Ազգային ընդհանուր ժողովի արձանագրություններ, նիստ 26

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական փաստարկման ուսումնասիրությանը՝ որպես քաղաքական հաղորդակցության, հանրային համոզման և քաղաքական դիրքորոշումների ձևավորման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքական խոսքում փաստարկների կառուցման, ներկայացման և ընկալման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության վրա ազդող տրամաբանական, հռետորական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական գործիչների, կուսակցությունների, հասարակական կազմակերպությունների և այլ քաղաքական դերակատարների կողմից կիրառվող հիմնավորման ռազմավարություններին։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել փաստարկի կառուցվածքը, թեզի և հիմնավորումների փոխհարաբերությունը, ապացույցների օգտագործումը, հակափաստարկների ներկայացումը և տարբեր տեսակի տրամաբանական ու հռետորական հնարքների կիրառումը քաղաքական բանավեճերում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քաղաքական խոսքի առանձնահատկություններին, որտեղ փաստարկման արդյունավետությունը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն տրամաբանական հիմնավորվածությամբ, այլև խոսողի հեղինակությամբ, լսարանի արժեքային համակարգով, հույզերով և տվյալ քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև քաղաքական բանավեճերի, նախընտրական քարոզարշավների, խորհրդարանական ելույթների, լրատվամիջոցների և հանրային քննարկումների ընթացքում կիրառվող փաստարկման ձևերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական փաստարկման և մանիպուլյատիվ հաղորդակցության սահմանների բացահայտումը, ինչպես նաև այն մեխանիզմների վերլուծությունը, որոնց միջոցով փաստարկները կարող են ազդել հանրային կարծիքի և քաղաքական վարքագծի վրա։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև քարոզչական տեխնիկաները, հռետորական ազդեցությունը, քաղաքական շրջանակավորումը և տեղեկատվության ընտրովի ներկայացումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել քաղաքական հաղորդակցության մեխանիզմների, հանրային կարծիքի ձևավորման և քաղաքական բանավեճերի կառուցվածքի ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ քաղաքական խոսքի վերլուծության, ընտրական հաղորդակցության, հանրային բանավեճերի և քննադատական մտածողության զարգացման ոլորտներում։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, քաղաքական հաղորդակցության մասնագետներին, լրագրողներին, սոցիալական հոգեբաններին, քաղաքական խորհրդատուներին և համապատասխան ոլորտների ուսանողներին։

Pedagogy

РУССКИЙ ЯЗЫК КАК ИНОСТРАННЫЙ: ШАГ ЗА ШАГОМ աշխատությունը ռուսերենը որպես օտար լեզու ուսուցանելու գործնական ուսումնական ձեռնարկ է, որը կառուցված է աստիճանական (step by step) մոտեցմամբ և նախատեսված է սկսնակ և միջին մակարդակի սովորողների համար, այն համակարգված ներկայացնում է ռուսաց լեզվի հիմնական քերականական կառուցվածքները, բառապաշարի զարգացման փուլերը և հաղորդակցական հմտությունների ձևավորումը, գիրքը ներառում է թեմատիկ երկխոսություններ, ընթերցանության տեքստեր և բազմազան վարժություններ՝ ուղղված խոսքի, լսողական ընկալման, ընթերցանության և գրավոր կարողությունների զարգացմանը, միաժամանակ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում առօրյա հաղորդակցության իրավիճակներին և լեզվի գործնական կիրառությանը, ինչը այն դարձնում է արդյունավետ աղբյուր օտար լեզու սովորողների և ռուսերենի ուսուցման դասընթացների համար։

Literature

Գիրքը նվիրված է XVII դարի հայկական ուղեգրությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ հեղինակների ճանապարհորդական գրառումները որպես գրական, պատմական, աշխարհագրական և ազգագրական արժեքավոր աղբյուրներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հայ ճանապարհորդների ու ուղեգիրների նկարագրությունները, նրանց այցելած վայրերը, ճանապարհորդությունների նպատակները և այն հասարակական ու մշակութային միջավայրը, որն արտացոլված է այդ երկերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուղեգրությունների՝ որպես պատմական սկզբնաղբյուրների նշանակությանը, քանի որ դրանք հաճախ պարունակում են անմիջական դիտարկումներ քաղաքների, բնակավայրերի, առևտրական ճանապարհների, ժողովուրդների կենցաղի, սովորույթների, տնտեսական կյանքի և քաղաքական իրադրության վերաբերյալ։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու XVII դարի հայկական աշխարհընկալման և ճանապարհորդական փորձառության մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով այդ ժամանակաշրջանի հայ համայնքների ու տարբեր երկրների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուղեգրությունների լեզվական և գրական առանձնահատկությունները, պատմողական ձևերը, նկարագրական մեթոդները, հեղինակների վերաբերմունքը տարբեր ժողովուրդների ու մշակույթների նկատմամբ և օտար միջավայրի ընկալման եղանակները։ Առանձին տեղ է հատկացվում Հայաստանից դուրս գտնվող հայկական համայնքների կյանքին, առևտրական ու մշակութային փոխհարաբերություններին և հայերի միջազգային կապերին։ Ուղեգրությունների միջոցով ներկայացվում են տարբեր տարածաշրջանների քաղաքային կյանքը, պատմական հուշարձանները, կրոնական հաստատությունները, տեղական սովորույթներն ու հասարակական հարաբերությունները՝ դրանք համադրելով XVII դարի ընդհանուր պատմական իրողությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ ճանապարհորդական գրականության զարգացման ընթացքն ուսումնասիրելու համար, քանի որ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ճանապարհորդական նկարագրությունը միավորում փաստագրական տեղեկությունը, անձնական տպավորությունը և գրական պատումը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, գրականագետներին, աշխարհագրագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, մատենագետներին, ինչպես նաև հայ միջնադարյան և վաղ նոր շրջանի գրական-պատմական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Religion

