1815 թվականի օրացույց՝ ըստ տերունական և հայոց ՌՄԿԳ թվականների

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է թույլ տեսողություն ունեցող երեխաների տեսողական ընկալման զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և խաղային գործունեության հնարավորությունների կիրառմանը կրթադաստիարակչական ու շտկող-զարգացնող աշխատանքում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մանկավարժական պայմանների, մեթոդների և խաղային առաջադրանքների վրա, որոնք կարող են նպաստել պահպանված տեսողական հնարավորությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը, առարկաների ու երևույթների ճանաչմանը, տարբերակմանը և շրջակա միջավայրում կողմնորոշման կարողությունների զարգացմանը։ Տեսողական ընկալումը դիտարկվում է որպես բարդ ճանաչողական գործընթաց, որը ներառում է առարկաների ձևի, չափի, գույնի, դիրքի, տարածական հարաբերությունների և այլ հատկանիշների տարբերակումն ու ամբողջական պատկերի ձևավորումը։ Թույլ տեսողության պայմաններում այդ գործընթացների զարգացումը կարող է պահանջել նպատակային և համակարգված մանկավարժական աջակցություն՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երեխայի տեսողական հնարավորությունները, զարգացման մակարդակը և անհատական առանձնահատկությունները։ Խաղը ներկայացվում է որպես երեխայի համար բնական և հետաքրքրություն առաջացնող գործունեություն, որի ընթացքում հնարավոր է միաժամանակ զարգացնել ընկալումը, ուշադրությունը, հիշողությունը, մտածողությունը, խոսքը և շարժողական կարողությունները։ Քննության են առնվում առարկայական, դիդակտիկ, շարժողական, կառուցողական և դերային խաղերի կիրառման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն առաջադրանքներին, որոնց ընթացքում երեխան սովորում է ճանաչել և համեմատել առարկաները, տարբերակել դրանց գույները, ձևերն ու չափերը, գտնել նմանություններ և տարբերություններ, որոշել առարկաների դիրքը տարածության մեջ և հետևել շարժվող օբյեկտներին։ Կարևորվում է տեսողական ուշադրության և դիտողականության զարգացումը, քանի որ երեխայի կողմից տեսողական տեղեկատվության նպատակային որոնումը և կարևոր հատկանիշների առանձնացումը նպաստում են շրջակա աշխարհի առավել ամբողջական ընկալմանը։ Խաղային գործընթացում հնարավոր է տեսողական տեղեկատվությունը համադրել շոշափողական, լսողական և շարժողական փորձի հետ՝ ձևավորելով առարկաների և երևույթների մասին ավելի ամբողջական պատկերացումներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում խաղային նյութերի ընտրությանը՝ դրանց չափի, հստակության, հակադրության, կառուցվածքի և երեխայի համար ընկալելիության հաշվառմամբ։ Մանկավարժական աշխատանքի կազմակերպման ընթացքում կարևորվում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացումը՝ պարզ ճանաչողական գործողություններից անցնելով համեմատության, դասակարգման, տարածական կողմնորոշման և ինքնուրույն խնդրի լուծման պահանջող խաղերի։ Ուսուցչի կամ հատուկ մանկավարժի դերը դիտարկվում է որպես երեխայի գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող՝ միաժամանակ պահպանելով խաղի ազատ և հետաքրքիր բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատական մոտեցմանը, քանի որ տեսողական սահմանափակումների բնույթն ու աստիճանը, ինչպես նաև երեխայի ճանաչողական և շարժողական զարգացման մակարդակը կարող են տարբեր լինել։ Ուստի խաղային առաջադրանքների բովանդակությունը, տևողությունը և բարդությունը նպատակահարմար է համապատասխանեցնել երեխայի հնարավորություններին և զարգացման ընթացքին։ Կարևորվում է նաև առաջընթացի պարբերական գնահատումը՝ պարզելու, թե ինչպես են փոփոխվում տեսողական ճանաչման, տարբերակման, ուշադրության և տարածական կողմնորոշման կարողությունները։ Խաղային մեթոդների կիրառումը նպաստում է ոչ միայն տեսողական ընկալման զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնուրույնության, հաղորդակցական ակտիվության, հետաքրքրասիրության և կրթական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է հատուկ կրթության և զարգացման աջակցության համակարգում արդյունավետ խաղային մեթոդների ընտրության ու կազմակերպման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժների, տիֆլոմանկավարժների, նախադպրոցական