Ամենասուրբ Կույս Մարիամ Աստվածածնի վարքը

Другие предметы

Город Эривань (историческое название современного Еревана) является одним из древнейших городских центров Южного Кавказа, чьё строительство и развитие происходили на протяжении нескольких тысячелетий в условиях сложной политической и культурной истории региона. Первые укреплённые поселения на территории города относятся к урартскому периоду (VIII–VI вв. до н.э.), когда на месте современного Еревана была основана крепость Erebuni Fortress (782 г. до н.э.), построенная по приказу царя Аргишти I как стратегический военный и административный центр. Эта крепость считается исходной точкой городской истории, поскольку именно вокруг неё постепенно формировалось постоянное поселение, развивавшееся благодаря выгодному географическому положению в Араратской долине. В последующие века город неоднократно переходил под власть различных государств — армянских царств, персидских династий, арабских халифатов, монгольских и тюркских завоевателей, что влияло на его планировку, архитектуру и характер застройки. В период персидского владычества Эривань развивалась как укреплённый административный центр с цитаделью, крепостными стенами, мечетями, караван-сараями и традиционной восточной городской структурой, где важную роль играли базары и ремесленные кварталы. Значительное развитие города началось в XIX веке после присоединения Восточной Армении к Российской империи, когда Эривань стала уездным, а затем губернским центром. В этот период началась постепенная трансформация городской застройки: расширялись улицы, строились административные здания, православные церкви, школы и военные учреждения, а традиционная восточная архитектура постепенно сочеталась с европейскими градостроительными принципами. После установления советской власти в 1920 году город начал активно перестраиваться по генеральным планам, разработанным архитекторами, среди которых особое место занимает Александр Таманян, предложивший концепцию современного Еревана с радиально-кольцевой планировкой, широкими проспектами и общественными площадями. В этот период были возведены ключевые здания, сформирован центр города, а также развита промышленная и культурная инфраструктура. Таким образом, строительство Эривани/Еревана представляет собой многослойный исторический процесс, в котором переплелись урартские, средневековые, персидские, российские и советские градостроительные традиции, сформировавшие современный облик столицы Армении.

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական հավաքածուն՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական-քաղաքական գիտություններին, բանասիրությանը, գրականագիտությանը, լեզվաբանությանը, պատմությանը, պատմական գիտություններին, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտների ժամանակակից հետազոտական ուղղությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական և կողմնորոշիչ աղբյուր՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, բացահայտել համապատասխան ուսումնասիրություններ և արդյունավետ կազմակերպել գիտահետազոտական ու ուսումնական աշխատանքը։ Այն կարևոր դեր է կատարում գիտելիքների տարածման և գիտական հաղորդակցության ապահովման գործում՝ նպաստելով հումանիտար և հասարակագիտական գիտությունների զարգացմանն ու նոր գիտական արդյունքների հասանելիությանը։

