Տեղական ինքնակառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Математика

Աշխատությունը նվիրված է կշռով ինտեգրելի ենթահարմոնիկ ֆունկցիաների դասերի ուսումնասիրությանը շրջանագծում և կիսահարթությունում՝ ընդգծելով դրանց կառուցվածքային հատկությունները, գնահատման պայմանները և անալիտիկ վարքագծի առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է ենթահարմոնիկ ֆունկցիաների հիմնական հատկությունները՝ ներառյալ միջին արժեքի անհավասարությունները, թույլ կարգավորությունը և բաշխումային ներկայացումները՝ կշռված ֆունկցիոնալ տարածությունների համատեքստում։ Գրքում դիտարկվում են տարբեր կշռային դասեր, որոնք սահմանում են ինտեգրելիության պայմանները ինչպես Դիսկում, այնպես էլ վերին կիսահարթությունում, և դրանց ազդեցությունը ֆունկցիաների աճի ու սահմանային վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Պուասոնի ինտեգրալների, Գրինյան ֆունկցիաների և պոտենցիալային տեսության մեթոդների կիրառմանը՝ ենթահարմոնիկ ֆունկցիաների ներկայացման և գնահատման համար։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև սահմանային արժեքների գոյության պայմանները և դրանց կապը Hardy-ի և Bergman-ի տիպի տարածությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է մաթեմատիկական անալիզի և պոտենցիալային տեսության մասնագետների համար՝ նպաստելով կշռված ֆունկցիոնալ տարածությունների տեսության զարգացմանը։

История

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։

Другие предметы

Պտուղ-բանջարեղեն ապրանքների դասակարգումը վերաբերում է գյուղատնտեսական ծագում ունեցող սննդամթերքի բաժանմանը տարբեր խմբերի՝ ըստ բուսաբանական, սննդային, տեխնոլոգիական և առևտրային հատկանիշների, ինչը կարևոր է ինչպես արտադրության կազմակերպման, այնպես էլ պահպանման և իրացման գործընթացներում։ Բուսաբանական տեսակետից պտուղները սովորաբար համարվում են բույսի ծաղկից զարգացած ուտելի մասերը, որտեղ զարգանում են սերմերը (օրինակ՝ խնձոր, տանձ, խաղող), իսկ բանջարեղենը ներառում է բույսի այլ ուտելի մասերը՝ արմատները, տերևները, ցողունները կամ ծաղկաբույլերը (օրինակ՝ գազար, կաղամբ, սոխ)։ Սննդային դասակարգմամբ պտուղները հիմնականում հարուստ են շաքարներով, վիտամիններով և օրգանական թթուներով, իսկ բանջարեղենը՝ հանքանյութերով, մանրաթելերով և կենսաբանական ակտիվ նյութերով, ինչը պայմանավորում է դրանց տարբեր դերը մարդու սննդակարգում։ Տեխնոլոգիական տեսակետից առանձնացվում են թարմ սպառման, պահածոյացման, սառեցման կամ վերամշակման համար նախատեսված տեսակներ, քանի որ տարբեր մշակման եղանակները պահանջում են տարբեր ֆիզիկաքիմիական հատկություններ։ Առևտրային դասակարգումը հաշվի է առնում նաև որակը, չափը, հասունության աստիճանը և պահպանման ժամկետները, ինչը կարևոր է շուկայական հարաբերությունների և գնագոյացման համար։ Այս համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս արդյունավետ կազմակերպել պտուղ-բանջարեղենի արտադրությունը, պահպանումը և սպառումը՝ նվազեցնելով կորուստները և բարձրացնելով սննդի անվտանգությունը։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է