և դպրոցական կրթության մասնագետների, հոգեբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է արտադրանքի ինքնարժեքի ձևավորման փոփոխուն ծախսումների հաշվառման հիմնախնդիրների վերլուծությանը ՀՀ կարի արտադրական կազմակերպությունների օրինակով՝ ընդգծելով ծախսերի դասակարգման, հաշվառման և կառավարման առանձնահատկությունները արտադրական միջավայրում։ Դիտարկվում է ինքնարժեքի կառուցվածքը, որտեղ փոփոխուն ծախսումները՝ հումքի և նյութերի արժեքը, աշխատավարձը՝ կախված արտադրության ծավալից, էներգիայի և արտադրական այլ ծախսեր, կազմում են արտադրանքի վերջնական արժեքի ձևավորման հիմնական բաղադրիչը։ Աշխատանքում վերլուծվում են հաշվառման մեթոդաբանական խնդիրները՝ կապված ծախսերի ճիշտ բաշխման, արտադրական պատվերների կամ փուլային հաշվառման համակարգերի ընտրության, ինչպես նաև ընդհանուր և վարչական ծախսերի տարանջատման հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դժվարություններին, որոնք առաջանում են փոքր և միջին կարի արտադրություններում՝ կապված հաշվառման համակարգերի ոչ բավարար ավտոմատացման, տվյալների անճշտությունների և ինքնարժեքի հաշվարկման ոչ միասնական մոտեցումների հետ։ Քննարկվում են նաև փոփոխուն ծախսումների վերահսկման մեխանիզմները, որոնք հնարավորություն են տալիս օպտիմալացնել արտադրական գործընթացները, նվազեցնել կորուստները և բարձրացնել մրցունակությունը շուկայում։ Աշխատանքում ընդգծվում է ժամանակակից հաշվապահական և կառավարչական հաշվառման համակարգերի ներդրման կարևորությունը՝ ներառյալ ERP լուծումները և ծախսերի վերլուծության թվային գործիքները, որոնք նպաստում են ավելի ճշգրիտ ինքնարժեքի հաշվարկմանը և արդյունավետ կառավարչական որոշումների ընդունմանը։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է տուբերկուլոզի հարուցիչի նկատմամբ ակտիվություն ցուցաբերող նոր հակամանրէային միացությունների որոնման և դրանց կենսաբանական ու դեղաբանական հատկությունների բնութագրման գիտական խնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր թեկնածու նյութերի հակատուբերկուլոզային ներուժի գնահատումն է, դրանց ազդեցության առանձնահատկությունների համեմատությունը և հետագա դեղաբանական ուսումնասիրության համար առավել հեռանկարային միացությունների առանձնացումը։ Քննվում են տուբերկուլոզի հարուցիչի կենսաբանական առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք բարդացնում են արդյունավետ դեղանյութերի ընտրությունը, այդ թվում՝ մանրէի առանձնահատուկ բջջային կառուցվածքը, օրգանիզմում երկարատև պահպանման հնարավորությունը և դեղերի նկատմամբ կայունության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նոր միացությունների հակամանրէային ակտիվության, ընտրողականության, հնարավոր թունաբանական հատկությունների և արդեն հայտնի հակատուբերկուլոզային միջոցների համեմատությամբ դրանց առավելությունների ու սահմանափակումների գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև նյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կենսաբանական ազդեցության միջև գոյություն ունեցող կապերը, որոնք կարևոր են դեղաբանական ակտիվության ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դեղակայուն միկոբակտերիաների խնդիրը, քանի որ նոր ակտիվ նյութերի որոնումը կապված է նաև այնպիսի միացությունների հայտնաբերման անհրաժեշտության հետ, որոնք կարող են պահպանել արդյունավետությունը սովորական բուժական միջոցների նկատմամբ նվազած զգայունության պայմաններում։ Անդրադարձ է կատարվում թեկնածու միացությունների նախակլինիկական գնահատման ընդհանուր սկզբունքներին, անվտանգության ուսումնասիրության նշանակությանը և այն չափանիշներին, որոնց հիման վրա որոշվում է դրանց հետագա հետազոտության նպատակահարմարությունը։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են հակատուբերկուլոզային դեղաբանության գիտական հիմքերի ընդլայնմանը և միկոբակտերիաների դեմ ազդեցության նոր հնարավոր մեխանիզմների բացահայտմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բժշկական մանրէաբանության, վարակաբանության, դեղաբանության և դեղանյութերի հետազոտության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով նոր հակատուբերկուլոզային նյութերի հատկությունների գիտական գնահատման վրա։

