Армения в публицистике Мариэтты Шагинян

Культура

Ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում թանգարանները դարձել են ոչ միայն մշակութային արժեքների պահպանման վայրեր, այլև տեղեկատվական և կրթական հարթակներ, որոնք ակտիվորեն օգտագործում են ինտերնետը՝ իրենց գործունեությունը առավել հասանելի և արդյունավետ դարձնելու համար։ Ռուսական թանգարանները նույնպես լայնորեն ներգրավված են թվային միջավայրում և ստեղծում են առցանց հարթակներ, վիրտուալ ցուցադրություններ, էլեկտրոնային արխիվներ և կրթական ծրագրեր, որոնք հնարավորություն են տալիս մարդկանց աշխարհի տարբեր վայրերից ծանոթանալ ռուսական մշակույթին, պատմությանը և արվեստին։ Ինտերնետի շնորհիվ թանգարանները կարողանում են ներկայացնել իրենց հավաքածուները թվային ձևաչափով, կազմակերպել վիրտուալ շրջայցեր, իրականացնել առցանց դասախոսություններ և գիտական քննարկումներ, ինչպես նաև պահպանել և թվայնացնել պատմական կարևոր նյութերը։ Այս գործընթացը նպաստում է մշակութային ժառանգության տարածմանը, երիտասարդ սերնդի հետաքրքրության բարձրացմանը և կրթության զարգացմանը։ Բացի այդ, ինտերնետը հնարավորություն է տալիս թանգարաններին կապ հաստատել միջազգային կազմակերպությունների, հետազոտողների և այցելուների հետ՝ ստեղծելով մշակութային համագործակցության նոր ձևեր։ Թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը նաև հեշտացնում է տեղեկատվության որոնումը, ցուցանմուշների ուսումնասիրման գործընթացը և թանգարանային ծառայությունների մատչելիությունը։ Սակայն ինտերնետի օգտագործումը առաջացնում է նաև որոշ խնդիրներ, ինչպիսիք են տեղեկատվության անվտանգության ապահովումը, հեղինակային իրավունքների պաշտպանությունը և թվային նյութերի երկարաժամկետ պահպանման հարցերը։ Այնուամենայնիվ, ռուսական թանգարանների և ինտերնետի համագործակցությունը կարևոր դեր ունի մշակույթի զարգացման, պատմական արժեքների պահպանման և ժամանակակից հասարակության կրթական պահանջների բավարարման գործում։

