Հայոց պատմություն շտեմարան 2

Математика

Աշխատությունը նվիրված է առանձին ֆոտոնների գրանցման համար նախատեսված ջերմաէլեկտրական դետեկտորի զգայուն տարրի ֆիզիկական և մաթեմատիկական մոդելի ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆոտոնի էներգիայի կլանման հետևանքով զգայուն տարրում առաջացող ջերմային փոփոխությունների և դրանց՝ չափելի էլեկտրական ազդանշանի փոխակերպման օրինաչափություններն են։ Քննվում են ջերմային ու էլեկտրական գործընթացների փոխկապակցվածությունը, ջերմաստիճանի փոփոխության դինամիկան, ջերմափոխանակությունը շրջակա միջավայրի հետ և նյութի ջերմաէլեկտրական հատկությունների ազդեցությունը դետեկտորի արձագանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում զգայուն տարրի ջերմունակությանը, ջերմահաղորդականությանը, երկրաչափական պարամետրերին և նյութական բնութագրերին, քանի որ դրանց համակցությունը կարող է որոշել համակարգի զգայունությունը, արձագանքման ժամանակը և էներգետիկ լուծաչափը։ Մոդելավորման ընթացքում զգայուն տարրը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված ջերմային և էլեկտրական ենթահամակարգերից կազմված կառուցվածք, որի վարքը կարելի է նկարագրել համապատասխան էներգետիկ հաշվեկշռի և փոխակերպման գործընթացների միջոցով։ Ուսումնասիրվում է նաև ջերմային աղմուկի և այլ ֆոնային ազդեցությունների նշանակությունը, որոնք սահմանափակում են թույլ ազդանշանների հայտնաբերման հնարավորությունը և կարևոր դեր ունեն միաֆոտոնային գրանցման հուսալիության գնահատման ժամանակ։ Մաթեմատիկական մոդելը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու տարբեր պարամետրերի փոփոխության ազդեցությունը դետեկտորի հիմնական բնութագրերի վրա և համեմատելու զգայուն տարրի կառուցվածքային տարբերակները։ Կարևորվում է մոդելի կիրառումը համակարգի աշխատանքային բնութագրերի կանխատեսման և փորձարարական տվյալների մեկնաբանման համար՝ առանց յուրաքանչյուր հնարավոր կառուցվածքային տարբերակի առանձին ֆիզիկական իրականացման անհրաժեշտության։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հաշվարկային արդյունքների համադրումը փորձարարական չափումների հետ՝ մոդելի համապատասխանությունն ու կիրառելիության սահմանները գնահատելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆոտոնիկայի, ջերմաֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, դետեկտորային տեխնիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ բարձր զգայունությամբ միաֆոտոնային գրանցման համակարգերի գիտական հիմքերի զարգացման համար։

Математика

Տեսական և պինդ մարմնի ֆիզիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է նանոկառուցվածքներում քվազիմասնիկային վիճակների ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ արտաքին ֆիզիկական դաշտերի ազդեցության և ֆոնոնային համակարգի հետ փոխազդեցության հաշվառմամբ։ Քննության են առնվում ցածրաչափ համակարգերի էլեկտրոնային կառուցվածքի առանձնահատկությունները, քվանտային սահմանափակման երևույթները և քվազիմասնիկների էներգետիկ վիճակների ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի ազդեցությանը նանոկառուցվածքների էներգետիկ սպեկտրների, ալիքային ֆունկցիաների և մասնիկների շարժման բնութագրերի վրա։ Վերլուծվում են էլեկտրոն-ֆոնոնային փոխազդեցության մեխանիզմները, բյուրեղային ցանցի տատանումների դերը և դրանց ազդեցությունը քվազիմասնիկային վիճակների կայունության, էներգիայի ու դինամիկական հատկությունների վրա։ Քննարկվում են նաև պոլարոնային վիճակների առաջացման հնարավորությունները, էներգետիկ մակարդակների փոփոխությունները և արտաքին դաշտերի պայմաններում քվանտային համակարգերի վարքագծի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են քվանտամեխանիկական մոդելավորման, տեսական հաշվարկների և մաթեմատիկական մոտարկումների կիրառման մեթոդները՝ նանոկառուցվածքներում մասնիկների ու ֆոնոնների փոխազդեցությունները նկարագրելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում ստացված տեսական պատկերացումների հնարավոր նշանակությանը կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքների, քվանտային սարքերի և նանոէլեկտրոնային համակարգերի հատկությունների կառավարման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել պինդ մարմնի ֆիզիկայի, քվանտային մեխանիկայի, նանոֆիզիկայի և կիսահաղորդչային նանոտեխնոլոգիաների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Աննա Կարենինա. Հատոր առաջին աշխատությունը Լև Տոլստոյի դասական վեպի առաջին հատորն է, որտեղ դրվում են ստեղծագործության հիմնական սյուժետային և գաղափարական հիմքերը՝ ներկայացնելով XIX դարի ռուսական ազնվական հասարակության կյանքը, ընտանեկան հարաբերությունները և բարոյական արժեքների համակարգը, այս հատվածում բացվում են հիմնական կերպարները՝ Աննա Կարենինան, Ալեքսեյ Կարենինը, Ալեքսեյ Վրոնսկին, Կիտին և Կոնստանտին Լևինը, ինչպես նաև ձևավորվում են նրանց փոխհարաբերությունների առաջին բախումները և ներքին հակասությունները, վեպը սկսվում է Դոլլիի և Ստեպան Օբլոնսկու ընտանեկան ճգնաժամով, որը դառնում է հասարակական և անձնական հարաբերությունների փխրունության խորհրդանիշ, միաժամանակ զարգանում են սիրո, պարտքի, ընտանիքի և հասարակական նորմերի թեմաները, որոնք հետագայում խորանում են հաջորդ հատորներում, ստեղծելով հոգեբանական և սոցիալական լայն պատկեր մարդու ճակատագրի և հասարակության կառուցվածքի մասին։

