Արհեստ, զբաղմունք, մասնագիտություն իմաստային հիմքերով հայկական ազգանուններ

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է հայերենի բառապաշարի համակողմանի բացատրական համակարգը՝ հիմնված բառերի իմաստների, կիրառության նրբերանգների, ստուգաբանության և ոճական առանձնահատկությունների մանրամասն վերլուծության վրա։ Այն անդրադառնում է հայ լեզվի պատմական զարգացման տարբեր շերտերին՝ դասական գրաբարից մինչև նոր գրական լեզու, բացահայտելով բառերի իմաստային բազմազանությունը և նրանց գործառույթը տարբեր խոսքային համատեքստերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառերի մեկնաբանության գիտական ճշգրտությանը, օրինակների ընտրությանը և լեզվական նորմերի ամրագրմանը, ինչը դարձնում է այս աշխատությունը կարևոր աղբյուր ինչպես լեզվաբանական հետազոտությունների, այնպես էլ կրթական նպատակների համար։ Բառարանը նաև արտացոլում է հայ մշակութային և մտավոր ժառանգության հարուստ շերտերը՝ ցույց տալով լեզվի կապը պատմության, գրականության և հասարակական կյանքի հետ։ Այն համարվում է հիմնարար ձեռնարկ հայերեն լեզվի ուսումնասիրության և կիրառման համար։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրական տարածաշրջանում և դրանից դուրս գեղարվեստական պատմությունների ձևավորման, տարածման և զարգացման ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են տարբեր հասարակություններում ստեղծվել, փոխանցվել և վերաիմաստավորվել հորինված պատմությունները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց գրական, մշակութային և հասարակական նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են ընդգրկվել միջնադարյան պատմողական գրականության տարբեր ձևեր՝ հեքիաթներ, լեգենդներ, սիրավեպեր, արկածային և հերոսական պատմություններ, ինչպես նաև իրականության և երևակայության սահմանագծում ձևավորված այլ ստեղծագործություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր մշակութային և լեզվական միջավայրերի փոխազդեցությանը, պատմությունների շրջանառությանը և դրանց փոփոխությանը տարբեր հասարակություններում ու ժամանակաշրջաններում։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է նաև պատմողի, հերոսի, սյուժեի, երևակայական աշխարհի և պատմողական կառուցվածքի դերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող էր հորինված պատմությունը միաժամանակ ծառայել զվարճանքի, բարոյական ուսուցման, հասարակական պատկերացումների արտահայտման և մշակութային արժեքների փոխանցման միջոց։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բանավոր և գրավոր ավանդույթների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տարբեր ժողովուրդների գրական ժառանգությունների միջև գաղափարների, մոտիվների և պատմողական ձևերի տարածմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս միջնադարյան գեղարվեստական պատմությունները դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին գրական ստեղծագործություններ, այլև որպես մշակութային հաղորդակցության և հասարակական երևակայության կարևոր դրսևորումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը բացահայտում է միջնադարյան Արևելյան Միջերկրականի և հարակից տարածաշրջանների պատմողական մշակույթի բազմազանությունը՝ ընդգծելով հորինվածքի, մշակութային փոխանակման և գրական ավանդույթների փոխազդեցության նշանակությունը։

Менеджмент

Այս գիրքը ներկայացնում է մարքեթինգի հիմնական գաղափարներն ու գործիքները՝ պարզ և համակարգված ձևով՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են ընկերությունները ուսումնասիրում շուկան, բացահայտում սպառողների կարիքները և ստեղծում արդյունավետ ռազմավարություններ՝ ապրանքներն ու ծառայությունները հաջողությամբ ներկայացնելու համար։ Գրքում մանրամասն անդրադարձ է կատարվում սպառողական վարքագծին, շուկայի սեգմենտավորմանը, բրենդավորման սկզբունքներին, գովազդային և հաղորդակցման մեթոդներին, վաճառքի խթանման եղանակներին, ինչպես նաև թվային մարքեթինգի ժամանակակից մոտեցումներին։ Հեղինակը բացատրում է, թե ինչպես են ձևավորվում մրցակցային առավելությունները, ինչ դեր ունի գնի քաղաքականությունը և ինչպես կարելի է կառուցել երկարաժամկետ հարաբերություններ հաճախորդների հետ։ Գիրքը համատեղում է տեսական գիտելիքն ու գործնական օրինակները՝ դարձնելով այն օգտակար ինչպես սկսնակների, այնպես էլ բիզնեսի, վաճառքի և կառավարման ոլորտում հետաքրքրված ընթերցողների համար։