Биология

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքում հանդիպող ցամաքային փափկամարմինների տեսակային բազմազանության, տարածվածության, կենսաբանական առանձնահատկությունների և էկոլոգիական կապերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել Հայաստանի տարբեր բնական և աշխարհագրական գոտիներում բնակվող ցամաքային փափկամարմինների տեսակային կազմը, գնահատել դրանց տարածման օրինաչափությունները և պարզել շրջակա միջավայրի տարբեր գործոնների ազդեցությունը դրանց կենսագործունեության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի լանդշաֆտային և կլիմայական բազմազանությանը, քանի որ երկրի տարածքում առկա բարձրության, ջերմաստիճանի, խոնավության, բուսականության և հողային պայմանների տարբերությունները ստեղծում են փափկամարմինների բնակության համար բազմազան էկոլոգիական միջավայրեր։ Աշխատանքում կարող են ներկայացվել տարբեր ընտանիքների և ցեղերի ներկայացուցիչներ, դրանց ձևաբանական առանձնահատկությունները, կենսակերպը, տարածման արեալները և բնակավայրերի նախընտրությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի տեսակների տարածական բաշխման ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի լեռնային ռելիեֆը, գետահովիտները, անտառային տարածքները, մարգագետինները, տափաստանային գոտիները, կիսաանապատային լանդշաֆտները և այլ կենսամիջավայրեր։ Հետազոտությունը կարող է հիմնվել դաշտային հավաքների, տեսակների նույնականացման, տարածման քարտեզագրման և էկոլոգիական դիտարկումների վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել երկրի մալակոֆաունայի մասին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ցամաքային փափկամարմինների կենսամիջավայրի նկատմամբ պահանջներին։ Խոնավությունը, ջերմաստիճանը, հողի կազմը, կալցիումի պարունակությունը, բուսական ծածկույթը և սննդային ռեսուրսների առկայությունը կարող են էականորեն պայմանավորել տեսակների տարածվածությունն ու առատությունը։ Այդ գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպիսի պայմաններում են որոշ տեսակներ դառնում գերակշռող, իսկ մյուսները սահմանափակվում են որոշակի փոքր տարածքներով։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև տեսակների սեզոնային ակտիվության և կյանքի ցիկլի առանձնահատկությունների դիտարկումը։ Ցամաքային փափկամարմինների ակտիվությունը հաճախ սերտորեն կապված է խոնավության և ջերմաստիճանի փոփոխությունների հետ, ուստի դրանց կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկություններ տալ Հայաստանի տարբեր բնակավայրերի էկոլոգիական պայմանների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև փափկամարմինների սննդային կապերին, վերարտադրությանը, աճին և բնական համակեցություններում ունեցած դերին։ Դրանք մասնակցում են օրգանական նյութերի քայքայման գործընթացներին, սննդային շղթաներին և նյութերի շրջանառությանը, իսկ որոշ տեսակներ կարող են ծառայել որպես միջավայրի վիճակի կենսաբանական ցուցիչներ։ Միաժամանակ որոշ ցամաքային փափկամարմիններ կարող են ունենալ գյուղատնտեսական նշանակություն՝ հանդես գալով որպես մշակաբույսերի վնասատուներ, ինչի պատճառով դրանց տարածվածության և կենսաբանության ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև բույսերի պաշտպանության տեսանկյունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հազվագյուտ, սահմանափակ տարածված կամ էնդեմիկ տեսակներին, որոնց պահպանությունը կարևոր է Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանման համար։ Բնակավայրերի փոփոխությունը, հողերի օգտագործման ինտենսիվացումը, անտառահատումները, գյուղատնտեսական գործունեությունը, աղտոտումը և կլիմայական փոփոխությունները կարող են բացասաբար անդրադառնալ որոշ տեսակների պոպուլյացիաների վրա։ Այդ պատճառով տեսակային կազմի և տարածման վերաբերյալ տվյալները կարող են հիմք ծառայել հազվագյուտ տեսակների պահպանության, կենսամիջավայրերի գնահատման և բնապահպանական միջոցառումների մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է կարևոր լինել նաև Հայաստանի կենդանական աշխարհի կենսաբազմազանության գույքագրման և հետագա տաքսոնոմիական ու էկոլոգիական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ ցամաքային փափկամարմինների վերաբերյալ մանրամասն տվյալների համակարգումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր տարածաշրջաններ և հետևել ֆաունայի փոփոխություններին ժամանակի ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կենդանաբանական, տաքսոնոմիական, աշխարհագրական և էկոլոգիական մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի ցամաքային փափկամարմիններին որպես երկրի կենսաբազմազանության կարևոր բաղադրիչ և բացահայտելով դրանց տեսակային կազմի, տարածման, կենսաբանության ու շրջակա միջավայրի հետ փոխհարաբերությունների հիմնական առանձնահատկությունները։ Թեման արժեքավոր է ինչպես Հայաստանի կենդանական աշխարհի գիտական ուսումնասիրության, այնպես էլ կենսաբազմազանության պահպանության, էկոհամակարգերի գնահատման և բնապահպանական ծրագրերի մշակման տեսանկյունից։

История

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1902 թվականի ապրիլից նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում կատարված գիտահետազոտական և հնագիտական աշխատանքների նախնական հաշվետվությունը, որոնք իրականացվել են Ի. Ա. Ջավախով-ի հետ համագործակցությամբ Սինայի թերակղզի-ում և Երուսաղեմ-ում։ Հաշվետվության մեջ ամփոփվում են արշավախմբի ընթացքում կատարված դիտարկումները, հնագիտական և պատմամշակութային նյութերի հավաքագրումը, ինչպես նաև տարածաշրջանի հուշարձանների, ձեռագրերի, կրոնական կենտրոնների և պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության արդյունքները։ Հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն Մերձավոր Արևելքի քրիստոնեական և հնագույն մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ ներառում են արժեքավոր տեղեկություններ տեղանքների, հուշարձանների պահպանվածության, արձանագրությունների և պատմական ավանդույթների վերաբերյալ։ Աշխատությունն արտացոլում է նաև գիտարշավի կազմակերպչական ընթացքը, կիրառված հետազոտական մեթոդները և հետագա ուսումնասիրությունների համար նախատեսված ուղղությունները՝ հանդիսանալով սկզբնաղբյուրային նշանակության նյութ տարածաշրջանի պատմության, հնագիտության և կրոնական մշակույթի ուսումնասիրողների համար։

