Անշարժ գույքի (բնակֆոնդի) գնահատման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Литература

Այս ժողովածուն ներառում է Մուրացանի փոքրածավալ արձակ գործեր, որոնք կառուցված են առօրյա կյանքի պարզ իրավիճակների և խոսակցությունների շուրջ, սակայն դրանց խորքում հեղինակը բացահայտում է մարդկային բնավորության, հասարակական հարաբերությունների և բարոյական ընտրությունների բարդ շերտերը։ «Առօրյա զրույցներում» Մուրացանը հաճախ ընտրում է սովորական մարդկանց միջավայր՝ շուկա, ընտանիք, ընկերական շրջապատ կամ քաղաքային կենցաղ, որտեղ տեղի ունեցող փոքր դեպքերը դառնում են միջոց՝ ցույց տալու մարդու իրական արժեքները, վերաբերմունքը ճշմարտության, արդարության և պատասխանատվության նկատմամբ։ Գործերը աչքի են ընկնում պարզ, խոսակցական ոճով, ինչը դրանք դարձնում է հասանելի լայն ընթերցողի համար, սակայն այդ պարզության տակ թաքնված է հստակ բարոյախոսական շերտ և երբեմն նաև մեղմ քննադատություն հասարակական թերությունների նկատմամբ։ Հեղինակը մեծ ուշադրություն է դարձնում հոգեբանական դիտարկումներին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մարդկանց խոսքերը, փոքր գործողությունները կամ աննշան թվացող որոշումները բացահայտում նրանց ներքին էությունը։ Այս գործերը միաժամանակ ծառայում են որպես գրական և դաստիարակչական նյութ՝ նպաստելով ընթերցողի դիտողականության և բարոյական ընկալման զարգացմանը։

Философия

Գիրքը ներկայացնում է բարոյական դիտարկումների և ընտրված հոդվածների ժողովածու, որի բովանդակությունը կապված է մարդու վարքի, բարոյական սկզբունքների և հասարակական կյանքի վերաբերյալ մտորումների հետ։ Բարոյագիտական գրականությունը նպատակ ունի ընթերցողին մղելու սեփական գործողությունների, պարտականությունների և այլ մարդկանց հետ հարաբերությունների քննության՝ ուշադրություն հրավիրելով այն արժեքներին, որոնք կարևոր են անհատի և հասարակության համակեցության համար։ Նման բնույթի աշխատություններում սովորաբար քննարկվում են ազնվության, արդարության, պատասխանատվության, խղճի, փոխադարձ հարգանքի և հասարակական պարտքի հարցերը՝ բարոյական դատողությունների ու առօրյա կյանքի օրինակների միջոցով։ Ընտրված հոդվածների ձևաչափը հնարավորություն է տալիս մեկ ժողովածուում համախմբելու տարբեր թեմաների շուրջ մտքեր և դիտարկումներ՝ ընթերցողին ներկայացնելով բարոյական ու հասարակական խնդիրների բազմակողմանի ընկալման հնարավորություն։ Հոդվածային շարադրանքը կարող է համադրել խրատական, վերլուծական և մտորումային մոտեցումներ՝ նպաստելով ընթերցողի քննադատական մտածողությանն ու սեփական համոզմունքների վերանայմանը։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև լեզվամշակութային տեսանկյունից, քանի որ հայատառ թուրքերենով ստեղծված գրականությունը վկայում է տարբեր լեզվական և մշակութային միջավայրերի փոխազդեցության, ինչպես նաև հայերեն գրային համակարգի կիրառության մասին թուրքերեն տեքստերի փոխանցման գործում։ Այսպիսի հրատարակությունները կարևոր նյութ են ներկայացնում Օսմանյան կայսրության և մերձավորարևելյան հայ համայնքների գրավոր մշակույթի, ընթերցանության ավանդույթների և հասարակական մտքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բարոյագիտությամբ, փիլիսոփայությամբ, հրապարակախոսությամբ, հայատառ թուրքերեն գրականությամբ և հայ համայնքների մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բարոյական գաղափարների տարածման ձևերը և տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում դրանց ներկայացման առանձնահատկությունները։

