Алгоритм реконструкции вертлужной впадины при эндопротезировании тазобедренного сустава

Культура

Սա մատենագիտական տեղեկատու է, որը ներկայացնում է հայ գեղանկարչության ականավոր ներկայացուցիչներից մեկի ստեղծագործական գործունեության, նրա մասին հրատարակված ուսումնասիրությունների, հոդվածների, կատալոգների և այլ տպագիր նյութերի ամբողջական կամ հնարավորինս ընդգրկուն ցանկը՝ ընդգրկելով երկար ժամանակահատվածի աղբյուրներ։ Նյութում համակարգված կերպով հավաքագրված են արվեստագետի կյանքի և ստեղծագործության վերաբերյալ տարբեր լեզուներով հրապարակումներ, ցուցահանդեսների կատալոգներ, քննադատական վերլուծություններ և գիտական ուսումնասիրություններ, որոնք արտացոլում են նրա տեղը հայկական և միջազգային կերպարվեստի զարգացման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործական ժառանգության ընկալման փոփոխություններին ժամանակի ընթացքում, ինչպես նաև արվեստաբանական գնահատականների բազմազանությանը տարբեր պատմական փուլերում։ Նման մատենագիտական հավաքածուն կարևոր աղբյուր է արվեստաբանների, մշակութաբանների և հետազոտողների համար, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ արվեստագետի ազդեցության, նրա ստեղծագործության ընկալման և գիտական ուսումնասիրության զարգացման մասին։

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է տարրական դպրոցից միջին դպրոց անցման շրջանի հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այդ կարևոր կրթական անցումն արդյունավետորեն ապահովող հոգեբանական ուղեկցության համալիր մոդելի մշակման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության հիմքում այն տեսակետն է, որ դպրոցական կրթության մի փուլից մյուսին անցումը երեխայի համար միայն կազմակերպչական կամ ուսումնական փոփոխություն չէ, այլ բազմակողմանի հոգեբանական գործընթաց, որը կարող է ուղեկցվել նոր միջավայրին հարմարվելու, ուսումնական պահանջների փոփոխությանը համապատասխանելու, ինքնուրույնության աճի, սոցիալական հարաբերությունների վերակառուցման և հուզական վիճակի փոփոխության անհրաժեշտությամբ։ Այս շրջանում սովորողը հանդիպում է նոր ուսուցիչների, առարկաների և գնահատման ձևերի, փոխվում են նրա նկատմամբ ներկայացվող ակնկալիքները, ընդլայնվում է պատասխանատվության շրջանակը, իսկ հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունները կարող են ձեռք բերել նոր նշանակություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այդ փոփոխությունների նկատմամբ սովորողների անհատական արձագանքների բացահայտումը և այն գործոնների ուսումնասիրությունը, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են հաջող հարմարմանը։ Աշխատանքում հոգեբանական ուղեկցությունը դիտարկվում է որպես շարունակական և համակարգված գործընթաց, որը պետք է ներառի ոչ միայն դժվարությունների առաջացման դեպքում իրականացվող աջակցություն, այլև կանխարգելիչ, ախտորոշիչ, զարգացնող և խորհրդատվական աշխատանք։ Համալիր մոդելի մշակումը ենթադրում է սովորողի, ծնողների, ուսուցիչների, դպրոցի հոգեբանի և կրթական մյուս մասնակիցների փոխգործակցության կազմակերպում՝ անցումային շրջանի խնդիրները միասնական մոտեցմամբ լուծելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել սովորողների հուզական բարեկեցությանը, ինքնագնահատականի ձևավորմանը, ուսումնական մոտիվացիային, հաղորդակցական հմտություններին, ինքնակարգավորմանը, սթրեսային իրավիճակների հաղթահարմանը և նոր կրթական միջավայրում սոցիալականացման գործընթացին։ Միաժամանակ կարևորվում է նաև մանկավարժների և ծնողների պատրաստվածությունը, քանի որ երեխայի հարմարման գործընթացի արդյունավետությունը մեծապես կախված է մեծահասակների կողմից ցուցաբերվող աջակցության բնույթից և հետևողականությունից։ Աշխատանքի շրջանակում համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անցումային շրջանի խնդիրները ոչ թե առանձին հոգեբանական դժվարությունների տեսքով, այլ փոխկապակցված գործընթացների ամբողջության մեջ։ Նման մոդելի կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների անհատական կարիքների ժամանակին բացահայտմանը, հնարավոր դժվարությունների կանխարգելմանը, ուսումնական և սոցիալական հարմարմանը, ինչպես նաև դպրոցական միջավայրում բարենպաստ հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել դպրոցական հոգեբանների, ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, ծնողների և կրթության հոգեբանական ուղեկցության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պարթևական լեզվական նյութի բառապաշարային կազմը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պատմալեզվաբանական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմքում պարթևերենով պահպանված արձանագրական նյութն