Лингвистика

Այս աշխատանքը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցներում կիրառվող լեզվի և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով տպագիր մամուլի, հեռուստատեսության և ռադիոհաղորդումների նյութերի վրա։ Նյութում վերլուծվում են լրագրողական խոսքի հիմնական բնութագրերը՝ տեղեկատվական ճշգրտություն, հասկանալիություն, հակիրճություն և ազդեցիկություն, ինչպես նաև տարբեր ժանրերում՝ նորություն, մեկնաբանություն, հարցազրույց և վերլուծական հաղորդում, լեզվական միջոցների կիրառման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը առանձնացնում է գրական լեզվի և խոսակցական տարրերի փոխհարաբերությունը մեդիա տեքստերում, ինչպես նաև դիտարկում է լեզվական նորմերի պահպանումը և դրանցից շեղումների գործառական դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հեռուստառադիոհաղորդումների բանավոր խոսքի առանձնահատկություններին՝ ինտոնացիա, արտասանություն, խոսքի տեմպ և ազդեցության միջոցներ, որոնք ձևավորում են լսարանի ընկալումը։ Նյութը կարևոր է լրագրության, լեզվաբանության և մեդիա ուսումնասիրությունների ոլորտների համար՝ նպաստելով զանգվածային հաղորդակցության լեզվի ավելի խորքային ընկալմանը և վերլուծությանը։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության գործարար պարբերաշրջանների ուսումնասիրմանը, դրանց ձևավորման օրինաչափությունների բացահայտմանը և տնտեսական տատանումների մոդելավորման հիմնահարցերին։ Հետազոտության առանցքում տնտեսության աճի և անկման փուլերի, դրանց տևողության ու խորության, ինչպես նաև տարբեր մակրոտնտեսական ցուցանիշների փոփոխությունների փոխկապակցվածության վերլուծությունն է։ Գործարար պարբերաշրջանների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի նման փոքր և բաց տնտեսության համար, քանի որ տնտեսական ակտիվության վրա կարող են էական ազդեցություն ունենալ ինչպես ներքին գործընթացները, այնպես էլ արտաքին շուկաների փոփոխությունները, ներդրումային հոսքերը, արտահանման և ներմուծման դինամիկան, դրամավարկային պայմանները և այլ գործոններ։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տնտեսական պարբերաշրջանների տեսական հիմքերին և դրանց բացահայտման ու գնահատման ժամանակակից մեթոդներին։ Ուսումնասիրվում են տնտեսական աճի, արդյունաբերական արտադրության, սպառման, ներդրումների, զբաղվածության, գների և արտաքին առևտրի ցուցանիշների տատանումները՝ դրանց միջոցով փորձելով առանձնացնել տնտեսության ընդլայնման և անկման փուլերը։ Կարևոր խնդիր է նաև այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են առաջացնել կամ ուժեղացնել տնտեսական տատանումները։ Հայաստանի տնտեսության դեպքում այդպիսի գործոնների շարքում կարող են դիտարկվել արտաքին պահանջարկի փոփոխությունները, համաշխարհային տնտեսական իրավիճակը, ապրանքների և էներգակիրների գների տատանումները, փոխարժեքային շարժերը, ֆինանսական շուկաների զարգացումները, պետական ծախսերը և ներքին պահանջարկի փոփոխությունները։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչը տնտեսական պարբերաշրջանների մոդելավորումն է, որի նպատակն է վիճակագրական և տնտեսաչափական գործիքների միջոցով նկարագրել տնտեսական գործընթացների դինամիկան, գնահատել տարբեր փոփոխականների միջև կապերը և հնարավորության դեպքում կանխատեսել ապագա տատանումները։ Մոդելավորման ընթացքում կարող են կիրառվել ժամանակային շարքերի վերլուծության, ռեգրեսիոն մեթոդների, ցիկլային տատանումների առանձնացման, կանխատեսման և սցենարային գնահատման տարբեր մոտեցումներ։ Այդ մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել արդեն տեղի ունեցած տնտեսական փոփոխությունները, այլև գնահատել տնտեսության արձագանքը տարբեր ներքին և արտաքին ցնցումների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև տնտեսական քաղաքականության տեսանկյունից, քանի որ պարբերաշրջանների բնույթի և պատճառների ճիշտ գնահատումը կարող է նպաստել հակացիկլային քաղաքականության ավելի արդյունավետ մշակմանը։ Տնտեսական անկումների ժամանակ անհրաժեշտ է հասկանալ, թե որ ոլորտներն են առավել խոցելի և ինչպիսի միջոցառումներ կարող են սահմանափակել անկման բացասական հետևանքները, իսկ աճի փուլերում՝ ինչպես խուսափել գերտաքացումից և պահպանել կայուն զարգացումը։ Հայաստանի տնտեսության գործարար պարբերաշրջանների մոդելավորումը կարող է օգտակար լինել նաև տարբեր մակրոտնտեսական սցենարների մշակման, ռիսկերի գնահատման և տնտեսական քաղաքականության որոշումների հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է տեսական և կիրառական տնտեսական վերլուծությունը՝ փորձելով բացահայտել Հայաստանի տնտեսության պարբերաշրջանային զարգացման առանձնահատկությունները և առաջարկել դրանց ուսումնասիրման ու մոդելավորման արդյունավետ մոտեցումներ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, վերլուծաբաններին, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին և տնտեսագիտություն ուսումնասիրող ուսանողներին։

