Ազգային ընդհանուր ժողովի արձանագրություններ, նիստ 26

Религия

Աշխատությունը վերաբերում է քրիստոնեական աստվածաբանության մեջ շնորհի գաղափարին և դրա նշանակությանը մարդու հոգևոր կյանքի ու փրկության ընկալման մեջ։ Քրիստոնեական ուսմունքում շնորհը դիտարկվում է որպես Աստծո պարգևած բարեհաճություն և հոգևոր օգնություն, որի միջոցով մարդը զորանում է հավատքի մեջ, ձգտում բարոյական կատարելության և մոտենում աստվածային ճշմարտությանը։ Շնորհի մասին աստվածաբանական խորհրդածությունները կապված են հավատքի, ապաշխարության, մեղքերի թողության, փրկության, աստվածային ողորմության և մարդու ազատ կամքի փոխհարաբերության հարցերի հետ։ Այս թեման կարևոր տեղ ունի քրիստոնեական դավանաբանության մեջ, քանի որ անդրադառնում է Աստծո և մարդու հարաբերություններին, հոգևոր վերափոխման հնարավորությանը և հավատացյալի կյանքի նպատակին։ Նման աշխատությունները նպաստում են կրոնական հասկացությունների համակարգված ընկալմանը և աստվածաբանական գիտելիքների տարածմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ քրիստոնեական մտքի, աստվածաբանական գրականության և կրոնական կրթության պատմության ուսումնասիրության համար՝ արտացոլելով 19-րդ դարի հայերեն տպագիր հոգևոր գրականության թեմատիկ ուղղվածություններից մեկը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է առողջության առաջնային պահպանման համակարգում բուժօգնության որակի գնահատմանը՝ Կոտայքի մարզի բուժհաստատությունների գործունեության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են առաջնային օղակում բժշկական օգնության կազմակերպման և մատուցման առանձնահատկությունները, ծառայությունների հասանելիությունը, արդյունավետությունը, շարունակականությունը և պացիենտների կարիքներին համապատասխանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժօգնության որակը բնութագրող չափանիշների և ցուցանիշների վերլուծությանը, այդ թվում՝ բժշկական ծառայությունների կազմակերպման մակարդակին, ախտորոշման և բուժման գործընթացների համապատասխանությանը, կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացմանը, բժշկական փաստաթղթավորման որակին և բուժաշխատողների գործունեության արդյունավետությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև բուժհաստատությունների աշխատանքի գնահատումը պացիենտների բավարարվածության և նրանց կողմից ստացված ծառայությունների ընկալման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առաջնային բուժօգնության համակարգում առկա կազմակերպական և մասնագիտական խնդիրները, գնահատելու դրանց ազդեցությունը ծառայությունների որակի վրա և ներկայացնելու հնարավոր բարելավման ուղղությունները։ Կոտայքի մարզի բուժհաստատությունների տվյալների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս առանձնացնել տարածաշրջանային առանձնահատկությունները և գնահատել, թե որքանով են առաջնային օղակի ծառայությունները համապատասխանում բնակչության առողջապահական պահանջներին։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ բուժօգնության որակի կառավարման, առողջապահական ծառայությունների կազմակերպման և առաջնային պահպանման համակարգի արդյունավետության բարձրացման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել առողջապահության կազմակերպիչներին, բժիշկներին, բուժհաստատությունների ղեկավարներին, առողջապահական կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Литература

Բազմահատոր այս հրատարակության չորրորդ հատորը նվիրված է Փարիզի պատմությանն առնչվող աղետալի, ցնցող և հասարակական մեծ ազդեցություն ունեցած իրադարձություններին։ Վերնագրում գործածված «աղետներ» հասկացությունը կարող է ընդգրկել քաղաքի պատմական կյանքում տեղի ունեցած ծանր դեպքերն ու ճգնաժամերը, իսկ «ազդեցություն թողած իրադարձություններ» ձևակերպումն ընդգծում է դրանց նշանակությունը քաղաքի հասարակական և պատմական զարգացման համար։ Փարիզը դարեր շարունակ եղել է Ֆրանսիայի քաղաքական, մշակութային և հասարակական կյանքի կենտրոններից մեկը, որտեղ տեղի ունեցած իրադարձությունները հաճախ ունեցել են նաև համաեվրոպական նշանակություն։ Նման պատմական նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու քաղաքի անցյալի տարբեր դրվագները, հասարակական կյանքի փոփոխությունները, ճգնաժամերի հետևանքները և պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը բնակչության ու քաղաքային միջավայրի վրա։ Չորրորդ հատորը շարունակում է բազմահատոր աշխատության ընդհանուր թեմատիկ ուղղվածությունը և հանդիսանում է դրա առանձին բաղադրիչը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում Ֆրանսիայի և Փարիզի պատմության, 19-րդ դարի հայ ընթերցողական միջավայրում եվրոպական պատմական թեմաների տարածման, ինչպես նաև հայերեն տպագիր ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Литература