է, որը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն պարթևերենի բառային համակարգի, այլև հին Իրանի պատմության, մշակույթի, վարչական կառուցվածքի և հասարակական հարաբերությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են համակարգվել և դասակարգվել արձանագրություններում հանդիպող բառերը՝ հաշվի առնելով դրանց իմաստային, ձևաբանական և գործառական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում անձնանուններին, տեղանուններին, վարչական և հասարակական տերմիններին, կրոնական ու մշակութային հասկացություններին, ինչպես նաև առօրյա կյանքի և նյութական մշակույթի հետ կապված բառապաշարին։ Բառային նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու պարթևերենի բառաստեղծման և բառօգտագործման առանձնահատկությունները, տարբեր բառերի ձևաբանական կառուցվածքը և դրանց նշանակությունների փոփոխությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև պարթևերեն բառերի համեմատությունը միջին իրանական այլ լեզուների, հատկապես միջին պարսկերենի և հարակից լեզվական համակարգերի համապատասխան ձևերի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս պարզելու ընդհանուր իրանական ժառանգությունը, փոխառությունները և առանձին լեզուներին բնորոշ զարգացումները։ Արձանագրական նյութի առանձնահատկությունն այն է, որ բառապաշարը հաճախ կապված է կոնկրետ պատմական, քաղաքական, կրոնական կամ վարչական համատեքստերի հետ, ուստի յուրաքանչյուր բառի մեկնաբանությունը պահանջում է ոչ միայն լեզվաբանական, այլև պատմական և մշակութաբանական մոտեցում։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև գրության և ուղղագրության առանձնահատկություններին, քանի որ արձանագրությունների գրաֆիկական համակարգը և պահպանված ձևերը կարևոր նշանակություն ունեն բառերի ընթերցման, վերականգնման և ստուգաբանության համար։ Բառապաշարի մանրամասն վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու պարթևական հասարակության տարբեր ոլորտների վերաբերյալ պատկերացումներ և պարզելու, թե ինչպիսի լեզվական միջոցներով են արտահայտվել իշխանության, սոցիալական կարգավիճակի, կրոնի, սեփականության, տարածքի և այլ հասկացություններ։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել պարթևերենի և միջին իրանական լեզուների հետազոտության, պատմական բառագիտության, համեմատական լեզվաբանության և հին իրանական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվաբանների, իրանագետների, պատմաբանների, հնագետների, վիմագրագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարթևերեն արձանագրությունների բառապաշարը դիտարկել որպես արժեքավոր լեզվական և պատմամշակութային աղբյուր՝ բացահայտելով դրա կազմը, իմաստային շերտերը, լեզվական կապերը և նշանակությունը պարթևերենի պատմական զարգացման ու միջին իրանական լեզուների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Литература

XX դ. արտասահմանյան դրամատուրգիա. Հատոր 1 աշխատությունը գրական ընտրանի է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի արտասահմանյան դրամատուրգիայի կարևորագույն նմուշների համակարգված հավաքածու՝ ընդգրկելով տարբեր ազգային թատրոնների զարգացումները և նորարարական միտումները, այն ցույց է տալիս, թե ինչպես են փոխվել դրամատուրգիական ձևերը դասական կառուցվածքներից դեպի մոդեռնիստական և էքսպերիմենտալ թատերական լեզու, որտեղ ավելի մեծ դեր են ստանում հոգեբանական խորությունը, սոցիալական խնդիրների արտացոլումը և բեմական արտահայտչական նոր միջոցները, գիրքը ընդգրկում է տարբեր հեղինակների պիեսներ, որոնք ներկայացնում են ժամանակի գաղափարական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները՝ պատերազմների, սոցիալական ճգնաժամերի և նոր փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցությամբ, միաժամանակ այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևելու դրամատուրգիայի զարգացման ընդհանուր ուղուն և տարբեր երկրների թատերական ավանդույթների փոխազդեցությանը։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Դովլաթովի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հեղինակի և իր ստեղծագործությունների հերոսի փոխհարաբերության վրա։ Հետազոտության հիմնական առանցքը գրողի կենսագրական փորձի, անձնական հիշողությունների և գեղարվեստական պատումի փոխկապակցվածությունն է։ Դովլաթովի ստեղծագործություններում հեղինակի կերպարը հաճախ մոտ է պատմողի կամ գլխավոր հերոսի կերպարին, ինչի շնորհիվ իրական կենսագրական իրադարձությունները վերածվում են գրական նյութի՝ միաժամանակ ենթարկվելով գեղարվեստական վերափոխման։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել ինքնակենսագրականության, հեղինակային «ես»-ի, առաջին դեմքով պատմողականության և հեղինակի ու հերոսի սահմանների