վիրտուալ միջավայրերում հիշողության կառավարման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով համակարգչային համակարգը կազմակերպում, բաշխում, վերահսկում և ազատում է հիշողության ռեսուրսները վիրտուալ մեքենաների, մեկուսացված միջավայրերի և այլ վիրտուալացված համակարգերի աշխատանքի ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ վիրտուալացման պայմաններում հիշողության կառավարումն ունի լրացուցիչ բարդություն, քանի որ ֆիզիկական հիշողության ռեսուրսները պետք է արդյունավետորեն բաշխվեն մի քանի վիրտուալ համակարգերի միջև՝ պահպանելով դրանց կատարողականությունը, կայունությունն ու մեկուսացվածությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել վիրտուալ հիշողության հասցեավորման սկզբունքները, ֆիզիկական և վիրտուալ հասցեների փոխակերպման մեխանիզմները, էջավորման համակարգերը, հիշողության քարտեզավորումը, քեշավորման գործընթացները և հիշողության դինամիկ բաշխման տարբեր մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են, երբ միաժամանակ գործող վիրտուալ մեքենաները մրցակցում են նույն ֆիզիկական հիշողության ռեսուրսների համար։ Այդ համատեքստում կարևորվում են հիշողության գերաբաշխումը, էջերի փոխանակումը, հիշողության վերականգնումը, ռեսուրսների սահմանափակումը և տարբեր վիրտուալ միջավայրերի միջև հիշողության արդյունավետ բաշխումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիշողության կառավարման այնպիսի տեխնոլոգիաներին, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել կրկնվող տվյալների պահպանման ծախսը, բարձրացնել ֆիզիկական հիշողության օգտագործման արդյունավետությունը և կանխել առանձին վիրտուալ մեքենաների կողմից ընդհանուր ռեսուրսների անհամաչափ սպառումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կատարողականության գնահատմանը, քանի որ հիշողության կառավարման սխալ ընտրված ռազմավարությունները կարող են մեծացնել հասցեների փոխակերպման ծախսերը, էջային խափանումների հաճախականությունը և համակարգի ընդհանուր ուշացումները։ Աշխատանքի գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է վիրտուալացման լայն կիրառությամբ ամպային հաշվարկներում, սերվերային ենթակառուցվածքներում, տվյալների կենտրոններում, փորձարկման միջավայրերում և ժամանակակից ծրագրային համակարգերում։ Արդյունավետ հիշողության կառավարումը նման համակարգերում անհրաժեշտ է ոչ միայն բարձր արտադրողականություն ապահովելու, այլև ռեսուրսների մեկուսացվածությունն ու համակարգի կայունությունը պահպանելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել օպերացիոն համակարգերի, համակարգչային ճարտարապետության, վիրտուալացման և ամպային տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ծրագրավորողներին, համակարգային ադմինիստրատորներին, հետազոտողներին և համակարգչային գիտության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու վիրտուալացված համակարգերում հիշողության կառավարման հիմնական սկզբունքները, առկա մեխանիզմների առավելություններն ու սահմանափակումները և դրանց օպտիմալացման հնարավոր ուղղությունները։

