Անասնաբուծության զարգացման և արդյունավետության բարձրացման ուղիները Հայաստանի Հանրապետությունում

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է վարկային կազմակերպությունների գործունեության մեջ մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակման, ներդրման և արդյունավետության գնահատման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ֆինանսական ծառայությունների շուկայում կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման, հաճախորդների ներգրավման և պահպանման, ծառայությունների առաջխաղացման ու շուկայական դիրքավորման մեխանիզմներն են։ Քննվում են ֆինանսական ծառայությունների մարքեթինգի առանձնահատկությունները, սպառողների վարքագծի ուսումնասիրության նշանակությունը, շուկայի հատվածավորման, նպատակային հաճախորդների խմբերի ընտրության և համապատասխան առաջարկների ձևավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վարկային ծառայությունների նկատմամբ պահանջարկի վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական և մրցակցային գործոններին, ինչպես նաև հաճախորդների վստահության, սպասարկման որակի, կազմակերպության հեղինակության և ծառայությունների պայմանների թափանցիկության դերին։ Դիտարկվում են ավանդական և թվային մարքեթինգային հաղորդակցության միջոցների կիրառման հնարավորությունները, հաճախորդների հետ երկարաժամկետ հարաբերությունների ձևավորումը, ապրանքային և ծառայությունների պորտֆելի կառավարումը և նոր ֆինանսական ծառայությունների շուկա ներմուծման մոտեցումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարքեթինգային ռազմավարության արդյունավետության գնահատումը, որը կարող է ներառել հաճախորդների թվի և պահպանման մակարդակի փոփոխությունների, ծառայությունների պահանջարկի, շուկայական մասնաբաժնի, մարքեթինգային ծախսերի և կազմակերպության ֆինանսական արդյունքների միջև կապերի ուսումնասիրություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև մրցակցային միջավայրի առանձնահատկությունները, բանկերի և այլ ֆինանսական կազմակերպությունների հետ մրցակցությունը, թվային ֆինանսական ծառայությունների զարգացումը և հաճախորդների սպասումների փոփոխությունները։ Առանձին նշանակություն ունի մարքեթինգային որոշումների համապատասխանեցումը պատասխանատու վարկավորման, սպառողների շահերի պաշտպանության և ֆինանսական ծառայությունների վերաբերյալ հստակ տեղեկատվության տրամադրման սկզբունքներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մարքեթինգի կառավարման, ֆինանսական ծառայությունների մարքեթինգի, ռազմավարական կառավարման և վարկային կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել մարքեթինգային ռազմավարությունների արդյունավետ ներդրման խոչընդոտներն ու կազմակերպությունների շուկայական գործունեության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։

