Ещё в разделе Экономика

    Смотреть все arrow_right_alt

    Откройте для себя другие интересные и полезные материалы

    Вот коллекция других файлов, которые могут вас заинтересовать и помочь в учебе или творческой работе. Чтобы увидеть больше, вы можете перейти в раздел материалов
    Онлайн

    Другие предметы

    Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника. Новая техническая литература

    Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նախատեսված ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին ժամանակակից տեխնիկական գրականության մասին արագ և ճշգրիտ տեղեկատվություն տրամադրելու համար։ Այն ընդգրկում է տարբեր ուղղությունների հրատարակություններ՝ ինժեներական գիտություններից և մեքենաշինությունից մինչև էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկ համակարգեր և շինարարական տեխնոլոգիաներ՝ արտացոլելով գիտատեխնիկական զարգացման արդի միտումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային հավաքածուների և նոր ստացվող հրատարակությունների հիման վրա և ծառայում է որպես օժանդակ գործիք գիտական ու կիրառական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հնարավորություն տալով հետևել ոլորտի նորություններին, բացահայտել արդիական հետազոտություններ և ընտրել անհրաժեշտ գրականություն մասնագիտական աշխատանքի համար։ Այն նաև կարևոր դեր ունի տեղեկատվության կազմակերպման և տարածման գործում՝ ապահովելով տեխնիկական գիտելիքների հասանելիությունը և աջակցելով գիտական հաղորդակցության շարունակականությանը։

    Обновлено. 2026-09-11
    Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника. Новая техническая литература
    Онлайн

    История

    ՀԱՅՈՑ ՄԵԾ ՀԱՅՔԻ ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔՆԵՐԸ

    Մեծ Հայքը՝ որպես հնագույն հայկական պետական կազմավորում, տարբեր ժամանակներում ունեցել է մի շարք մայրաքաղաքներ, որոնք դարձել են քաղաքական, մշակութային և տնտեսական կարևոր կենտրոններ։ Մայրաքաղաքների փոփոխությունը հաճախ կապված է եղել պատմական իրադարձությունների, արքայական դինաստիաների փոփոխության, ինչպես նաև ռազմաքաղաքական իրավիճակների հետ։ Մեծ Հայքի առաջին հայտնի մայրաքաղաքներից մեկը Արտաշատն է, որը հիմնադրվել է Արտաշես Ա արքայի կողմից մ.թ.ա. II դարում։ Այն երկար ժամանակ եղել է պետության գլխավոր կենտրոնը և ստացել է «Հայկական Կարթագեն» անվանումը՝ իր զարգացածության և հզորության պատճառով։ Հետագայում, որոշ ժամանակաշրջաններում մայրաքաղաք է դարձել Տիգրանակերտը, որը հիմնադրել է Տիգրան Մեծը մ.թ.ա. I դարում։ Տիգրանակերտը եղել է հզոր և գեղեցիկ քաղաք, կառուցված հելլենիստական մշակույթի ազդեցությամբ, և դարձել է Մեծ Հայքի քաղաքական ու ռազմական կենտրոններից մեկը։ Բացի այս քաղաքներից, տարբեր պատմական փուլերում որպես վարչական կամ արքայական կենտրոններ հանդես են եկել նաև Վաղարշապատը, որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես Էջմիածին և դարձել է հոգևոր կենտրոն, ինչպես նաև Դվինը, որը վաղ միջնադարում եղել է կարևոր առևտրական և վարչական քաղաք։ Դվինը հատկապես զարգացել է Արշակունիների և հետագա ժամանակաշրջաններում՝ դառնալով տարածաշրջանի խոշոր քաղաքներից մեկը։ Մայրաքաղաքների ընտրությունը հաճախ պայմանավորված էր ռազմավարական դիրքով, ջրային ռեսուրսների հասանելիությամբ և տնտեսական հնարավորություններով։ Այս քաղաքները ոչ միայն քաղաքական կենտրոններ էին, այլև մշակույթի, գիտության, արհեստների և առևտրի զարգացման օջախներ։ Դրանց միջոցով ձևավորվել է հայկական պետականության պատմական ընթացքը և մշակութային ժառանգությունը։ Այսպիսով, Մեծ Հայքի պատմական մայրաքաղաքները՝ Արտաշատը, Տիգրանակերտը, Վաղարշապատը և Դվինը, մեծ դեր են ունեցել հայկական պետականության ձևավորման և զարգացման գործում՝ թողնելով հարուստ պատմամշակութային ժառանգություն։

