվում են նոր բառերով և արտահայտություններով, որոնց մի մասը ձևավորվում է ներքին բառաստեղծական միջոցներով, իսկ մյուս մասը ներթափանցում է այլ լեզուներից։ Այդ գործընթացների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու երկու լեզուների բառային համակարգերի շարժունակությունն ու զարգացման միտումները։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև հայերենագիտության և իրանագիտության փոխկապակցման հնարավորությամբ։ Երկու լեզուների բառապաշարի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես հայերենի և պարսկերենի միջև լեզվական կապերի առավել խորքային բացահայտմանը, այնպես էլ դրանց ժամանակակից վիճակի համակարգված նկարագրությանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ թարգմանության, բառարանագրության, լեզուների դասավանդման և միջմշակութային հաղորդակցության ոլորտներում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի բառային կազմերը որպես զարգացող և փոխազդեցությունների ենթարկվող համակարգեր՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, իմաստային, ծագումնաբանական և գործառական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այն կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայերենագետներին, իրանագետներին, թարգմանիչներին, բառարանագիրներին, լեզվի ուսուցիչներին և հայ-իրանական լեզվամշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Литература

Վեպը հայ պատմավիպական գրականության կարևոր ստեղծագործություններից է, որը ներկայացնում է XIX դարի ազգային-ազատագրական պայքարի, արևելահայության սոցիալական և քաղաքական իրավիճակի, ինչպես նաև հայրենասիրության ու ինքնության պահպանման գաղափարները։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են Պարսկաստանի և հայկական բնակավայրերի միջավայրում, որտեղ ժողովուրդը գտնվում է բռնությունների, անարդարության և քաղաքական անկայունության պայմաններում։ Ստեղծագործության կենտրոնական հերոսը՝ Ջալալեդինը, ուժեղ կամքի, խիզախության և ազատատենչ ոգու մարմնավորում է, որի կերպարի միջոցով հեղինակը ներկայացնում է ազգային արժանապատվության, պայքարի և արդարության գաղափարները։ Վեպում Րաֆֆին պատկերում է ժամանակի հասարակական հակասությունները, իշխանական կամայականությունները, ժողովրդի ծանր կյանքը և ազգային զարթոնքի անհրաժեշտությունը։ Հեղինակը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև հայ ժողովրդի հոգեբանական վիճակին, կրթության, ազգային ինքնագիտակցության և միասնության խնդիրներին։ «Ջալալեդին»-ում առկա են դրամատիկ իրադարձություններ, քաղաքական ինտրիգներ, պայքարի տեսարաններ և մարդկային հարաբերությունների խորքային նկարագրություններ, որոնք ստեղծում են լարված և հուզական մթնոլորտ։ Րաֆֆու լեզուն արտահայտիչ է, պատկերավոր և հայրենասիրական շնչով լի, իսկ հերոսները ներկայացված են ուժեղ բնավորություններով և գաղափարական հակադրություններով։ Վեպը ոչ միայն պատմական և գեղարվեստական արժեք ունի, այլև կրում է ազգային դաստիարակչական նշանակություն՝ կոչ անելով պահպանել ժողովրդի արժանապատվությունը, մշակույթն ու ազատության ձգտումը։ «Ջալալեդին»-ը համարվում է Րաֆֆու հայրենասիրական գրականության կարևոր նմուշներից մեկը և շարունակում է մնալ հայ ընթերցողների կողմից սիրված դասական ստեղծագործություն։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է մանկամահացության հիմնախնդրի սոցիալ-ժողովրդագրական ուսումնասիրությանը և Հայաստանի Հանրապետության օրինակով դրա վիճակագրական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության առանցքում նորածինների և մինչև մեկ տարեկան երեխաների մահացության երևույթն է, դրա տարածվածության, դինամիկայի, կառուցվածքի և դրա վրա ազդող սոցիալական, ժողովրդագրական, բժշկական ու տնտեսական գործոնների վերլուծությունը։ Մանկամահացությունը ժողովրդագրական և հանրային առողջապահության կարևորագույն ցուցանիշներից է, քանի որ այն ոչ միայն արտացոլում է երեխաների առողջության և բժշկական օգնության մակարդակը, այլև որոշակի պատկերացում է տալիս բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների, առողջապահական համակարգի արդյունավետության, մայրական և մանկական առողջության պահպանման հնարավորությունների ու կյանքի ընդհանուր որակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում վիճակագրական մոտեցման միջոցով կարող են ուսումնասիրվել մանկամահացության ցուցանիշների փոփոխությունները տարբեր ժամանակահատվածներում, դրանց հարաբերակցությունը ծնելիության և ընդհանուր մահացության գործընթացների հետ, ինչպես նաև տարածքային և սոցիալ-ժողովրդագրական տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ երեխաների մահացության մակարդակը պայմանավորված է բազմաթիվ փոխկապակցված գործոններով՝ հղիության և ծննդաբերության ընթացքով, մոր առողջական վիճակով, վաղաժամ ծննդով, բնածին արատներով, վարակիչ և այլ հիվանդություններով, նորածնային խնամքի հասանելիությամբ, բժշկական ծառայությունների որակով, ընտանիքի սոցիալական պայմաններով և առողջապահական գիտելիքների մակարդակով։ Հայաստանի Հանրապետության տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել մանկամահացության փոփոխության հիմնական միտումները, գնահատել խնդրի մասշտաբները և առանձնացնել այն ժամանակահատվածներն ու պայմանները, որոնց ընթացքում արձանագրվել են առավել նշանակալի փոփոխություններ։ Վիճակագրական վերլուծության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև տարբեր ցուցանիշների համադրումը՝ բացարձակ թվերի, հարաբերական ցուցանիշների, գործակիցների և դինամիկայի միջոցով, ինչը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել խնդրի զարգացման մասին։ Աշխատությունը մանկամահացությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես բժշկական խնդիր, այլև որպես հասարակության սոցիալական և ժողովրդագրական զարգացման հետ սերտորեն կապված երևույթ։ Երեխաների վաղ տարիքում մահացության բարձր մակարդակը կարող է ազդեցություն ունենալ բնակչության բնական վերարտադրության, կյանքի սպասվող տևողության, ընտանիքի ժողովրդագրական վարքագծի և երկրի ընդհանուր ժողովրդագրական ներուժի վրա։ Այդ պատճառով խնդրի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև Հայաստանի ժողովրդագրական գործընթացների ավելի լայն համատեքստում, որտեղ ծնելիության, մահացության, բնակչության բնական շարժի և միգրացիայի միտումները փոխկապակցված են և իրենց ազդեցությունն են թողնում երկրի սոցիալ-տնտեսական զարգացման վրա։