Биология

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է տարբեր վիրուսային վարակների ժամանակ կորիզի մորֆոֆունկցիոնալ փոփոխությունների ուսումնասիրությանը և դրանց ախտաբանական նշանակության բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում բջջի կորիզի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վերափոխումների հետազոտությունն է, քանի որ բազմաթիվ վիրուսներ իրենց կենսաշրջանի տարբեր փուլերում փոխազդում են բջջի կորիզային համակարգերի հետ և կարող են փոփոխել գենետիկական նյութի վերարտադրությունը, գեների արտահայտությունը, սպիտակուցների սինթեզը և բջջի կենսագործունեությունը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են վիրուսային վարակների պայմաններում կորիզի չափի, ձևի, կառուցվածքի և քրոմատինի կազմակերպման փոփոխությունները, ինչպես նաև կորիզային թաղանթի, կորիզակների և այլ ենթակառուցվածքների հնարավոր վերափոխումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր վիրուսային հարուցիչների ազդեցության համեմատական գնահատմանը, քանի որ վիրուսների կենսաբանական առանձնահատկությունները և բջջի հետ փոխազդեցության մեխանիզմները կարող են պայմանավորել տարբեր բնույթի մորֆոլոգիական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև այն ֆունկցիոնալ գործընթացները, որոնք ուղեկցում են կորիզի կառուցվածքային փոփոխություններին, մասնավորապես՝ ԴՆԹ-ի և ՌՆԹ-ի հետ կապված գործընթացները, գենային ակտիվության փոփոխությունները, բջջային ցիկլի խանգարումները և ծրագրավորված բջջային մահվան հետ կապված երևույթները։ Մորֆոլոգիական տվյալների և ֆունկցիոնալ ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու վիրուսային վարակի ընթացքում բջջի ներքին կազմակերպման փոփոխությունների մասին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև տարբեր վիրուսային վարակներին բնորոշ կորիզային փոփոխությունների բացահայտումը, դրանց տարբերակիչ հատկանիշների նկարագրությունը և ախտորոշիչ նշանակության գնահատումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հյուսվածաբանական, ցիտոլոգիական, միկրոսկոպիական և այլ հետազոտական մեթոդների կիրառում՝ բջջային մակարդակում տեղի ունեցող փոփոխությունները մանրամասն ուսումնասիրելու համար։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել վիրուսային վարակների ախտածագման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը, բջջային վնասման գործընթացների բացահայտմանը և տարբեր վարակների ժամանակ առաջացող մորֆոլոգիական փոփոխությունների համակարգմանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ վիրուսաբանության, ախտաբանական անատոմիայի, ախտորոշման և կենսաբժշկական հետազոտությունների ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ախտաբաններին, վիրուսաբաններին, մորֆոլոգներին, բջջաբաններին, ախտաֆիզիոլոգներին, բժշկական հետազոտողներին և բժշկական բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է Լորենս Ստեռնի և Ջեյմս Ջոյսի վեպերի համադրական պոետիկայի ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով դրանց միջև առկա ինտերտեքստուալ հարաբերությունների, գեղարվեստական կառուցվածքների և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման վրա։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ Ջոյսի ստեղծագործությունը կարելի է դիտարկել նաև ավելի վաղ ձևավորված վեպային փորձարարությունների շարունակության և արմատական վերափոխման համատեքստում, իսկ Ստեռնի նորարարական գրական տեխնիկաների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական հասկանալու Ջոյսի մոդեռնիստական պոետիկայի որոշ առանձնահատկություններ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկու վեպերի պատմողական կառուցվածքի ոչ ավանդական բնույթը։ Դասական, գծային և պատճառահետևանքային պատմողականության փոխարեն երկու ստեղծագործություններում էլ կարևոր դեր են ստանում ժամանակի խախտված հաջորդականությունը, պատմողական շեղումները, ասոցիատիվ անցումները, ինքնավերաբերականությունը և ընթերցողի սպասումների միտումնավոր խախտումը։ Այս առանձնահատկությունների համադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու հեղինակների ստեղծագործական մեթոդների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ժամանակի և տարածության կազմակերպմանը։ Ստեռնի վեպում պատմության ընթացքը հաճախ ընդհատվում է հերոսի հիշողություններով, մեկնաբանություններով և կողմնակի պատմություններով, ինչի հետևանքով ժամանակագրական հաջորդականությունը դառնում է երկրորդական։ Ջոյսի դեպքում ժամանակային կառուցվածքի ապամիավորումը հասնում է ավելի բարդ աստիճանի՝ միաձուլվելով երազային, առասպելական, լեզվական և մշակութային տարբեր շերտերի հետ։ Այս առումով ժամանակը դառնում է ոչ միայն պատմվող իրադարձությունների հերթականություն, այլև գիտակցության և լեզվի շարժման արտահայտություն։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է ինտերտեքստուալության ուսումնասիրությունը։ Երկու վեպերն էլ կառուցվում են բազմաթիվ գրական, պատմական, դիցաբանական, կրոնական և մշակութային հղումների փոխազդեցության միջոցով։ Հատկապես կարևոր է ուսումնասիրել այն եղանակները, որոնցով ավելի վաղ գրական և մշակութային տեքստերը վերափոխվում, պարոդացվում, մեջբերվում կամ վերաիմաստավորվում են նոր ստեղծագործության շրջանակում։ Այդ գործընթացում նախորդ տեքստը պարզապես աղբյուր չէ, այլ նոր իմաստների ձևավորման ակտիվ բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարող է քննվել նաև հեղինակի և ընթերցողի հարաբերությունը։ Ստեռնի ստեղծագործական մեթոդը հաճախ խախտում է ընթերցողի սովորական ակնկալիքները՝ նրան ստիպելով հետևել ոչ միայն պատմությանը, այլև պատմելու գործընթացին։ Ջոյսի մոտ այս միտումը դառնում է ավելի ընդգծված․ լեզվական բազմաշերտությունը, բառախաղերը, հնչյունական կապերը և տարբեր լեզուների տարրերի միավորումը պահանջում են ընթերցողից ակտիվ մասնակցություն և բազմաթիվ մշակութային հղումների ճանաչում։ Լեզվի նկատմամբ փորձարարական վերաբերմունքը երկու ստեղծագործությունների համադրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Ստեռնի մոտ լեզվական խաղը, բառերի իմաստային երկիմաստությունը, շարադրանքի ընդհատումները և տպագրական ձևերի կիրառումը նպաստում են վեպի ավանդական կառուցվածքի քայքայմանը։ Ջոյսը զարգացնում է այդ հնարավորությունները մինչև ծայրահեղ բարդության՝ ստեղծելով բազմալեզու, հնչյունական և ասոցիատիվ լեզվական համակարգ, որտեղ բառի իմաստը կարող է ձևավորվել միաժամանակ մի քանի լեզվական ու մշակութային կապերի միջոցով։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնել պարոդիայի և գրական ավանդույթի վերաիմաստավորման խնդիրը։ Ստեռնի վեպը խաղային և հաճախ ծաղրական վերաբերմունք է ցուցաբերում իր ժամանակի վեպային նորմերի նկատմամբ՝ խախտելով պատմողականության ընդունված կանոնները։ Ջոյսի ստեղծագործության մեջ այդ ավանդույթի հետ խաղը դառնում է ավելի լայնածավալ և ընդգրկում է գրականության, պատմության, առասպելաբանության ու մշակույթի բազմաթիվ շերտեր։ Այսպիսով, ինտերտեքստուալությունը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես հղումների համակարգ, այլև որպես գրական ավանդույթի քննադատական վերակառուցման միջոց։ Կարևոր է նաև հերոսի և պատմողի կերպարների համադրությունը։ Ստեռնի ստեղծագործության մեջ պատմողը մշտապես ընդգծում է իր ներկայությունը և միջամտում պատմության ընթացքին՝ ստեղծելով հեղինակի, պատմողի և ընթերցողի միջև բարդ փոխհարաբերություն։ Ջոյսի դեպքում պատմողական ձայնի կառուցվածքն ավելի բազմաշերտ է, և դրա սահմանները հաճախ դժվար է հստակ տարանջատել տարբեր գիտակցական, լեզվական ու մշակութային ձայներից։ Այս երևույթը նպաստում է պատմողական կենտրոնի ապակայունացմանը և վեպի բազմաձայնությանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև կառուցվածքային և տեքստային ձևերի նշանակությունը։ Տպագրական առանձնահատկությունները, էջի կառուցվածքը, կետադրության անսովոր կիրառությունը, հատվածականությունը և տարբեր տեսակի տեքստերի ներմուծումը նպաստում են ավանդական վեպային ձևի վերափոխմանը։ Եթե Ստեռնի մոտ այդ տեխնիկաները հաճախ ունեն խաղային և պարոդիկ բնույթ, ապա Ջոյսի մոտ դրանք դառնում են գեղարվեստական ամբողջ համակարգի հիմնարար տարրեր։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է երկու հեղինակների ստեղծագործական կապերի և նրանց պոետիկայի ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմամբ։ Համադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, թե ինչպես են վաղ շրջանի վեպային փորձարարությունները վերածվում մոդեռնիստական գրականության առավել արմատական ձևերի, և ինչպես է գրական ավանդույթի հետ երկխոսությունը նպաստում նոր գեղարվեստական լեզվի ստեղծմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկու վեպերի միջև առկա ինտերտեքստուալ կապերը դիտարկում է որպես գրական շարունակականության և միաժամանակ ստեղծագործական վերափոխման դրսևորում՝ ուսումնասիրելով պատմողական ձևի, ժամանակի, լեզվի, պարոդիայի, բազմաձայնության և մշակութային հղումների միջոցով ձևավորվող ընդհանուր ու տարբեր պոետիկական սկզբունքները։