    Обновлено. 2026-09-11
    ՀԱՅՈՑ ՄԵԾ ՀԱՅՔԻ ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՄԱՅՐԱՔԱՂԱՔՆԵՐԸ
    Онлайн

    История

    Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989թ. պլանը

    Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989 թվականի պլանը ձևավորվել է խորհրդային գրադարանային համակարգի ավարտական փուլում և արտացոլում էր ինչպես ավանդական գրադարանային գործունեության շարունակությունը, այնպես էլ աստիճանաբար ուժեղացող տեղեկատվական-մեթոդական արդիականացման միտումները։ Այդ տարվա հիմնական նպատակներից էր գրադարանի ֆոնդերի համալրումը՝ ապահովելով հանրապետությունում լույս տեսնող բոլոր հրատարակությունների պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչպես նաև գիտական, կրթական և մշակութային արժեք ունեցող գրքերի, պարբերականների և տեղեկատու նյութերի ձեռքբերումը տարբեր աղբյուրներից։ Կարևոր ուղղություն էր ֆոնդերի համակարգված պահպանումը և դասակարգումը՝ գրադարանի գիտական, մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ 1989 թվականի պլանում զգալի տեղ էր հատկացվում մատենագիտական աշխատանքներին, այդ թվում՝ ազգային մատենագիտության հրատարակությունների շարունակմանը, գրքային կատալոգների թարմացմանը և տեղեկատու-հղումային ապարատի կատարելագործմանը, ինչը հնարավորություն էր տալիս ավելի արագ և ճշգրիտ սպասարկել ընթերցողներին և գիտական աշխատողներին։ Գրադարանի գործունեության կարևոր բաղադրիչ էր նաև ընթերցողական սպասարկման կազմակերպումը՝ ընթերցասրահների աշխատանքի բարելավումը, գրքերի տրամադրման համակարգի կարգավորումը և օգտվողների պահանջների ավելի արդյունավետ բավարարումը։ Պլանի մեջ ներառված էին նաև գիտամեթոդական և մշակութային միջոցառումներ՝ գրքի ցուցահանդեսներ, գիտաժողովներ, հանդիպումներ հեղինակների և գիտնականների հետ, որոնք նպաստում էին գրքի և ընթերցանության հանրահռչակմանը։ 1989 թվականին արդեն սկսում էին ավելի նկատելի դառնալ տեխնիկական արդիականացման և գործընթացների մեքենայացման գաղափարները, թեև դրանք դեռ հիմնականում փորձարարական և նախապատրաստական փուլում էին։ Գրադարանը նաև ամրապնդում էր համագործակցությունը այլ հանրապետությունների և միջազգային գրադարանների հետ՝ տեղեկատվական փոխանակման և մասնագիտական փորձի ուսումնասիրման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, 1989 թվականի պլանը արտացոլում էր կայուն, բայց արդեն փոփոխությունների նախաշեմին գտնվող համակարգ, որը փորձում էր համատեղել խորհրդային գրադարանային ավանդույթները և նոր ժամանակների տեղեկատվական պահանջները։

    Обновлено. 2026-09-20
    Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի 1989թ. պլանը
    Онлайн

    Педагогика

    Ավագ դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացումը որպես կառավարման հիմնախնդիր

    Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացմանը՝ որպես կրթության կառավարման կարևոր հիմնախնդրի։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի էությունը, դրա ձևավորման և փոփոխության վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները, ինչպես նաև մոտիվացիայի կապը մասնագիտական գործունեության արդյունավետության, աշխատանքային բավարարվածության և կրթական գործընթացի որակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դպրոցի կառավարման համակարգում կիրառվող մոտեցումներին, որոնք կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական ակտիվության, նախաձեռնողականության և շարունակական զարգացման խթանմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նյութական և ոչ նյութական խրախուսման միջոցները, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները, վերապատրաստման և ինքնակրթության պայմանները, աշխատանքային միջավայրը, ղեկավարության աջակցությունը, կոլեգիալ համագործակցությունը և մասնագիտական ձեռքբերումների ճանաչումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ավագ դպրոցի առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ այդ կրթական մակարդակում ուսուցչի աշխատանքը կապված է աշակերտների մասնագիտական կողմնորոշման, ինքնուրույնության զարգացման և կրթական հետագա ուղու ընտրության հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կառավարման այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ուսուցիչների մոտիվացիոն կարիքները, գնահատել դրանց մակարդակը և մշակել նպատակային զարգացման ծրագրեր։ Կարևորվում է դպրոցի ղեկավարության և մանկավարժական կոլեկտիվի համագործակցությունը, վստահության և մասնագիտական աջակցության մթնոլորտի ձևավորումը, ինչպես նաև ուսուցչի անհատական մասնագիտական նպատակների և դպրոցի զարգացման ռազմավարության փոխկապակցումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ուսուցիչների մասնագիտական մոտիվացիայի կառավարման ավելի արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը, աշխատանքի որակի բարձրացմանը և կրթական հաստատության ընդհանուր արդյունավետության բարելավմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, դպրոցների ղեկավարներին, մանկավարժներին, կրթության կազմակերպիչներին, հետազոտողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։