Право

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է բլանկետային դիսպոզիցիաներով կոռուպցիոն հանցագործությունների որակման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ իրավահամեմատական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն իրավական և տեսական խնդիրները, որոնք առաջանում են կոռուպցիոն բնույթի արարքները քրեաիրավական նորմերին համապատասխան որակելիս, հատկապես այն դեպքերում, երբ հանցակազմի տարրերը ամբողջությամբ չեն սահմանվում քրեական օրենսդրության տվյալ նորմում և պահանջում են հղում այլ իրավական ակտերի կամ իրավակարգավորման ոլորտների դրույթներին։ Աշխատանքում բլանկետային դիսպոզիցիաների էությունը դիտարկվում է քրեական իրավունքի համակարգում դրանց կիրառման առանձնահատկությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրվում է այն հանգամանքը, որ նման նորմերի ճիշտ կիրառման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն քրեական օրենսգրքի համապատասխան դրույթը, այլև այն իրավական կանոնները, որոնցով սահմանվում են պաշտոնատար անձանց, պետական ծառայողների կամ այլ համապատասխան սուբյեկտների իրավունքները, պարտականությունները, լիազորությունները և վարքագծի սահմանները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կոռուպցիոն հանցագործությունների իրավական բնութագրումը և դրանց հիմնական տեսակների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը։ Կարող են վերլուծվել պաշտոնեական լիազորությունների չարաշահման, կաշառքի հետ կապված արարքների, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ այլ ապօրինի գործողությունների և կոռուպցիոն վարքագծի այլ դրսևորումների որակման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցակազմի օբյեկտի, օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի, հատուկ սուբյեկտի, պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակի և հանցավոր արարքի ու համապատասխան իրավական պարտականության միջև կապի ճիշտ հաստատմանը։ Իրավահամեմատական ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի Հանրապետության և այլ երկրների քրեական օրենսդրության մոտեցումները՝ բլանկետային նորմերի կառուցման, կոռուպցիոն հանցագործությունների սահմանման և դրանց որակման չափանիշների տեսանկյունից։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր իրավական համակարգերում առկա ընդհանուր սկզբունքները, ինչպես նաև ազգային օրենսդրության առանձնահատկությունները և հնարավոր բացերը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ բլանկետային դիսպոզիցիաների կիրառման ժամանակ իրավական նորմերի մեկնաբանությունը հաճախ էական նշանակություն ունի արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատման համար։ Կարող են ուսումնասիրվել այն դեպքերը, երբ առաջանում են սահմանազատման խնդիրներ կոռուպցիոն հանցագործության և վարչական կամ կարգապահական իրավախախտման միջև, ինչպես նաև տարբեր քրեաիրավական հանցակազմերի միջև։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օրինականության, իրավական որոշակիության և կանխատեսելիության սկզբունքներին, քանի որ բլանկետային նորմերի չափազանց լայն կամ անորոշ ձևակերպումը կարող է բարդացնել անձի արարքի իրավական գնահատումը և առաջացնել իրավակիրառական տարաձայնություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են մշակվել նաև կոռուպցիոն հանցագործությունների որակման ավելի հստակ չափանիշներ, որոնք թույլ կտան ապահովել քրեական իրավունքի նորմերի միասնական և հետևողական կիրառումը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել քրեական օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործմանը, կոռուպցիոն հանցագործությունների ճիշտ սահմանազատմանը, բլանկետային նորմերի մեկնաբանման միասնական մոտեցումների ձևավորմանը և իրավական որոշակիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի կոռուպցիայի դեմ քրեաիրավական պայքարի արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից՝ համադրելով քրեական իրավունքի տեսական դրույթները, ազգային օրենսդրությունը, դատական պրակտիկան և օտարերկրյա իրավական համակարգերի փորձը։