Математика

Աշխատությունը նվիրված է տերահերցային հաճախականությունների տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ պարբերական կառուցվածքներում ոչ գծային օպտիկական փոխազդեցությունների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում տարբերային հաճախության գեներացման երևույթն է, որի դեպքում տարբեր հաճախություններ ունեցող երկու էլեկտրամագնիսական ալիքների փոխազդեցության արդյունքում ոչ գծային միջավայրում կարող է ձևավորվել դրանց հաճախությունների տարբերությանը համապատասխան նոր ճառագայթային բաղադրիչ։ Այդ սկզբունքը դիտարկվում է որպես տերահերցային ճառագայթման ստացման հեռանկարային ֆիզիկական մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պարբերական կառուցվածքների հատկություններին, քանի որ դրանց տարածական պարբերականությունը հնարավորություն է տալիս նպատակային կերպով փոփոխել ալիքների տարածման, փոխազդեցության և էներգիայի փոխանցման պայմանները։ Քննվում են կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերի, նյութերի օպտիկական բնութագրերի, ընկնող ճառագայթների հաճախությունների և տարածման ուղղությունների ազդեցությունները առաջացող տերահերցային ալիքի հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փուլային համաձայնեցման խնդիրը, քանի որ փոխազդող ալիքների միջև անհրաժեշտ փուլային հարաբերակցության ապահովումը էական նշանակություն ունի հաճախության փոխակերպման արդյունավետության համար։ Պարբերական միջավայրի կիրառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նաև քվազիփուլային համաձայնեցման և կառուցվածքային դիսպերսիայի ազդեցությունները՝ կապելով դրանք տերահերցային ճառագայթման գեներացման պայմանների հետ։ Տեսական վերլուծության շրջանակում ուսումնասիրվում են էլեկտրամագնիսական դաշտերի տարածումը, ոչ գծային բևեռացումը, էներգիայի փոխանակումը և առաջացող ալիքի սպեկտրային բնութագրերը։ Կարևորվում է նաև նյութում կլանման և դիսպերսիայի ազդեցության գնահատումը, քանի որ դրանք կարող են սահմանափակել առաջացող ճառագայթման ինտենսիվությունն ու տարածման արդյունավետությունը։ Պարբերական կառուցվածքների առանձնահատկությունների նպատակային ընտրությունը կարող է հնարավորություն տալ կառավարելու էլեկտրամագնիսական դաշտերի տեղայնացումը և փոխազդեցության ուժգնությունը՝ դրանով փոփոխելով հաճախության փոխակերպման բնութագրերը։ Տերահերցային տիրույթը գիտական հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ գտնվում է միկրոալիքային և ինֆրակարմիր հաճախականությունների միջև և ունի առանձնահատուկ կիրառական հնարավորություններ սպեկտրադիտության, նյութերի հետազոտության, կապի ու տարբեր ֆոտոնային համակարգերի ոլորտներում։ Աշխատությունը միավորում է ոչ գծային օպտիկայի, ֆոտոնիկայի և տերահերցային ֆիզիկայի մոտեցումները՝ նպաստելով կառավարվող տերահերցային աղբյուրների ֆիզիկական հիմքերի և պարբերական միջավայրերում հաճախության փոխակերպման գործընթացների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության անկախացումից հետո հայ-թուրքական հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացում Հայոց ցեղասպանության գործոնի դերի ուսումնասիրությանը՝ 1991–2004 թվականների ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են երկու երկրների միջև հարաբերությունների հաստատման և զարգացման փորձերը, դրանց վրա ազդող քաղաքական ու պատմական հանգամանքները, ինչպես նաև անցյալի պատմական ժառանգության ազդեցությունը արտաքին քաղաքական որոշումների և փոխադարձ ընկալումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման խնդրին, Հայաստանի պետական քաղաքականության մեջ դրա ունեցած նշանակությանը և Թուրքիայի կողմից այդ հարցի նկատմամբ որդեգրած դիրքորոշմանը։ Ուսումնասիրության մեջ դիտարկվում են նաև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման հետ կապված խնդիրները, սահմանների փակ լինելու հանգամանքը, տարածաշրջանային քաղաքական զարգացումները, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ազդեցությունը և դրանց փոխկապակցվածությունը հայ-թուրքական հարաբերությունների ընթացքի հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի և Թուրքիայի արտաքին քաղաքական առաջնահերթություններին, միջազգային կազմակերպությունների և երրորդ երկրների դերակատարությանը, ինչպես նաև հայկական սփյուռքի գործունեությանը՝ ցեղասպանության ճանաչման գործընթացում և հայ-թուրքական հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցի ուսումնասիրությանը, թե ինչպես է պատմական հիշողությունը ներգործում միջպետական հարաբերությունների վրա և ինչպիսի քաղաքական ու հասարակական հետևանքներ է առաջացնում ցեղասպանության վերաբերյալ հակադիր դիրքորոշումների առկայությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 1991–2004 թվականներին հայ-թուրքական հարաբերությունների հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները և հարաբերությունների հնարավոր կարգավորման շուրջ ձևավորված մոտեցումները։ Աշխատությունը կարևոր է ոչ միայն Հայաստանի և Թուրքիայի երկկողմ հարաբերությունների պատմության, այլև պատմական հիշողության, ցեղասպանությունների ճանաչման քաղաքականության և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, դիվանագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին և ժամանակակից Հայաստանի արտաքին քաղաքականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։