Կոռուպցիայի գնահատման մեթոդներն ու մոդելները սահմանադրականության համատեքստում

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեության և XX դարի հայկական ազգային երաժշտական-կատարողական մշակույթի փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն նպատակ ունի լրացնել հայ երաժշտական կատարողական արվեստի պատմության մեջ առկա կարևոր բացը՝ ներկայացնելով սիմֆոնիկ նվագախմբի ձևավորման, զարգացման և ազգային մշակութային գործընթացներում ունեցած դերի ամբողջական պատկերը։ Ազգային գրադարանի շտեմարանի տվյալներով՝ աշխատությունը Նարեկ Վալենտինի Թովմասյանի 2002 թվականի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի համար պատրաստված ատենախոսությունն է, որը հրատարակվել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի կողմից։ Հետազոտության հիմնական առանցքը սիմֆոնիկ նվագախմբի և ազգային մշակույթի փոխազդեցությունն ու փոխադարձ ազդեցությունն է։ Աշխատության մեջ նվագախումբը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երաժշտական ստեղծագործությունների կատարող կոլեկտիվ, այլև որպես ազգային երաժշտական մշակույթի ձևավորման, պահպանման, տարածման և զարգացման կարևոր հաստատություն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն պատմական ու մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում Հայաստանում ձևավորվել և զարգացել է պրոֆեսիոնալ սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը, ինչպես նաև այն դերակատարությունը, որ ունեցել են նվագախմբերը հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի ձեռքբերումները հանրությանը ներկայացնելու և ազգային երաժշտության նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարմանը և դրանց մեկնաբանության առանձնահատկություններին։ Նվագախմբային կատարումը ներկայացվում է որպես այն միջավայրը, որտեղ ազգային երաժշտական լեզուն կարող է դրսևորվել մեծածավալ սիմֆոնիկ և գործիքային ստեղծագործություններում՝ միաժամանակ մտնելով համաշխարհային դասական երաժշտության հետ ստեղծագործական երկխոսության մեջ։ Հետազոտության կարևոր հատվածներից մեկը նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարների և դիրիժորների գործունեության ուսումնասիրությունն է, քանի որ նրանց մասնագիտական սկզբունքներն էապես ազդել են երկացանկի ձևավորման, կատարողական ոճի և ազգային երաժշտության մեկնաբանման վրա։ Մասնավորապես, ուսումնասիրություններում ընդգծվում է Դավիթ Խանջյանի նշանակալի ներդրումը հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների մեկնաբանման և նվագախմբի գործունեության նոր որակների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ազգային և համաշխարհային երաժշտական ժառանգության համադրությունը։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի երկացանկում հայկական ստեղծագործությունների ընդգրկումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկուսացված ազգային մշակութային դրսևորում, այլ որպես հայ երաժշտության՝ համաշխարհային սիմֆոնիկ ավանդույթի մեջ ներկայանալու միջոց։ Այս տեսանկյունից նվագախմբի գործունեությունը նպաստում է ինչպես ազգային երաժշտության պահպանմանը, այնպես էլ դրա նոր մեկնաբանությունների և կատարողական ավանդույթների ձևավորմանը։ Թեմայի շրջանակում կարևոր է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների երաժշտական քաղաքականության և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նվագախմբային կյանքի վրա, քանի որ պետական և մշակութային հաստատությունների գործունեությունը մեծապես պայմանավորել է համերգային կյանքի կազմակերպումը, կատարողների պատրաստումը, երկացանկի ընտրությունը և նոր ստեղծագործությունների ներկայացումը։ Պատմական համատեքստում հարկ է տարբերակել ներկայիս Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը ավելի վաղ գոյություն ունեցած նույնանուն կոլեկտիվներից. ներկայիս նվագախումբը հիմնադրվել է Սերգեյ Սմբատյանի կողմից 2005 թվականին, մինչդեռ խորհրդային շրջանում «Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ» անվանումը գործածվել է այլ նվագախմբի համար։ Ներկայիս կոլեկտիվի պետական կարգավիճակը ձևավորվել է ՀՀ կառավարության 2014 թվականի որոշմամբ, որտեղ նրա գործունեության նպատակների թվում ամրագրված են երաժշտարվեստի նկատմամբ հասարակության հոգևոր պահանջների բավարարումը և ազգային երաժշտական-կատարողական արվեստի ավանդույթների պահպանումն ու զարգացումը։ Աշխատության ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը դիտարկել հայկական մշակույթի ավելի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է նվագախմբային կատարումը դարձել ազգային կոմպոզիտորական ժառանգության պահպանման և հանրահռչակման կարևոր միջոց, ինչպես են դիրիժորներն ու երաժիշտները մասնակցել ազգային կատարողական դպրոցի ձևավորմանը, և ինչպես է հայկական երաժշտությունը սիմֆոնիկ ժանրի միջոցով հաղորդակցվել համաշխարհային երաժշտական մշակույթի հետ։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է երաժշտագետների, արվեստագետների, երաժշտական բուհերի ուսանողների, կատարողների և հայկական ազգային երաժշտական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ համադրում է պատմական, երաժշտագիտական և մշակութաբանական մոտեցումները և սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեությունը ներկայացնում է որպես ազգային մշակութային ինքնության պահպանման ու զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Экономика