Право

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ՄԱԿ-ի Միջազգային դատարանի դերակատարության ուսումնասիրությանը միջազգային իրավունքի ձևավորման, զարգացման և մեկնաբանման գործընթացում։ Միջազգային դատարանը ՄԱԿ-ի գլխավոր դատական մարմինն է, որի հիմնական գործառույթներն են պետությունների միջև ներկայացված իրավական վեճերի լուծումը միջազգային իրավունքի հիման վրա և իրավական հարցերի վերաբերյալ խորհրդատվական եզրակացությունների տրամադրումը իրավասու ՄԱԿ-ի մարմիններին ու կառույցներին։ I International Court of Justice Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է դատարանի որոշումների ազդեցության ուսումնասիրությունը միջազգային իրավական նորմերի բովանդակության հստակեցման և միջազգային իրավունքի հետագա զարգացման վրա։ Թեև դատարանի դատական որոշումները ինքնին միջազգային իրավունքի ինքնուրույն աղբյուր չեն համարվում, դրանք միջազգային իրավունքի կանոնների, հատկապես սովորութային իրավունքի գոյությունն ու բովանդակությունը որոշելու կարևոր օժանդակ միջոց են։ Միջազգային իրավունքի վերաբերյալ ՄԱԿ-ի Միջազգային իրավունքի հանձնաժողովի ձևակերպմամբ՝ հատկապես Միջազգային դատարանի որոշումները կարող են արժեքավոր ուղեցույց ապահովել սովորութային իրավունքի կանոնների նույնականացման համար։ I International Court of Justice Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև դատական նախադեպի և միջազգային իրավունքի զարգացման փոխհարաբերությանը, դատարանի կողմից միջազգային իրավական նորմերի մեկնաբանման մեթոդներին, նախկին որոշումների ազդեցությանը հետագա գործերի քննության վրա և դատարանի իրավական հիմնավորումների հեղինակությանը միջազգային հանրության շրջանում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպես կարող է դատարանը նպաստել իրավունքի աստիճանական զարգացմանը՝ առանց դասական իմաստով օրենսդիր մարմին դառնալու։ Այս առումով նրա գործունեությունը կարելի է դիտարկել որպես միջազգային իրավունքի դինամիկ զարգացման կարևոր մեխանիզմ, հատկապես այն ոլորտներում, որտեղ գործող նորմերը ընդհանուր են, վիճելի կամ պահանջում են ժամանակակից պայմաններին համապատասխան մեկնաբանություն։ Միաժամանակ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել դատարանի դերակատարության սահմանները․ նրա որոշումները պարտադիր ուժ ունեն տվյալ գործի կողմերի համար, իսկ Միջազգային դատարանի կանոնադրության 59-րդ հոդվածը սահմանում է, որ որոշումը պարտադիր ուժ չունի այլ կողմերի համար։ I International Court of Justice Այսպիսով, թեման բացահայտում է միջազգային դատական գործունեության և իրավաստեղծ գործընթացի սերտ կապը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դատական մեկնաբանությունը, իրավական սկզբունքների զարգացումը և պետությունների կողմից դատարանի որոշումների ընդունումն ու կիրառումը նպաստում միջազգային իրավակարգի ձևավորմանն ու կատարելագործմանը։

