Armenia and the Byzantine empire

Право

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և զարգացման տեսական ու իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հասարակական և պետական ինստիտուտների փոխհարաբերությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են քաղաքացիական հասարակության հասկացության բովանդակությունը, դրա վերաբերյալ իրավագիտական և հասարակագիտական հիմնական մոտեցումները, ինչպես նաև պետության, անհատի և հասարակական միավորումների միջև հարաբերությունների կազմակերպման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավական պետության և քաղաքացիական հասարակության փոխկապակցվածությանը, մարդու իրավունքների ու ազատությունների իրավական երաշխիքներին, հասարակական մասնակցության ձևերին և պետական իշխանության նկատմամբ հանրային վերահսկողության ինստիտուցիոնալ հնարավորություններին։ Դիտարկվում է հասարակական կազմակերպությունների, մասնագիտական և այլ կամավոր միավորումների, զանգվածային լրատվության միջոցների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների ու քաղաքացիական նախաձեռնությունների տեղը հասարակական հարաբերությունների համակարգում։ Քննության են առնվում միավորումների ազատության, խոսքի և տեղեկատվության ազատության, հանրային որոշումների ընդունմանը մասնակցության և իրավական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությունը քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների գործունեության համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական և օրենսդրական կարգավորումների վերլուծությունը՝ բացահայտելու դրանց դերը քաղաքացիական նախաձեռնությունների իրականացման, հասարակական կազմակերպությունների գործունեության և պետություն-հասարակություն հարաբերությունների իրավական կազմակերպման գործում։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն ինստիտուցիոնալ և իրավական խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել հասարակական մասնակցության արդյունավետությունը կամ դժվարացնել քաղաքացիական կառույցների կայացումը։ Կարևորվում են իրավական մշակույթի, իրավագիտակցության և քաղաքացիների հասարակական ակտիվության փոխադարձ կապերը, քանի որ միայն իրավական նորմերի առկայությունը ինքնին չի ապահովում քաղաքացիական հասարակության լիարժեք գործունեությունը։ Տեսական մոտեցումների և Հայաստանի իրավական միջավայրի համադրումը հնարավորություն է տալիս համակարգելու քաղաքացիական հասարակության զարգացման հիմնական նախադրյալները և գնահատելու դրա ինստիտուտների գործունեության իրավական պայմանները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը նպաստում է քաղաքացիական հասարակության և պետության հարաբերությունների իրավական բնույթի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ այն դիտարկելով սահմանադրական կարգի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային մասնակցության տեսանկյուններից։