    Обновлено. 2026-09-16
    Ավագ դպրոցի ուսուցչի մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացումը որպես կառավարման հիմնախնդիր
    Онлайн

    Право

    Պրոբացիայի ծառայությունը Հայաստանի Հանրապետությունում. կազմակերպման ու գործունեության իրավական հիմնախնդիրները միջազգային իրավական չափորոշիչների համատեքստում

    Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պրոբացիայի ծառայության կազմակերպման և գործունեության իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով միջազգային իրավական չափորոշիչների և եվրոպական փորձի համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է պրոբացիայի ինստիտուտի ձևավորման և զարգացման տեսական հիմքերը, դրա դերը քրեական արդարադատության համակարգում և ազատազրկման այլընտրանքային միջոցների կիրառման արդյունավետությունը։ Գրքում դիտարկվում են պրոբացիայի ծառայության իրավական կարգավորման հիմնական խնդիրները՝ լիազորությունների շրջանակ, վերահսկողական մեխանիզմներ, վերականգնողական ծրագրերի իրականացում և դատապարտյալների սոցիալական ինտեգրման գործընթացներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային չափորոշիչներին՝ Եվրոպայի Խորհրդի առաջարկություններին և ՄԱԿ-ի համապատասխան սկզբունքներին, ինչպես նաև դրանց համապատասխանեցման մակարդակին Հայաստանի օրենսդրությունում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև պրոբացիայի ծառայության գործնական գործունեության դժվարությունները՝ ներառյալ մարդկային և նյութական ռեսուրսների սահմանափակումները և միջգերատեսչական համագործակցության խնդիրները։ Աշխատությունը ընդգծում է պրոբացիայի ինստիտուտի կարևորությունը քրեական քաղաքականության հումանիզացման, կրկնահանցագործության նվազեցման և սոցիալական վերաինտեգրման գործընթացներում։ Այն օգտակար է իրավաբանների, քրեագետների և պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների համար։

    Обновлено. 2026-09-13
    Պրոբացիայի ծառայությունը Հայաստանի Հանրապետությունում. կազմակերպման ու գործունեության իրավական հիմնախնդիրները միջազգային իրավական չափորոշիչների համատեքստում
    Онлайн

    История

    Համընդհանուր խաղաղության հղացքը և Վուդրո Վիլսոնի արտաքին քաղաքական հայեցակարգը

    Աշխատությունը նվիրված է համընդհանուր խաղաղության գաղափարի ձևավորման և դրա արտացոլման ուսումնասիրությանը Վուդրո Վիլսոնի արտաքին քաղաքական հայեցակարգում։ Վերլուծվում են խաղաղության, միջազգային համագործակցության և կոլեկտիվ անվտանգության սկզբունքները, որոնք ձևավորվեցին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին և դարձան նոր միջազգային քաղաքական համակարգի հիմքերից մեկը։ Ուսումնասիրությունում ներկայացվում են Վիլսոնի արտաքին քաղաքականության գաղափարական հիմքերը, ինքնորոշման իրավունքի, միջազգային իրավունքի ամրապնդման, դիվանագիտական հարաբերությունների և միջազգային կազմակերպությունների դերի վերաբերյալ նրա պատկերացումները։ Քննարկվում է այդ հայեցակարգի ազդեցությունը հետպատերազմյան աշխարհակարգի ձևավորման, միջազգային հարաբերությունների զարգացման և փոքր ժողովուրդների քաղաքական իրավունքների ընկալման վրա։ Աշխատությունը բացահայտում է համընդհանուր խաղաղության գաղափարի պատմական նշանակությունը և Վիլսոնի քաղաքական մտածողության ազդեցությունը XX դարի միջազգային քաղաքականության հետագա զարգացման գործընթացներում։

    Обновлено. 2026-09-12
    Համընդհանուր խաղաղության հղացքը և Վուդրո Վիլսոնի արտաքին քաղաքական հայեցակարգը