Այս թեման վերաբերում է ՀՀ հարկային համակարգում ուղղակի հարկերի հաշվարկման մեխանիզմների կատարելագործման հնարավոր ուղիներին՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հարկային վարչարարության արդյունավետությունը, ապահովել հարկային պարտավորությունների ճշգրիտ հաշվարկ և նվազեցնել ստվերային տնտեսության ազդեցությունը։ Ուղղակի հարկերի համակարգի բարելավման հիմնական ուղղություններից են հարկային օրենսդրության պարզեցումը և միասնականացումը, ինչը թույլ կտա նվազեցնել մեկնաբանությունների բազմազանությունը և հարկ վճարողների համար ապահովել ավելի կանխատեսելի հարկային միջավայր։ Կարևոր ուղղություն է նաև թվային տեխնոլոգիաների և ավտոմատացված հաշվարկային համակարգերի ներդրումը, որոնք հնարավորություն են տալիս իրական ժամանակում վերահսկել եկամուտների շարժը, նվազեցնել մարդկային գործոնի սխալները և բարձրացնել հաշվարկների թափանցիկությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հարկային բազայի ընդլայնմանը՝ ստվերային տնտեսության կրճատման, հարկային վերահսկողության ուժեղացման և խոշոր հարկ վճարողների գործունեության ավելի արդյունավետ մոնիթորինգի միջոցով։ Միաժամանակ ընդգծվում է ռիսկերի վրա հիմնված հարկային ստուգումների համակարգի զարգացումը, որը թույլ է տալիս կենտրոնացնել վերահսկողությունը բարձր ռիսկ ունեցող սուբյեկտների վրա՝ խնայելով վարչական ռեսուրսները։ Կարևոր բաղադրիչ է նաև հարկային հաշվետվությունների թվայնացումը և էլեկտրոնային հարթակների զարգացումը, ինչը նպաստում է տվյալների ճշգրտության բարձրացմանը և վարչական բեռի նվազեցմանը։ Բարեփոխումների համատեքստում դիտարկվում է նաև միջազգային փորձի կիրառումը՝ հատկապես շահութահարկի և եկամտահարկի հաշվարկման մեթոդաբանությունների կատարելագործման ոլորտում, ինչպես նաև հարկային քաղաքականության ավելի մեծ համադրելիության ապահովումը միջազգային ստանդարտների հետ։

Финансы

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է իրացվելիության ռիսկի կառավարման դերի ուսումնասիրությանը՝ որպես առևտրային բանկերի ֆինանսական կայունության ապահովման կարևորագույն գործոնի Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգի օրինակով։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են իրացվելիության ռիսկի տեսական հիմքերը, դրա առաջացման պատճառները, գնահատման մեթոդները և կառավարման ժամանակակից գործիքները։ Վերլուծվում են բանկերի ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, դրամական հոսքերի արդյունավետ կառավարումը, իրացվելիության չափորոշիչները, ինչպես նաև ֆինանսական շուկաների փոփոխությունների ազդեցությունը բանկային համակարգի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի առևտրային բանկերի գործունեության առանձնահատկություններին, կարգավորման մեխանիզմներին, կենտրոնական բանկի պահանջներին և իրացվելիության կառավարման կիրառական խնդիրներին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ռիսկերի կառավարման միջազգային մոտեցումները, դրանց կիրառման հնարավորությունները հայկական բանկային համակարգում, ինչպես նաև ներկայացվում են ֆինանսական կայունության բարձրացմանն ուղղված առաջարկություններ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ֆինանսիստների, հետազոտողների, ուսանողների և բանկային ռիսկերի կառավարմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