Գիրքը ընդգրկում է Ներսէս Շնորհալիի լիրիկական, հոգևոր և քարոզչական բնույթի գրավոր ժառանգությունը։ Այն ցույց է տալիս հեղինակի աստվածասիրական հայացքները, հոգևոր մտորումները, ինչպես նաև հայ եկեղեցու կյանքի ու ազգային ինքնության պահպանման հարցերին վերաբերվող հայացքները։ Հիմնական թեմաները․ Հոգևոր մտորումներ և աստվածասիրություն Մարդու հոգևոր կյանքն ու բարոյական խնդիրները Ազգային ինքնության և եկեղեցական ավանդույթի պահպանությունը Լիրիկական և բանաստեղծական արտահայտչամիջոցներ Ժամանակակից ընթերցողին հաղորդվող հոգևոր և մշակութային արժեքներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միավորում է կրոնական և բանաստեղծական մոտեցումներ Արտահայտիչ լեզու և բարձր ստեղծագործական ոճ Հարմար է հոգևոր, գրական և մշակութաբանության հետազոտողների համար Ներկայացնում է միջնադարյան հայ հոգևոր մտքի ու գրական ժառանգության կարևոր հատված

Mathematics

Մաթեմատիկական անալիզի, ֆունկցիաների տեսության և հաշվողական մաթեմատիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ֆուրիեի ձևափոխված համակարգի միջոցով ֆունկցիաների մոտարկումների զուգամիտության արագացման տեսական հիմունքների և մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում Ֆուրիեի շարքերի և օրթոգոնալ ֆունկցիոնալ համակարգերի հիմնական հատկությունները, ֆունկցիաների ներկայացման ու մոտարկման սկզբունքները և դրանց կիրառության առանձնահատկությունները մաթեմատիկական տարբեր խնդիրներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դասական Ֆուրիեի համակարգի և դրա ձևափոխված տարբերակների համեմատությանը, մոտարկման ճշտության բարձրացման հնարավորություններին և զուգամիտության արագության վրա ազդող գործոններին։ Վերլուծվում են ֆունկցիաների հարթության, անընդհատության, ածանցելիության և սահմանային վարքագծի ազդեցությունները Ֆուրիեի տիպի վերլուծությունների զուգամիտության հատկությունների վրա։ Քննարկվում են մոտարկման սխալի գնահատման, մասնակի գումարների վարքագծի, զուգամիտության պայմանների և հաշվարկային արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Ֆուրիեի ձևափոխված համակարգի կառուցման մաթեմատիկական մոտեցումները, մոտարկումների որակի տեսական գնահատման եղանակները և ստացված արդյունքների համեմատությունը դասական մեթոդների հետ։ Անդրադարձ է կատարվում զուգամիտության արագացման մեթոդների նշանակությանը թվային անալիզի, ազդանշանների մշակման, մաթեմատիկական ֆիզիկայի և դիֆերենցիալ հավասարումների մոտավոր լուծման խնդիրներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկական անալիզի, մոտարկումների տեսության, հարմոնիկ անալիզի, հաշվողական մաթեմատիկայի և կիրառական մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Այս թեման վերաբերում է ժամանակակից կազմակերպությունների կառավարման կառուցվածքին՝ մասնավորապես աստիճանակարգությանը (հիերարխիային) և այն գործոններին, որոնք ազդում են դրա ձևավորման ու արդյունավետության վրա։ Կառավարման աստիճանակարգությունը կազմակերպությունում իշխանության, պատասխանատվության և որոշումների ընդունման մակարդակների համակարգ է, որտեղ հստակ սահմանվում են ղեկավարների և ենթակաների հարաբերությունները, ենթակայության շղթան և որոշումների անցման ուղիները։ Ավանդական կազմակերպություններում այն սովորաբար լինում է բազմաստիճան և խիստ ձևավորված, մինչդեռ ժամանակակից կառավարման մոտեցումներում ավելի հաճախ նկատվում է հարթեցման (flat structure) միտում, որտեղ կրճատվում են միջանկյալ մակարդակները՝ արագացնելու որոշումների ընդունումը և բարձրացնելու ճկունությունը։ Կառավարման աստիճանակարգության վրա ազդող հիմնական գործոններից են կազմակերպության չափը, քանի որ մեծ կազմակերպությունները պահանջում են ավելի բարդ կառուցվածք, գործունեության բնույթը, տեխնոլոգիական զարգացվածության մակարդակը, շուկայի դինամիկան և մրցակցային միջավայրը։ Բացի այդ, կարևոր դեր ունեն կազմակերպական մշակույթը, ղեկավարության ոճը և թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս ավտոմատացնել գործընթացները և նվազեցնել կառավարման մակարդակների անհրաժեշտությունը։ Ժամանակակից կազմակերպություններում աճում է թիմային աշխատանքի, դեցենտրալիզացիայի և ինքնավար խմբերի նշանակությունը, ինչը փոխում է ավանդական հիերարխիկ մոդելը՝ դարձնելով այն ավելի ճկուն և արդյունավետ փոփոխվող միջավայրում։