Право

Աշխատությունը նվիրված է 1990–1997 թվականներին Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական ապահովության ոլորտի պետական կառավարման մարմինների ձևավորման, գործունեության և իրավական կարգավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվող ժամանակահատվածը բնութագրվում է պետական կառավարման համակարգի վերակազմավորմամբ և նախկին խորհրդային սոցիալական ապահովության մեխանիզմներից ինքնուրույն ազգային համակարգի ձևավորմանն ուղղված անցմամբ, ինչի պայմաններում անհրաժեշտ էր ստեղծել սոցիալական քաղաքականության իրականացման համապատասխան իրավական և կազմակերպական հիմքեր։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական ապահովության ոլորտում լիազորված պետական մարմինների կարգավիճակը, իրավասությունները, գործառույթները, կառուցվածքային փոփոխությունները և փոխհարաբերություններն են պետական կառավարման մյուս օղակների հետ։ Ուսումնասիրվում է այն իրավական դաշտի ձևավորումը, որի շրջանակում կազմակերպվում էին կենսաթոշակային ապահովությունը, սոցիալական օգնությունը, բնակչության սոցիալապես խոցելի խմբերի աջակցությունը և սոցիալական պաշտպանության համակարգին վերաբերող պետական այլ գործառույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անկախ պետականության հաստատման պայմաններում կառավարման ինստիտուտների վերափոխմանը, նախկին կառույցների իրավասությունների փոփոխությանը և նոր սոցիալ-տնտեսական իրողություններին համապատասխան պետական կառավարման մեխանիզմների ստեղծմանը։ Կարևոր ուղղություն է իրավական ակտերի և կազմակերպական կառուցվածքի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու համար, թե ինչպես էին օրենսդրական և ենթաօրենսդրական կարգավորումները սահմանում պետական մարմինների խնդիրները, իրավասությունների շրջանակը և պատասխանատվությունը։ Միաժամանակ դիտարկվում են կենտրոնական և տարածքային կառավարման մակարդակների փոխհարաբերությունները, սոցիալական ծրագրերի իրականացման կազմակերպական մեխանիզմները և պետական մարմինների գործունեության համակարգման խնդիրները։ Ժամանակաշրջանի սոցիալ-տնտեսական բարդ պայմանները կարևոր համատեքստ են պետական սոցիալական քաղաքականության ուսումնասիրության համար, քանի որ տնտեսական վերափոխումները, զբաղվածության կառուցվածքի փոփոխությունները և բնակչության սոցիալական պաշտպանության նոր պահանջները մեծացնում էին կառավարման համակարգի վերակազմավորման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու սոցիալական ապահովության պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ զարգացման սկզբնական փուլին և գնահատելու, թե ինչպիսի իրավական ու կազմակերպական հիմքեր էին ձևավորվում հետագա սոցիալական պաշտպանության համակարգի համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վարչական իրավունքի, սոցիալական ապահովության իրավունքի, պետական կառավարման և նորագույն պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին սոցիալական ապահովության կառավարման համակարգի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համալիր ձեռնարկատիրական գործունեության թույլտվության՝ ֆրանչայզինգի պայմանագրի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքացիաիրավական բնույթի, կառուցվածքի և գործնական կիրառության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ֆրանչայզինգային հարաբերությունների իրավական էությունը, դրանց մասնակիցների կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև այդ պայմանագրի առանձնահատկությունները ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման և իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պայմանագրի առարկային, էական պայմաններին, դրա կնքման, փոփոխման և դադարեցման կարգին, ինչպես նաև ապրանքային նշանների, առևտրային անվանումների, գործարար համբավի, տեխնոլոգիաների, know-how-ի և այլ մտավոր կամ գործարար արժեքների օգտագործման իրավական հարցերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ֆրանչայզերի և ֆրանչայզիի միջև ձևավորվող հարաբերությունների առանձնահատկությունները, կողմերի համագործակցության, վերահսկողության և տեղեկատվության փոխանակման մեխանիզմները, ինչպես նաև պայմանագրային պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովման միջոցները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ֆրանչայզինգի և հարակից պայմանագրային կառուցակարգերի տարբերակմանը, մրցակցային հարաբերությունների վրա դրա հնարավոր ազդեցությանը, առևտրային գաղտնիքի պահպանությանը և պայմանագրային պատասխանատվության հարցերին։ Կարևորվում է Հայաստանի իրավական համակարգում ֆրանչայզինգային հարաբերությունների կարգավորման առանձնահատկությունը, գործող իրավական նորմերի կիրառման խնդիրները և իրավակիրառ պրակտիկայում հնարավոր վեճերի լուծման մեխանիզմները։ Քննության են առնվում նաև ֆրանչայզինգի զարգացման համար անհրաժեշտ իրավական երաշխիքները, պայմանագրային ազատության և կողմերի շահերի պաշտպանության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև օրենսդրական կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ֆրանչայզինգային պայմանագրի իրավական կառուցվածքի, դրա մասնակիցների փոխհարաբերությունների և Հայաստանի ձեռնարկատիրական միջավայրում դրա կիրառման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական և ձեռնարկատիրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, բիզնեսի սեփականատերերի, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և պայմանագրային հարաբերությունների իրավական կարգավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Другие предметы