Финансы

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական կազմակերպություններում բնապահպանական գործունեության ֆինանսական վերահսկողության կազմակերպման, գնահատման և կատարելագործման տնտեսական ու կառավարչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են արտադրական գործունեության ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա, բնապահպանական ծախսերի ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ֆինանսական վերահսկողության դերը բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և բնապահպանական պարտավորությունների կատարման ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական միջոցառումների ֆինանսավորման աղբյուրներին, կազմակերպությունների բնապահպանական բյուջեների կազմմանը, ծախսերի հաշվառմանը և ֆինանսական միջոցների նպատակային օգտագործման վերահսկմանը։ Ուսումնասիրվում են արտադրական կազմակերպություններում բնապահպանական հաշվառման, ներքին աուդիտի, ֆինանսական հաշվետվողականության և վերահսկողական ընթացակարգերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում բնապահպանական հարկերի ու վճարների հաշվարկմանը, շրջակա միջավայրին պատճառված վնասի տնտեսական գնահատմանը, բնապահպանական պարտավորությունների կատարմանը և հնարավոր ֆինանսական ռիսկերի կառավարմանը։ Կարևորվում են բնապահպանական ներդրումների արդյունավետության գնահատումը, արտադրական թափոնների կառավարման, արտանետումների կրճատման և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման հետ կապված ֆինանսական որոշումների հիմնավորումը։ Դիտարկվում են նաև պետական վերահսկողության և կազմակերպությունների ներքին ֆինանսական վերահսկողության փոխհարաբերությունները, բնապահպանական օրենսդրության պահանջների պահպանումը, ֆինանսական տեղեկատվության թափանցիկությունը և հաշվետվողականության բարձրացման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի արտադրական կազմակերպություններում կիրառվող ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները, դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշները և միջազգային փորձի կիրառման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բնապահպանական կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ֆինանսական կարգապահության ամրապնդման, բնապահպանական ծախսերի օպտիմալացման և արտադրական գործունեության կայունության ապահովման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերահսկողության մասնագետների, աուդիտորների, բնապահպանական կառավարիչների, արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1991 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը ներկայացնում է գրադարանի գործունեության հիմնական արդյունքներն ու ուղղությունները խորհրդային համակարգի փլուզումից անմիջապես հետո ձևավորվող անկախ Հայաստանի պայմաններում, երբ մշակութային և տեղեկատվական կառույցները բախվում էին կազմակերպչական և ֆինանսական լուրջ փոփոխությունների։ Հաշվետվության մեջ հիմնական ուշադրությունը դարձվում է գրադարանի որպես ազգային մատենագիտական կենտրոնի գործառույթի պահպանմանը՝ ապահովելով տպագիր ժառանգության հավաքագրումը, պահպանումը և հանրությանը մատչելի դարձնելը։ Այդ տարում շարունակվել է պարտադիր օրինակների ընդունման համակարգը, որի միջոցով գրադարանը ստացել է Հայաստանի տարածքում հրատարակվող գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի հիմնական հոսքը՝ ապահովելով ազգային մատենագիտության շարունակականությունը։ Կարևոր ուղղություն էր նաև ֆոնդերի համալրումը և դասակարգումը, քանի որ նոր քաղաքական և տնտեսական պայմաններում զգալի փոփոխություններ էին տեղի ունենում հրատարակչական շուկայում, և անհրաժեշտ էր ապահովել հավաքածուների ամբողջականությունն ու համակարգվածությունը։ Հաշվետվությունում առանձնացվում է նաև մատենագիտական աշխատանքի զարգացումը՝ ազգային մատենագիտական ցուցակների կազմումը, տեղեկատու-բիբլիոգրաֆիական ծառայությունների կազմակերպումը և ընթերցողների սպասարկման կատարելագործումը։ Գրադարանի ընթերցասրահներում շարունակվել է օգտվողների սպասարկումը, գիտական և ուսումնական պահանջների բավարարումը, ինչպես նաև տեղեկատու բաժինների գործունեությունը, որոնք կարևոր դեր են խաղացել գիտական աշխատողների և ուսանողների համար տեղեկատվության հասանելիության ապահովման գործում։ 1991 թվականին արդեն սկսում էին ձևավորվել նոր մոտեցումներ՝ կապված գրադարանային աշխատանքի արդիականացման և տեխնիկական վերազինման հետ, սակայն դրանք դեռ գտնվում էին սկզբնական փուլում՝ սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում։ Միաժամանակ գրադարանը փորձել է պահպանել իր միջազգային կապերը և համագործակցությունը այլ գրադարանների հետ՝ տեղեկատվական փոխանակման և մասնագիտական փորձի շարունակականության համար։ Ընդհանուր առմամբ, 1991 թվականի հաշվետվությունը արտացոլում է անցումային ժամանակաշրջանի գրադարանային համակարգի վիճակը՝ ավանդական ֆունկցիաների պահպանման և նոր տեղեկատվական ու կազմակերպչական պահանջներին հարմարվելու միջև։