Философия

Այս աշխատանքը նվիրված է ադապտացիայի պրոբլեմի սոցիալ-փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ դիտարկելով ադապտացիան որպես մարդու և հասարակության փոխազդեցության հիմնարար գործընթաց, որը պայմանավորում է անհատի, սոցիալական խմբերի և հասարակական համակարգերի կենսունակությունն ու զարգացումը փոփոխվող միջավայրում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ադապտացիայի տեսական հիմքերը, դրա սոցիալական, մշակութային և հոգեբանական չափումները, ինչպես նաև մարդու՝ հասարակական նորմերին, արժեքներին, ինստիտուտներին և սոցիալական փոփոխություններին հարմարվելու մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալականացման, ինքնության ձևավորման և հասարակական ինտեգրման գործընթացներին, որոնք կարևոր դեր են խաղում անհատի հաջող ադապտացիայի գործում։ Քննարկվում են նաև գլոբալացման, տեխնոլոգիական առաջընթացի, մշակութային փոխազդեցությունների և հասարակական վերափոխումների պայմաններում առաջացող նոր մարտահրավերները, որոնք պահանջում են ադապտացիոն կարողությունների շարունակական զարգացում։ Աշխատությունը վերլուծում է տարբեր փիլիսոփայական և սոցիոլոգիական մոտեցումներ՝ բացահայտելով ադապտացիայի դերը հասարակական կայունության, սոցիալական փոփոխությունների և մարդկային գործունեության արդյունավետության ապահովման մեջ։ Եզրակացվում է, որ ադապտացիան ոչ միայն արտաքին պայմաններին հարմարվելու գործընթաց է, այլև ակտիվ փոխակերպման և ինքնազարգացման միջոց, որը նպաստում է անհատի և հասարակության միջև ներդաշնակ հարաբերությունների ձևավորմանը:

Химия

Օրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 2-օքսո-(2,5-դիհիդրո- և տետրահիդրո)ֆուրանների ու 2-օքսո-5,6-դիհիդրոպիրանների քիմիական հատկությունների, ստացման եղանակների և փոխակերպումների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նշված թթվածին պարունակող հետերոցիկլային միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը դրանց ռեակցիոն ունակության վրա և օրգանական սինթեզում դրանց կիրառման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հինգանդամ և վեցանդամ լակտոնային օղակների ձևավորման մեթոդներին, համապատասխան ելանյութերի ընտրությանը, սինթեզի պայմանների օպտիմալացմանը և նպատակային ածանցյալների ստացման հնարավորություններին։ Վերլուծվում են միացությունների օքսիդացման, վերականգնման, միացման, տեղակալման և օղակային փոխակերպումների հնարավոր ռեակցիաները, ինչպես նաև դրանց ընթացքի վրա կառուցվածքային ու էլեկտրոնային գործոնների ազդեցությունը։ Քննարկվում են նաև ստացվող նյութերի տարածական կառուցվածքի, իզոմերիայի, կայունության և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են օրգանական միացությունների կառուցվածքի հաստատման սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական մեթոդները, ռեակցիաների մեխանիզմների պարզաբանման մոտեցումները և սինթեզի արդյունքների գնահատման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆուրանային և պիրանային ածանցյալների նշանակությանը կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի, դեղագործական միջանկյալ միացությունների և նոր օրգանական նյութերի սինթեզում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի և նուրբ օրգանական սինթեզի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Культура

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ծովանկարչության ժանրի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը XIX–XX դարերի հայ գեղանկարչության մեջ։ Գրքում վերլուծվում են այն պատմական, մշակութային և գեղարվեստական գործոնները, որոնք նպաստել են ծովանկարչության ներմուծմանը և զարգացմանը հայ կերպարվեստում՝ ընդգծելով եվրոպական արվեստի ազդեցությունը և ազգային գեղանկարչական դպրոցի ձևավորման գործընթացը։ Հեղինակը դիտարկում է հայ նկարիչների ստեղծագործություններում ծովային բնապատկերների պատկերագրական առանձնահատկությունները, կոմպոզիցիոն լուծումները, գունային համակարգը և լուսաստվերային մոտեցումները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ծովանկարչության թեմատիկ բազմազանությունը՝ նավահանգիստներ, ծովային տեսարաններ, ծովամարտեր և խորհրդանշական պատկերներ, ինչպես նաև դրանց գեղարվեստական իմաստավորումը տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ արվեստագետների անհատական ոճերի ձևավորմանը և ծովանկարչության տեղին ազգային գեղանկարչության ընդհանուր զարգացման մեջ։ Գիրքը նախատեսված է արվեստաբանների, գեղանկարիչների, մշակութաբանների, արվեստի պատմության հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ պատկերացում հայ ծովանկարչության ժանրի մասին։