Литература

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազ-ի պոեզիայում թերի նախադասության կիրառությունը՝ որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց և ոճական առանձնահատկություն։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ թերի նախադասությունը լեզվական կառուցվածք է, որտեղ բացակայում են նախադասության որոշ անդամներ, սակայն իմաստը մնում է հասկանալի համատեքստի միջոցով։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է Շիրազը օգտագործում այս հնարքը՝ ուժեղացնելու հուզական լարվածությունը, ընդգծելու մտքի անմիջականությունը և ստեղծելու խոսքի արտահայտչականություն ու երաժշտականություն։ Ռեֆերատում քննարկվում է, որ թերի նախադասությունները նրա պոեզիայում հաճախ ծառայում են որպես զգացմունքների խտացման միջոց՝ հատկապես հայրենիքի, սիրո, կորուստի և ցավի թեմաներում։ Բացատրվում է նաև, որ նման կառուցվածքները ընթերցողին ստիպում են լրացնել չասված միտքը սեփական երևակայությամբ, ինչի արդյունքում տեքստը դառնում է ավելի ազդեցիկ և բազմաշերտ։ Անդրադարձ է կատարվում Շիրազի լեզվական ոճի ընդհանուր առանձնահատկություններին՝ ժողովրդական լեզվի օգտագործում, պատկերավոր մտածողություն և հուզական արտահայտչություն, որոնք համադրվում են թերի նախադասությունների կիրառության հետ։ Նշվում է, որ այս ոճական հնարքը նպաստում է նրա ստեղծագործությունների դրամատիզմին և ազգային-հուզական խորությանը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել գրականագիտությամբ և հայ պոեզիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազի լեզվական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը և դրա գեղարվեստական ազդեցությունը։

Медицина

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Դե Կերվենի և Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտների բուժման նոր մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հեմոստազի վրա ազդող դեղաբանական միջոցների կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության հիմքում ընկած է վահանաձև գեղձի բորբոքային հիվանդությունների ընթացքի և արյան մակարդման ու հակամակարդման համակարգերի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը։ Աշխատության նպատակն է գնահատել, թե հեմոստազի համակարգի տարբեր օղակների վրա ազդող դեղամիջոցների կիրառումը ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ բորբոքային գործընթացի կլինիկական դրսևորումների, լաբորատոր ցուցանիշների և հիվանդության ընթացքի վրա։ Դե Կերվենի ենթասուր թիրեոիդիտը սովորաբար բնութագրվում է վահանաձև գեղձի բորբոքային ախտահարմամբ, ցավով և ժամանակավոր ֆունկցիոնալ փոփոխություններով, մինչդեռ Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտը աուտոիմուն բնույթի քրոնիկ հիվանդություն է, որի դեպքում իմունային համակարգը թիրախավորում է վահանաձև գեղձի հյուսվածքը։ Այս հիվանդությունների տարբեր ծագումնաբանությունը կարևոր է դարձնում դրանց կլինիկական ընթացքի, հորմոնային կարգավիճակի և բուժման նկատմամբ արձագանքի առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հեմոստազի հիմնական ցուցանիշները, թրոմբոցիտների ֆունկցիոնալ ակտիվությունը, մակարդման և հակամակարդման համակարգերի հավասարակշռությունը, ինչպես նաև ֆիբրինոլիզի գործընթացները։ Նման տվյալների համադրումը կարող է օգնել պարզելու, թե արդյոք վահանաձև գեղձի բորբոքային և աուտոիմուն գործընթացներն ուղեկցվում են հեմոստազի համակարգի որոշակի փոփոխություններով և ինչպիսի կլինիկական նշանակություն կարող են ունենալ այդ փոփոխությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեմոստազի վրա ազդող դեղաբանական միջոցների բուժական ազդեցության գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել բուժումից առաջ և հետո հիվանդների կլինիկական վիճակի, հորմոնային ցուցանիշների, բորբոքային մարկերների և հեմոստազի պարամետրերի փոփոխությունները։ Այդպիսի համադրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն գնահատել բուժման արդյունավետությունը, այլև ուսումնասիրել հնարավոր կապերը դեղաբանական ազդեցության և հիվանդության տարբեր ախտաբանական մեխանիզմների միջև։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև հիվանդների խմբերի համեմատական վերլուծությունը՝ ըստ հիվանդության տեսակի, ընթացքի ծանրության, հիվանդության փուլերի և ուղեկցող վիճակների։ Նման մոտեցումը կարող է բացահայտել այն ենթախմբերը, որոնց դեպքում հեմոստազի փոփոխություններն առավել արտահայտված են կամ բուժական միջամտության նկատմամբ արձագանքն ունի առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել թիրեոիդիտների պաթոգենեզի վերաբերյալ պատկերացումների ընդլայնմանը՝ ցույց տալով, որ վահանաձև գեղձի բորբոքային հիվանդությունների ընթացքը հնարավոր է դիտարկել ոչ միայն հորմոնային և իմունաբանական, այլև հեմոստազի համակարգի հետ փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Միաժամանակ նման տվյալները կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա կլինիկական հետազոտությունների համար՝ պարզելու ուսումնասիրվող դեղամիջոցների արդյունավետության և անվտանգության իրական սահմանները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել էնդոկրինոլոգներին, կլինիկական դեղագետներին, թերապևտներին, լաբորատոր բժշկության մասնագետներին և վահանաձև գեղձի հիվանդությունների պաթոգենեզով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը փորձում է ընդլայնել Դե Կերվենի և Հաշիմոտոյի թիրեոիդիտների բուժման վերաբերյալ մոտեցումները՝ ուշադրություն դարձնելով հեմոստազի և բորբոքային գործընթացների փոխկապակցվածությանը և գնահատելով հեմոստազի վրա ազդող դեղաբանական միջոցների հնարավոր տեղը այդ հիվանդությունների համալիր բուժման մեջ։