Գիրքը Ժյուլ Վեռնի արկածային և գիտաֆանտաստիկ գրականության հայտնի ստեղծագործության երկրորդ հատորն է, որը ընթերցողին տեղափոխում է ստորջրյա աշխարհ՝ ծովերի խորքերում կատարվող արտասովոր ճանապարհորդության միջավայր։ Ստեղծագործության կենտրոնում ծովային հետազոտություններն են, անհայտ տարածքների բացահայտումը և մարդու՝ բնության գաղտնիքները ճանաչելու ձգտումը։ Ստորջրյա ճանապարհորդության ընթացքում ներկայացվում են օվկիանոսի բազմազանությունը, ծովային կենդանական աշխարհը, ջրային միջավայրի առանձնահատկությունները և այն հնարավորությունները, որոնք կարող են ընձեռել գիտական հայտնագործություններն ու տեխնիկական նորարարությունները։ Արկածային իրադարձությունները զուգակցվում են գիտական պատկերացումներով՝ ընթերցողին խրախուսելով հետաքրքրվել ծովագիտությամբ, աշխարհագրությամբ, բնական գիտություններով և տեխնիկայի զարգացմամբ։ Ստեղծագործության կարևոր թեմաներից են ազատության ձգտումը, մարդկային բնավորության բարդությունը, անհայտի նկատմամբ հետաքրքրությունը և գիտելիքի ուժը։ Երկրորդ հատորը շարունակում է ճանապարհորդության պատմությունը՝ զարգացնելով հերոսների փորձառությունները և խորացնելով ստորջրյա աշխարհի գրական պատկերը։ Աշխատությունը նշանակալի տեղ ունի արկածային ու գիտաֆանտաստիկ գրականության մեջ՝ գիտական երևակայությունը համադրելով լարված սյուժեի և հետազոտական ոգու հետ։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայերեն թարգմանական գրականության և համաշխարհային գրականության հայ ընթերցողին փոխանցման պատմության ուսումնասիրության համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում ռուսերենի ուսուցման ընթացքում ուսանողների ակտիվ խոսքային գործունեության զարգացմանը և դրա նշանակությանը հաղորդակցական կարողությունների ձևավորման գործընթացում։ Հետազոտության կենտրոնում լեզուն գործնական հաղորդակցության միջոց դարձնելու մանկավարժական և մեթոդական պայմաններն են՝ շեշտադրելով սովորողի ոչ միայն լեզվական գիտելիքների յուրացումը, այլև դրանք իրական հաղորդակցական իրավիճակներում ինքնուրույն և նպատակային կիրառելու կարողությունը։ Ակտիվ խոսքը դիտարկվում է որպես հաղորդակցական կարողունակության ձևավորման կարևոր նախադրյալ, քանի որ բանավոր արտահայտվելու, հարցեր ձևակերպելու, պատասխանելու, կարծիք ներկայացնելու, քննարկման մասնակցելու և հաղորդակցական տարբեր իրավիճակներին համապատասխան լեզվական միջոցներ ընտրելու փորձը նպաստում է լեզվի գործնական տիրապետմանը։ Քննվում է բառապաշարի, քերականական կառուցվածքների և արտասանական հմտությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ դրանք ներառելով իմաստավորված խոսքային գործունեության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսական և մենախոսական խոսքի ձևավորմանը, ուսումնական քննարկումներին, իրավիճակային առաջադրանքներին, դերային հաղորդակցությանը, տեքստերի շուրջ կարծիքների փոխանակմանը և ստեղծագործական խոսքային աշխատանքներին։ Դիտարկվում է ուսուցչի դերի փոփոխությունը՝ պատրաստի լեզվական նյութ փոխանցողից դեպի հաղորդակցական միջավայր կազմակերպող և ուսանողների ինքնուրույն խոսքային ակտիվությունը խթանող մասնագետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների հնարավոր լեզվական կաշկանդվածության նվազեցումը և այնպիսի ուսումնական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սխալը դիտարկվում է նաև որպես լեզվի յուրացման բնական գործընթացի մաս։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ խոսքային առաջադրանքների աստիճանական բարդացմանը, ուսանողների լեզվական պատրաստվածության մակարդակի հաշվառմանը և մասնագիտական ու առօրյա հաղորդակցության թեմաների նպատակային ընտրությանը։ Հաղորդակցական կարողունակությունը ներկայացվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է լեզվական գիտելիքների հետ մեկտեղ սոցիալ-հաղորդակցական համապատասխանություն, խոսքային ռազմավարությունների ընտրություն և տարբեր իրավիճակներում փոխըմբռնման հասնելու կարողություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար կամ երկրորդ լեզվի դասավանդման մեթոդիկայի, հաղորդակցական լեզվաբանության և բարձրագույն կրթության մանկավարժության մոտեցումները՝ ռուսերենի ուսուցումը ուսանողների ակտիվ, ինքնուրույն և արդյունավետ հաղորդակցական գործունեության զարգացմանը նպատակաուղղելու համար։

Литература

Արփիարյան. Երկեր աշխատությունը հայ գրականության կարևոր ժողովածուներից է, որը ներկայացնում է արձակագիր և հրապարակախոս Արպիար Արփիարյանի ստեղծագործությունները՝ ընդգրկելով նրա պատմվածքները, հրապարակախոսական հոդվածները և գրական այլ գործեր, որոնք արտացոլում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի արևմտահայ հասարակական ու մշակութային կյանքը, ժողովածուն բացահայտում է հեղինակի սոցիալական քննադատությունը, ազգային խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը և ռեալիստական գրական ուղղության առանձնահատկությունները, նրա ստեղծագործություններում հաճախ շեշտվում են հասարակական անարդարությունները, մարդու արժանապատվության հարցերը և ազգային ինքնության պահպանման խնդիրները, միաժամանակ ընդգծելով արևմտահայ գրականության զարգացման գործընթացում նրա ներդրումը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ գրականության պատմության և գրականագիտության համար։