Философия

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մարդու էության, գոյության, ճանաչողության և բարոյականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 13–15-րդ դարերի հայ փիլիսոփայական մտքի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան հայ մտածողների պատկերացումն է մարդու տեղի ու դերի մասին բնության, հասարակության և հոգևոր աշխարհի մեջ, ինչպես նաև մարդու մարմնական և հոգևոր կողմերի փոխհարաբերության հարցը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մարդու ծագման, հոգու և մարմնի հարաբերակցության, բանականության, կամքի, ազատության, բարոյական պատասխանատվության և ճանաչողության վերաբերյալ փիլիսոփայական հայացքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գաղափարներին, որոնց միջոցով միջնադարյան հայ փիլիսոփաները փորձել են բացատրել մարդու առանձնահատուկ դիրքը գոյության համակարգում և նրա հարաբերությունը Աստծո, աշխարհի ու մյուս մարդկանց հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի կրոնափիլիսոփայական մտածողության, անտիկ և քրիստոնեական փիլիսոփայական ժառանգության ազդեցությանն ու դրանց յուրահատուկ վերաիմաստավորմանը հայկական մտավոր միջավայրում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդու ճանաչողական կարողությունների խնդիրը՝ զգայական ընկալման, բանականության, գիտելիքի և ճշմարտության որոնման փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են բարոյական կատարելագործման, առաքինության, մեղքի, պատասխանատվության և մարդու հոգևոր զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե ինչպես էր 13–15-րդ դարերի հայ փիլիսոփայական միտքը մեկնաբանում մարդուն ոչ միայն որպես կրոնական աշխարհի մաս, այլև որպես բանական, բարոյական և ինքնուրույն մտածող էակ։ Այն կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայության պատմությամբ, հայագիտությամբ, միջնադարյան մշակույթով, կրոնափիլիսոփայական մտքով և փիլիսոփայական մարդաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է նյարդային համակարգի ախտահարման կամ գործունեության խանգարման հետ կապված ցավային վիճակների վերահսկման հնարավորությունների փորձարարական ուսումնասիրությանը՝ նոր սինթեզված կարճ պեպտիդային միացությունների կենսաբանական ազդեցությունների գնահատման միջոցով։ Հետազոտության առանցքում ԳԱԿԹ-ային համակարգի և պիրոգլուտամատային կառուցվածքային բաղադրիչների հետ կապված պեպտիդների հնարավոր նյարդաբանական ազդեցություններն են, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը ցավային ազդակների ձևավորման և փոխանցման մեխանիզմների կարգավորման համատեքստում։ Քննվում են նեյրոպաթիկ ցավի առաջացման նյարդաքիմիական և բջջային հիմքերը, հատկապես գրգռիչ ու արգելակիչ նյարդային գործընթացների հավասարակշռության փոփոխությունները և կենտրոնական ու ծայրամասային նյարդային համակարգերի մասնակցությունը երկարատև ցավային զգացողության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ԳԱԿԹ-ին՝ որպես նյարդային համակարգի կարևոր արգելակիչ նյարդամիջնորդանյութի, և այն հարցին, թե դրա հետ գործառականորեն կապված նոր պեպտիդային միացությունները ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ ցավի կարգավորման մեխանիզմների վրա։ Նոր սինթեզված միացությունների ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց կենսաբանական ակտիվության, ազդեցության առանձնահատկությունների և նյարդային համակարգի տարբեր գործընթացների հետ հնարավոր փոխազդեցությունների համեմատական գնահատում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև կառուցվածքի և կենսաբանական ազդեցության միջև կապի ուսումնասիրությունը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե պեպտիդային մոլեկուլների կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ դրանց գործառական հատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում ստացված փորձարարական տվյալները կարող են համադրվել նեյրոպաթիկ ցավի ժամանակ դիտվող վարքային, նյարդաքիմիական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների հետ՝ ուսումնասիրվող միացությունների հնարավոր ազդեցությունը բնութագրելու նպատակով։ Միաժամանակ կարևորվում է դրանց անվտանգության և անցանկալի ազդեցությունների գիտական գնահատումը՝ հետագա հետազոտությունների նպատակահարմարությունը որոշելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդակենսաբանության, նյարդադեղաբանության, կենսաքիմիայի և պեպտիդային միացությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով խորացնել նեյրոպաթիկ ցավի մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումները և գնահատել նոր կենսաակտիվ միացությունների հետազոտական ներուժը։