Культура

Արվեստագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 1920–1932 թվականների Հայաստանի գեղարվեստական կյանքի ուսումնասիրությանը՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով կերպարվեստի զարգացման գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում ժամանակաշրջանի գեղարվեստական միջավայրի ձևավորման առանձնահատկությունները, ստեղծագործական կազմակերպությունների և արվեստի հաստատությունների գործունեությունը, ինչպես նաև նկարիչների մասնակցությունը մշակութային կյանքին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության և կերպարվեստի այլ ուղղությունների զարգացմանը, գեղարվեստական նոր մոտեցումների ձևավորմանն ու ստեղծագործական որոնումներին։ Վերլուծվում են արվեստագետների գործունեության, ցուցահանդեսային կյանքի, մասնագիտական կրթության և գեղարվեստական ժառանգության պահպանման հետ կապված գործընթացները։ Քննարկվում են նաև հասարակական ու մշակութային փոփոխությունների ազդեցությունը կերպարվեստի թեմատիկայի, արտահայտչամիջոցների և գեղագիտական սկզբունքների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի գեղարվեստական միջավայրի, ստեղծագործական շարժումների և կերպարվեստի զարգացման հիմնական միտումների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, հայ արվեստի պատմության մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

География

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է բնական ռեսուրսների և բնական պայմանների գնահատումը՝ որպես տնտեսության զարգացման, տարածքային պլանավորման և բնօգտագործման արդյունավետ կազմակերպման կարևոր հիմք։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ բնական ռեսուրսները բնության այն բաղադրիչներն են, որոնք օգտագործվում են մարդու կողմից տնտեսական նպատակներով, իսկ բնական պայմանները այն գործոններն են, որոնք անմիջականորեն չեն սպառվում, բայց ազդում են արտադրության և մարդու կենսագործունեության վրա։ Ներկայացվում են բնական ռեսուրսների հիմնական տեսակները՝ հողային, ջրային, անտառային, օգտակար հանածոներ, կենսաբանական և էներգետիկ ռեսուրսներ, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը տարբեր տնտեսական ոլորտներում։ Ռեֆերատում քննարկվում են նաև բնական պայմանների բաղադրիչները՝ կլիմա, ռելիեֆ, հողային ծածկույթ, ջրագրական ցանց և բնական գոտիականություն, որոնք որոշում են տարածքի տնտեսական յուրացման հնարավորությունները։ Բացատրվում է բնական ռեսուրսների գնահատման մեթոդաբանությունը՝ քանակական և որակական գնահատում, տնտեսական արդյունավետության հաշվարկ, ինչպես նաև էկոլոգիական սահմանափակումների հաշվառում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև կայուն զարգացման գաղափարին, որտեղ շեշտվում է բնական ռեսուրսների խնայող օգտագործումը և շրջակա միջավայրի պահպանությունը՝ ապագա սերունդների կարիքները հաշվի առնելով։ Նշվում է, որ ռեսուրսների ոչ ճիշտ օգտագործումը կարող է բերել բնապահպանական խնդիրների, էկոհամակարգերի խաթարման և տնտեսական կորուստների։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրությամբ, տնտեսագիտությամբ և էկոլոգիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է բնական ռեսուրսների և պայմանների գնահատման հիմնական սկզբունքներն ու դրանց նշանակությունը ժամանակակից աշխարհում։