География

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կավային գրունտների դինամիկական ամրության ուսումնասիրությանը՝ դրանց սահմանային և սահմանայինից առաջ վիճակներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել արտաքին դինամիկական ազդեցությունների պայմաններում կավային գրունտների մեխանիկական վարքագծի, դեֆորմացիայի և ամրության փոփոխության օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվում են այն գործընթացները, որոնք տեղի են ունենում գրունտում կրկնվող կամ արագ փոփոխվող բեռնվածքների ազդեցության ներքո, երբ նյութը կարող է աստիճանաբար մոտենալ իր կրողունակության սահմանին կամ արդեն գտնվել սահմանային վիճակում։ Աշխատանքում կարևորվում է կավային գրունտների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, խոնավության, խտության, լարվածային վիճակի և բեռնավորման բնույթի ազդեցությունը դրանց դինամիկական հատկությունների վրա։ Սահմանայինից առաջ վիճակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գրունտի վարքագիծը այն փուլում, երբ դեռ պահպանվում է որոշակի ամրության պաշար, իսկ սահմանային վիճակի վերլուծությունը՝ հասկանալ խափանման և կայունության կորստի մեխանիզմները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել շինարարական կառույցների հիմքերի, հողային պատնեշների, ճանապարհային և տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, ինչպես նաև դինամիկ բեռնվածքների ենթարկվող այլ երկրատեխնիկական համակարգերի նախագծման և հաշվարկի ժամանակ։ Աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ գրունտները ենթարկվում են մեքենաների և տրանսպորտի թրթռումների, տեխնոլոգիական սարքավորումների ազդեցության, հարվածային բեռնվածքների կամ այլ փոփոխական ուժերի։ Կավային գրունտների դինամիկական ամրության առանձնահատկությունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել դրանց կայունությունը, կանխատեսել հնարավոր դեֆորմացիաներն ու խափանումները և բարձրացնել կառուցվածքների շահագործման հուսալիությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը միտված է կավային գրունտների իրական աշխատանքային պայմաններում մեխանիկական վարքագծի ավելի խոր ըմբռնմանը և դրանց դինամիկական հատկությունների հաշվառմամբ հիմնավորված երկրատեխնիկական լուծումների մշակմանը։

Другие предметы

Այս աշխատանքը նվիրված է Քուվեյթում ձևավորված և զարգացած հայկական մամուլի ուսումնասիրությանը՝ որպես ազգային ինքնության պահպանման, հայ համայնքի համախմբման և սերունդների միջև մշակութային կապի շարունակականության կարևոր միջոցի։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է Քուվեյթի հայ համայնքի հասարակական, մշակութային և ազգային կյանքում մամուլի ունեցած դերը, ինչպես նաև հայկական պարբերականների միջոցով լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային արժեքների և մշակութային ժառանգության պահպանման գործընթացը։ Աշխատանքում դիտարկվում են հայկական մամուլի ձևավորման նախադրյալները, զարգացման փուլերը, պարբերականների բովանդակային ուղղությունները և դրանց կապը համայնքի առօրյա կյանքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն լեզվի պահպանման և տարածման խնդրին, քանի որ մամուլը սփյուռքյան պայմաններում կարող է կարևոր դեր ունենալ հատկապես այն միջավայրում, որտեղ հայկական համայնքը գտնվում է այլ լեզվական և մշակութային ազդեցությունների ներքո։ Պարբերականներում տեղ գտած հասարակական, կրթական, մշակութային, պատմական և ազգային թեմաների միջոցով ներկայացվում են համայնքի խնդիրները, ձեռքբերումները, կազմակերպությունների գործունեությունը, կրթական նախաձեռնությունները և ազգային կյանքի կարևոր իրադարձությունները։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս նաև, որ մամուլը միայն տեղեկատվության փոխանցման միջոց չէ, այլև համայնքային ինքնակազմակերպման և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման հարթակ։ Այն նպաստում է Հայաստանի և սփյուռքի միջև կապերի պահպանմանը, հայկական պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցմանը և տարբեր սերունդների միջև ազգային արժեքների շարունակականությանը։ Աշխատանքը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Քուվեյթի հայկական համայնքի պատմության, սփյուռքահայ մամուլի զարգացման և հայապահպանության մեխանիզմների ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է մամուլը գործել որպես ազգային ինքնության պահպանման գործիք բազմամշակութային միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ընդգծում է հայկական մամուլի կարևորությունը սփյուռքի հասարակական և մշակութային կյանքում՝ այն դիտարկելով որպես լեզվի, պատմական հիշողության, ազգային գիտակցության և համայնքային միասնականության պահպանմանը նպաստող կարևոր կառույց։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 80-90-ական թվականների հայ հուշագրական գրականության զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այն պատմամշակութային միջավայրը, որտեղ ձևավորվել և զարգացել է հիշողության վրա հիմնված գրավոր խոսքը։ Վերլուծվում են հուշագրական տեքստերի թեմատիկ ուղղությունները, անձնական և հասարակական կյանքի փոխհարաբերությունները, պատմական իրադարձությունների նկարագրության ձևերը, ինչպես նաև հեղինակային դիրքորոշման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության և փաստագրության փոխազդեցությանը, գեղարվեստականացման աստիճանին և ժամանակի հասարակական-քաղաքական կյանքի ազդեցությանը հուշագրական ժանրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է այս շրջանի հուշագրական գրականության տեղը հայ գրականության ընդհանուր զարգացման գործընթացում՝ ընդգծելով դրա դերը ազգային պատմական գիտակցության ձևավորման, մշակութային ինքնության պահպանման և հասարակական մտքի զարգացման մեջ։