Культура

Աշխատությունը ներկայացնում է Սանկտ Պետերբուրգում գործող հայկական գեղարվեստական ընկերության կազմակերպական և իրավական հիմքերը սահմանող կանոնադրական փաստաթուղթը։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Ռուսաստանի հայկական համայնքի մշակութային կյանքի, հասարակական ինքնակազմակերպման և կերպարվեստի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրությունը՝ որպես կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող փաստաթուղթ, հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ընկերության նպատակների, կառավարման կառուցվածքի, անդամակցության սկզբունքների, ընդհանուր ժողովների և ղեկավար մարմինների իրավասությունների, ֆինանսական միջոցների ձևավորման ու օգտագործման և գործունեության կազմակերպման վերաբերյալ։ Նման փաստաթղթերում սովորաբար սահմանվում էին նաև անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կազմակերպության ղեկավար մարմինների ընտրության և որոշումների ընդունման ընթացակարգերը, հաշվետվողականության սկզբունքները և միջոցառումների կազմակերպման ընդհանուր պայմանները։ Գեղարվեստական ընկերությունների կանոնադրությունները կարևոր աղբյուրներ են նաև տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային հաստատությունների պատմության համար, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է վերականգնել կազմակերպությունների պաշտոնական նպատակներն ու գործունեության թույլատրելի շրջանակները։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայկական համայնքի մշակութային գործունեության կազմակերպումը Ռուսաստանի կայսրության խոշորագույն մշակութային կենտրոններից մեկում, որտեղ հայկական ներկայությունն ուներ ավելի վաղ ձևավորված պատմական հիմքեր։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու, թե ինչ դեր էր վերապահվում կերպարվեստին ազգային մշակույթի պահպանման և ներկայացման գործում, ինչպես էին կազմակերպվում արվեստագետների ու արվեստասերների փոխհարաբերությունները և ինչպիսի ինստիտուցիոնալ միջոցներով էր նախատեսվում խթանել գեղարվեստական գործունեությունը։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ ցուցահանդեսների, ստեղծագործական հանդիպումների, կրթական նախաձեռնությունների կամ մշակութային այլ միջոցառումների կազմակերպմանը վերաբերող դրույթները, եթե դրանք ամրագրված են փաստաթղթում։ Միաժամանակ կանոնադրությունը կարելի է ուսումնասիրել որպես հասարակական կազմակերպությունների պատմության աղբյուր՝ համադրելով այն ժամանակաշրջանի այլ գեղարվեստական միավորումների կանոնադրությունների, հաշվետվությունների և գործավարական փաստաթղթերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարևոր նշանակություն ունի հայ-ռուսական մշակութային կապերի, Սանկտ Պետերբուրգի հայկական համայնքի, հայկական կերպարվեստի և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունների պատմության ուսումնասիրության համար։