Литература

Ալեքսանդր Շիրվանզադե-ի «Եվգինե» ստեղծագործությունը սոցիալ-հոգեբանական բնույթի պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է կնոջ ճակատագրի, սիրո և հասարակական միջավայրի բախումը։ Կենտրոնական կերպարը՝ Եվգինեն, ապրում է այնպիսի պայմաններում, որտեղ անձնական զգացմունքները հաճախ սահմանափակվում են սոցիալական կարծիքով, նյութական հաշվարկներով և շրջապատի ճնշումներով։ Շիրվանզադեն նրա կերպարի միջոցով բացահայտում է կնոջ ներքին ապրումները, հոգեբանական տառապանքները և այն դժվար ընտրությունները, որոնց նա բախվում է սիրո ու պարտականության, զգացմունքի ու հասարակական պահանջների միջև։ Ստեղծագործությունը նաև քննադատում է այն հասարակական բարքերը, որտեղ կնոջ ազատությունը սահմանափակված է և նրա ճակատագիրը հաճախ որոշվում է ոչ թե անձնական կամքով, այլ արտաքին պայմաններով՝ ընդգծելով մարդու երջանկության ու հասարակության կոշտ կանոնների հակասությունը։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է անցումային զարգացման գործընթացների և մարդկային կապիտալի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում ունենալով այն համակարգային փոփոխությունները և հիմնախնդիրները, որոնք առաջանում են հասարակության ու տնտեսության վերափոխման պայմաններում։ Աշխատանքում մարդկային կապիտալը դիտարկվում է որպես տնտեսական աճի, արտադրողականության բարձրացման, նորարարությունների, զբաղվածության ընդլայնման և հասարակության երկարաժամկետ զարգացման կարևորագույն գործոն։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են կրթության, մասնագիտական պատրաստվածության, առողջապահության, աշխատանքային հմտությունների և գիտելիքի դերը տնտեսության կառուցվածքային փոփոխությունների պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային տնտեսություններին բնորոշ խնդիրներին, այդ թվում՝ աշխատաշուկայի վերափոխմանը, գործազրկությանը, մասնագիտական անհամապատասխանությանը, եկամուտների անհավասարությանը, մարդկային ներուժի արդյունավետ օգտագործման սահմանափակումներին և արտագաղթի հետևանքով առաջացող կորուստներին։ Աշխատությունը փորձում է բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով մարդկային կապիտալի որակն ու կուտակումը կարող են նպաստել տնտեսական և սոցիալական համակարգերի կայուն զարգացմանը։ Միաժամանակ դիտարկվում են պետական քաղաքականության հնարավոր ուղղությունները՝ կրթության և գիտության զարգացում, մասնագիտական վերապատրաստում, առողջապահական համակարգի բարելավում, զբաղվածության խթանում և մարդկային ներուժի պահպանման ու արդյունավետ օգտագործման պայմանների ստեղծում։ Աշխատանքը կարևոր է նրանով, որ անցումային զարգացումը ներկայացնում է ոչ միայն տնտեսական ցուցանիշների փոփոխության, այլև մարդկանց գիտելիքների, կարողությունների և սոցիալական հնարավորությունների վերափոխման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության, կառավարման, սոցիալական քաղաքականության և զարգացման խնդիրներով զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների ու մասնագետների համար։