Литература

Հրատարակությունը համահավաք մատենագիտական ցանկ է, որը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ գրադարանների կենտրոնացված համակարգերի գրքափոխանակության ֆոնդերից առաջարկվող գրականությունը՝ ընդգրկելով «Բ–Դ» տառերով սկսվող հրատարակությունները։ Այն կազմված է գրադարանների միջև գրականության փոխանակման գործընթացը կազմակերպելու, տեղեկատվական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը խթանելու և գրքային ֆոնդերի համալրումն ու վերաբաշխումը հեշտացնելու նպատակով։ Ցանկում համակարգված ձևով ներկայացված են տարբեր բնագավառների գրքեր և այլ հրատարակություններ՝ ապահովելով դրանց մատենագիտական նկարագրությունները և որոնման համար անհրաժեշտ տվյալները։ Հրատարակությունը կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է գրադարանավարների, մատենագետների, գիտահետազոտողների, կրթական հաստատությունների աշխատակիցների և ընթերցողների համար՝ նպաստելով գրադարանային համագործակցության զարգացմանը, գրքային պաշարների արդյունավետ շրջանառությանը և մասնագիտական տեղեկատվության մատչելիության բարձրացմանը։ Այն նաև արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային տեղեկատվական համակարգերի կազմակերպման սկզբունքներն ու գրքային ֆոնդերի փոխանակման գործնական փորձը՝ ծառայելով որպես արժեքավոր փաստագրական և տեղեկատու նյութ։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել նրա գեղարվեստական խոսքի ինքնատիպությունը, բառապաշարային հարստությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական եղանակները։ Հետազոտության մեջ արձակը դիտարկվում է որպես լեզվական ամբողջական համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր բառային, քերականական և ոճական ընտրություն ծառայում է հեղինակի գեղարվեստական մտահղացման, կերպարների կերտման և ժամանակի ու միջավայրի վերարտադրման նպատակին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գրողի բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Կարող են առանձնացվել գրական, խոսակցական, բարբառային, հնաբառ և դարձվածաբանական միավորները, ինչպես նաև այն բառերն ու արտահայտությունները, որոնք բնորոշ են տարբեր սոցիալական միջավայրերի և կերպարների խոսքին։ Նման լեզվական շերտերի համադրումը հնարավորություն է տալիս արձակին հաղորդել բնականություն, կենսականություն և ազգային-մշակութային յուրահատկություն։ Հատուկ ուշադրության է արժանի կերպարների անհատական խոսքի քննությունը։ Հեղինակը կերպարների բնավորությունը, սոցիալական պատկանելությունը, կրթական մակարդակը, հոգեբանական վիճակը և աշխարհայացքը կարող է բացահայտել ոչ միայն գործողությունների, այլև նրանց խոսքի միջոցով։ Երկխոսությունների, մենախոսությունների և խոսքային կրկնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպես է լեզուն դառնում կերպարաստեղծման կարևոր գործիք։ Աշխատության շրջանակում կարող է քննվել նաև հեղինակի պատմողական խոսքի կառուցվածքը։ Պատմողի դիրքորոշումը, նկարագրությունների և գործողությունների հարաբերակցությունը, պատմողական տեմպը, անցումներն ու ժամանակային կառուցվածքները ձևավորում են արձակի ընդհանուր ռիթմը։ Շարահյուսական տարբեր կառույցների՝ պարզ և բարդ նախադասությունների, զուգահեռությունների, կրկնությունների, ընդհատումների և այլ ձևերի կիրառությունը կարող է կապված լինել ինչպես բովանդակության, այնպես էլ հուզական ազդեցության ստեղծման հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ոճական և պատկերավորման միջոցներին։ Փոխաբերությունները, համեմատությունները, մակդիրները, խորհրդանշական պատկերները, հեգնանքը և այլ արտահայտչամիջոցներ նպաստում են հեղինակի գեղարվեստական աշխարհի ձևավորմանը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն եղանակները, որոնց միջոցով առօրյա իրականությունը վերածվում է գեղարվեստական պատկերի և ձեռք բերում լրացուցիչ իմաստային ու հուզական շերտեր։ Արձակի լեզվի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հումորի, երգիծանքի և հեգնանքի լեզվական դրսևորումների վերլուծությունը։ Այդ միջոցները կարող են օգտագործվել մարդկային բնավորությունների, սոցիալական երևույթների և հասարակական հակասությունների ներկայացման ու գնահատման համար։ Դրանց միջոցով հեղինակի խոսքը կարող է միաժամանակ պահպանել պատմողական պարզությունը և ձեռք բերել քննադատական ու արտահայտիչ բնույթ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվի և ազգային ինքնության փոխհարաբերությանը։ Հայկական կենցաղի, մշակույթի, ավանդույթների և պատմական հիշողության արտացոլումը կարող է դրսևորվել ոչ միայն թեմատիկ բովանդակության, այլև բառապաշարի, դարձվածքների, խոսքային պատկերների և կերպարների հաղորդակցման ձևերի միջոցով։ Այս առումով լեզուն հանդես է գալիս որպես ազգային մշակութային հիշողության պահպանման և փոխանցման միջոց։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող է լինել նաև գրողի լեզվի կապը սփյուռքահայ գրական միջավայրի հետ։ Տարբեր լեզվամշակութային ազդեցությունների առկայությունը, հայերեն տարբերակների փոխազդեցությունը և լեզվական ինքնության պահպանման խնդիրը կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նրա արձակի առանձնահատկությունները հասկանալու համար։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվական և ոճական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել գրողի ստեղծագործական անհատականության մասին։ Բառապաշարի, շարահյուսության, կերպարների խոսքի, պատմողական կառուցվածքի և պատկերավորման միջոցների համատեղ ուսումնասիրությունը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են առանձին լեզվական տարրերը միավորվում և ձևավորում հեղինակի ինքնատիպ ոճը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել հայ արձակի պատմության, սփյուռքահայ գրականության, հայոց լեզվի ոճաբանության և գրական լեզվի զարգացման գործընթացների հետազոտության համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, լեզվաբաններին, ոճագետներին, հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու Անդրանիկ Ծառուկյանի արձակի լեզվի և ոճի այն հիմնական հատկանիշները, որոնց շնորհիվ նրա գեղարվեստական խոսքը ձեռք է բերում արտահայտչականություն, կերպարային ինքնատիպություն, ազգային-մշակութային հագեցվածություն և անհատական հեղինակային դիմագիծ։