Лингвистика

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերում պատմական ժամանակաշրջանի պատկերման լեզվաոճական համակարգը՝ ընդգծելով հեղինակային խոսքի գեղարվեստական միջոցների և պատմական իրականության վերարտադրության փոխկապակցվածությունը։ Նշվում է, որ պատմավեպերում լեզվաոճական համակարգը ծառայում է ոչ միայն պատմական միջավայրի վերականգնմանը, այլև կերպարների հոգեբանական խորացմանը և ժամանակաշրջանի գաղափարական մթնոլորտի ստեղծմանը։ Վերլուծվում է, որ հեղինակն օգտագործում է արխաիզմներ, պատմական բառապաշար, խոսքային ձևերի ոճավորում և ժողովրդական լեզվի տարրեր, որոնք միասին ապահովում են ժամանակաշրջանի լեզվական համատեքստի հավաստիությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նարատիվ կառուցվածքին, որտեղ պատմողական և նկարագրական հատվածների համադրությունը թույլ է տալիս ներկայացնել ինչպես պատմական իրադարձությունների ընթացքը, այնպես էլ դրանց հոգեբանական ընկալումը կերպարների կողմից։ Նշվում է նաև, որ փոխաբերական մտածողությունը, խորհրդանշական պատկերները և հակադրական կառուցվածքները նպաստում են պատմական իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը՝ ստեղծելով բազմաշերտ իմաստային դաշտ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերում լեզվաոճական համակարգը հանդիսանում է կարևոր միջոց պատմական ժամանակաշրջանի ամբողջական և գեղարվեստորեն համոզիչ պատկերման համար՝ միավորելով պատմական հավաստիությունը և գեղարվեստական արտահայտչականությունը։

Другие предметы

Հիդրավլիկայի խնդրագիրք աշխատությունը հիդրավլիկայի ոլորտի ուսումնական և կիրառական խնդիրների ժողովածու է, որը նախատեսված է շինարարական, հիդրոտեխնիկական և ջրային տնտեսության մասնագիտություններով սովորող ուսանողների, ինչպես նաև ինժեներների համար՝ նպատակ ունենալով ամրապնդել հիդրավլիկայի տեսական գիտելիքները գործնական հաշվարկների միջոցով, գրքում ներկայացված են բաց և փակ հոսքերի մեխանիկայի հիմնական բաժիններին համապատասխան խնդիրներ, որոնք ընդգրկում են հեղուկների ստատիկայի և դինամիկայի օրենքները, ճնշման բաշխումը, Արքիմեդի օրենքի կիրառությունները, Բեռնուլիի հավասարման օգտագործումը և էներգիայի կորուստների հաշվարկները տարբեր հոսքային պայմաններում, աշխատությունում ընդգրկված են նաև խողովակային համակարգերի, ջրանցքների և հիդրոտեխնիկական կառուցվածքների հոսքային ռեժիմների վերլուծության խնդիրներ, ինչպես նաև ջրի ծախսի, արագության և մակարդակների հաշվարկման բազմաբնույթ օրինակներ, խնդիրների լուծման համար ներկայացվում են քայլ առ քայլ մեթոդաբանություններ, բանաձևերի կիրառման ուղեցույցներ և արդյունքների մեկնաբանման սկզբունքներ, ինչը նպաստում է ուսանողների ինժեներական մտածողության զարգացմանը և հիդրավլիկական հաշվարկների գործնական հմտությունների ձևավորմանը, աշխատությունը նաև ընդգծում է հաշվարկների ճշգրտության և նախագծային որոշումների հիմնավորվածության կարևորությունը իրական հիդրոտեխնիկական համակարգերում։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Ա. Պ. Չեխովի և Ի. Ա. Բունինի գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությանը նրանց կրոնափիլիսոփայական հայացքների համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում են երկու հեղինակների ստեղծագործական աշխարհընկալումը, մարդու գոյության, բարոյականության, մեղքի, տառապանքի և իմաստի որոնման թեմաները, որոնք արտահայտվում են նրանց պատմվածքներում և արձակ գործերում։ Հեղինակը համեմատական մոտեցմամբ բացահայտում է Չեխովի և Բունինի գեղարվեստական մտածողության տարբերությունները և ընդհանրությունները՝ ընդգծելով նրանց վերաբերմունքը մարդու ներաշխարհի, ճակատագրի և հոգևոր որոնումների նկատմամբ։ Քննարկվում են նաև ռուսական կրոնափիլիսոփայական ավանդույթի ազդեցությունները նրանց ստեղծագործության վրա, ինչպես նաև ժամանակի մշակութային և գաղափարական միջավայրի դերը նրանց գեղարվեստական համակարգերի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են երկուսի մոտ էլ գեղարվեստական արձակում արտացոլվում էքզիստենցիալ հարցադրումները և հոգևոր-բարոյական խնդիրները՝ տարբեր ոճական և գաղափարական լուծումներով։ Գիրքը նախատեսված է գրականագետների, փիլիսոփաների, բանասիրության ուսանողների և ռուս գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։