История

Աշխատությունը նվիրված է հայոց ամուսնության և հարսանեկան ծիսակարգի պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ V-XVIII դարերի հայկական մատենագրական աղբյուրներում պահպանված տեղեկությունների հիման վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ամուսնության կազմակերպման ձևերի, ընտանեկան հարաբերությունների, նշանադրության, պսակադրության, հարսանեկան արարողությունների և դրանց ուղեկցող սովորույթների պատմական փոփոխությունների բացահայտման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գրավոր սկզբնաղբյուրների միջոցով վերականգնել հայ հասարակության ամուսնաընտանեկան մշակույթի այն շերտերը, որոնք ձևավորվել և փոփոխվել են ավելի քան մեկ հազարամյակի ընթացքում։ Քննության են առնվում պատմագրական, եկեղեցական, կանոնական, իրավական և գրական բնույթի աղբյուրներում պահպանված վկայությունները՝ դրանց համադրման միջոցով բացահայտելով ամուսնության վերաբերյալ հասարակական պատկերացումները և ընդունված վարքականոնները։ Ամուսնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու անհատների միություն, այլև որպես ընտանիքների և ազգակցական խմբերի միջև սոցիալական կապեր ձևավորող կարևոր հաստատություն։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ամուսնական զույգի ընտրության սկզբունքներին, ընտանիքի և ազգականների մասնակցությանը, խնամախոսության ավանդույթներին և ամուսնության վերաբերյալ համաձայնության ձեռքբերման ձևերին։ Քննության են առնվում նշանադրության նշանակությունը և այն գործողությունները, որոնց միջոցով ամուսնության նախնական համաձայնությունը ստանում էր հասարակական ճանաչում։ Ուսումնասիրվում են նշանի, նվերների և նյութական փոխանակումների վերաբերյալ տեղեկությունները՝ դրանք դիտարկելով ընտանիքների միջև ձևավորվող հարաբերությունների համատեքստում։ Առանձին նշանակություն է տրվում եկեղեցական պսակադրության ձևավորմանն ու ամրապնդմանը։ Քրիստոնեության տարածման և Հայոց եկեղեցու կանոնական համակարգի զարգացման պայմաններում ամուսնությունը աստիճանաբար ենթարկվում է ավելի հստակ եկեղեցական կարգավորման։ Դիտարկվում են ամուսնության թույլատրելիության պայմանները, ազգակցական և խնամիական սահմանափակումները, ամուսնական տարիքի, փոխադարձ համաձայնության, մենամուսնության և եկեղեցական օրհնության վերաբերյալ նորմերը։ Քննության են առնվում եկեղեցական ժողովների և կանոնական գրականության մեջ արտացոլված դրույթները, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևել ամուսնաընտանեկան հարաբերությունների իրավական ու բարոյական կարգավորման զարգացմանը։ Կարևորվում է սովորութային և եկեղեցական իրավունքի փոխհարաբերությունը, քանի որ նախաքրիստոնեական կամ ժողովրդական ծագում ունեցող մի շարք սովորույթներ շարունակել են պահպանվել քրիստոնեական ծիսակարգի շրջանակում՝ երբեմն վերաիմաստավորվելով և նոր նշանակություն ստանալով։ Հարսանեկան ծիսաշարը դիտարկվում է որպես փոխկապակցված արարողությունների համակարգ, որի տարբեր փուլերը կապված էին ընտանիքի ստեղծման և նոր ամուսնական զույգի հասարակական ճանաչման հետ։ Ուսումնասիրվում են հարսնացուի և փեսացուի ընտանիքների մասնակցությունը, հանդիսավոր արարողությունները, հյուրասիրությունները, նվիրատվությունները, երաժշտական ու տոնական դրսևորումները և այլ սովորույթներ, որոնց մասին տեղեկություններ են պահպանվել միջնադարյան գրավոր աղբյուրներում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հարսի՝ հայրական ընտանիքից ամուսնու ընտանիք անցնելու սոցիալական և խորհրդանշական նշանակությանը։ Այս գործընթացը դիտարկվում է ընտանիքի կառուցվածքի, ազգակցական հարաբերությունների և համայնքային կյանքի համատեքստում։ Քննության են առնվում նաև ամուսինների իրավունքների ու պարտականությունների, ընտանիքի ներսում տղամարդու և կնոջ կարգավիճակի, ժառանգության և ունեցվածքի հետ կապված պատկերացումները։ Նյութական հարաբերությունների ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են օժիտի, ամուսնական նվերների և ընտանիքների միջև կատարվող այլ նյութական փոխանցումների վերաբերյալ աղբյուրային տեղեկությունները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս ամուսնությունը դիտարկել նաև միջնադարյան հասարակության տնտեսական հարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձին քննության առարկա են ամուսնության արգելքների և ամուսնալուծության վերաբերյալ կանոնները։ Եկեղեցական և իրավական աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն պայմանները, որոնց դեպքում ամուսնությունը կարող էր համարվել անթույլատրելի կամ անվավեր, ինչպես նաև այն բացառիկ հանգամանքները, որոնց առկայությամբ թույլատրվում էր ամուսնական միության լուծարումը։ Կարևորվում է նաև տարբեր դավանանքների պատկանող անձանց միջև ամուսնությունների նկատմամբ եկեղեցական վերաբերմունքը, որը կապված էր միջնադարյան հասարակության կրոնական ինքնության պահպանման խնդիրների հետ։ V-XVIII դարերի լայն ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս հետևել ամուսնահարսանեկան մշակույթի շարունակականությանը և փոփոխություններին տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում։ Քաղաքական իշխանությունների փոփոխությունը, օտար տիրապետությունները, բնակչության տեղաշարժերը, եկեղեցական կյանքի զարգացումը և հարևան ժողովուրդների հետ մշակութային շփումները տարբեր կերպ են անդրադարձել ընտանեկան հարաբերությունների և ծիսական սովորույթների վրա։ Միաժամանակ աղբյուրների համադրությունը բացահայտում է բազմաթիվ ավանդույթների երկարատև պահպանությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մատենագրական աղբյուրների ազգագրական արժեքին։ Միջնադարյան հեղինակները սովորաբար նպատակ չեն ունեցել կազմելու ամուսնության և հարսանիքի ամբողջական ազգագրական նկարագրություններ, սակայն նրանց երկերում պահպանված առանձին տեղեկությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել առօրյա կյանքի բազմաթիվ կողմեր։ Այդ պատճառով աղբյուրագիտական քննությունը կարևոր է տվյալների պատմական միջավայրը, հեղինակի նպատակը և հաղորդվող տեղեկության բնույթը ճիշտ գնահատելու համար։ Տարբեր դարերի վկայությունների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել հին ծագում ունեցող սովորույթները, հետագա փոփոխությունները և քրիստոնեական մշակույթի ազդեցությամբ ձևավորված նոր տարրերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայ ընտանիքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ ամուսնության ինստիտուտի միջոցով բացահայտվում են ազգակցական համակարգը, ընտանիքի հասարակական գործառույթները, սերունդների շարունակականության վերաբերյալ պատկերացումները և համայնքի մասնակցությունը անհատի ընտանեկան կյանքին։ Հարսանեկան ծեսը ներկայացվում է որպես հայոց սոցիոնորմատիվ և հոգևոր մշակույթի կարևոր բաղադրիչ, որտեղ միահյուսվում են իրավական նորմերը, կրոնական պատկերացումները, ժողովրդական սովորույթները և ընտանեկան արժեքները։ Երկար ժամանակահատվածի աղբյուրների համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական ավանդական հասարակության ընտանեկան կազմակերպման և ծիսական մշակույթի զարգացման մասին։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հայ ազգագրության, հայոց պատմության, միջնադարյան մատենագրության, աղբյուրագիտության, Հայոց եկեղեցու պատմության, սովորութային և կանոնական իրավունքի, ընտանիքի պատմության ու մշակութային մարդաբանության ոլորտների հետազոտողների, ազգագրագետների, պատմաբանների, բանասերների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Литература