հարաբերականության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է գրողը սեփական կյանքի, առօրյա փորձի, մասնագիտական գործունեության, հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի մասին նյութը վերածում գեղարվեստական պատմության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հումորի, ինքնահեգնանքի, սարկազմի և երկիմաստության կիրառությանը, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում և վերաիմաստավորում է սեփական կերպարը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել իրական հեղինակին, պատմողի կերպարին և գեղարվեստական հերոսին՝ ցույց տալով, որ դրանց նույնացումը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ հիմնավորված է, նույնիսկ այն դեպքում, երբ ստեղծագործության մեջ առկա են ակնհայտ կենսագրական զուգահեռներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Դովլաթովի լեզվական ոճը, խոսակցական արտահայտչամիջոցները, կերպարների կառուցման առանձնահատկությունները և հեղինակի դիրքավորման ձևերը։ Այս տեսանկյունից գրական տեքստը դիտարկվում է որպես իրականության և հեղինակի ինքնակենսագրական փորձի ստեղծագործական վերամշակման արդյունք։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության, ժամանակակից արձակի, հեղինակագիտության և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրականության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Դովլաթովի ստեղծագործության այն առանձնահատկությունը, որի դեպքում հեղինակը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես պատմող, իրադարձությունների մասնակից և գեղարվեստական կերպար՝ ստեղծելով իրականության ու գրականության միջև բարդ և հետաքրքիր փոխհարաբերություն։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ակրիլամիդի պոլիմերացման կինետիկական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը հակադարձ միցելային համակարգերում, որոնց կայունացումն ապահովվում է ստեարինաթթվի մոնոգլիցերիդներով։ Հետազոտության առանցքում սահմանափակ միկրոմիջավայրում ընթացող պոլիմերացման գործընթացի առանձնահատկություններն են և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ռեակցիայի արագությունը, պոլիմերային նյութի ձևավորումը և համակարգի ֆիզիկաքիմիական վարքը։ Հակադարձ միցելները դիտարկվում են որպես կազմակերպված դիսպերս համակարգեր, որոնց ներքին բևեռային տիրույթները հնարավորություն են տալիս ոչ բևեռային միջավայրում տեղայնացնել ջրալույծ բաղադրիչներ և ստեղծել յուրահատուկ պայմաններ քիմիական փոխակերպումների համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մակերևութային ակտիվ բաղադրիչների կառուցվածքային և կայունացնող դերին, քանի որ միցելների չափերը, կառուցվածքը և փոխազդեցությունները կարող են ազդել մոնոմերի տեղաբաշխման ու պոլիմերացման կինետիկայի վրա։ Ուսումնասիրվում են ռեակցիայի արագության փոփոխությունները տարբեր ֆիզիկաքիմիական պայմաններում, ինչպես նաև մոնոմերի կոնցենտրացիայի, միցելային համակարգի կազմի և ջրային ու օրգանական փուլերի հարաբերակցության հնարավոր ազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պոլիմերացման կինետիկական պարամետրերի և միցելների կառուցվածքային բնութագրերի միջև կապերի բացահայտմանը։ Քննվում է, թե սահմանափակ տարածությունը և միջֆազային սահմանները ինչպես կարող են փոփոխել ակտիվ մասնիկների շարժունակությունը, փոխազդեցությունների հավանականությունը և աճող պոլիմերային շղթաների վարքը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև ռեակցիայի տարբեր փուլերի առանձնահատկությունները և ստացվող պոլիմերային համակարգերի մոլեկուլային ու կառուցվածքային բնութագրերը։ Առանձին նշանակություն ունի ստեարինաթթվի մոնոգլիցերիդների՝ որպես կայունացնող նյութերի ազդեցության գնահատումը, քանի որ դրանց հատկությունները պայմանավորում են դիսպերս համակարգի կայունությունը և կարող են փոխել միկրոմիջավայրում ընթացող գործընթացների բնույթը։ Կինետիկական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ սովորական համասեռ միջավայրում և կազմակերպված միցելային համակարգերում ընթացող պոլիմերացման տարբերությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև վերահսկվող կառուցվածքով պոլիմերային և նանոկառուցվածքային նյութերի ձևավորման տեսական հիմքերի զարգացման համար։ Հետազոտությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է պոլիմերների քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, կոլոիդային քիմիայի և մակերևութային երևույթների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով կազմակերպված միկրոմիջավայրերում պոլիմերացման մեխանիզմների ու դրանց կառավարման հնարավորությունների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։