Կոմունիկացիաները կառավարման համակարգում տեղեկատվության փոխանակման գործընթաց են, որի միջոցով կազմակերպության ներսում և արտաքին միջավայրի հետ ապահովվում է գաղափարների, հրահանգների, որոշումների և արձագանքների փոխանցումը։ Կոմունիկացիաները հանդիսանում են կառավարման կարևորագույն տարրերից մեկը, քանի որ առանց արդյունավետ հաղորդակցության անհնար է կազմակերպության նպատակների համակարգված իրականացումը։ Դրանց էությունը կայանում է նրանում, որ ապահովում են կապ ղեկավարության և աշխատակիցների, տարբեր ստորաբաժանումների, ինչպես նաև կազմակերպության և արտաքին գործընկերների միջև։ Կոմունիկացիաների միջոցով ձևավորվում է ընդհանուր պատկերացում կազմակերպության խնդիրների, նպատակների և գործողությունների մասին, ինչը նպաստում է արդյունավետ համագործակցությանը և որոշումների ճիշտ ընդունմանը։ Կառավարման համակարգում կոմունիկացիաները կարող են լինել ուղղահայաց և հորիզոնական։ Ուղղահայաց կոմունիկացիան իրականացվում է ղեկավարության և ենթակաների միջև՝ ներքևից վերև կամ վերևից ներքև ուղղությամբ, օրինակ՝ հրահանգների փոխանցում կամ հաշվետվությունների ներկայացում։ Հորիզոնական կոմունիկացիան տեղի է ունենում նույն մակարդակի ստորաբաժանումների միջև և նպաստում է համագործակցությանը և աշխատանքի համակարգմանը։ Կոմունիկացիաները կարող են լինել նաև ձևական և ոչ ձևական։ Ձևական կոմունիկացիան իրականացվում է պաշտոնական կանոններով և փաստաթղթերով, իսկ ոչ ձևականը՝ ոչ պաշտոնական շփումների և անձնական հարաբերությունների միջոցով։ Կոմունիկացիոն գործընթացը բաղկացած է մի քանի հիմնական փուլերից՝ տեղեկատվության ձևավորում, հաղորդում, ընդունում, մեկնաբանում և հետադարձ կապ։ Հետադարձ կապը շատ կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս գնահատել հաղորդակցության արդյունավետությունը և անհրաժեշտության դեպքում կատարել ուղղումներ։ Կոմունիկացիաների արդյունավետությունը կախված է հաղորդագրության հստակությունից, ճիշտ ալիքների ընտրությունից, աղմուկի նվազեցումից և փոխըմբռնման մակարդակից։ Ժամանակակից կառավարման մեջ մեծ դեր ունեն նաև էլեկտրոնային կոմունիկացիաները՝ էլ. փոստը, տեղեկատվական համակարգերը և թվային հարթակները, որոնք արագացնում են տեղեկատվության փոխանցումը և բարձրացնում աշխատանքի արդյունավետությունը։ Այսպիսով, կոմունիկացիաները կառավարման համակարգում ապահովում են կազմակերպության ներքին համադրումը և արտաքին կապերը՝ հանդիսանալով արդյունավետ կառավարման հիմնասյուներից մեկը։