Անտոն Չեխով. Ընտիր երկեր-ը ռուս դասական գրականության ժողովածու է, որը ներառում է Անտոն Չեխովի պատմվածքներից և պիեսներից ընտրված ստեղծագործություններ՝ ներկայացնելով նրա գրական արվեստի հիմնական առանձնահատկությունները՝ հոգեբանական խորությունը, առօրյա կյանքի մանրուքների գեղարվեստական ընդգծումը և մարդկային բնավորությունների նուրբ վերլուծությունը, աշխատությունում ընդգրկված գործերում Չեխովը հաճախ պատկերում է հասարակ մարդկանց առօրյա կյանքը՝ բացահայտելով նրանց ներքին հակասությունները, հույսերը և հիասթափությունները, միաժամանակ քննադատելով սոցիալական անարդարությունները և հոգևոր դատարկությունը առանց ուղղակի դատողության կամ բարոյախոսության, ժողովածուն ընդգծում է նաև նրա դրամատուրգիայի առանձնահատկությունները՝ «փոքր գործողության» թատրոնը, ենթատեքստային խոսքը և բաց ավարտները, որոնք ընթերցողին թողնում են ինքնուրույն մեկնաբանության հնարավորություն, այս հավաքածուն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Չեխովի ստեղծագործական աշխարհընկալման և նրա ազդեցության մասին համաշխարհային գրականության վրա։